"นี่คือ... 'ห้องเก็บรักษา' แห่งพลังงาน" โอลิเวอร์กล่าว พลางนำทางเอเลน่า ซามูเอล และทาร่า เข้าไปในห้องโถงขนาดมหึมาที่สว่างไสวด้วยแสงสีฟ้าเรืองรอง กลิ่นอายของพลังงานอันบริสุทธิ์แผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ "ที่นี่คือที่ที่เรา... เก็บกัก 'แก่นแท้' ของพลังงาน... จากดวงดาวต่างๆ... เพื่อใช้ในการ... ปรับสมดุลของ 'สวน'" โครงสร้างทรงกระบอกขนาดมหึมาตั้งตระหง่านอยู่กลางห้อง ด้านในเป็นของเหลวสีฟ้าใสที่สั่นไหวเป็นระลอก แสดงถึงพลังงานที่ถูกกักเก็บไว้เป็นจำนวนมหาศาล รอบๆ ห้องมีแท่นควบคุมและแผงแสดงผลที่ดูโบราณแต่ยังคงทำงานได้อย่างสมบูรณ์ "นี่คือแหล่งพลังงานหลักของ 'สวน' แห่งนี้?" ซามูเอลถามด้วยความทึ่ง เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานอันมหาศาลที่แผ่ออกมา "ใช่ครับ" โอลิเวอร์พยักหน้า "เมื่อพลังงานใน 'สวน' เริ่มลดลง... เราจะดึงพลังงานส่วนนี้ออกมา... เพื่อหล่อเลี้ยง... ดวงดาว... และป้องกันไม่ให้... เกิดความปั่นป่วน" "แล้วถ้าแหล่งพลังงานนี้หมดไปล่ะ?" ทาร่าถาม "เราก็ต้อง... รอคอย... การก่อกำเนิดของ... ดวงดาวใหม่" โอลิเวอร์ตอบ "หรือ... หวังว่า... จะมี... พลังงานจากภายนอก... เข้ามาเสริม... เหมือนกับ... พลังงานของพวกท่าน" เอเลน่าเดินเข้าไปใกล้แท่นควบคุมอันหนึ่ง เธอสังเกตเห็นสัญลักษณ์แปลกตาที่สลักอยู่บนนั้น "สัญลักษณ์เหล่านี้... มันมีความหมายอย่างไร?" "นั่นคือ... ภาษาโบราณ... ของเผ่าพันธุ์เรา" โอลิเวอร์อธิบาย "มันบันทึก... ประวัติศาสตร์... และความรู้... ของเรา... ไว้" "คุณบอกว่า... 'ความขัดแย้ง' เกิดขึ้น... ระหว่าง 'ผู้สร้าง' ด้วยกันเอง?" ซามูเอลทวนคำ "แล้วใครคือ... 'ผู้สร้าง' คนอื่นๆ?" โอลิเวอร์หยุดชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาของเขาดูเลื่อนลอยไปที่เพดาน "ในอดีต... เรามีหลายเผ่าพันธุ์... ที่ร่วมกัน... สร้าง 'สวนแห่งดวงดาว' แห่งนี้ขึ้นมา... แต่... เมื่อเวลาผ่านไป... เราก็เริ่ม... มีความคิดเห็น... ที่แตกต่างกัน... เกี่ยวกับ... ทิศทาง... และการจัดการ... ของ 'สวน'" "ความแตกต่างนั้น... นำไปสู่... การแตกแยก" เขาพูดต่อ "บางเผ่าพันธุ์... ต้องการ... การควบคุม... ที่เข้มงวด... บางเผ่าพันธุ์... ต้องการ... อิสรภาพ... สำหรับ... ทุกสิ่งมีชีวิต... ใน 'สวน'" "และนั่น... คือจุดเริ่มต้น... ของ 'ความขัดแย้ง'?" ทาร่าถาม "ใช่ครับ" โอลิเวอร์ยืนยัน "ความขัดแย้งนั้น... บานปลาย... จนนำไปสู่... สงคราม... ที่ทำลายล้าง... เผ่าพันธุ์ของเรา... ไปเป็นจำนวนมาก... เหลือเพียง... พวกเรา... ที่เป็น... ผู้รอดชีวิต... และ... บรรพบุรุษ... ของ 'ผู้กลืนกิน'" "บรรพบุรุษของ 'ผู้กลืนกิน'?" เอเลน่าถามด้วยความประหลาดใจ "หมายความว่า... 'ผู้กลืนกิน' ก็เคยเป็น... 'ผู้สร้าง' เหมือนกัน?" "ใช่ครับ" โอลิเวอร์ตอบ "พวกเขา... คือเผ่าพันธุ์ที่... มีความคิด... ที่แตกต่าง... จากเรา... มากที่สุด... พวกเขาเชื่อว่า... 'สวน' ควร... มีชีวิต... เป็นของตัวเอง... และ... สามารถ... พัฒนา... ไปในทิศทาง... ที่เป็นอิสระ... จาก... การควบคุม... ของผู้สร้าง" "แต่... ความเชื่อนั้น... นำไปสู่... การสูญเสียสมดุล" โอลิเวอร์กล่าวต่อ "พวกเขา... ใช้พลังงาน... ของ 'สวน'... มากเกินไป... ในการ... สร้าง... สิ่งมีชีวิต... ที่มี... เจตจำนง... เป็นของตนเอง... จนทำให้... พลังงาน... ที่จำเป็น... สำหรับ... การดำรงอยู่... ของดวงดาว... ลดน้อยลง... และ... เกิด... 'ความปั่นป่วน' ... ขึ้น" "แล้ว 'ผู้กลืนกิน' ที่เราเจอ... คือผลผลิต... ของความพยายามนั้น?" ซามูเอลถาม "ใช่ครับ" โอลิเวอร์พยักหน้า "พวกเขา... คือ... 'ผู้ถูกสร้าง'... ที่... ได้รับ... ผลกระทบ... จาก... พลังงาน... ที่มากเกินไป... จนทำให้... พวกเขา... สูญเสีย... สติ... และ... กลายเป็น... สิ่งที่... เราเห็น... ในปัจจุบัน" "แล้วพวกท่าน... ไม่เคยพยายาม... ที่จะ... แก้ไข... ความผิดพลาดนั้น... เลยหรือ?" ทาร่าถามด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ "เราพยายาม... มาตลอด... ครับ" โอลิเวอร์ตอบ "แต่... พลังงาน... ของเรา... ไม่เพียงพอ... ที่จะ... ยับยั้ง... พวกมัน... ได้... อย่างถาวร... เราจึงต้อง... สร้าง... 'ประตู' ... ขึ้นมา... เพื่อ... กักเก็บ... ส่วนที่อันตราย... ที่สุด... ไว้" "และตอนนี้... ท่านต้องการ... พลังงาน... จากเรา... เพื่อ... แก้ไข... ปัญหา... ที่พวกท่าน... สร้างขึ้นมา... เอง?" ซามูเอลถามด้วยน้ำเสียงประชดประชัน "เราไม่ได้... ต้องการ... แก้ไข... ปัญหา... ที่พวกเรา... สร้างขึ้นมา... เอง... ทั้งหมด" โอลิเวอร์ตอบ "เราต้องการ... ความช่วยเหลือ... เพื่อ... ฟื้นฟู... 'สวน'... ให้กลับสู่... สภาพเดิม... และ... เพื่อ... ปกป้อง... มัน... จาก... ภัยคุกคาม... ที่กำลัง... จะมาถึง" "ภัยคุกคาม?" เอเลน่าเลิกคิ้ว "ยังมีภัยคุกคามอื่นอีกหรือ?" "ใช่ครับ" โอลิเวอร์กล่าว "นอกเหนือจาก... 'ผู้กลืนกิน'... ที่ยังคง... คุกคามอยู่... ยังมี... 'พลังงานมืด'... ที่กำลัง... แผ่ขยาย... เข้ามา... สู่... 'สวน'... มันคือ... พลังงาน... ที่... เป็นอันตราย... และ... สามารถ... ทำลาย... ทุกสิ่ง... ที่มัน... สัมผัส" "พลังงานมืด?" ทาร่าทวนคำ "เหมือนกับ... ที่เราเคยเจอ... บนโลก?" "ไม่เหมือนกันเสียทีเดียว" โอลิเวอร์ตอบ "พลังงานมืด... ที่พวกท่านเคยเจอ... เป็นเพียง... เงา... ของ... พลังงานมืด... ที่แท้จริง... พลังงานมืด... ที่กำลัง... จะมาถึง... ที่นี่... มันคือ... ต้นกำเนิด... ของ... ความมืด... ที่แท้จริง... และ... มันกำลัง... คุกคาม... การดำรงอยู่... ของ... 'สวนแห่งดวงดาว' ... ทั้งหมด" ความเงียบเข้าปกคลุมภายในห้องเก็บรักษาเอเลน่า ซามูเอล และทาร่า มองหน้ากันด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย ความหวังที่เคยมีริบหรี่ลงไปอีกครั้ง เมื่อต้องเผชิญหน้ากับความจริงที่ซับซ้อนและอันตรายยิ่งกว่าที่คาดคิด "แล้ว... ถ้าเรา... ช่วยท่าน... ในการต่อสู้... กับ... พลังงานมืด... นั้น... ล่ะ?" เอเลน่าถามเสียงหนักแน่น "เราจะได้... รับ... อะไรตอบแทน?" โอลิเวอร์มองเอเลน่าด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหวัง "พวกท่าน... จะได้รับ... ที่พักพิง... ที่ปลอดภัย... ที่นี่... และ... เราจะ... มอบ... 'เมล็ดพันธุ์แห่งชีวิต'... ให้กับพวกท่าน... เพื่อ... นำไป... สร้าง... อนาคต... ใหม่... บน... โลก... ของพวกท่าน" "เมล็ดพันธุ์แห่งชีวิต?" ทาร่าทวนคำ "ใช่ครับ" โอลิเวอร์พยักหน้า "มันคือ... พลังงาน... ที่บริสุทธิ์... และ... สมดุล... ที่สามารถ... ฟื้นฟู... โลก... ที่กำลัง... จะสูญสลาย... ให้กลับคืน... สู่... สภาพ... เดิม" "นี่คือ... ข้อเสนอ... ของพวกเรา... กัปตัน" โอลิเวอร์กล่าว "พวกท่าน... จะเลือก... เส้นทางใด... ที่จะ... นำพา... เผ่าพันธุ์... ของท่าน... ไปสู่... อนาคต"