หลังจากที่นายมีชัยนำหลักฐานทั้งหมดมาให้ มะลิก็รู้สึกราวกับว่าโลกทั้งใบของเธอกลับตาลปัตรไปจากเดิม ความจริงอันโหดร้ายที่ถูกปกปิดมานานกำลังจะถูกเปิดเผย ความหวังและความกลัวปะปนกันอยู่ในใจของเธอ "ข้ายังไม่อยากจะเชื่อเลย" มะลิพึมพำขณะเดินไปมาในห้องทำงาน แสงเทียนส่องกระทบเอกสารที่วางกองอยู่บนโต๊ะ "หลวงพิชัย... เขาทำกับท่านพ่อถึงขนาดนี้ได้อย่างไร" แม่หญิงแก้วซึ่งมาเยี่ยมเยียนมะลิตั้งแต่เช้า นั่งฟังอยู่เงียบๆ สีหน้าของเธอแสดงความเห็นใจ "แม่หญิงคะ" แม่หญิงแก้วกล่าวเบาๆ "นี่ไม่ใช่ความผิดของแม่หญิงเลยนะคะ" "แต่ถ้าข้าเข้มแข็งกว่านี้ ถ้าข้าฉลาดกว่านี้ บางทีท่านพ่ออาจจะไม่ต้อง... " มะลิพูดไม่จบประโยค เธอทนไม่ไหวที่จะคิดถึงภาพนั้น "อย่าโทษตัวเองเลยค่ะ" แม่หญิงแก้วลุกขึ้นมาโอบไหล่มะลิ "แม่หญิงได้ทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้แล้ว และตอนนี้แม่หญิงก็กำลังจะก้าวไปข้างหน้าเพื่อแก้ไขสิ่งผิดพลาดในอดีต" "แล้วเราจะเริ่มต้นตรงไหนดีคะ" มะลิถาม พลางมองนายมีชัยที่นั่งรออยู่เงียบๆ "เราจะนำหลักฐานพวกนี้ไปให้ใคร" "ผมคิดว่าเราควรจะไปพบกับขุนนางบางท่านที่เราไว้ใจก่อนครับ" นายมีชัยเสนอ "การนำเรื่องนี้ไปที่ศาลหลวงโดยตรง อาจจะทำให้หลวงพิชัยไหวตัวทัน และอาจมีการติดสินบนเกิดขึ้น" "แล้วมีใครที่เราไว้ใจได้บ้าง" มะลิถาม "มีพระยาพิชัยครับ" นายมีชัยเอ่ยชื่อ "ท่านเป็นคนซื่อสัตย์ และเป็นที่นับถือของคนทั่วไป ท่านเคยทำงานร่วมกับท่านขุนหมื่นชาญมาก่อน ท่านน่าจะเข้าใจสถานการณ์ของเรา" "พระยาพิชัย..." มะลิทวนชื่อนั้น "ข้าเคยได้ยินชื่อท่าน ท่านเป็นคนดีจริงๆ หรือ" "เท่าที่ผมทราบ ท่านเป็นคนยุติธรรมและไม่เคยมีข่าวเสียหายครับ" นายมีชัยตอบ "ผมคิดว่าท่านจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี" "ตกลงค่ะ" มะลิตัดสินใจ "พรุ่งนี้เช้า เราจะไปหาพระยาพิชัยกัน" เช้าวันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าแจ่มใส แต่ในใจของมะลิกลับเต็มไปด้วยความกังวล เธอสวมชุดที่เรียบร้อยที่สุดเท่าที่มี พร้อมกับนายมีชัยและลุงคำที่ติดตามไปด้วย การเดินทางไปยังจวนของพระยาพิชัยนั้นไม่ไกลนัก แต่ก็รู้สึกเหมือนยาวนานเหลือเกิน มะลิพยายามรวบรวมสติให้มากที่สุด เธอไม่รู้ว่าการเผชิญหน้ากับอดีตครั้งนี้จะนำพาเธอไปสู่จุดใด เมื่อมาถึงจวน พระยาพิชัยได้ออกมาต้อนรับด้วยตนเอง ท่านมีรูปร่างสูงใหญ่ ใบหน้าดูใจดี และมีแววตาที่ฉายประกายความฉลาด "เชิญครับ เชิญด้านในก่อน" พระยาพิชัยเชื้อเชิญอย่างเป็นมิตร "ผมได้รับแจ้งจากนายมีชัยแล้วว่ามีเรื่องสำคัญจะเรียนให้ทราบ" ทั้งสามคนเข้าไปนั่งในห้องรับแขกที่ตกแต่งอย่างเรียบง่าย แต่ดูสง่างาม มะลิเป็นฝ่ายเริ่มเล่าเรื่องราวทั้งหมด ด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือในบางครั้ง เธอบรรยายถึงความสัมพันธ์ระหว่างบิดาของเธอกับหลวงพิชัย และการที่หลวงพิชัยได้หลอกลวงบิดาของเธอให้ขายที่ดิน "นี่คือเอกสารที่ผมรวบรวมมาครับ" นายมีชัยยื่นซองเอกสารให้กับพระยาพิชัย พระยาพิชัยรับเอกสารมาด้วยความตั้งใจ เขาค่อยๆ เปิดอ่านทีละฉบับ ใบหน้าของเขาเริ่มฉายแววความเคร่งเครียดและไม่พอใจ "หลวงพิชัย..." พระยาพิชัยเอ่ยชื่อนั้นด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น "ผมเคยได้ยินชื่อเสียงของเขาในทางที่ไม่ค่อยดีนัก แต่ไม่คิดว่าจะร้ายกาจถึงเพียงนี้" เขาอ่านจดหมายและสัญญากู้ยืมที่หลวงพิชัยใช้เป็นเครื่องมือในการบีบบังคับ "คุณมะลิครับ" พระยาพิชัยเงยหน้าขึ้นมองมะลิ "ผมเสียใจด้วยที่ครอบครัวของคุณต้องเผชิญกับเรื่องราวเช่นนี้ ท่านขุนหมื่นชาญเป็นคนดี แต่ก็เสียรู้คนชั่ว" "กระหม่อมเองก็พยายามเตือนท่านแล้วครับ" นายมีชัยกล่าวเสริม "แต่ท่านไม่เชื่อ" พระยาพิชัยพยักหน้า เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังประมวลผลข้อมูลทั้งหมด "เรื่องนี้ต้องได้รับการแก้ไขครับ" พระยาพิชัยกล่าวในที่สุด "ผมจะช่วยคุณมะลิเอง" "ขอบพระคุณมากครับท่าน" มะลิกล่าวอย่างตื้นตัน "แต่เราต้องเตรียมตัวให้พร้อม" พระยาพิชัยกล่าวต่อ "หลวงพิชัยไม่ใช่คนธรรมดา เขามีอำนาจและมีเส้นสายในราชสำนัก การต่อสู้ครั้งนี้จะไม่ง่ายเลย" "กระผมทราบดีครับ" นายมีชัยกล่าว "ผมพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อช่วยคุณมะลิ" "ผมเองก็จะช่วยอย่างเต็มที่ครับ" พระยาพิชัยยืนยัน "ผมจะปรึกษาหารือกับขุนนางท่านอื่นๆ ที่ไว้ใจได้ และเราจะหาทางเอาผิดหลวงพิชัยให้ได้" มะลิรู้สึกถึงความหวังที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในใจ การได้เจอพระยาพิชัยทำให้เธอรู้สึกมั่นใจมากขึ้น ว่าเธอไม่ได้อยู่เพียงลำพังในการต่อสู้ครั้งนี้ "แล้วเราจะเริ่มต้นอย่างไรดีครับ" มะลิถาม "ผมจะเรียกหลวงพิชัยมาพบที่นี่ครับ" พระยาพิชัยกล่าว "ผมจะถามเขาตรงๆ ถึงเรื่องที่เกิดขึ้น และดูปฏิกิริยาของเขา" "แต่ถ้าเขาปฏิเสธ หรือหาเรื่องแก้ตัวล่ะครับ" มะลิกังวล "เรามีหลักฐานในมือแล้วครับ" พระยาพิชัยยิ้มอย่างมั่นใจ "ถ้าเขาไม่ยอมรับ เราก็จะนำหลักฐานนี้ไปยื่นต่อหน้าพระพักตร์" มะลิพยักหน้าเห็นด้วย เธอรู้สึกว่าทุกอย่างกำลังจะดำเนินไปในทิศทางที่ถูกต้อง "ขอบคุณท่านพระยาพิชัยอีกครั้งครับ" มะลิกล่าว "หากไม่มีท่าน ข้าคงไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร" "ไม่ต้องเป็นห่วงครับ" พระยาพิชัยกล่าว "เรื่องนี้ผมจะจัดการเอง" หลังจากนั้น มะลิ, นายมีชัย และลุงคำ ก็เดินทางกลับโรงทอผ้า หัวใจของมะลิเต็มไปด้วยความหวังและความมุ่งมั่น เธอรู้ว่าการต่อสู้ครั้งนี้เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น แต่เธอก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง เพื่อทวงคืนความยุติธรรมให้กับครอบครัวและชุมชนของเธอ