อรเดินเข้าไปในห้องเก็บเอกสารขนาดใหญ่ที่อยู่ชั้นใต้ดินของคฤหาสน์ ความรู้สึกอึดอัดและหนาวเหน็บแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ แสงไฟสีส้มนวลสลัวส่องกระทบชั้นวางเอกสารที่เรียงรายจนสุดลูกหูลูกตา กลิ่นอับชื้นของกระดาษเก่าลอยมาแตะจมูก ทำให้เธอรู้สึกคลื่นไส้ "นี่คือที่ที่เธอจะทำงาน" เสียงของสมชายดังขึ้นจากด้านหลัง "ทั้งหมดนี้คือข้อมูลที่เราได้มา... จากทุกที่" อรหันกลับไปมองสมชายที่ยืนเท้าแขนอยู่บนขอบประตู เขาดูสบายใจอย่างเห็นได้ชัด ราวกับว่านี่คืออาณาจักรของเขา "ข้อมูลอะไรบ้างคะ" อรถาม พยายามจะสำรวจดูเอกสารต่างๆ "ข้อมูลเกี่ยวกับธุรกิจคู่แข่ง ข้อมูลส่วนตัวของนักการเมือง ข้อมูลเกี่ยวกับการเคลื่อนไหวของตำรวจ" สมชายตอบอย่างภาคภูมิใจ "ทุกอย่างที่เราจำเป็นต้องรู้ เพื่อให้เราอยู่เหนือกว่าคนอื่นเสมอ" อรรู้สึกหนาวสะท้านไปถึงไขสันหลัง เธอไม่เคยคิดว่าองค์กรนี้จะใหญ่โตและอันตรายถึงเพียงนี้ "แล้ว... ฉันต้องทำอะไรคะ" "เธอแค่ต้องจัดหมวดหมู่เอกสารเหล่านี้" สมชายบอก "แยกประเภท หาข้อมูลที่สำคัญ และเก็บมันไว้ให้เป็นระเบียบ" "แล้วถ้าฉันเจอข้อมูลที่... ผิดกฎหมายล่ะคะ" อรถามอย่างจงใจ สมชายหัวเราะ "อร... เธอเข้ามาในวงการนี้แล้ว เธอไม่ควรจะถามคำถามแบบนั้นอีก" เขาเดินเข้ามาใกล้เธอ "ทุกอย่างที่เราทำ... มันคือวิถีของเรา" อรหลบสายตาของสมชาย เธอรู้ว่าเธอไม่สามารถแสดงความไม่สบายใจออกมาได้ "ฉันเข้าใจค่ะ" เธอตอบเสียงเบา "ดีมาก" สมชายพูด "ฉันจะปล่อยให้เธอทำหน้าที่ของเธอไป ฉันจะเข้ามาดูเป็นครั้งคราว" เมื่อสมชายออกไปแล้ว อรจึงเริ่มสำรวจห้องเก็บเอกสารอย่างละเอียด เธอเดินไปตามชั้นวางต่างๆ ลูบไล้ไปตามแฟ้มเอกสารหนาเตะตา บางแฟ้มมีตราประทับลับ บางแฟ้มมีชื่อบุคคลสำคัญ "นี่มัน... ไม่ใช่แค่ข้อมูลธุรกิจธรรมดา" อรพึมพำกับตัวเอง "นี่มันคือแผนการร้ายชัดๆ" เธอหยิบแฟ้มเล่มหนึ่งออกมา เปิดอ่านอย่างรวดเร็ว ภายในเต็มไปด้วยแผนผังการลักลอบขนยาเสพติดรายใหญ่ การติดสินบนเจ้าหน้าที่รัฐ และการฟอกเงินจำนวนมหาศาล "นี่มัน... โหดร้ายเกินไป" อรรู้สึกขนลุก "ฉันจะทนอยู่กับสิ่งเหล่านี้ได้อย่างไร" ในขณะที่เธอกำลังอ่านเอกสารอย่างตั้งใจ เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นที่หน้าประตู อรสะดุ้ง รีบปิดแฟ้มและวางกลับเข้าที่เดิมอย่างรวดเร็ว "ใครน่ะ" เธอถามเสียงดัง เงาเดินเข้ามาในห้อง ใบหน้าของเขาดูเคร่งขรึมกว่าเดิม "เธอทำอะไรอยู่" เขาถาม "แค่... จัดเอกสารตามที่คุณสั่งค่ะ" อรตอบ พยายามทำสีหน้าให้เป็นปกติ เงาเดินเข้ามาใกล้ ตรวจดูแฟ้มเอกสารที่วางอยู่บนโต๊ะ "เธอหยิบแฟ้มไหนไป" เขาถาม อรใจหายวาบ เธอรีบตอบ "ไม่มีค่ะ ฉันแค่มองดูเฉยๆ" เงาหยิบแฟ้มเล่มหนึ่งขึ้นมาเปิดอ่าน "แฟ้มนี้..." เขาเงยหน้ามองอร "เธอได้อ่านมันแล้วใช่ไหม" อรหน้าซีดเผือด เธอไม่รู้จะปฏิเสธอย่างไร "ฉัน... ฉันแค่เปิดดูผ่านๆ ค่ะ" เงาปิดแฟ้มลงอย่างแรง "เธอรู้อะไรไหมอร" เขาพูด "ข้อมูลในนี้... มันสามารถทำลายล้างใครก็ได้" "ฉัน... ฉันไม่เข้าใจค่ะ" อรพยายามแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง "เธอรู้" เงาพูดเสียงเข้ม "เธอรู้ดีว่าข้อมูลนี้อันตรายแค่ไหน และเธอก็รู้ว่าเราไม่ยอมให้ใครมาแตะต้องมัน" อรรับรู้ได้ถึงอันตรายที่คืบคลานเข้ามา เธอเห็นประกายความไม่ไว้วางใจในดวงตาของเงา "ฉันขอโทษค่ะคุณเงา" อรกล่าว "ฉันแค่อยากจะเข้าใจว่าเรากำลังทำอะไรอยู่" เงามองอรอย่างพิจารณา "ความอยากรู้อยากเห็นของเธอ... อาจจะเป็นอันตรายต่อตัวเธอเอง" เขาเตือน "จำไว้ อร... ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่เธอจะมาลองดี" "ฉันจะระวังค่ะ" อรตอบ "ฉันจะไม่ทำอะไรที่ทำให้คุณไม่สบายใจอีก" เงาพยักหน้ารับ "ดี" เขาพูด "ตอนนี้... กลับไปทำงานของเธอซะ" เมื่อเงาออกไปแล้ว อรก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก เธอรู้ว่าเธอเกือบจะพลาดท่าเสียแล้ว แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็ยิ่งตระหนักถึงความสำคัญของข้อมูลเหล่านี้ "ฉันต้องหาทางใช้ประโยชน์จากมัน" อรคิด "ฉันต้องหาทางเปิดโปงความลับของพวกเขา" เธอเริ่มทำงานของเธออย่างขยันขันแข็ง พยายามจดจำรายละเอียดของเอกสารแต่ละฉบับอย่างรวดเร็ว เธอรู้ว่าเวลาของเธอมีจำกัด และเธอต้องฉวยโอกาสนี้ไว้ให้ดีที่สุด หลายชั่วโมงผ่านไป อรเริ่มรู้สึกเหนื่อยล้า แต่เธอก็ยังคงทำงานต่อไป เธอค้นพบแฟ้มเอกสารจำนวนมากที่เกี่ยวกับแผนการทุจริตของนักการเมืองชื่อดัง และการกว้านซื้อที่ดินของกลุ่มทุนต่างชาติ ซึ่งทั้งหมดนี้เชื่อมโยงกับองค์กรของเงา "พวกเขา... ทำเรื่องสกปรกมากมายจริงๆ" อรคิด "ฉันต้องรีบหาทางส่งข้อมูลเหล่านี้ออกไปข้างนอก" เธอหยิบโทรศัพท์มือถือที่ซ่อนไว้ขึ้นมา เปิดดูอย่างรวดเร็ว เธอเคยแอบติดตั้งแอปพลิเคชันที่สามารถส่งข้อมูลเข้ารหัสได้อย่างปลอดภัย แต่เธอยังขาดโอกาสที่จะใช้มัน "ต้องหาทางติดต่อแทนให้ได้" อรคิด "เขาคือความหวังเดียวของฉัน" ในขณะที่เธอกำลังวางแผน อรก็ได้ยินเสียงรถยนต์แล่นเข้ามาในบริเวณคฤหาสน์ เธอรู้สึกใจหายวาบ "ใครมาที่นี่" เสียงประตูดังขึ้น อรรีบซ่อนโทรศัพท์มือถือ และกลับไปนั่งที่โต๊ะทำงาน ทำเหมือนว่าเธอกำลังทำงานอยู่ สมชายเดินเข้ามาในห้อง "เสร็จไปเยอะแล้วสินะ" เขาพูด พลางกวาดสายตาไปรอบๆ "ยังค่ะ" อรตอบ "แต่ก็ใกล้เสร็จแล้ว" "ดี" สมชายพูด "คืนนี้... จะมีแขกพิเศษมาเยี่ยม" อรเงยหน้าขึ้นมองสมชายด้วยความสงสัย "แขกพิเศษคือใครคะ" "คนที่จะมาช่วยเรา... ในการตัดสินใจเรื่องสำคัญ" สมชายพูดด้วยรอยยิ้มที่ดูอันตราย "เธอจะได้พบเขา และเรียนรู้... ว่าการอยู่รอดในโลกนี้ต้องทำอย่างไร" อรรู้สึกถึงความไม่สบายใจที่ก่อตัวขึ้นในใจ เธอรู้ว่าการมาเยือนของแขกพิเศษคนนี้ จะนำพามาซึ่งอันตรายที่ยิ่งกว่าเดิม