คาไลอัสหยิบกล่องไม้เก่าๆ ใบหนึ่งขึ้นมาดู มันมีขนาดประมาณกล่องรองเท้า แต่หนากว่านั้น บนฝากล่องมีสัญลักษณ์ที่เขาไม่คุ้นเคยสลักอยู่ เป็นรูปวงกลมที่มีเส้นหยักอยู่ภายใน ดูคล้ายกับเครื่องรางบางอย่าง เขาลองขยับมันดู มันมีน้ำหนักพอสมควร และดูเหมือนจะถูกปิดผนึกไว้อย่างแน่นหนา "นี่มันอะไรกัน?" เขาหันไปถามอิงดาวที่กำลังกวาดพื้นอยู่ใกล้ๆ อิงดาวเงยหน้าขึ้นมอง "อ๋อ กล่องนั่นเหรอคะ ฉันก็ไม่เคยเห็นมาก่อนเหมือนกันค่ะ มันอยู่ตรงนั้นนานแล้ว ไม่เคยมีใครไปยุ่งกับมันเลย" เธอเดินเข้ามาดูใกล้ๆ "ดูเก่ามากเลยนะคะ" "มันมีสัญลักษณ์ประหลาดๆ สลักอยู่ด้วย" คาไลอัสบอก "ดูเหมือนเป็นของสำคัญ" "จริงด้วยค่ะ" อิงดาวพยักหน้า "คุณลองเปิดดูสิคะ เผื่อจะเจออะไรน่าสนใจ" คาไลอัสพยายามเปิดกล่อง แต่ฝากล่องมันแน่นมาก เขาใช้แรงทั้งหมดที่มีก็ยังไม่สามารถแง้มมันออกได้ "มันถูกปิดอย่างแน่นหนา" เขากล่าว "ข้าไม่แน่ใจว่าจะเปิดมันได้" "ลองใช้ของมีคมหน่อยไหมคะ?" อิงดาวเสนอ "อาจจะมีอะไรช่วยงัดได้" คาไลอัสเหลือบไปเห็นมีดพร้าเล่มหนึ่งวางพิงผนังอยู่ เขาหยิบมันขึ้นมาแล้วค่อยๆ สอดปลายมีดเข้าไปตามรอยต่อของฝากล่อง เขาออกแรงงัดเบาๆ แต่กล่องก็ยังคงไม่ขยับ "ไม่ไหว" เขากล่าว "ดูเหมือนมันจะถูกล็อคจากข้างใน หรือไม่ก็มีกลไกอะไรบางอย่างที่ซับซ้อนกว่านั้น" "แปลกจังค่ะ" อิงดาวทำหน้าสงสัย "ทำไมต้องปิดกล่องให้แน่นหนาขนาดนั้นด้วยนะ" คาไลอัสลุกขึ้นยืน แล้วมองไปรอบๆ โรงนาอีกครั้ง เขาเดินสำรวจไปเรื่อยๆ ราวกับกำลังมองหาอะไรบางอย่าง "ที่นี่มีของเก่าเก็บอยู่เยอะมาก" เขาพูด "บางทีสิ่งที่เรากำลังมองหาก็อาจจะอยู่ที่นี่ก็ได้" "คุณกำลังมองหาอะไรเหรอคะ?" อิงดาวถาม "คุณกำลังหาทางกลับบ้านของคุณใช่ไหม?" คาไลอัสชะงักไปเล็กน้อย "ข้า... ข้าก็ไม่แน่ใจ" เขาตอบ "บางทีอาจจะใช่" "ถ้าอย่างนั้น ฉันจะช่วยคุณหา" อิงดาวพูดอย่างกระตือรือร้น "เราช่วยกันดีกว่า" คาไลอัสหันมายิ้มให้เธอ เป็นรอยยิ้มที่จริงใจที่สุดที่เขาเคยแสดงออกมาให้ใครเห็น "ขอบคุณท่าน" เขากล่าว ทั้งสองคนเริ่มค้นหาของในโรงนาอย่างจริงจัง พวกเขาแยกกันสำรวจคนละมุม คาไลอัสยังคงให้ความสนใจกับกล่องไม้ใบนั้นเป็นพิเศษ เขาพยายามหาอะไรบางอย่างที่จะช่วยเปิดมันได้ ในขณะที่อิงดาวก็รื้อค้นข้าวของเก่าๆ อื่นๆ ที่วางระเกะระกะอยู่ "เจออะไรไหมคะ?" อิงดาวตะโกนถามจากอีกมุมหนึ่ง "ยัง ไม่มีอะไรน่าสนใจเลย" คาไลอัสตอบ "นอกจากกล่องใบนี้" "ฉันก็เหมือนกันค่ะ" อิงดาวถอนหายใจ "มีแต่ของเก่าๆ ที่ดูไร้ค่า" ขณะที่คาไลอัสกำลังจะยกเลิกความพยายามในการเปิดกล่องนั้น เขาก็เหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างที่ซ่อนอยู่ใต้กองฟางเก่าๆ มันเป็นแท่งโลหะเล็กๆ ที่ดูเหมือนจะถูกใช้เป็นที่เปิดของบางอย่าง เขารีบเข้าไปหยิบมันขึ้นมา มันเป็นแท่งโลหะที่ค่อนข้างบาง และมีส่วนปลายที่โค้งงอเล็กน้อย "นี่อาจจะใช้ได้" เขากล่าวกับตัวเอง เขาเดินกลับไปที่กล่องไม้ แล้วค่อยๆ สอดแท่งโลหะนั้นเข้าไปในรอยต่อของฝากล่อง เขาออกแรงงัดเบาๆ อีกครั้ง คราวนี้มีเสียง "คลิก" เบาๆ ดังขึ้น ฝากล่องค่อยๆ แง้มออกเล็กน้อย "สำเร็จแล้ว!" อิงดาวร้องอุทานด้วยความดีใจ "คุณทำได้!" คาไลอัสค่อยๆ เปิดฝากล่องออก ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าทำให้เขาทั้งสองคนเบิกตากว้าง ภายในกล่องไม่ได้มีสมบัติล้ำค่า หรือเครื่องรางโบราณอย่างที่คาดหวัง แต่มันกลับเต็มไปด้วย... จดหมายเก่าๆ จำนวนมาก จดหมายเหล่านี้ถูกเขียนด้วยลายมือที่สวยงาม แต่ก็เลือนลางไปตามกาลเวลา บางฉบับมีตราประทับของตระกูลที่ไม่คุ้นเคย ขณะที่บางฉบับก็ดูเหมือนจะเป็นจดหมายรักที่เขียนถึงกัน "อะไรกันเนี่ย?" อิงดาวพึมพำ "นึกว่าจะเจอสมบัติเสียอีก" "นี่อาจจะเป็นสมบัติในรูปแบบที่แตกต่างออกไป" คาไลอัสกล่าว เขาหยิบจดหมายฉบับหนึ่งขึ้นมาดู ตัวอักษรบนกระดาษซีดจางจนแทบจะอ่านไม่ออก "ดูเหมือนจะเป็นเรื่องราวของใครบางคน" "เรื่องราวของใครเหรอคะ?" อิงดาวถาม "ข้าไม่แน่ใจ" คาไลอัสตอบ "แต่ดูจากภาษาที่ใช้ น่าจะเป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นนานมากแล้ว" เขาลองหยิบจดหมายอีกฉบับขึ้นมาดู คราวนี้เป็นจดหมายที่เขียนด้วยลายมือที่ดูคุ้นเคยกว่าเดิมเล็กน้อย "นี่มัน... คล้ายกับลายมือของท่านยายของข้า" เขากล่าวอย่างไม่แน่ใจ อิงดาวมองเขาอย่างประหลาดใจ "ลายมือคุณยายของคุณ? คุณแน่ใจเหรอคะ?" "ข้าไม่แน่ใจนัก" คาไลอัสยอมรับ "แต่ก็มีความคล้ายคลึงอยู่บ้าง" เขาพลิกดูด้านหลังของซองจดหมาย พบว่ามีชื่อและที่อยู่เขียนไว้ เป็นชื่อของตระกูลที่เขาไม่เคยได้ยินมาก่อน "แล้วเราจะรู้ได้ยังไงว่าเป็นเรื่องของคุณยายของคุณจริงๆ?" อิงดาวยังคงสงสัย "บางที..." คาไลอัสเอ่ย "เราอาจจะต้องอ่านมันดู" ทันทีที่เขาพูดจบ ก็มีเสียงดังมาจากข้างนอกโรงนา เสียงนั้นไม่คุ้นหูเลย คล้ายกับเสียงล้อไม้ที่กำลังบดไปกับพื้นดิน แต่มีน้ำหนักมากกว่านั้น "อะไรน่ะ?" อิงดาวถามด้วยความตกใจ คาไลอัสรีบเดินไปที่ประตูโรงนา เขาค่อยๆ แง้มประตูออก แล้วมองออกไปข้างนอก ภาพที่เห็นทำให้เขายืนนิ่งไปชั่วขณะ "นั่นมัน... รถอะไรน่ะ?" เขาพึมพำ นอกโรงนา มีรถม้าโบราณคันหนึ่งจอดอยู่ แต่มันไม่ใช่รถม้าธรรมดา มันมีรูปร่างแปลกตา ประดับประดาด้วยลวดลายที่ดูโบราณและหรูหรา และที่สำคัญที่สุดคือ มันถูกลากจูงด้วย... ม้าสีดำสนิทสองตัว ที่มีแววตาเป็นประกายสีแดงเรืองรอง "ม้าผีหรือเปล่าคะ?" อิงดาวเดินเข้ามาถามข้างๆ "ไม่" คาไลอัสส่ายหน้าอย่างช้าๆ "มันไม่ใช่ผี... แต่มันก็ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตธรรมดา" เขาจ้องมองม้าทั้งสองตัวด้วยความสนใจระคนหวาดระแวง "มันคือ... พาหนะของแวมไพร์"