สองวันต่อมา ไอริสยังคงจมอยู่กับความคิดที่ตีรวน เธอพยายามทำงานให้เสร็จไปวันๆ แต่ภาพของราชาและคำพูดของเต้ก็ไม่ยอมจางหายไปจากหัว มันวนเวียนอยู่ตลอดเวลา เธอแอบมองหาเขาที่คลับทุกคืน แต่เขาก็ไม่ปรากฏตัว ราวกับจะตั้งใจหลบหน้าเธอ "เป็นอะไรไปไอริส" ลิลลี่ เพื่อนร่วมงานของเธอ ถามขึ้นเมื่อเห็นเธอนั่งเหม่อลอยอยู่หลังเคาน์เตอร์ "ช่วงนี้ดูซึมๆ นะ" "ก็...ไม่มีอะไรหรอกค่ะ" ไอริสตอบปัดๆ "แน่ใจนะ" ลิลลี่เลิกคิ้ว "ดูเหมือนมีเรื่องไม่สบายใจนะ" ไอริสลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจระบายความอัดอั้นในใจ "ฉัน...กำลังสับสนเรื่องผู้ชายคนหนึ่งน่ะค่ะ" "ผู้ชายคนไหน" ลิลลี่ถามด้วยความสนใจ "ก็...คนที่เราเจอกันที่นี่น่ะค่ะ" ไอริสบอก "เขาดูดีมากเลยนะคะ แต่...เพื่อนร่วมงานของฉันบอกว่าเขาเป็นคนไม่ดี" "อ๋อ...คนนั้นเอง" ลิลลี่พยักหน้า "ไอริส...เธอต้องระวังนะ ผู้ชายแบบนั้นอันตราย" "คุณลิลลี่ก็คิดแบบนั้นเหรอคะ" ไอริสถามด้วยความผิดหวัง "ฉันไม่ได้บอกว่าเขาไม่ดีนะ" ลิลลี่แก้ต่าง "แต่...ผู้ชายที่ดูดีเกินไป มักจะมีอะไรซ่อนอยู่เสมอ" "แต่เขาดูจริงใจนะคะ" ไอริสเถียง "จริงใจ...หรือแค่แสดงเก่ง" ลิลลี่ถามกลับ "ไอริส...เธอเคยได้ยินเรื่องแก๊งเงินดำไหม" คำถามของลิลลี่ทำให้ไอริสชะงัก "เคยได้ยินค่ะ...แต่...มันเกี่ยวกับเขาได้ยังไง" "ก็...คนที่เธอคุยด้วยน่ะ...เขาเกี่ยวข้องกับเรื่องพวกนั้นน่ะสิ" ลิลลี่พูดเสียงเบา "เพื่อนร่วมงานของเธอ...เขาบอกความจริงกับเธอแล้วล่ะ" "แต่...คุณราชาปฏิเสธนะคะ" ไอริสพูด "เขาบอกว่ามันไม่ใช่เรื่องจริงทั้งหมด" "แน่นอน...เขาต้องปฏิเสธสิ" ลิลลี่ถอนหายใจ "เขาเป็นถึงหัวหน้าแก๊งนะไอริส จะยอมรับง่ายๆ ได้ยังไง" "หัวหน้าแก๊ง...คุณลิลลี่แน่ใจเหรอคะ" ไอริสถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ฉันทำงานที่นี่มานานนะไอริส" ลิลลี่ว่า "เรื่องแบบนี้...ฉันพอจะดูออก" "แต่...เขาดูเป็นคนดีจริงๆ นะคะ" ไอริสยังคงพยายามหาข้อแก้ต่าง "ภายนอกน่ะ...ใครๆ ก็เป็นคนดีได้" ลิลลี่พูด "แต่เบื้องหลังน่ะ...เธอไม่รู้หรอก" ไอริสรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังถล่มทลาย ความจริงที่เต้และลิลลี่บอก กำลังค่อยๆ กร่อนทำลายความรู้สึกดีๆ ที่เธอมีต่อราชาลงไปทีละน้อย "แล้ว...ถ้าเขาเป็นหัวหน้าแก๊งจริง..." ไอริสถามเสียงแผ่ว "ฉันจะทำยังไงดีคะ" "ทางที่ดีที่สุด...คือถอยห่างออกมา" ลิลลี่ตอบทันที "อย่าไปยุ่งเกี่ยวอะไรกับเขาอีกเลย" "แต่...ฉัน...ฉันรู้สึกดีกับเขาจริงๆ นะคะ" ไอริสเอ่ยทั้งน้ำตา "ไอริส..." ลิลลี่มองเพื่อนด้วยความสงสาร "ความรู้สึกดีๆ มันอาจจะแค่...ภาพลวงตาที่เขาสร้างขึ้นก็ได้นะ" ทันใดนั้น ประตูคลับก็ถูกเปิดออกอย่างแรง กลุ่มชายฉกรรจ์ในชุดดำสนิทหลายคนเดินเข้ามาด้วยท่าทางคุกคาม สายตากวาดมองไปทั่วร้าน บรรยากาศที่เคยมีชีวิตชีวาพลันเงียบสงัดลงทันที "พวกนั้นใครน่ะ" ลิลลี่กระซิบถามไอริส "ไม่รู้ค่ะ" ไอริสตอบด้วยความหวาดกลัว ชายคนหนึ่งในกลุ่มเดินตรงมาที่เคาน์เตอร์ ชายคนนั้นมีใบหน้าบึ้งตึง ดวงตาคมกริบราวกับเหยี่ยว "หัวหน้าอยู่ไหน" ชายคนนั้นถามเสียงห้วน "คะ...คุณหมายถึงใครคะ" ไอริสถามตะกุกตะกัก "อย่ามาทำเป็นไม่รู้" ชายคนนั้นตวาด "หัวหน้าแก๊งของเราน่ะ! อยู่ไหน!" คำว่า "หัวหน้าแก๊ง" ทำเอาไอริสหน้าซีดเผือด ภาพของราชาปรากฏขึ้นในหัวทันที "ฉัน...ไม่รู้ค่ะ" ไอริสตอบเสียงสั่น ชายคนนั้นก้าวเข้ามาใกล้ เคาน์เตอร์ เผชิญหน้ากับไอริสโดยตรง "แกเป็นใคร" "ฉัน...ฉันเป็นแค่พนักงานที่นี่ค่ะ" "แน่ใจเหรอ" ชายคนนั้นพูดพลางยิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยัน "ดูเหมือนแกจะสนิทกับหัวหน้าเรานะ" "ไม่ค่ะ! ไม่จริงค่ะ!" ไอริสรีบปฏิเสธ ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ก็ดังมาจากด้านหลังกลุ่มชายชุดดำ ชายคนนั้นสวมชุดสูทสีเข้ม ใบหน้าหล่อเหลาคุ้นเคยนั้นปรากฏขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มบางๆ "มีเรื่องอะไรกันครับ" ราชาถาม เสียงของเขาเรียบเฉย แต่แฝงไว้ด้วยอำนาจที่ทำให้ทุกคนต้องหยุดชะงัก ชายชุดดำคนเมื่อครู่หันไปมองราชา ใบหน้าของเขาฉายแววประหลาดใจ แต่ก็ยังคงความแข็งกร้าวไว้ "ท่านประธาน" ชายคนนั้นกล่าว "เราตามหาท่านมานาน" "ประธาน" คำนั้นทำให้ไอริสถึงกับอึ้ง ราชา...คือประธาน? "มีเรื่องอะไร" ราชาถามย้ำ "มีคนเห็น...คนที่คิดว่าจะเป็นคู่แข่งของเรา...เข้ามาในเขตของเรา" ชายคนนั้นรายงาน "เราเลยต้องมาตรวจสอบ" "อืม..." ราชาพยักหน้า "ขอบใจมากที่มาแจ้ง" เขาหันมามองไอริส "คุณไอริส...เป็นอะไรไปครับ" ไอริสยืนนิ่งราวกับถูกสาป เธอมองราชา สลับกับมองชายชุดดำคนนั้น ความคิดทุกอย่างตีกันยุ่งเหยิงไปหมด "นี่...คือคนที่คุณบอกว่า...เป็นหัวหน้าแก๊งเงินดำน่ะเหรอ" ราชาถามชายชุดดำคนนั้น โดยไม่มองไอริส "ครับ...ท่านประธาน" ชายคนนั้นตอบ ราชาหัวเราะเบาๆ "ผมว่า...คุณคงจะจำคนผิดแล้วล่ะ" เขาว่า "ผมเป็นแค่...นักธุรกิจธรรมดาๆ คนหนึ่ง" "แต่..." "ไม่เป็นไรครับ" ราชาพูดขัดขึ้น "ผมเข้าใจ...ว่าบางที...เราก็อาจจะมองคนผิดพลาดไปได้" เขาหันมาหาไอริส "คุณไอริส...คุณรู้จักคนพวกนี้หรือครับ" ไอริสส่ายหน้าอย่างรวดเร็ว "ไม่ค่ะ! ไม่รู้จักเลย!" "งั้น...ก็คงไม่มีอะไรแล้ว" ราชาพูด "ขอบใจมากนะที่มาเตือน" เขาหันไปหาชายชุดดำอีกครั้ง "ตอนนี้...ผมต้องดูแลแขกของผมต่อ" ชายชุดดำคนนั้นมองราชาด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก ก่อนจะพยักหน้าให้เล็กน้อย "ครับ...ท่านประธาน" กลุ่มชายชุดดำถอยออกไปอย่างเงียบเชียบ ปล่อยให้บรรยากาศที่ตึงเครียดค่อยๆ คลี่คลายลง "คุณราชา..." ไอริสเอ่ยเรียกชื่อเขา เสียงของเธอสั่นเครือ ราชายิ้มให้เธอ "ผมบอกแล้วไงครับ...ว่าผมเป็นแค่นักธุรกิจ" แต่คำพูดนั้น...มันช่างไร้ความน่าเชื่อถือเอาเสียเลยในสายตาของไอริส