แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องพักรวมของค่ายมวยเพชรพยัคฆ์ ปลุกนักมวยทุกคนให้ลุกขึ้นจากที่นอน เพชรตื่นขึ้นมาด้วยร่างกายที่ยังคงปวดเมื่อยจากการฝึกซ้อมอย่างหนักเมื่อวาน แต่เขาก็ยังคงมีความมุ่งมั่นที่จะฝึกฝนต่อไป "วันนี้เราจะมีการทดสอบฝีมือกัน" ชัยประกาศเสียงดังขณะที่ทุกคนกำลังยืนรวมกันที่ลานซ้อม "เราจะจัดคู่ซ้อมให้นักมวยใหม่ของเรา ได้เจอกับนักมวยรุ่นพี่ เพื่อดูว่าใครมีแวว" เพชรยืนนิ่ง เขาใจเต้นแรงด้วยความตื่นเต้นและประหม่า นี่จะเป็นครั้งแรกที่เขาจะได้ชกมวยอย่างจริงจังในค่ายนี้ "เพชร! เจอกับฟ้า" ชัยประกาศชื่อคู่ต่อสู้ของเพชร เพชรหันไปมองฟ้าที่ยืนอยู่ไม่ไกลนัก ฟ้าส่งยิ้มให้เขาอย่างเป็นมิตร "พร้อมนะเพื่อนใหม่" "พร้อมเสมอครับ" เพชรตอบ ทั้งสองคนเดินเข้าไปในเวทีซ้อมที่มีนักมวยคนอื่นๆ ยืนล้อมวงดูอยู่ เทรนเนอร์ให้สัญญาณเริ่มการซ้อม เพชรและฟ้าต่างก็เริ่มออกอาวุธอย่างระมัดระวัง เพชรจำคำสอนของอาจารย์บุญมาได้ดี เขาพยายามตั้งรับอย่างมั่นคง และรอจังหวะสวนกลับ "หมัดตรง!" เพชรชกหมัดตรงเข้าใส่ฟ้า แต่น้ำหนักหมัดยังเบาเกินไป ฟ้าหลบได้สบายๆ "เตะเจาะยาง!" ฟ้าสวนกลับมาด้วยการเตะที่หนักหน่วง เพชรรู้สึกถึงแรงกระแทกที่ต้นขา แต่ก็ยังยืนหยัดอยู่ได้ "เร็วขึ้นอีกหน่อยเพชร!" ชัยตะโกนเชียร์ การชกดำเนินต่อไป เพชรพยายามใช้ทุกทักษะที่เขามี เขารู้ว่าฟ้าแข็งแรงและคล่องแคล่วกว่าเขามาก แต่เขาก็ไม่ยอมแพ้ เขาเห็นช่องว่างเล็กๆ น้อยๆ ที่สามารถโจมตีได้ "ศอก!" เพชรหักศอกเข้าใส่ฟ้าอย่างรวดเร็ว ฟ้าไม่ทันตั้งตัวโดนศอกเข้าที่ปลายคาง ทำให้เซถอยหลังไปเล็กน้อย "โอ้โห!" เสียงโห่ร้องดังขึ้นจากรอบเวที "เก่งนี่เพชร!" ฟ้าพูดพลางยิ้ม "แต่นี่แค่เริ่มต้นนะ" ฟ้าเริ่มการโจมตีที่รวดเร็วและหนักหน่วงขึ้น เพชรพยายามตั้งรับอย่างดีที่สุด แต่เขาก็เริ่มเสียเปรียบมากขึ้นเรื่อยๆ ฟ้าเตะก้านคอเพชรอย่างแรงจนเพชรเสียหลัก "หมัดแย็บ! หมัดฮุค!" ฟ้าชกเข้าใส่เพชรอย่างต่อเนื่อง เพชรรู้สึกได้ถึงแรงกระแทกที่ใบหน้า เขาพยายามตั้งหลัก แต่ร่างกายเริ่มอ่อนล้า "เพชร! สู้หน่อย!" เสียงของชัยดังขึ้น เพชรเงยหน้าขึ้นมองฟ้าที่กำลังเตรียมจะออกหมัดชุดใหญ่ เขาตัดสินใจเสี่ยง เขากระโดดถีบเข่าเข้าใส่ฟ้าอย่างสุดแรง "ผัวะ!" เสียงเข่าของเพชรกระแทกเข้าที่ท้องของฟ้าอย่างจัง ฟ้าผงะไป สีหน้าของเขาแสดงอาการเจ็บปวดอย่างชัดเจน "หยุด!" เทรนเนอร์เป่านกหวีด "พอแค่นี้" การซ้อมจบลงด้วยความตึงเครียด เพชรและฟ้ายืนเผชิญหน้ากัน "นายเก่งจริงๆ เพชร" ฟ้าพูดพลางยิ้มอย่างเป็นมิตร "ฉันเกือบจะโดนแล้วเชียว" "ผมก็เกือบจะไปไม่รอดเหมือนกันครับ" เพชรตอบ พลางมองไปที่ใบหน้าของฟ้า "ดีใจที่ได้ซ้อมกับนายนะ" ฟ้าตบไหล่เพชร "หวังว่าเราจะได้เจอกันอีกในสนามจริง" "ผมก็หวังอย่างนั้นครับ" เพชรกล่าว ชัยเดินเข้ามาหาเพชร "นายทำได้ดีมาก เพชร ฉันไม่คิดว่านายจะสู้กับฟ้าได้ถึงขนาดนี้" "ขอบคุณครับท่านชัย" เพชรกล่าว "แต่จำไว้นะ นี่เป็นเพียงการเริ่มต้น" ชัยพูดต่อ "การแข่งขันจริงมันโหดร้ายกว่านี้เยอะ นายต้องฝึกฝนให้หนักกว่านี้อีกหลายเท่า" "ผมจะทำครับ" เพชรตอบด้วยความมุ่งมั่น หลังจากนั้น การฝึกซ้อมก็ดำเนินต่อไป เพชรได้มีโอกาสเจอกับนักมวยรุ่นพี่คนอื่นๆ อีกหลายคน เขาได้เรียนรู้ข้อผิดพลาดของตัวเองจากการชกแต่ละครั้ง เขาเริ่มเข้าใจแล้วว่า การเป็นยอดมวยนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องผ่านการฝึกฝนที่หนักหนาสาหัส และต้องเผชิญหน้ากับคู่แข่งที่เก่งกาจอีกมากมาย เย็นวันนั้น ขณะที่เพชรกำลังเดินกลับไปที่ห้องพัก เขาเห็นโปสเตอร์การแข่งขันชกมวยรายการใหญ่ที่กำลังจะจัดขึ้นในกรุงเทพฯ มีรูปนักมวยชื่อดังหลายคนปรากฏอยู่บนโปสเตอร์นั้น "สักวัน ฉันจะต้องไปยืนอยู่บนเวทีนั้นให้ได้" เพชรพึมพำกับตัวเอง ดวงตาของเขามีประกายแห่งความหวังและความมุ่งมั่นส่องแสงออกมาอย่างเจิดจ้า