มณีรัตนากร ณ ลำน้ำอิง

ตอนที่ 4 / 40

ตอนที่ 4 — ผ้าทอ สู่ สัญญามิตรภาพ

"งดงามยิ่งนัก" ชายคนนั้นอุทานออกมา "ลวดลายนี้... ข้าไม่เคยเห็นมาก่อน" "เป็นลวดลายที่สืบทอดกันมาในหมู่ชาวมอญเจ้าค่ะ" มะลิกล่าว "และเราได้นำสีสันที่สดใสมาใช้ ทำให้ผ้ามีความโดดเด่นไม่เหมือนใคร" ชายชาวตะวันตกผู้นั้นหยิบผ้าผืนหนึ่งขึ้นมาถือไว้ใกล้ๆ ดวงตาเป็นประกาย เขาค่อยๆ พลิกดูผ้าไปมา สัมผัสเนื้อผ้าอย่างพินิจพิเคราะห์ "เจ้าบอกว่าเจ้าต้องการจะขาย" "ใช่เจ้าค่ะ" มะลิพยักหน้า "ข้าได้นำผ้าทอฝีมือดีที่สุดมาเสนอ หากท่านถูกใจ ข้าก็ยินดีที่จะนำเสนอผลงานชิ้นอื่นเพิ่มเติม" ชายผู้นั้นยิ้มกว้าง "แน่นอน แม่หญิง มะลิ ข้าชื่อ กัปตันชาลส์ เดอ ลาฟองต์ จากฝรั่งเศส ยินดีที่ได้รู้จัก" เขาโค้งศีรษะเล็กน้อย เป็นการทักทายตามธรรมเนียมตะวันตก "ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ ท่านกัปตัน" มะลิตอบอย่างนอบน้อม "หากท่านต้องการผ้าทอที่มีคุณภาพและเป็นเอกลักษณ์ ข้าเชื่อว่าผ้าของข้าจะตอบสนองความต้องการของท่านได้" กัปตันชาลส์วางผ้าลงบนโต๊ะอย่างเบามือ "ข้าเห็นว่าเจ้ามีฝีมือดีและมีความตั้งใจจริง ข้าสนใจที่จะรับซื้อผ้าของเจ้าไว้" หัวใจของมะลิเต้นแรงด้วยความดีใจ "ขอบคุณท่านมากเจ้าค่ะ" "แต่ก่อนอื่น..." กัปตันชาลส์หยุดเล็กน้อย "ข้าอยากจะลองสั่งทำผ้ากับเจ้าดูสักหน่อย เจ้าพอจะรับงานสั่งทำได้หรือไม่" มะลิครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "งานสั่งทำ... หมายถึงอย่างไรเจ้าคะ" "คือข้ามีแบบลายที่ต้องการในใจ" กัปตันชาลส์อธิบาย "ข้าอยากจะได้ผ้าที่มีลายตามแบบของข้า ถ้าเจ้าสามารถทอออกมาได้ตามที่ข้าต้องการ ข้าจะสั่งซื้อผ้าจำนวนมากจากเจ้า" "ท่านพอจะวาดแบบลายนั้นให้ข้าดูได้หรือไม่เจ้าคะ" มะลิถาม "ข้าจะดูว่ามีความเป็นไปได้หรือไม่" กัปตันชาลส์ผายมือไปยังโต๊ะทำงานที่อยู่ไม่ไกล "แน่นอน เชิญ" มะลิเดินตามกัปตันชาลส์ไปยังโต๊ะทำงานนั้น เขากลับไปหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งพร้อมดินสอ แล้วเริ่มวาดภาพลายบางอย่างลงไป มะลิเพ่งมองอย่างตั้งใจ ลายที่กัปตันชาลส์วาดเป็นรูปดอกไม้ชนิดหนึ่งที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน แต่เป็นลายที่ดูประณีตและมีรายละเอียด "นี่คือดอกลิลลี่" กัปตันชาลส์อธิบาย "เป็นสัญลักษณ์ของราชวงศ์ฝรั่งเศส ข้าอยากได้ผ้าที่มีลายดอกลิลลี่นี้ในขนาดที่เหมาะสม และมีสีสันที่เข้ากัน" มะลิพิจารณาลายที่วาดอย่างละเอียด "ลายดอกลิลลี่... ดูสวยงามมากเจ้าค่ะ" เธอกล่าว "แต่สีสัน... ท่านต้องการสีอะไรเป็นพิเศษหรือไม่" "ข้าอยากได้สีน้ำเงินเข้มเป็นพื้นผ้า และลายดอกลิลลี่เป็นสีขาวบริสุทธิ์" กัปตันชาลส์กล่าว "เจ้าคิดว่าทำได้หรือไม่" มะลิใช้เวลาคิดอยู่ครู่หนึ่ง "การย้อมสีน้ำเงินเข้มอาจจะต้องใช้เทคนิคพิเศษสักหน่อย แต่ข้าคิดว่าน่าจะทำได้เจ้าค่ะ ส่วนสีขาวก็ไม่มีปัญหา" "ยอดเยี่ยม!" กัปตันชาลส์ปรบมือเบาๆ "ถ้าเจ้าทำได้ ข้าจะสั่งซื้อผ้าสีน้ำเงินลายลิลลี่นี้จำนวนหนึ่ง และถ้าเป็นที่น่าพอใจ ข้าจะสั่งซื้ออีก" "ข้าจะพยายามทำให้ดีที่สุดเจ้าค่ะ" มะลิกล่าวด้วยความมุ่งมั่น "ดีมาก" กัปตันชาลส์กล่าว "ข้าจะให้เจ้าไปก่อน แล้วจะให้คนมาส่งตัวอย่างสีและขนาดผ้าที่ข้าต้องการในภายหลัง ส่วนเรื่องราคานั้น... เราค่อยมาตกลงกันอีกครั้งเมื่อเจ้าทอเสร็จแล้ว" "รับทราบเจ้าค่ะ ท่านกัปตัน" มะลิโค้งคำนับอีกครั้ง "ข้าขอตัวก่อนนะเจ้าคะ" เมื่อมะลิเดินออกจากร้านของกัปตันชาลส์ เธอรู้สึกเหมือนกำลังลอยอยู่บนก้อนเมฆ โอกาสครั้งสำคัญได้เปิดขึ้นตรงหน้าแล้ว การค้าขายผ้าทอของเธอในอยุธยา ดูเหมือนจะมีอนาคตที่สดใส ระหว่างทางกลับไปยังห้องเช่า มะลิคิดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมด การเดินทางอันยาวนาน การมาถึงอยุธยา และการพบเจอกับผู้คนมากมาย เธอได้พบกับนายขุน ผู้มีน้ำใจและช่วยเหลือเธอ และบัดนี้ เธอก็ได้พบกับกัปตันชาลส์ ผู้ซึ่งมองเห็นคุณค่าในฝีมือของเธอ "นี่คือจุดเริ่มต้น" มะลิพึมพำกับตัวเอง "เราต้องทำให้ดีที่สุด" เธอกลับมาถึงห้องเช่าเล็กๆ ของเธอ แต่ความรู้สึกภายในกลับยิ่งใหญ่กว่าที่เคย เธอมองไปที่ห่อผ้าทอที่ยังเหลืออยู่ และนึกถึงความตั้งใจของมารดา "มารดาเจ้าคะ ลูกจะทำให้สำเร็จตามที่แม่ปรารถนา" วันเวลาต่อมา มะลิทุ่มเทแรงกายแรงใจในการเตรียมพร้อมสำหรับงานสั่งทำชิ้นแรก เธอต้องหาแหล่งวัตถุดิบที่ดีที่สุด ทั้งเส้นไหมและสีย้อมต่างๆ การติดต่อกับพ่อค้าในย่านต่างๆ กลายเป็นเรื่องปกติสำหรับเธอ เธอได้เรียนรู้วิธีการเจรจาต่อรองมากขึ้น ได้รู้จักผู้คนหลากหลาย และได้รับคำแนะนำต่างๆ จากชาวมอญที่ตั้งรกรากอยู่ในอยุธยา "หากเจ้าต้องการสีน้ำเงินที่เข้มและคงทน" ลุงคำ ผู้เฒ่าชาวมอญที่มีประสบการณ์ในการย้อมผ้ามานาน บอกมะลิ "เจ้าต้องใช้เปลือกไม้และใบไม้บางชนิด ผสมผสานกันอย่างถูกสัดส่วน และต้องหมักไว้อย่างน้อยสามวันก่อนนำไปใช้" มะลิรับฟังคำแนะนำด้วยความตั้งใจ เธอใช้เวลาหลายวันในการศึกษา ทดลอง และฝึกฝน จนกระทั่งได้สูตรการย้อมสีที่เธอพอใจ "นี่คือสีน้ำเงินของข้า" มะลิกล่าวกับตัวเอง "สีที่ข้าจะนำมาสร้างชื่อเสียงให้กับตนเอง" เมื่อถึงเวลาส่งมอบผ้า มะลิรู้สึกประหม่าเล็กน้อย เธอจัดเตรียมผ้าทอสีน้ำเงินเข้ม ลายดอกลิลลี่สีขาวบริสุทธิ์อย่างดีที่สุด และนำไปส่งให้กัปตันชาลส์ตามนัดหมาย กัปตันชาลส์เมื่อเห็นผ้าทอผืนนั้น ตาของเขาก็เบิกกว้างด้วยความชื่นชม "งดงาม... งดงามยิ่งกว่าที่ข้าคาดคิดไว้เสียอีก" เขากล่าว "เจ้าทำได้ดีมาก แม่หญิงมะลิ" "ขอบคุณท่านเจ้าค่ะ" มะลิกล่าวด้วยความยินดี "ข้าจะสั่งซื้อผ้าผืนนี้ และจะสั่งเพิ่มอีกจำนวนหนึ่ง" กัปตันชาลส์ตัดสินใจ "และหากเจ้าต้องการ ช่างทอผ้าฝีมือดีอีกสักสองสามคน เพื่อช่วยเจ้าทำงาน ข้าก็สามารถหาให้เจ้าได้" มะลิประหลาดใจกับข้อเสนอ "ท่านหมายความว่าอย่างไรเจ้าคะ" "ข้าเห็นว่าเจ้ามีความสามารถและมีความมุ่งมั่น" กัปตันชาลส์อธิบาย "ข้าอยากจะสนับสนุนให้เจ้าเติบโตในธุรกิจนี้ ถ้าเจ้าต้องการคนงานเพิ่ม ข้าจะช่วยจัดหาให้" "ขอบคุณท่านมากเจ้าค่ะ" มะลิกล่าวด้วยความซาบซึ้ง "หากเป็นเช่นนั้น ข้าก็ยินดีรับความช่วยเหลือ" การที่กัปตันชาลส์เสนอความช่วยเหลือเช่นนี้ แสดงให้เห็นว่าเขาไม่ได้มองมะลิเป็นเพียงผู้ค้าขาย แต่เป็นพันธมิตรทางธุรกิจที่เขาสนใจจะสนับสนุน มะลิกลับมายังห้องเช่าของเธอพร้อมกับความรู้สึกที่เปี่ยมล้นไปด้วยความหวังและกำลังใจ การเริ่มต้นในอยุธยาของเธอนั้น ยากลำบากกว่าที่คิด แต่ก็ไม่เกินความสามารถของเธอ เธอรู้ดีว่าการเดินทางยังอีกยาวไกล และอุปสรรคต่างๆ ยังรออยู่ข้างหน้า แต่ด้วยความมุ่งมั่น ฝีมือ และมิตรภาพที่เริ่มก่อตัวขึ้น มะลิเชื่อว่าเธอจะสามารถก้าวผ่านทุกสิ่งไปได้

5,073 ตัวอักษร