มะลิลุกขึ้นยืนทันที หัวใจของเธอเต้นแรงระรัว ราวกับจะทะลุออกมานอกอก นายมีชัยกลับมาอีกครั้ง พร้อมกับสิ่งที่เธอรอคอย สิ่งที่อาจเป็นกุญแจไขความจริงเบื้องหลังเรื่องราวทั้งหมด "พาเขาเข้ามาเลยลุงคำ" มะลิสั่งเสียงสั่น ลุงคำพยักหน้ารับแล้วรีบเดินออกไป มะลิเดินไปที่โต๊ะทำงาน หยิบเอกสารบางอย่างขึ้นมาดูอย่างลวกๆ พยายามสงบสติอารมณ์ แต่ก็ยากเหลือเกิน ความรู้สึกตื่นเต้นปนเปไปกับความหวาดหวั่น ไม่นานนัก ลุงคำก็เดินนำนายมีชัยเข้ามา นายมีชัยยังคงมีท่าทางเดิม ดูสงบนิ่ง แต่ดวงตาของเขามีประกายบางอย่างที่มะลิไม่เคยเห็นมาก่อน เขาสวมเสื้อผ้าเรียบง่าย แต่สะอาดสะอ้าน บ่งบอกถึงการเตรียมตัวมาอย่างดี "สวัสดีครับคุณมะลิ" นายมีชัยกล่าวอย่างนอบน้อม "ผมขอโทษที่ต้องมารบกวนอีกครั้ง" "ไม่เป็นไรครับ" มะลิตอบ พยายามปรับน้ำเสียงให้เป็นปกติ "คุณมีชัยบอกว่ามีหลักฐานมาให้ผมใช่ไหมครับ" "ใช่ครับ" นายมีชัยว่าพลางยื่นซองเอกสารหนาพอสมควรให้มะลิ "นี่คือสิ่งที่ผมรวบรวมมา มันอาจจะช่วยให้คุณมะลิเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดได้ดีขึ้น" มะลิรับซองเอกสารมาด้วยมือที่ยังคงสั่นเล็กน้อย เธอเปิดซองออกอย่างระมัดระวัง สิ่งที่อยู่ข้างในคือเอกสารหลายฉบับที่เขียนด้วยลายมือที่แตกต่างกัน บ้างก็เป็นบันทึก บ้างก็เป็นสัญญากู้ยืม และมีบางส่วนที่เป็นจดหมาย "นี่คืออะไรครับ" มะลิถามขณะกวาดสายตาอ่านข้อความคร่าวๆ "เอกสารเหล่านี้เป็นหลักฐานที่ผมรวบรวมมาจากบ้านของหลวงพิชัยครับ" นายมีชัยอธิบาย "ผมเป็นคนสนิทของท่านขุนหมื่นชาญมาก่อน ผมรู้ว่าท่านไม่เคยคิดจะขายที่ดินผืนนี้ แต่ถูกหลวงพิชัยหลอกลวง" มะลิเงยหน้าขึ้นมองนายมีชัย สีหน้าแสดงความประหลาดใจ "คุณเป็นคนสนิทของท่านขุนหมื่นชาญอย่างนั้นหรือครับ" "ใช่ครับ" นายมีชัยพยักหน้า "ผมเห็นเหตุการณ์ทุกอย่างมาตลอด ผมเห็นหลวงพิชัยเข้ามาหาท่านขุนหมื่นชาญบ่อยครั้ง ช่วงแรกๆ ท่านก็ลังเล แต่หลวงพิชัยก็พูดจาหว่านล้อมจนท่านยอมเซ็นสัญญา" มะลิก้มหน้ากลับไปอ่านเอกสารอีกครั้ง เธอหยิบจดหมายฉบับหนึ่งขึ้นมาอ่านอย่างละเอียด มันเป็นจดหมายที่เขียนโดยหลวงพิชัยถึงท่านขุนหมื่นชาญ เนื้อความในจดหมายแสดงถึงการกดดันอย่างหนักหน่วง บีบบังคับให้ท่านขุนหมื่นชาญขายที่ดิน โดยอ้างถึงหนี้สินที่ทับถม "นี่มัน..." มะลิอุทานเบาๆ "หลวงพิชัยหลอกลวงท่านขุนหมื่นชาญจริงๆ" "ไม่ใช่แค่หลอกลวงครับ" นายมีชัยเสริม "หลวงพิชัยรู้ว่าท่านขุนหมื่นชาญมีหนี้สินจากการค้า แต่เขากลับเสนอตัวเป็นนายหน้าจัดการทุกอย่างให้ โดยที่ไม่ได้บอกข้อตกลงที่แท้จริงกับท่านเลย เขาบอกเพียงว่าจะช่วยจัดการเรื่องหนี้สินให้เท่านั้น และให้ท่านเซ็นเอกสารบางอย่าง" มะลิหยิบเอกสารอีกฉบับขึ้นมา เป็นสัญญากู้ยืมเงินจำนวนมหาศาล ซึ่งมีลายเซ็นของท่านขุนหมื่นชาญกำกับอยู่ แต่ตัวเลขที่ระบุนั้นสูงเกินกว่าที่ท่านขุนหมื่นชาญจะหาเงินมาใช้คืนได้ในเวลาอันสั้น "คุณมีชัย... คุณมีชัยช่วยผมได้อย่างไร" มะลิถามเสียงสั่นเครือ "ผมพยายามเตือนท่านขุนหมื่นชาญแล้วครับ" นายมีชัยตอบ "แต่ท่านไม่เชื่อผม ท่านบอกว่าหลวงพิชัยดูน่าเชื่อถือ และจะช่วยให้ครอบครัวของท่านพ้นจากความลำบาก ผมไม่สามารถทำอะไรได้มากกว่านั้น จนกระทั่งหลังจากที่ท่านเสียชีวิตไป ผมก็เก็บเอกสารเหล่านี้ไว้ เพราะผมรู้ว่าหลวงพิชัยเป็นคนไม่ดี" "แล้วทำไมคุณถึงไม่นำหลักฐานนี้ออกมาตั้งแต่ตอนนั้น" มะลิถาม "ผมกลัวครับ" นายมีชัยสารภาพ "หลวงพิชัยมีอำนาจมากในอยุธยาตอนนั้น ถ้าผมเปิดเผยเรื่องนี้ ผมอาจจะถูกเขาทำอันตรายได้ ผมรอเวลาที่เหมาะสม และผมเห็นว่าคุณมะลิมีความเข้มแข็งและต้องการที่จะแก้ไขความอยุติธรรม ผมจึงตัดสินใจมาหาคุณ" มะลิกวาดสายตาไปตามเอกสารทั้งหมดอีกครั้ง ภาพความทรงจำของบิดาที่ต้องทำงานหนักเพื่อปลดหนี้สินผุดขึ้นมาในหัว เธอเข้าใจแล้วว่าทำไมบิดาถึงยอมขายที่ดินผืนนั้น แม้ว่ามันจะเป็นสมบัติของบรรพบุรุษก็ตาม "ผมจะทำอย่างไรต่อไปครับ" มะลิถาม "คุณมะลิมีทางเลือกสองทางครับ" นายมีชัยกล่าว "ทางแรกคือคุณสามารถนำเอกสารเหล่านี้ไปให้ทางการอยุธยา เพื่อดำเนินคดีกับหลวงพิชัย แต่การต่อสู้ครั้งนี้จะไม่ง่าย คุณอาจจะพบกับอุปสรรคมากมาย" "แล้วทางที่สองล่ะครับ" มะลิถาม "ทางที่สองคือ คุณสามารถเก็บเรื่องนี้ไว้เงียบๆ และดำเนินชีวิตต่อไป แต่ผมเชื่อว่าความจริงควรจะได้รับการเปิดเผยครับ" นายมีชัยมองมะลิด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหวัง มะลิหลับตาลง เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ ความหนักอึ้งที่เกาะกุมจิตใจมานานเริ่มคลี่คลายลง ความโกรธและความเสียใจปะปนกันไป "ผมจะต่อสู้ครับ" มะลิกล่าวเสียงหนักแน่น "ผมจะไม่ปล่อยให้หลวงพิชัยลอยนวลไปได้" "ผมดีใจที่คุณมะลิเลือกเช่นนั้นครับ" นายมีชัยยิ้ม "ผมจะอยู่เคียงข้างคุณเสมอ" มะลิมองนายมีชัยด้วยความรู้สึกขอบคุณที่ท่วมท้น ชายผู้นี้คือแสงสว่างในความมืดมิด เขาคือพยานคนสำคัญที่ช่วยยืนยันสิ่งที่เธอสงสัยมาตลอด "คุณลุงคำ" มะลิเรียก ลุงคำรีบเข้ามา "ขอรับแม่หญิง" "คุณมีชัยจะอยู่ที่นี่กับเราสักพักนะครับ ให้เขาพักผ่อนให้สบาย" มะลิสั่ง "ขอรับแม่หญิง" ลุงคำรับคำ แล้วมองนายมีชัยด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเคารพ มะลิหันกลับไปมองเอกสารเหล่านั้นอีกครั้ง มันเป็นเพียงกระดาษ แต่กลับมีน้ำหนักเท่ากับชีวิตของครอบครัวเธอ เป็นสิ่งที่ต้องนำไปสู่การต่อสู้ครั้งใหม่ การต่อสู้เพื่อทวงคืนความยุติธรรมให้กับบิดา และเพื่อปกป้องอนาคตของชุมชนมอญแห่งนี้