เสี่ยใหญ่เดินไปเดินมาอยู่ในห้องทำงานของเขา ใบหน้าเคร่งเครียดกว่าทุกครั้ง เขาเพิ่งได้รับรายงานจากลูกน้องคนสนิทว่า อภิชาติได้ยื่นข้อเสนอให้ตะวันอย่างเป็นทางการแล้ว โดยเสนอเงินจำนวนมหาศาล แลกกับการที่ตะวันจะต้องยอมแพ้ในการแข่งขันครั้งต่อไป และเข้าร่วมเป็นนักมวยในสังกัดของอภิชาติ “มันคิดว่าฉันเป็นคนยังไง” ตะวันพูดเสียงดัง เขาเพิ่งจะรู้เรื่องข้อเสนอนี้จากเสี่ยใหญ่ “ฉันไม่เคยคิดจะขายศักดิ์ศรีของฉัน” “ฉันรู้ ตะวัน” เสี่ยใหญ่พูด “แต่แกต้องเข้าใจนะ ว่าอภิชาติมันก็เป็นแบบนี้แหละ” “แล้วเราจะทำยังไงครับเสี่ย” บอยถาม “ถ้าเขาใช้พวกอันธพาลมาข่มขู่เราจริงๆ” “ฉันจะจัดการเอง” เสี่ยใหญ่ตอบ “แกไม่ต้องห่วง” “แต่เสี่ยครับ” ตะวันกังวล “พวกนั้นมันอันตราย” “ฉันรู้” เสี่ยใหญ่ยิ้ม “แต่ฉันก็ไม่ใช่คนที่จะยอมให้ใครมาข่มเหงได้ง่ายๆ” “ผมจะสู้ครับ” ตะวันยืนยัน “ผมจะไม่ยอมให้ใครมาบังคับผมได้” “ดีมาก” เสี่ยใหญ่พยักหน้า “นี่แหละคือสิ่งที่ฉันต้องการ” ในขณะเดียวกัน อภิชาติก็กำลังนั่งอยู่ในห้องทำงานหรูของเขา สีหน้าของเขามีแววไม่พอใจ “ทำไมตะวันถึงไม่ยอมรับข้อเสนอของฉัน” เขาพูดกับศักดิ์ที่นั่งอยู่ตรงข้าม “แค่เงินนิดหน่อย แลกกับการเป็นแชมป์ มันคุ้มกว่าเยอะ” “ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันครับเสี่ย” ศักดิ์ตอบ “แต่ผมว่าเด็กคนนั้นมันหัวแข็งเกินไป” “หัวแข็งเหรอ” อภิชาติหัวเราะเยาะ “ฉันจะทำให้มันรู้ว่า ใครคือผู้มีอำนาจที่แท้จริง” “แล้วแผนต่อไปของเราคืออะไรครับ” ศักดิ์ถาม “เราจะปล่อยข่าวลือ” อภิชาติพูด “ข่าวลือที่ว่า ตะวันเคยใช้สารกระตุ้นในการแข่งขันสมัยมวยสมัครเล่น” “แต่เราไม่มีหลักฐานนะครับ” ศักดิ์ท้วง “เราไม่ต้องการหลักฐาน” อภิชาติยิ้ม “เราจะสร้างมันขึ้นมาเอง” “คุณหมายถึง…” ศักดิ์เริ่มเข้าใจ “ใช่” อภิชาติพยักหน้า “เราจะหาพยานปลอมขึ้นมาสักสองสามคน และจะให้พวกเขาให้การปรักปรำตะวัน” “แผนนี้อาจจะเสี่ยงนะครับเสี่ย” ศักดิ์กล่าว “เสี่ยงแต่มันได้ผล” อภิชาติกล่าว “ถ้าข่าวนี้แพร่ออกไป ชื่อเสียงของตะวันจะเสียหาย และเขาจะไม่มีวันได้ขึ้นชกในเวทีใหญ่ๆ อีก” “แล้วเสี่ยใหญ่ล่ะครับ” ศักดิ์ถาม “เสี่ยใหญ่ก็คงต้องปวดหัวกับการแก้ข่าว” อภิชาติหัวเราะ “บางที เขาอาจจะยอมให้เราจัดการตะวัน เพื่อแลกกับการเจรจาธุรกิจบางอย่าง” “เป็นความคิดที่ดีครับเสี่ย” ศักดิ์เห็นด้วย วันต่อมา ข่าวลือเริ่มแพร่สะพัดในโลกออนไลน์อย่างรวดเร็ว มีการกล่าวอ้างว่าตะวันเคยใช้สารกระตุ้นในการแข่งขันมวยสมัครเล่นเมื่อหลายปีก่อน มีการอ้างถึงพยานที่ไม่ประสงค์ออกนาม ที่ให้การยืนยันเรื่องนี้ ข่าวนี้สร้างความตกใจให้กับทุกคนที่ติดตามตะวัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในค่ายพยัคฆ์ทะเล “นี่มันเรื่องอะไรกัน” ลุงฉายอุทานเมื่อเห็นข่าว “ใครมันกล้าทำแบบนี้” “ผมว่ามันเป็นฝีมือของอภิชาติแน่ๆ” บอยบอก “เขาคงทำทุกอย่างเพื่อที่จะทำลายตะวัน” ตะวันเองก็รู้สึกเสียใจและโกรธที่ถูกใส่ร้าย เขาไม่เคยทำเรื่องแบบนั้น “ผมไม่เข้าใจ” ตะวันพูด “ทำไมพวกเขาต้องทำแบบนี้กับผม” “เพราะแกกำลังจะเป็นภัยคุกคามของพวกเขา” เสี่ยใหญ่กล่าว “แต่แกไม่ต้องห่วง ฉันจะจัดการเรื่องนี้เอง” เสี่ยใหญ่ได้ติดต่อทนายความชื่อดัง และเริ่มเตรียมการเพื่อฟ้องร้องคดีหมิ่นประมาท นอกจากนี้ เขายังได้ส่งคนไปสืบหาตัวตนของพยานปลอมที่อภิชาติสร้างขึ้นมา “ตะวัน” เสี่ยใหญ่พูด “ฉันรู้ว่าแกกำลังลำบากใจ แต่แกต้องเข้มแข็งนะ” “ผมจะเข้มแข็งครับเสี่ย” ตะวันตอบ “ผมจะไม่ยอมให้เรื่องนี้มาหยุดยั้งผมได้” “ดีมาก” เสี่ยใหญ่พยักหน้า “และฉันมีข่าวดีจะบอกแก” “ข่าวดีอะไรครับ” “ฉันได้ติดต่อกับท่านประธานสหพันธ์มวยสากลแล้ว” เสี่ยใหญ่กล่าว “เขาเห็นความสามารถของแก และอยากจะสนับสนุนแก” “จริงหรือครับ” ตะวันดีใจ “ใช่” เสี่ยใหญ่ยิ้ม “เขาบอกว่า เขาจะจัดการให้แกได้ขึ้นชกในเวทีระดับนานาชาติเร็วๆ นี้” “ผมขอบคุณท่านประธานมากครับ” ตะวันกล่าว “และฉันก็เชื่อว่า แกจะสามารถเอาชนะอุปสรรคทุกอย่างไปได้” เสี่ยใหญ่พูด “แกต้องพิสูจน์ให้ทุกคนเห็น ว่าแกคือของจริง” ตะวันมองเสี่ยใหญ่ด้วยความซาบซึ้ง เขาไม่เคยคิดว่าจะมีคนมากมายที่คอยสนับสนุนเขา “ผมจะทำให้ดีที่สุดครับ” ตะวันกล่าว ในขณะเดียวกัน อภิชาติก็ได้ข่าวว่าเสี่ยใหญ่กำลังจะฟ้องร้องเขา “ไอ้เสี่ยใหญ่” อภิชาติสบถ “มันคิดว่ามันแน่เหรอ” “เสี่ยครับ” ศักดิ์รายงาน “เราได้ข่าวว่า เสี่ยใหญ่กำลังจะใช้เส้นสายกับท่านประธานสหพันธ์มวยสากล เพื่อที่จะดันตะวันขึ้นสู่วงการมวยระดับนานาชาติ” “อะไรนะ” อภิชาติหน้าเสีย “มันเป็นไปไม่ได้” “เป็นไปได้ครับเสี่ย” ศักดิ์ยืนยัน “ถ้าเรื่องนี้เกิดขึ้นจริง ตะวันก็จะกลายเป็นคู่แข่งที่น่ากลัวของเรา” “เราต้องหยุดยั้งเรื่องนี้” อภิชาติกล่าว “เราต้องทำให้ตะวันเสียชื่อเสียงให้ได้” “แต่ถ้าเสี่ยใหญ่ฟ้องเราล่ะครับ” ศักดิ์ถาม “เราจะแก้ต่างเอง” อภิชาติพูด “และถ้าจำเป็น เราก็อาจจะต้องใช้กำลัง” วันต่อมา ตะวันกลับมาที่ค่ายพยัคฆ์ทะเล เขาพบว่าบรรยากาศในค่ายเปลี่ยนไป มีคนแปลกหน้าสวมชุดดำหลายคน มาเฝ้าดูค่ายอยู่ห่างๆ “พวกนั้นใครน่ะ” ตะวันถามบอย “ไม่รู้สิ” บอยมองไปรอบๆ “แต่ฉันว่ามันไม่น่าไว้ใจ” ขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกัน ชายคนเดิมที่มาหาตะวันเมื่อคืนก็ปรากฏตัวขึ้น “ไง ตะวัน” ชายคนนั้นทักทาย “คิดดีแล้วใช่ไหม” “ผมไม่สนใจข้อเสนอของคุณ” ตะวันตอบอย่างหนักแน่น “งั้นก็อย่าหาว่าฉันไม่เตือน” ชายคนนั้นยิ้ม “คืนนี้ จะมีการแข่งขันใต้ดินที่ท่าเรือเก่า” “การแข่งขันใต้ดิน?” ตะวันทวนคำ “ใช่” ชายคนนั้นตอบ “และคู่ต่อสู้ของคุณ ก็คือคนที่คุณไม่เคยคิดฝันถึง” ตะวันรู้สึกได้ถึงอันตรายที่กำลังจะมาถึง เขาหันไปมองบอย บอยพยักหน้าให้เขา “ผมจะไป” ตะวันกล่าว “ดี” ชายคนนั้นยิ้ม “แล้วเจอกัน” ชายคนนั้นเดินจากไป ทิ้งให้ตะวันและบอยยืนมองหน้ากันด้วยความกังวล “นี่มันเป็นกับดักแน่ๆ ตะวัน” บอยกล่าว “ผมรู้” ตะวันตอบ “แต่ผมต้องไป” “ฉันจะไปด้วย” บอยยืนยัน “ไม่” ตะวันส่ายหน้า “พี่ไม่ต้องเสี่ยง พี่อยู่ที่นี่ คอยแจ้งข่าวให้เสี่ยใหญ่” “แต่…” “ผมจะสู้เอง” ตะวันขัดจังหวะ “ผมจะพิสูจน์ให้ทุกคนเห็น ว่าผมไม่กลัวใคร” ตะวันเดินเข้าไปในยิม เขาหยิบกระเป๋าอุปกรณ์มวยของเขาขึ้นมา เขาตั้งใจแน่วแน่ที่จะเผชิญหน้ากับอันตรายที่กำลังจะมาถึง “ฉันจะไปจัดการกับพวกมัน” ตะวันบอกตัวเอง “ฉันจะไม่มีวันยอมแพ้” เขาเดินออกจากค่าย มุ่งหน้าไปยังท่าเรือเก่า สถานที่ที่เขาจะต้องเผชิญหน้ากับบททดสอบครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิต