สายลมเย็นพัดโชยมาปะทะใบหน้าของแบม ทำให้เขารู้สึกสดชื่นขึ้นหลังจากผ่านพ้นการต่อสู้อันดุเดือดมา แสงแดดที่สาดส่องลงมายังพื้นดินที่เคยเต็มไปด้วยพลังงานลึกลับ ทำให้บริเวณรอบๆ ดูสงบสุขอีกครั้ง “พวกเรา… ทำได้แล้วจริงๆ เหรอครับ?” แบมเอ่ยถามเสียงแผ่วเบา เขายังคงรู้สึกไม่อยากเชื่อว่าพวกเขาจะสามารถเอาชนะ ‘เงามืด’ ได้ “ใช่… เจ้าทำได้” ไททันตอบ พลางวางมือบนไหล่ของแบม “พลังของเจ้า… ยอดเยี่ยมมาก” แบมเงยหน้ามองไททัน เขาสัมผัสได้ถึงความภูมิใจและความเชื่อมั่นที่ส่งมาจากผู้พิทักษ์รุ่นพี่ “แต่… สิ่งที่ข้าบอกไปก่อนหน้านี้… เป็นเรื่องจริง” ไททันกล่าว เสียงของเขาเริ่มจริงจังขึ้น “เงามืดเป็นเพียงเศษเสี้ยวของภัยคุกคามที่ใหญ่กว่า” “ภัยคุกคามที่ใหญ่กว่า… หมายความว่ายังไงครับ?” อาเธอร์ถาม เขาเดินเข้ามาใกล้ไททันและแบม “มีบางสิ่งที่ถูกซ่อนเร้นไว้… มานานแสนนาน” ไททันอธิบาย “บางสิ่งที่มีพลังอำนาจมหาศาล และหากมันตกไปอยู่ในมือของผู้ที่ประสงค์ร้าย… โลกของเราอาจจะถึงกาลอวสาน” “อะไรคือสิ่งนั้นครับ?” ลินถาม เสียงของเธอเต็มไปด้วยความกังวล “ท่านเคยเจอมันมาก่อนหรือครับ?” “ไม่… ข้าไม่เคยพบเจอด้วยตัวเอง” ไททันกล่าว “แต่ข้าได้รับรู้ถึงมัน… จากมรดกของผู้พิทักษ์รุ่นก่อนๆ” “มรดกของผู้พิทักษ์?” แบมทวนคำ “เหมือนกับ… ความทรงจำที่ถูกซ่อนเร้น?” “ใช่… และมากกว่านั้น” ไททันตอบ “มันคือ ‘ความรู้’ ที่ถูกบันทึกไว้ในรูปแบบของ ‘พลังงาน’ บริสุทธิ์” “พลังงานที่ถูกบันทึก?” อาเธอร์เลิกคิ้ว “มันเป็นไปได้อย่างไร?” “นี่คือสิ่งที่ข้ากำลังพยายามทำความเข้าใจ” ไททันกล่าว “ตำนานกล่าวว่า… ณ ใจกลางของ ‘หอสมุดแห่งจิต’ มี ‘แก่นแท้’ ที่เก็บรักษาความรู้และพลังของเหล่าผู้พิทักษ์ในอดีตเอาไว้” “แก่นแท้…?” แบมรู้สึกคุ้นหู ราวกับว่าเคยได้ยินคำนี้มาก่อน “ใช่… มันคือ ‘หัวใจ’ ของพลังทั้งหมด” ไททันอธิบาย “และข้าเชื่อว่า… ‘เงามืด’ หรือแม้แต่ ‘ท่านผู้นำ’ ที่เจ้าเคยเผชิญหน้ามา… ก็กำลังตามหาสิ่งนั้นเช่นกัน” “แต่… ทำไมพวกเขาถึงต้องการ ‘แก่นแท้’ ล่ะครับ?” ลินถาม “แน่นอนว่า… เพื่อใช้พลังอันมหาศาลนั้น… ในทางที่ผิด” ไททันตอบ “หากพวกมันได้ครอบครองแก่นแท้… พวกมันจะสามารถควบคุมพลังแห่งการสร้างและทำลายได้อย่างสมบูรณ์” แบมรู้สึกถึงความเย็นเยือกที่แล่นไปทั่วสันหลัง เขาคิดถึงสิ่งที่ผู้เฝ้ามองเคยบอกเขา “พลังแห่งการสร้างและทำลาย… เจ้ามีพลังที่จะเปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง… ทั้งในทางที่ดี และในทางที่เลวร้าย” “แล้ว… แก่นแท้นั้นอยู่ที่ไหนครับ?” แบมถาม “นั่นคือปริศนาที่เราต้องไข” ไททันกล่าว “ตำนานไม่เคยระบุสถานที่ที่แน่ชัด… เพียงแต่กล่าวถึง ‘จุดเชื่อมต่อ’ ระหว่างมิติ” “จุดเชื่อมต่อ?” อาเธอร์ทวนคำ “มันอยู่ที่ไหน?” “ข้าไม่รู้… แต่ข้ามีเบาะแสบางอย่าง” ไททันกล่าว พลางหยิบแผ่นจารึกโบราณออกมาจากกระเป๋า “นี่คือสิ่งที่ข้าได้มาจาก ‘ป้อมปราการลับ’ มันเต็มไปด้วยสัญลักษณ์ที่ข้าไม่เข้าใจ” แบม อาเธอร์ และลิน ต่างมองไปยังแผ่นจารึกโบราณนั้น มันดูเก่าแก่และเต็มไปด้วยลวดลายที่สลับซับซ้อน “ข้าพยายามถอดรหัสมานานแล้ว… แต่ก็ยังไม่สำเร็จ” ไททันกล่าว “ข้าคิดว่า… พลังของเจ้าอาจจะช่วยได้ แบม” “ผม… ผมจะลองดูครับ” แบมรับแผ่นจารึกมาอย่างระมัดระวัง เขารู้สึกถึงพลังงานบางอย่างที่แผ่ออกมาจากแผ่นจารึกนั้น แบมหลับตาลง เขาพยายามเชื่อมต่อกับพลังงานภายในตัวเขา และค่อยๆ ปล่อยมันออกไปอย่างแผ่วเบา แสงสีทองอ่อนๆ เริ่มส่องประกายออกมาจากมือของแบม และค่อยๆ แผ่ปกคลุมแผ่นจารึก ทันใดนั้น สัญลักษณ์ต่างๆ บนแผ่นจารึกก็เริ่มเปล่งแสงระยิบระยับราวกับดวงดาวที่ถูกจุดขึ้นมา “มัน… มันกำลังตอบสนอง!” ไททันอุทานด้วยความตื่นเต้น “ดูเหมือนว่า… สัญลักษณ์เหล่านี้จะเชื่อมโยงกับ ‘ดวงดาว’ ” แบมกล่าว พลางค่อยๆ ไล้นิ้วไปตามลวดลาย “นี่ไม่ใช่แค่สัญลักษณ์… แต่มันคือ ‘แผนที่’ ” “แผนที่? แผนที่อะไร?” อาเธอร์ถาม “แผนที่ของ ‘กลุ่มดาว’ ” แบมตอบ “แต่ไม่ใช่กลุ่มดาวที่เราเห็นบนท้องฟ้าทั่วไป… นี่เป็นกลุ่มดาวในมิติที่แตกต่างออกไป” “กลุ่มดาวในมิติอื่น…” ไททันพึมพำ “ข้าเคยอ่านเจอในตำนาน… มันถูกเรียกว่า ‘กลุ่มดาวแห่งผู้พิทักษ์’ ” “แล้ว… กลุ่มดาวนั้นนำไปสู่ที่ไหนครับ?” ลินถาม “หากข้าเข้าใจไม่ผิด…” แบมกล่าว พลางจ้องมองไปยังสัญลักษณ์ที่ส่องแสงเป็นพิเศษ “มันคือ ‘จุดเชื่อมต่อ’ ที่ท่านไททันกล่าวถึง… มันนำไปสู่ ‘แก่นแท้’ ” “ยอดเยี่ยมมาก แบม!” ไททันกล่าว “เจ้าได้ไขปริศนาที่ข้าติดค้างมานาน” “แต่… มันดูเหมือนว่า… กลุ่มดาวนี้จะกำลังเคลื่อนที่” อาเธอร์กล่าว พลางชี้ไปที่สัญลักษณ์บางอันที่เริ่มเปลี่ยนตำแหน่งไปเล็กน้อย “ตำแหน่งของมัน… เปลี่ยนแปลงไปตลอดเวลา” “นั่นหมายความว่า… ‘จุดเชื่อมต่อ’ ก็ไม่คงที่เช่นกัน” ไททันกล่าว “เราต้องไปให้ถึง ‘แก่นแท้’ ก่อนที่มันจะหายไป” “แล้วเราจะหา ‘จุดเชื่อมต่อ’ นั้นได้อย่างไรครับ?” แบมถาม “ข้าเชื่อว่า… เราต้องตาม ‘ร่องรอย’ ของพลังงานที่แผ่ออกมาจากกลุ่มดาวนั้น” ไททันตอบ “มันอาจจะปรากฏให้เห็นได้เฉพาะกับผู้ที่มีพลังจิต… อย่างเจ้า” “หมายความว่า… ผมต้องเป็นคนนำทาง?” แบมถาม “ใช่… เจ้าคือความหวังของเรา” ไททันกล่าว “แต่การเดินทางครั้งนี้… จะอันตรายอย่างยิ่ง” “ผมพร้อมครับ” แบมตอบอย่างหนักแน่น “ผมจะไม่ยอมให้ใครก็ตามได้ครอบครอง ‘แก่นแท้’ เด็ดขาด” ลินและอาเธอร์พยักหน้าเห็นด้วย พวกเขามองหน้ากันด้วยความมุ่งมั่น “เราจะไปด้วยกัน” ลินกล่าว “เราจะผ่านมันไปด้วยกัน… ในฐานะผู้พิทักษ์” อาเธอร์เสริม ไททันยิ้มบางๆ “ดี… ได้เวลาที่พวกเราจะต้องเผชิญหน้ากับความจริง… และไขปริศนาของอดีตกาล” แบมรับรู้ถึงความสำคัญของภารกิจที่อยู่เบื้องหน้า เขารู้ว่ามันจะไม่ใช่เรื่องง่าย แต่เขาก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง เพื่อปกป้องโลกใบนี้… และเพื่อนๆ ของเขา