"แต่!" พิมพ์ยกมือขึ้น เรียกความสนใจที่เริ่มจะเลือนรางของทุกคนในห้องประชุม "พวกเราได้พยายามอย่างเต็มที่เพื่อหาทางออกที่ดีที่สุดแล้วจริงๆ ค่ะ" เธอหันไปทางอาร์ต ดวงตาฉายแววขอความร่วมมือ "อาร์ต ช่วยฉายภาพการออกแบบ 'ห้องปฏิบัติการแห่งอนาคต' ที่เราปรับปรุงใหม่ให้ท่านทรงพลดูหน่อยนะ" อาร์ตปลายนิ้วเรียวแตะคีย์บอร์ดเบาๆ ภาพห้องแล็บเสมือนจริงที่ดูทันสมัยและใช้งานได้จริงปรากฏขึ้นบนหน้าจอ แม้จะไม่โอ่อ่าอลังการเท่าแบบแรก แต่ก็มีเสน่ห์ดึงดูดไม่แพ้กัน "เราได้ปรับลดขนาดของอุปกรณ์บางชิ้นลงค่ะ" พิมพ์อธิบาย เสียงของเธอเริ่มมีความมั่นใจมากขึ้น "และเลือกใช้วัสดุที่ประหยัดงบประมาณมากขึ้น แต่ยังคงประสิทธิภาพการทำงานของเทคโนโลยี AI และ AR ไว้ได้อย่างครบถ้วน เรามั่นใจว่ามันจะยังคงสร้างประสบการณ์ที่น่าตื่นตาตื่นใจให้กับผู้เข้าร่วมงานได้แน่นอนค่ะ" คุณทรงพลเงยหน้ามองภาพนั้น คิ้วขมวดเล็กน้อย แต่ไม่มีคำพูดใดหลุดออกมา มีเพียงความเงียบที่ปกคลุมไปทั่วห้อง พิมพ์สูดหายใจลึก พยายามรวบรวมสมาธิอีกครั้ง "ในส่วนของ 'Cosmic Lounge' ที่ปรับปรุงใหม่" พิมพ์กล่าวต่อ "เราได้ลดสัดส่วนของเฟอร์นิเจอร์หรูหราลง และเน้นการใช้แสงสีและการจัดวางที่สร้างบรรยากาศแบบ Future-chic มากขึ้น โดยยังคงความสะดวกสบายและฟังก์ชันการใช้งานไว้ครบถ้วนค่ะ งบประมาณในส่วนนี้จึงลดลงอย่างมีนัยสำคัญ" เธอเลื่อนสไลด์ไปที่งบประมาณที่ปรับปรุงใหม่ ตัวเลขที่ปรากฏบนหน้าจอทำเอาหลายคนในทีมแอบถอนหายใจเบาๆ มันต่ำกว่าที่เสนอไปครั้งแรกอย่างเห็นได้ชัด "จากเดิมที่เราของบประมาณในส่วนของเทคโนโลยีและตกแต่งไปทั้งสิ้น 5 ล้านบาท" พิมพ์กล่าว ย้ำตัวเลขเดิมด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น "จากการปรับเปลี่ยนแผนและหาแหล่งจัดหาอุปกรณ์ทดแทนในราคาที่สมเหตุสมผลมากขึ้น รวมถึงการลดสัดส่วนของงานตกแต่งที่ไม่จำเป็น เราสามารถลดงบประมาณลงมาอยู่ที่ 4.2 ล้านบาทค่ะ" เสียงฮือฮาเบาๆ ดังขึ้นในห้องประชุม คุณสมศักดิ์พยักหน้าช้าๆ อย่างเห็นด้วย ส่วนคุณกาญจนาอมยิ้มอย่างพอใจ "เราเข้าใจดีว่า งบประมาณที่ลดลงอาจจะส่งผลให้บางส่วนดูไม่หวือหวาเท่าแผนเดิม" พิมพ์กล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง "แต่เราเชื่อว่า การนำเสนอที่เน้นประสิทธิภาพของผลิตภัณฑ์เครื่องชงกาแฟอัจฉริยะของเรา ควบคู่ไปกับประสบการณ์ที่แปลกใหม่และน่าจดจำสำหรับลูกค้า จะเป็นกุญแจสำคัญในการสร้างยอดขายและความภักดีต่อแบรนด์ของเราในระยะยาว" เธอหยุดพักเล็กน้อย มองไปยังคุณทรงพลที่ยังคงนั่งนิ่ง สายตาจับจ้องมาที่เธออย่างคาดเดาไม่ได้ เหมือนกำลังอ่านความคิดเธออยู่ "พวกเราทีมงานภาคภูมิใจในแผนงานนี้ และเราเชื่อมั่นว่ามันจะประสบความสำเร็จ" พิมพ์กล่าวปิดท้ายด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "พวกเราพร้อมที่จะลงมือทำ และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้รับโอกาสในการพิสูจน์ศักยภาพของพวกเราค่ะ" พิมพ์เหลือบไปมองทีมงานของเธอ อาร์ตกับนิดส่งยิ้มให้กำลังใจ วินก็พยักหน้าอย่างตั้งใจ สื่อให้เห็นถึงความพร้อมเพรียง บรรยากาศในห้องเงียบสงัด มีเพียงเสียงหายใจที่แผ่วเบา คุณทรงพลยังคงนิ่ง เขาค่อยๆ เอื้อมมือไปหยิบปากกาขึ้นมา ก่อนจะใช้มันเคาะเบาๆ ที่หน้าโต๊ะ เป็นจังหวะที่น่าใจหาย "น่าสนใจ" เขาเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ "แผนปรับปรุงนี้ ดูมีความยืดหยุ่นและแสดงให้เห็นถึงการปรับตัวที่ดี" พิมพ์ใจเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง รู้สึกเหมือนมีหวังเล็กๆ แต่ก็ยังคงประหม่า "แต่เรื่องซัพพลายเออร์ยกเลิกสัญญา กะทันหัน..." คุณทรงพลพูดช้าๆ เน้นทุกคำ "เป็นเรื่องที่น่ากังวลมาก การบริหารความเสี่ยงของคุณเป็นอย่างไร?" "ครับท่านทรงพล" พิมพ์ตอบทันที เสียงหนักแน่นแต่แฝงความรู้สึกผิด "เรายอมรับว่าเราประมาทในการตรวจสอบสัญญาอย่างละเอียดถี่ถ้วน และไม่ได้เตรียมแผนสำรองในกรณีที่ซัพพลายเออร์หลักไม่สามารถส่งมอบสินค้าได้" เธอเห็นคุณทรงพลถอนหายใจเบาๆ ราวกับจะบอกว่า "รู้อย่างนี้แล้วไง" "อย่างไรก็ตาม" พิมพ์เสริมอย่างรวดเร็ว "เราได้เรียนรู้จากความผิดพลาดครั้งนี้ และได้เริ่มดำเนินการกับฝ่ายจัดซื้อเพื่อหาซัพพลายเออร์ทางเลือกอีก 2-3 ราย ที่มีความน่าเชื่อถือและสามารถส่งมอบอุปกรณ์ได้ภายในระยะเวลาที่กำหนดไว้ค่ะ เรากำลังประเมินข้อเสนอและเงื่อนไขจากพวกเขาอยู่" "แล้วงบประมาณที่เพิ่มขึ้นจากการเปลี่ยนซัพพลายเออร์ล่ะ" คุณทรงพลถามต่อ เสียงยังคงเรียบเฉย "คุณจัดการอย่างไร?" "เราได้ปรับลดงบประมาณในส่วนอื่นๆ ลงอีกค่ะ" พิมพ์ตอบอย่างฉะฉาน "โดยเฉพาะการตกแต่งบางส่วนที่อาจจะไม่ใช่หัวใจหลักของงาน และเน้นไปที่การจัดหาอุปกรณ์ AR และห้องปฏิบัติการที่จำเป็นให้ได้ตามคุณภาพที่ต้องการ แม้ต้นทุนอาจจะสูงขึ้นเล็กน้อยจากที่ประมาณการไว้เดิม แต่เราก็ได้พยายามควบคุมให้อยู่ในกรอบที่ใกล้เคียงที่สุดเท่าที่จะทำได้ค่ะ" คุณทรงพลพยักหน้าช้าๆ สายตาของเขากวาดมองไปรอบๆ โต๊ะประชุม ราวกับกำลังประเมินทุกคน "คุณสมศักดิ์ ความเห็นของคุณเป็นอย่างไร?" เขาถาม คุณสมศักดิ์มองพิมพ์อย่างชื่นชม "ผมคิดว่า ทีมของคุณพิมพ์มีความสามารถในการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าได้ดีเยี่ยมครับ การปรับแผนที่รวดเร็วและยังคงเป้าหมายหลักไว้ได้ ถือเป็นสิ่งที่น่าประทับใจอย่างยิ่ง" "คุณกาญจนา?" "ดิฉันเห็นด้วยกับคุณสมศักดิ์ค่ะ" คุณกาญจนากล่าว น้ำเสียงอ่อนโยน "แม้จะมีอุปสรรค แต่พวกเขาก็ยังสามารถนำเสนอแผนที่น่าสนใจและมีความเป็นไปได้อยู่" คุณทรงพลหันกลับมามองพิมพ์อีกครั้ง แววตาของเขาดูอ่อนลงเล็กน้อย แต่ยังคงแฝงไว้ด้วยความกดดันที่มองไม่เห็น "พิมพ์" เขาเรียกชื่อเธอ "ฉันเห็นความตั้งใจและความพยายามของคุณ" พิมพ์ก้มหน้าลงเล็กน้อย หัวใจเต้นแรงระรัว รอฟังคำตัดสินที่จะชี้ชะตา "การบริหารความเสี่ยงเป็นสิ่งสำคัญ" คุณทรงพลกล่าว "แต่การเรียนรู้จากความผิดพลาดและหาทางแก้ไขอย่างรวดเร็ว ก็เป็นคุณสมบัติที่หาได้ยาก" เขาวางปากกาลงบนโต๊ะ เสียงนั้นก้องกังวานในความเงียบ "ฉันจะอนุมัติงบประมาณสำหรับโครงการนี้" เขาประกาศ เสียงถอนหายใจอย่างโล่งอกดังขึ้นจากทีมของพิมพ์ บางคนแอบยกมือขึ้นกุมหัวใจ "แต่!" คุณทรงพลยกมือขึ้นอีกครั้ง เป็นสัญญาณว่ายังไม่จบ "มีเงื่อนไข" ทุกคนเงียบกริบ กลั้นหายใจ รอฟัง "งบประมาณที่อนุมัติคือ 4.5 ล้านบาท" คุณทรงพลกล่าว "ซึ่งสูงกว่าที่คุณเสนอมา 3 แสนบาท เพื่อให้คุณมีงบส่วนหนึ่งสำหรับความไม่แน่นอนที่อาจเกิดขึ้นอีก หรือสำหรับเพิ่มเติมในส่วนที่คุณเห็นว่าจำเป็นจริงๆ" "และ" เขาพูดต่อ น้ำเสียงเข้มขึ้น "คุณต้องส่งรายงานความคืบหน้าให้ฉันทราบทุกสัปดาห์ พร้อมสรุปปัญหาที่พบและแนวทางการแก้ไข" "ส่วนเรื่องโบนัส..." คุณทรงพลเหลือบไปมองนิดที่นั่งอยู่ห่างๆ "ต้องรอดูผลประกอบการของบริษัทโดยรวม และดูว่าโครงการนี้จะสร้างผลตอบรับได้ดีเพียงใด" พิมพ์ก้มหน้าลงอีกครั้ง "รับทราบครับท่านทรงพล" "เอาล่ะ" คุณทรงพลลุกขึ้นยืน "ผมขอให้คุณโชคดี" เขาเดินออกจากห้องประชุมไป ทิ้งให้ทีมงานของพิมพ์ยืนอึ้งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่เสียงโห่ร้องยินดีจะดังขึ้นราวกับปลดปล่อย "เราทำได้!" นิดตะโกน พร้อมกับกระโดดกอดพิมพ์อย่างดีใจ "สุดยอดไปเลยพิมพ์!" วินปรบมือให้ "ฉันไม่คิดว่าเราจะผ่านไปได้จริงๆ" อาร์ตยิ้มกว้าง "ขอบคุณนะพิมพ์ ที่ไม่ยอมแพ้" พิมพ์มองทีมงานของเธอด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งดีใจ โล่งใจ และตื่นเต้นระคนกัน "เรายังไม่ชนะหรอกนะ" พิมพ์กล่าว เสียงยังคงมีความจริงจัง "เราเพิ่งจะผ่านด่านแรกไปได้เอง" "ใช่" นิดเสริม "แต่เราได้งบแล้ว! เรามาเริ่มกันเลยดีกว่า!" ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย พวกเขากลับไปที่โต๊ะทำงานด้วยความมุ่งมั่นที่เพิ่มขึ้น บรรยากาศในออฟฟิศกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ความกดดันยังคงอยู่ แต่มันถูกแทนที่ด้วยความหวังและความกระตือรือร้นที่จะทำให้โครงการนี้ประสบความสำเร็จให้ได้