บรรยากาศในคฤหาสน์ดูตึงเครียดผิดปกติ อรสัมผัสได้ถึงการเคลื่อนไหวของคนแปลกหน้าหลายคนรอบบริเวณ เธอได้ยินเสียงพูดคุยเป็นภาษาที่ไม่คุ้นเคย และเสียงฝีเท้าที่หนักแน่นเดินสวนกันไปมา "ใครจะมาคะคุณสมชาย" อรเอ่ยถามอีกครั้งขณะที่พวกเขากำลังนั่งรออยู่ในห้องนั่งเล่นขนาดใหญ่ สมชายยิ้ม "เดี๋ยวเธอก็รู้" เขาตอบ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความลึกลับ "เขาเป็นคนสำคัญ... เป็นคนที่กำหนดทิศทางของธุรกิจเราเลยก็ว่าได้" อรพยายามสงบสติอารมณ์ แม้จะรู้สึกหวาดหวั่นอย่างบอกไม่ถูก เธอได้ยินเสียงรถยนต์หลายคันแล่นเข้ามาจอดเทียบที่หน้าบ้าน เสียงประตูรถถูกเปิดออก และเสียงผู้คนจำนวนมากกำลังเดินเข้ามา ไม่นานนัก ประตูห้องนั่งเล่นก็ถูกเปิดออก เงาเดินเข้ามาพร้อมกับชายร่างใหญ่คนหนึ่ง ชายคนนั้นมีใบหน้าบึ้งตึง สวมสูทราคาแพง และสวมแหวนเพชรเม็ดโตที่นิ้ว "อร" เงาเรียก "นี่คือคุณอาเธอร์" อรลุกขึ้นยืนด้วยท่าทางที่สุภาพที่สุดเท่าที่จะทำได้ "สวัสดีค่ะคุณอาเธอร์" ชายที่ชื่ออาเธอร์มองอรด้วยสายตาที่เย็นชา ราวกับกำลังประเมินสิ่งของ "นี่คือเด็กที่เธอพูดถึงหรือเงา" เขาถาม น้ำเสียงแหบพร่า "ใช่ครับอาเธอร์" เงาตอบ "เธอเป็นคนฉลาด และภักดี" อาเธอร์พยักหน้าช้าๆ "ดี" เขาพูด "ฉันชอบคนฉลาด" เขาหันมามองอรตรงๆ "เธอรู้ใช่ไหมว่าทำไมฉันถึงมาที่นี่" อรส่ายหน้า "ไม่ทราบค่ะ" "เรามาเพื่อหารือเรื่องการขยายธุรกิจของเรา" อาเธอร์อธิบาย "และเธอก็จะเป็นส่วนหนึ่งของมัน" "ส่วนหนึ่งของอะไรคะ" อรเอ่ยถามอย่างระแวง "ส่วนหนึ่งของแผนการที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม" อาเธอร์ตอบ "เรากำลังจะขยายอิทธิพลของเราไปยังต่างประเทศ และเธอ... จะเป็นผู้ช่วยคนสำคัญในการจัดการเรื่องเอกสารต่างๆ" อรรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังหมุนคว้าง เธอไม่เคยคิดว่าเรื่องราวจะบานปลายไปถึงขนาดนี้ "แต่... ฉันไม่เข้าใจจริงๆ ค่ะ" เธอพูด พยายามกลั้นน้ำตา "ฉันแค่อยากได้ชีวิตของฉันคืนมา" อาเธอร์หัวเราะเบาๆ เป็นเสียงหัวเราะที่ปราศจากความขบขัน "ชีวิตของเธอ... มันขึ้นอยู่กับว่าเธอจะทำตัวมีประโยชน์กับเราแค่ไหน" เขาพูด "ถ้าเธอทำได้ดี... เธออาจจะได้สิ่งตอบแทนที่คุ้มค่า" "แล้วถ้าฉันไม่ทำล่ะคะ" อรเอ่ยถามท้าทาย เงาแทรกขึ้นมาทันที "อร... อย่าพูดแบบนั้น" "ทำไม" อรหันไปมองเงา "ฉันมีสิทธิ์ที่จะเลือกไม่ใช่เหรอคะ" อาเธอร์มองอรด้วยสายตาที่เฉียบคม "การเลือก... คือสิ่งที่เรามอบให้เธอ" เขาพูด "เลือกที่จะทำงานกับเรา... หรือเลือกที่จะหายไปจากโลกนี้" อรสูดลมหายใจลึกๆ เธอรู้ว่านี่คือจุดแตกหัก เธอไม่สามารถยอมจำนนต่อชะตากรรมที่ถูกกำหนดได้อีกต่อไป "ฉัน... ฉันขอเลือกที่จะไม่ทำงานกับพวกคุณค่ะ" อรเอ่ยเสียงหนักแน่น "ฉันจะหาทางเปิดโปงความลับทั้งหมดของคุณ" เงาถึงกับผงะ "อร! เธออย่าทำเรื่องโง่ๆ นะ" สมชายเข้ามาจับแขนอรไว้ "เธอคิดว่าเธอทำได้เหรอ" "ฉันจะทำ" อรตอบ "เพราะฉันรู้ว่าพวกคุณมันเลวร้ายแค่ไหน" อาเธอร์มองอรด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป แววตาของเขาฉายประกายแห่งความโกรธ "เธอคิดว่าเธอจะรอดไปได้เหรอ" เขาถาม "เธอคงจะลืมไปแล้วว่าใครเป็นคนคุมเกมที่นี่" "ฉันไม่เคยลืม" อรตอบ "แต่ฉันก็ไม่กลัวอีกต่อไปแล้ว" ในจังหวะนั้นเอง เสียงไซเรนตำรวจก็ดังขึ้นจากภายนอกคฤหาสน์ ทุกคนในห้องต่างตกใจกับเสียงที่ดังขึ้นมา "เกิดอะไรขึ้น!" อาเธอร์ตะโกนถาม เงาหยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมาฟัง "พวกเราถูกล้อมแล้วครับ!" เขาตะโกนตอบ สมชายหน้าซีดเผือด "เป็นไปไม่ได้! ไม่มีใครรู้เรื่องนี้!" อรได้แต่ยืนนิ่ง มองดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างไม่เชื่อสายตา เธอจำได้ว่าก่อนหน้านี้เธอได้แอบส่งข้อมูลเข้ารหัสไปยังแทนผ่านแอปพลิเคชันที่เธอซ่อนไว้ "คุณแทน..." อรพึมพำกับตัวเอง "คุณทำสำเร็จจริงๆ" อาเธอร์หันมามองอรด้วยความแค้น "เป็นเธอใช่ไหม! เธอเป็นคนทำ!" อรไม่ตอบ เพียงแต่ยิ้มบางๆ ให้กับเขา เสียงปืนดังขึ้นจากด้านนอก ตำรวจบุกเข้ามาในคฤหาสน์ อรเห็นเงา สมชาย และอาเธอร์พยายามจะหลบหนี แต่ก็ถูกจับกุมตัวได้ในที่สุด อรยืนนิ่งอยู่ที่เดิม มองดูเจ้าหน้าที่ตำรวจกำลังควบคุมสถานการณ์ เธอรู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก แม้จะรู้ว่าการต่อสู้ของเธอยังไม่จบสิ้น แต่ในที่สุด เธอก็ได้เห็นแสงสว่างแห่งความยุติธรรมส่องประกายขึ้นมาแล้ว