เสียงกระซิบแห่งความลับ ใต้คมมีดอาชญากรรม

ตอนที่ 11 / 40

ตอนที่ 11 — การไล่ล่าไร้เงา

เสียงไซเรนดังระงมไปทั่วเมืองขณะที่รถตำรวจหลายคันเคลื่อนตัวออกจากสถานีตำรวจ มุ่งหน้าไปยังเป้าหมายที่ถูกระบุจากข้อมูลในแฟลชไดรฟ์ของ ดร.สมชาย ชุดปฏิบัติการพิเศษเตรียมพร้อมอย่างเต็มที่ ใบหน้าของทุกคนฉายแววเคร่งขรึม พวกเขารู้ดีว่ากำลังจะเผชิญหน้ากับอะไร สารวัตรยืนสังเกตการณ์อยู่ที่ศูนย์บัญชาการ เขาได้รับรายงานว่ารถของวิชัยถูกนำไปตรวจสอบความเสียหายแล้ว และวิชัยเองก็ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย ถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลเพื่อตรวจร่างกายอย่างละเอียด "ดีใจด้วยที่วิชัยปลอดภัย" ดร.สมชายพึมพำกับตัวเอง เขาเดินเข้าไปหา สารวัตร "สารวัตรครับ" ดร.สมชายกล่าว "ผมขอไปด้วยได้ไหมครับ ผมอยากจะไปดูด้วยตาตัวเอง" "แน่นอนครับ ดร.สมชาย" สารวัตรตอบ "คุณคือผู้ที่รู้เรื่องนี้ดีที่สุด" ทั้งสองคนขึ้นรถของสารวัตร และเคลื่อนตัวตามขบวนรถตำรวจไปยังจุดหมายปลายทาง ระหว่างทาง ดร.สมชายเล่ารายละเอียดเกี่ยวกับสารเคมีที่แก๊งเงากำลังพัฒนา "มันไม่ใช่แค่ยาเสพติดที่ทำให้ติด แต่เป็นสารที่สามารถก่อกวนระบบประสาทได้อย่างรุนแรง" "ถ้าถูกปล่อยออกมาในอากาศ หรือปนเปื้อนในแหล่งน้ำ" ดร.สมชายอธิบายต่อ "มันจะส่งผลกระทบต่อคนจำนวนมาก อาจจะทำให้เกิดอาการคลุ้มคลั่ง หรือสูญเสียการควบคุมตัวเอง" "น่ากลัวจริงๆ" สารวัตรกล่าว "แก๊งเงาพวกนี้คิดจะทำอะไรกันแน่" "พวกเขาต้องการสร้างความวุ่นวาย เพื่อที่จะสามารถเข้ามามีอำนาจได้ง่ายขึ้น" ดร.สมชายตอบ "และพวกเขาก็เห็นว่าการควบคุมยาเสพติดเป็นเพียงจุดเริ่มต้น" เมื่อขบวนรถตำรวจมาถึงจุดหมายปลายทาง มันคือโกดังขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ชานเมือง ลักษณะภายนอกดูเก่าแก่และถูกทิ้งร้าง แต่ภายในกลับเป็นศูนย์กลางการผลิตที่สำคัญของแก๊งเงา "ที่นี่คือฐานที่มั่นหลักของพวกมัน" ดร.สมชายกล่าว "ผมเคยได้ยินชื่อเสียงของโกดังแห่งนี้มานานแล้ว" เจ้าหน้าที่ตำรวจเข้าปิดล้อมโกดังอย่างรวดเร็ว เสียงตะโกนสั่งการดังเป็นระยะ "ทุกคนเตรียมพร้อม! การบุกจู่โจมกำลังจะเริ่มขึ้น!" การบุกเข้าไปในโกดังเป็นไปอย่างระมัดระวัง ดร.สมชายและสารวัตรเดินตามเจ้าหน้าที่เข้าไปด้านใน บรรยากาศภายในโกดังเย็นเยียบและมีกลิ่นสารเคมีฉุนกึก "นี่คือที่ที่พวกมันกำลังผลิตสาร A" ดร.สมชายชี้ไปยังห้องทดลองขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์วิทยาศาสตร์ที่ซับซ้อน "เราพบหลักฐานจำนวนมาก" สารวัตรกล่าว "สารเคมีที่ถูกบรรจุไว้ในถังหลายใบ และมีเอกสารจำนวนหนึ่งที่อาจจะเป็นบันทึกการวิจัย" ขณะที่เจ้าหน้าที่กำลังตรวจสอบภายในโกดัง จู่ๆ ก็มีเสียงปืนดังขึ้นจากด้านบนของโกดัง "ระวัง! มีคนซุ่มยิง!" สารวัตรตะโกน เจ้าหน้าที่ตำรวจรีบหาที่กำบัง และยิงตอบโต้กลับไป ดร.สมชายรีบหมอบลงกับพื้น พยายามหลบกระสุน "ใครกันที่ยังเหลืออยู่!" สารวัตรตะโกนถาม "น่าจะเป็นหน่วยปฏิบัติการพิเศษที่เหลืออยู่" ดร.สมชายตอบ "พวกมันคงจะหนีออกมาจากสถานีตำรวจได้" การปะทะกันดำเนินไปอย่างดุเดือด เสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหว ดร.สมชายรู้สึกถึงอันตรายที่ใกล้ตัว เขาเห็นเจ้าหน้าที่ตำรวจคนหนึ่งล้มลงไป "เราต้องกำจัดพวกมันให้หมด" สารวัตรกล่าว "ก่อนที่พวกมันจะทำอะไรอันตรายไปกว่านี้" ชุดปฏิบัติการพิเศษเริ่มวางแผนการบุกจู่โจมขึ้นไปบนชั้นสองของโกดัง เพื่อจัดการกับมือปืนที่ซุ่มอยู่ "ผมขอไปด้วยครับ" ดร.สมชายยืนยัน "ไม่ครับท่านดร. มันอันตรายเกินไป" สารวัตรปฏิเสธ "แต่ผมคือคนที่รู้เรื่องสารเคมีพวกนี้ดีที่สุด" ดร.สมชายกล่าว "ถ้ามีอะไรผิดพลาด ผมอาจจะช่วยหยุดยั้งมันได้" สารวัตรลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า "ก็ได้ครับ แต่คุณต้องอยู่ภายใต้การคุ้มกันของผมอย่างใกล้ชิด" ดร.สมชายรู้สึกโล่งใจ เขาเดินตามสารวัตรและเจ้าหน้าที่ตำรวจอีกสองนายขึ้นไปยังชั้นสองของโกดัง เสียงปืนดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เมื่อขึ้นไปถึงชั้นสอง พวกเขาพบกับชายสองคนที่กำลังเตรียมยิงลงมา "หยุดนะ!" สารวัตรตะโกน แต่ชายทั้งสองกลับไม่สนใจ พวกเขายกปืนขึ้นเล็งมาที่ ดร.สมชาย และสารวัตร "แกมาที่นี่ทำไม!" หนึ่งในคนร้ายตะโกน "แกจะมาขัดขวางเราไม่ได้!" "พวกแกจะทำลายโลกไม่ได้!" ดร.สมชายตะโกนกลับ การต่อสู้เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว เจ้าหน้าที่ตำรวจยิงตอบโต้ แต่คนร้ายก็มีทักษะการต่อสู้ที่สูงมาก พวกมันยิงได้อย่างแม่นยำและรวดเร็ว ในจังหวะที่ชุลมุน ดร.สมชายเห็นถังสารเคมีขนาดใหญ่ที่วางอยู่ใกล้ๆ มือปืนคนหนึ่ง เขาตระหนักว่ามันอาจจะเป็นถังที่บรรจุสาร A อยู่ "ระวัง! ถังนั้น!" ดร.สมชายตะโกน แต่ก็สายเกินไป มือปืนคนหนึ่งยิงไปที่ถังสารเคมี ทำให้มันเกิดการรั่วไหล และไอระเหยของสารเคมีก็เริ่มฟุ้งกระจายออกมา "อ๊าก!" ดร.สมชายรู้สึกแสบจมูกและแสบตาอย่างรุนแรง เขารีบใช้เสื้อคลุมปิดจมูกและปาก "เราต้องรีบออกไปจากที่นี่!" สารวัตรตะโกนเสียงดัง เจ้าหน้าที่ตำรวจพยายามคุ้มกัน ดร.สมชาย และสารวัตรให้ถอยออกมา แต่ก็ต้องเผชิญกับการต่อต้านอย่างหนักจากคนร้าย ขณะเดียวกัน วิชัยที่ออกจากโรงพยาบาลแล้ว ได้รับการติดต่อจาก ดร.สมชาย ว่าเขาอยู่ที่โกดังแห่งนี้ วิชัยรู้สึกเป็นห่วงและตัดสินใจขับรถไปยังโกดังทันที เขาจำได้ว่าเคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับโกดังแห่งนี้จากเสือ เมื่อวิชัยมาถึง เขาเห็นรถตำรวจจอดอยู่เต็มไปหมด และได้ยินเสียงปืนดังมาจากภายใน เขาจอดรถไว้ห่างๆ และพยายามหาทางเข้าไป เขาเดินอ้อมไปด้านหลังโกดัง และพบกับประตูเล็กๆ ที่เปิดอยู่ เขาค่อยๆ แง้มประตูเข้าไป และพบว่ามันเป็นทางเข้าสู่ห้องเก็บของ "นี่มันที่ไหนกัน" วิชัยพึมพำ เขาเดินลึกเข้าไปเรื่อยๆ จนกระทั่งได้ยินเสียงฝีเท้าของใครบางคน เขาชะเง้อหน้าไปมอง และเห็นชายคนหนึ่งกำลังขนย้ายถังสารเคมี "เฮ้! แกกำลังทำอะไร!" วิชัยตะโกน ชายคนนั้นหันมาด้วยความตกใจ "แกเป็นใคร!" "ฉันคือคนที่มาหยุดแก!" วิชัยตอบ ชายคนนั้นหยิบมีดออกมาจากเอว "แกจะมาขวางทางฉันไม่ได้!" วิชัยรู้ว่าเขาไม่มีอาวุธ แต่เขาก็ไม่ยอมถอย เขาเห็นถังสารเคมีที่ชายคนนั้นกำลังขนย้ายอยู่ "นั่นมันอะไร!" "แกไม่ควรรู้!" ชายคนนั้นตอบ ก่อนจะพุ่งเข้ามาหาวิชัย การต่อสู้ระหว่างวิชัยและชายคนนั้นเริ่มต้นขึ้น วิชัยพยายามหลบหลีกการโจมตีของมีดอย่างสุดความสามารถ เขาใช้สิ่งของรอบตัวเป็นเครื่องป้องกัน ในขณะเดียวกัน ดร.สมชายและสารวัตรก็สามารถถอยออกมาจากบริเวณที่สารเคมีรั่วไหลได้แล้ว แต่พวกเขาก็เห็นว่าสถานการณ์ยังคงอันตราย "เราต้องปิดล้อมโกดังให้แน่นหนา" สารวัตรกล่าว "เราต้องแน่ใจว่าไม่มีใครสามารถหลบหนีออกไปได้" "แล้วพวกที่อยู่ข้างในล่ะครับ" ดร.สมชายถาม "เราจะค่อยๆ จัดการไป" สารวัตรตอบ "แต่สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้ คือการควบคุมการแพร่กระจายของสารเคมี" เจ้าหน้าที่ได้ทำการปิดกั้นบริเวณโดยรอบโกดัง และเริ่มการอพยพประชาชนที่อาศัยอยู่ในละแวกใกล้เคียงออกไปอย่างเร่งด่วน วิชัยยังคงต่อสู้กับชายคนนั้นอย่างดุเดือด เขาเริ่มเหนื่อยล้า แต่ก็ไม่ยอมแพ้ เขาสังเกตเห็นว่าชายคนนั้นกำลังจะพยายามเปิดฝาถังสารเคมีอีกใบ "ไม่นะ! อย่าทำแบบนั้น!" วิชัยตะโกน ชายคนนั้นหันมามองวิชัยด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง "แกไม่มีสิทธิ์มาสั่งฉัน!" เขาพยายามจะเปิดฝาถัง แต่ก็ทำได้ไม่ถนัดนัก วิชัยเห็นโอกาส เขาพุ่งเข้าไปผลักชายคนนั้นออกห่างจากถังสารเคมี "แก!" ชายคนนั้นตะโกนด้วยความโกรธ ขณะที่เขากำลังจะพุ่งเข้าหา วิชัยอีกครั้ง เสียงปืนดังขึ้นจากด้านนอก ชายคนนั้นล้มลงไปกองกับพื้น เจ้าหน้าที่ตำรวจบุกเข้ามาในห้องเก็บของ "เรียบร้อยครับสารวัตร" วิชัยมองร่างของชายคนนั้นด้วยความโล่งอก เขาเกือบจะเอาชีวิตไม่รอด "วิชัย!" ดร.สมชายเดินเข้ามาหาเขาด้วยสีหน้าเป็นห่วง "คุณไม่เป็นไรนะ!" "ผมไม่เป็นไรครับ ดร." วิชัยตอบ "แต่คุณล่ะครับ" "ผมก็สบายดี" ดร.สมชายยิ้ม "ขอบคุณที่เข้ามาช่วย" "ผมแค่ทำในสิ่งที่ควรทำครับ" วิชัยกล่าว สารวัตรเดินเข้ามา "คุณวิชัย ผมต้องขอบคุณคุณมาก การกระทำของคุณในวันนี้ได้ช่วยชีวิตคนจำนวนมาก" "ผมก็แค่โชคดีครับ" วิชัยกล่าว "ผมเห็นว่ามีคนกำลังจะเปิดถังสารเคมี ผมเลยเข้าไปขวาง" "คุณไม่ได้แค่ขวางครับ คุณได้หยุดยั้งหายนะที่อาจจะเกิดขึ้น" สารวัตรกล่าว "ตอนนี้ เราได้ของกลางทั้งหมดแล้ว และกำลังจะส่งทีมผู้เชี่ยวชาญเข้ามาตรวจสอบ" ดร.สมชายมองไปยังถังสารเคมีที่รั่วไหล "ผมหวังว่าเราจะสามารถกำจัดมันได้อย่างปลอดภัย" "เราจะพยายามอย่างเต็มที่ครับ" สารวัตรกล่าว "เรื่องนี้จะต้องถูกเปิดโปง และแก๊งเงาจะต้องได้รับโทษตามกฎหมาย" การปฏิบัติการที่โกดังได้สิ้นสุดลงแล้ว แต่การต่อสู้กับแก๊งเงาเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง การเปิดโปงความลับของพวกมันจะนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

6,658 ตัวอักษร