ตรอกไผ่เป็นตรอกเล็กๆ ที่ซ่อนตัวอยู่หลังตลาดสดเก่า บรรยากาศค่อนข้างอับชื้น มีขยะส่งกลิ่นเหม็นอยู่ตามมุมต่างๆ แสงแดดส่องลงมาได้เพียงเล็กน้อย ทำให้ตรอกแห่งนี้ดูมืดสลัวตลอดเวลา เจ้าหน้าที่ตำรวจได้กั้นพื้นที่ไว้แล้ว และกำลังกระจายกำลังค้นหาอย่างละเอียด ตั้งแต่ปากตรอกไปจนถึงสุดทาง คมสันและสมิทธิ์เดินสำรวจไปตามตรอกอย่างระมัดระวัง สายตาของคมสันกวาดมองไปทั่วทุกซอกทุกมุม เขาพยายามจินตนาการว่านารีจะมาพบใครที่นี่ในเวลาห้าโมงเย็น "มีพยานคนไหนเห็นอะไรบ้างไหม?" สมิทธิ์ถามเจ้าหน้าที่ที่กำลังรายงาน "มีครับท่าน มีพ่อค้าผลไม้ที่ขายอยู่ตรงปากตรอก บอกว่าเห็นผู้หญิงลักษณะคล้ายคุณนารีเดินเข้ามาในช่วงเวลาประมาณนั้นครับ" "แล้วเธอไปกับใคร?" "พ่อค้าบอกว่าเธอเดินเข้ามาคนเดียวครับ แต่สักพักก็มีชายร่างสูง สวมหมวกแก๊ปเดินตามเข้าไป" "ลักษณะของชายคนนั้นเป็นอย่างไร?" คมสันถามแทรกขึ้นมาทันที "พ่อค้าจำรายละเอียดได้ไม่ชัดเจนครับ บอกเพียงว่าเป็นชายรูปร่างสูง ใส่เสื้อยืดสีดำ และสวมหมวกแก๊ปปิดบังใบหน้า" "มีรอยสักมังกรไหม?" คมสันถามต่อทันที เจ้าหน้าที่ส่ายหน้า "อันนั้นพ่อค้าไม่เห็นครับ มันมืด และชายคนนั้นก็หันหลังให้ตลอดเวลา" คมสันถอนหายใจ เขาคาดหวังมากกว่านี้ แต่ก็ยังดีกว่าไม่มีอะไรเลย การที่ชายคนนั้นเดินตามนารีเข้าไปในตรอก และการที่เธอมาเสียชีวิตในเวลาต่อมา มันเชื่อมโยงกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ "เราต้องหาหลักฐานอื่นเพิ่มเติม" สมิทธิ์กล่าว "อาจจะมีกล้องวงจรปิดแถวนี้" "ผมได้สั่งให้เจ้าหน้าที่ตรวจสอบแล้วครับท่าน แต่บริเวณนี้เป็นย่านเก่า กล้องส่วนใหญ่ใช้งานไม่ได้ หรือติดตั้งไว้ในจุดที่ไม่ครอบคลุม" คมสันเดินลึกลงไปในตรอก เขาเหลือบไปเห็นรอยขีดข่วนบนผนังอิฐ เป็นลักษณะคล้ายรอยกระเป๋าหรือสิ่งของบางอย่างถูกลากไปกับพื้น "ตรงนี้ครับท่าน" คมสันชี้ไปยังรอยนั้น "ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นตรงนี้" เจ้าหน้าที่พิสูจน์หลักฐานรีบเข้ามาตรวจสอบ พวกเขากำลังเก็บตัวอย่างสิ่งสกปรกที่อาจติดมากับรอยขีดข่วนนั้น "เป็นไปได้ว่านี่คือจุดที่เกิดการต่อสู้" สมิทธิ์วิเคราะห์ "และอาจเป็นจุดที่คนร้ายบังคับลากคุณนารีไป" คมสันเดินสำรวจต่อไปจนถึงสุดตรอก เขาพบกับถังขยะขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ริมกำแพง เมื่อเขามองเข้าไปในถังขยะ เขาก็เห็นบางสิ่งบางอย่างที่ทำให้หัวใจของเขาเต้นแรง มันคือเศษผ้าชิ้นเล็กๆ ที่มีสีแดงสด "นี่มัน..." คมสันหยิบเศษผ้านั้นขึ้นมา มันคือเศษผ้าจากชุดที่นารีใส่ในวันนั้น! "เจออะไรเหรอคมสัน?" สมิทธิ์เดินเข้ามาถาม "เศษผ้าจากชุดของคุณนารีครับท่าน" คมสันยื่นให้สมิทธิ์ดู "ดูเหมือนว่าเธอจะพยายามต่อสู้ หรือดิ้นรน จนทำให้ชุดของเธอขาด" "นี่เป็นหลักฐานสำคัญ" สมิทธิ์กล่าว "มันยืนยันว่าเกิดเหตุการณ์ไม่ปกติขึ้นที่นี่จริงๆ" ขณะที่เจ้าหน้าที่กำลังเก็บหลักฐานเพิ่มเติมอยู่ คมสันก็สังเกตเห็นบางอย่างที่ซ่อนอยู่ใต้แผ่นป้ายเก่าๆ ที่ติดอยู่บนกำแพง มันคือสัญลักษณ์บางอย่างที่ถูกแกะสลักลงไปบนเนื้อปูน "นี่มัน... สัญลักษณ์มังกร!" คมสันอุทาน สมิทธิ์รีบเดินเข้ามาดู "จริงด้วย! พวกมันทำเครื่องหมายไว้ที่นี่" "แล้วทำไมต้องทำเครื่องหมายที่นี่ด้วย?" คมสันขมวดคิ้ว "มันมีความหมายอะไร?" "อาจจะเป็นจุดนัดพบ จุดส่งมอบ หรืออาจจะเป็นแค่การแสดงอาณาเขต" สมิทธิ์คาดเดา "แต่ที่แน่ๆ คือมันเชื่อมโยงกับแก๊งมังกรโดยตรง" คมสันรู้สึกว่าตัวเองกำลังเข้าใกล้ความจริงมากขึ้นเรื่อยๆ แต่เขาก็ยังคงมีคำถามมากมายในใจ ทำไมแก๊งนี้ถึงเลือกใช้สัญลักษณ์มังกร? และทำไมการสังหารถึงโหดเหี้ยมเช่นนี้? "เราต้องตรวจสอบประวัติของสัญลักษณ์นี้" สมิทธิ์กล่าว "อาจจะมีข้อมูลบางอย่างที่เชื่อมโยงกับคดีเก่าๆ หรือกลุ่มอาชญากรรมอื่นๆ" "ผมเชื่อว่าเรากำลังได้เบาะแสสำคัญ" คมสันกล่าว "แต่ผมยังรู้สึกว่ามีบางอย่างที่ผมมองข้ามไป" "คุณหมายถึงอะไร?" "ผมไม่รู้ครับท่าน แต่มันเหมือนกับว่า... พวกเขากำลังเล่นเกมอะไรบางอย่างกับเรา" สมิทธิ์พยักหน้าเห็นด้วย "ฉันก็รู้สึกแบบนั้นเช่นกัน เกมนี้มันซับซ้อนกว่าที่คิด" การสืบสวนในตรอกไผ่ดำเนินไปจนถึงช่วงบ่ายแก่ๆ เจ้าหน้าที่เก็บหลักฐานได้หลายชิ้น รวมถึงภาพจากกล้องวงจรปิดของร้านสะดวกซื้อที่อยู่ใกล้เคียง ซึ่งจับภาพชายสวมหมวกแก๊ปเดินตามนารีเข้าไปในตรอกได้รางๆ แต่ใบหน้ายังคงไม่ชัดเจน คมสันมองไปยังสัญลักษณ์มังกรบนกำแพงอีกครั้ง รอยสักบนร่างของนารี สัญลักษณ์ในตรอก และข้อมูลที่ได้มา มันค่อยๆ ประติดประต่อกันเป็นภาพใหญ่ "ผมว่าผมเริ่มจะเข้าใจอะไรบางอย่างแล้วครับท่าน" คมสันกล่าว "อะไร?" "สัญลักษณ์มังกร... มันไม่ใช่แค่เครื่องหมายของแก๊ง" คมสันหยุดพูดไปครู่หนึ่ง "มันคือรหัส" สมิทธิ์มองหน้าคมสันอย่างตั้งใจ "รหัสอะไร?" "ผมไม่แน่ใจครับท่าน แต่ผมเชื่อว่ามันเกี่ยวข้องกับการลำเลียงยาเสพติด หรืออาจจะเป็นการบอกเส้นทางลับบางอย่าง" "แล้วรอยสักบนร่างของนารีล่ะ?" "ผมคิดว่า... เธออาจจะบังเอิญไปล่วงรู้ความลับบางอย่างเข้า" คมสันกล่าว "และพวกมันก็เลยต้องปิดปากเธอ พร้อมกับทิ้งหลักฐานชิ้นนี้ไว้เพื่อข่มขู่เรา" "ข่มขู่?" "ใช่ครับท่าน พวกมันรู้ว่าเรากำลังสืบสวนอยู่" คมสันหันไปมองหน้าสมิทธิ์ "ผมว่าหลังจากนี้ เราต้องระวังตัวให้มากกว่าเดิม" สมิทธิ์พยักหน้าเห็นด้วย "ฉันจะเพิ่มการรักษาความปลอดภัยให้กับคุณ" "ไม่เป็นไรครับท่าน ผมจะดูแลตัวเองได้" คมสันตอบอย่างหนักแน่น "ผมมีเรื่องที่ต้องสะสางให้จบ" ขณะที่ทั้งสองกำลังจะเดินทางกลับ รถตำรวจคันหนึ่งก็วิ่งเข้ามาหา "ท่านผู้กำกับครับ! เราพบสิ่งผิดปกติที่โกดังร้างแห่งนั้นแล้วครับ!"