ตอนที่ 14 — รอยร้าวในทีม การตัดสินใจของบอส
หลังจากได้รับข่าวว่าคุณทรงพลจะมาเข้าร่วมการนำเสนอแผนงานฉบับปรับปรุงด้วยตนเอง ทีมของพิมพ์ก็ยิ่งรู้สึกตึงเครียดกว่าเดิม แม้คุณสุภัทราจะยืนยันว่าแผนงานได้รับการตอบรับที่ดี แต่การปรากฏตัวของคุณทรงพลก็เหมือนกับการขึ้นศาลตัดสินชี้ขาด
"พิมพ์ เราจะไหวแน่นะ" นิดเอ่ยขึ้นขณะที่กำลังช่วยอาร์ตจัดเตรียมสไลด์โชว์ "ท่านทรงพลน่ะ เวลามีเรื่องไม่พอใจอะไรที... หน้าท่านนี่เหมือนพายุจะเข้าเลยนะ"
"ใจเย็นๆ นิด" พิมพ์พยายามรวบรวมสติ "เราทำดีที่สุดแล้ว แผนของเรามันมีเหตุผลและทำได้จริงภายใต้งบประมาณที่จำกัด เราแค่ต้องนำเสนอให้ดีที่สุด"
"แต่ถ้าท่านทรงพลไม่เชื่อล่ะ" วินเสริมขึ้นมาอย่างกังวล "ถ้าท่านคิดว่าเรากำลังพยายามใช้ลูกไม้ หรือเล่นแร่แปรธาตุเพื่อให้ได้งบประมาณคืนมา เราอาจจะแย่เลยนะ"
"อย่าเพิ่งคิดไปก่อน" พิมพ์ตักเตือน "เราต้องเชื่อมั่นในสิ่งที่เราทำก่อน ถึงตอนนั้นเราค่อยว่ากัน"
ขณะที่พิมพ์กำลังพยายามให้กำลังใจทีมของเธอ เสียงโทรศัพท์มือถือของอาร์ตก็ดังขึ้น เขาหยิบขึ้นมาดูด้วยความแปลกใจ "เบอร์แปลกๆ นี่ใครโทรมา?"
"รับเลยสิ" นิดเร่ง
อาร์ตเลื่อนหน้าจอเพื่อรับสาย "สวัสดีครับ... ครับ... อะไรนะครับ!?" สีหน้าของเขาซีดเผือดลงทันที "ขอย้ำอีกครั้งนะครับ... ว่าไงนะครับ!"
พิมพ์และคนอื่นๆ รีบเข้ามาล้อมรอบตัวอาร์ต "เกิดอะไรขึ้นอาร์ต!" พิมพ์ถามด้วยความเป็นห่วง
"คือ... คือเมื่อกี้มันเป็นเบอร์จากฝ่ายจัดซื้อครับ" อาร์ตพูดเสียงสั่น "เขาแจ้งว่า... ซัพพลายเออร์หลักที่เราตกลงจะสั่งซื้อหน้าจอ AR และอุปกรณ์สำหรับสร้าง 'ห้องปฏิบัติการแห่งอนาคต' ของเรา... เขาแจ้งยกเลิกสัญญาแบบกะทันหันครับ! บอกว่ามีลูกค้าเจ้าใหญ่กว่ายื่นข้อเสนอที่สูงกว่ามาก..."
"อะไรนะ!" นิดอุทาน "แล้วเราจะเอาอุปกรณ์มาจากไหน!"
"นี่มันจะบ้าไปแล้ว!" วินตะโกน "ถ้าไม่มีอุปกรณ์พวกนั้น แผนของเราก็พังเลยนะ!"
พิมพ์ยืนนิ่งไปชั่วขณะ สมองของเธอเริ่มประมวลผลสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดอย่างรวดเร็ว "ใจเย็นๆ ทุกคน" เธอพยายามควบคุมเสียงไม่ให้สั่น "เราต้องหาทางแก้"
"แก้ยังไงพิมพ์! ซัพพลายเออร์ก็ยกเลิกไปแล้ว! เราจะไปหาใครที่ไหนมาทัน!" นิดโพล่งขึ้นด้วยความหงุดหงิด
"นี่เป็นเพราะเราไม่ได้ดูสัญญาให้ดีรึเปล่า!" วินกล่าวโทษ "เราน่าจะขอให้ฝ่ายกฎหมายช่วยดู หรือไม่ก็ต้องมีตัวเลือกสำรองไว้บ้าง!"
"ตอนนี้มันไม่ใช่เวลามาโทษกันแล้ว!" พิมพ์ตวาดเสียงดัง "เราต้องคิดหาทางออก! อาร์ต ไปติดต่อซัพพลายเออร์รายอื่นทันที! เราต้องหาให้ได้! ถึงราคาจะสูงขึ้นกว่าเดิม เราอาจจะต้องยอมรับ!"
"แต่ถ้าเรายอมรับราคาใหม่ มันก็จะเกินงบที่เราปรับไว้ไปอีกนะพิมพ์" นิดแย้ง
"งั้นเราก็ต้องไปคุยกับคุณสุภัทราอีกครั้ง" พิมพ์ตัดสินใจ "เราต้องอธิบายสถานการณ์ และขอยืดหยุ่นเรื่องงบประมาณ หรือไม่ก็ต้องหาอย่างอื่นมาตัดลดออกไปอีก"
"แล้วเรื่องที่คุณทรงพลจะมานี่ล่ะ?" อาร์ตถามอย่างกระวนกระวาย "เราจะอธิบายท่านทรงพลว่ายังไง ถ้าแผนเรายังไม่แน่นอนแบบนี้!"
"เราต้องทำให้มันแน่นอนให้ได้ก่อน" พิมพ์ยืนยัน "เราจะคุยกับคุณสุภัทราก่อน แล้วค่อยมาดูกันว่าเราจะปรับแผนยังไง"
ความกดดันถาโถมเข้ามาอย่างหนักหน่วง ความหวังที่เพิ่งก่อตัวขึ้นมา กลับต้องมาเจอกับอุปสรรคใหญ่หลวงอีกครั้ง พิมพ์รู้สึกถึงภาระอันหนักอึ้งที่แบกอยู่บนบ่า เธอไม่แน่ใจว่าทีมของเธอจะสามารถผ่านพ้นวิกฤตครั้งนี้ไปได้หรือไม่
ในขณะเดียวกัน คุณทรงพลก็กำลังนั่งรอฟังรายงานจากคุณสุภัทราเกี่ยวกับความคืบหน้าของแผนงาน
"คุณสุภัทราครับ" คุณทรงพลกล่าว "ผมได้ยินว่าแผนงานฉบับปรับปรุงได้รับการอนุมัติเบื้องต้นแล้ว และผมจะเข้าไปร่วมฟังการนำเสนอในบ่ายวันนี้"
"ใช่ค่ะท่านทรงพล" คุณสุภัทราตอบ "ดิฉันได้แจ้งให้ทีมของคุณพิมพ์เตรียมตัวแล้วค่ะ"
"ดี" คุณทรงพลพยักหน้า "ผมอยากเห็นว่าพวกเขาจะสามารถนำเสนอแนวคิดใหม่นี้ให้ผมเห็นภาพได้ชัดเจนแค่ไหน"
"ดิฉันเชื่อว่าทีมของคุณพิมพ์จะทำได้ดีค่ะท่าน" คุณสุภัทรากล่าว "พวกเขาแสดงให้เห็นถึงความตั้งใจและความสามารถในการปรับตัวอย่างมาก"
"ผมหวังว่าจะเป็นเช่นนั้น" คุณทรงพลตอบ "เพราะอย่างที่คุณทราบ ผมกำลังมองหาผลลัพธ์ที่จับต้องได้จริงๆ"
คุณสุภัทราลอบถอนหายใจ การตัดสินใจของคุณทรงพลครั้งนี้ จะเป็นตัวชี้ขาดชะตากรรมของงานอีเวนต์นี้ และอาจรวมถึงโบนัสของพนักงานทุกคนด้วย เธอหวังว่าแผนงานที่ปรับปรุงแล้วจะเพียงพอที่จะโน้มน้าวใจท่านประธานได้
คุณทรงพลเหลือบมองนาฬิกา "เหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว ผมหวังว่าทุกอย่างจะเป็นไปด้วยดี"
ความตึงเครียดกำลังก่อตัวขึ้นในทุกอณูของบริษัทชงชัย กรุ๊ป ทั้งทีมงานเบื้องหน้า ที่กำลังเผชิญหน้ากับวิกฤตการณ์ที่ไม่คาดฝัน และผู้บริหารเบื้องบน ที่กำลังรอคอยผลลัพธ์อย่างใจจดใจจ่อ การตัดสินใจเพียงครั้งเดียวของคุณทรงพล อาจเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งทุกอย่างไปตลอดกาล
พิมพ์เดินกลับมาที่โต๊ะทำงานของเธอ สีหน้าของเธอเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด "อาร์ต หาซัพพลายเออร์เจอยัง?"
อาร์ตส่ายหน้า "ยังครับพิมพ์ ผมลองติดต่อเจ้าอื่นไปแล้ว ส่วนใหญ่บอกว่าคิวเต็มหมด หรือไม่ก็ราคาแพงเกินกว่าที่เราจะรับไหว"
"แล้วไงต่อ" นิดถามอย่างร้อนรน
"ผมกำลังจะลองติดต่อบริษัทเล็กๆ ที่เคยเห็นในงานแสดงสินค้าเมื่อปีก่อน เขาอาจจะมีของ" อาร์ตตอบ "แต่ก็ไม่แน่ใจว่าจะทันเวลาไหม"
"เราต้องได้แน่ๆ นะอาร์ต" พิมพ์พูดเสียงเบา "เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้วจริงๆ"
วินเดินเข้ามาพร้อมกับแก้วกาแฟในมือ "ผมว่าเราลองตัดอะไรบางอย่างออกไปอีกได้นะ"
"จะตัดอะไรออกไปอีกได้ล่ะวิน" นิดถาม "เหลือแค่นี้แล้วนะ"
"ก็... อย่างเช่น 'Cosmic Lounge' น่ะ" วินเสนอ "เราอาจจะลดขนาดลง หรือเปลี่ยนรูปแบบการนำเสนอไปเลย อย่างน้อยก็ช่วยลดค่าใช้จ่ายส่วนอุปกรณ์ได้เยอะ"
"แต่..." นิดกำลังจะแย้ง
"เราต้องลองดู" พิมพ์พูดแทรกขึ้นมา "เราต้องทำทุกอย่างที่ทำได้ เพื่อให้งานนี้สำเร็จ"
เธอเหลือบมองปฏิทินบนผนัง วันงานใกล้เข้ามาทุกที และอุปสรรคก็ดูเหมือนจะเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ พิมพ์รู้ดีว่าการต่อสู้ครั้งนี้ยังไม่จบลงง่ายๆ และการตัดสินใจของบอสใหญ่ในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า จะเป็นตัวตัดสินทุกสิ่งทุกอย่าง
4,779 ตัวอักษร