"โอลิเวอร์! ปล่อยพลังงานแกนกลางเดี๋ยวนี้!" เอเลน่าตะโกน เสียงของเธอเต็มไปด้วยความเร่งรีบ บนสะพานเดินเรือ แสงสีเขียวสว่างวาบขึ้น แผงควบคุมสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เสียงเตือนภัยดังระงมไปทั่ว "กำลังปล่อยพลังงานค่ะ!" โอลิเวอร์ตะโกนตอบ เขาเหงื่อแตกพลั่ก มือสั่นเทาขณะพยายามควบคุมระบบที่กำลังจะระเบิด ยานอาร์คาเดียสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง พลังงานสีเขียวบริสุทธิ์พวยพุ่งออกมาจากส่วนแกนกลางของยาน มันก่อตัวเป็นลำแสงอันเจิดจ้า พุ่งตรงเข้าใส่ยานอวกาศขนาดยักษ์ของ "ผู้กลืนกิน" "ว้าว!" ทาร่าอุทานด้วยความตะลึง "มัน... สวยงามมาก!" "สวยงามแต่ก็อันตราย" ซามูเอลกล่าวพลางกุมบังเหียนที่สั่นคลอน "หวังว่ามันจะได้ผล" ลำแสงสีเขียวพุ่งเข้าปะทะกับยานขนาดยักษ์ของศัตรู ท่ามกลางความมืดมิดของยานนั้น กลับเกิดประกายแสงสีขาวบริสุทธิ์ขึ้น ราวกับดวงอาทิตย์กำลังปะทุขึ้นมา "มัน... มันได้ผล!" โอลิเวอร์ร้องออกมาด้วยความดีใจ ยานขนาดยักษ์ของ "ผู้กลืนกิน" เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง โล่พลังงานสีดำที่เคยแข็งแกร่ง เริ่มมีรอยร้าวปรากฏขึ้น "โจมตีประสานงาน!" เอเลน่าสั่ง "ใช้โอกาสนี้!" ยานซายลอนทุกรูปลำที่เหลืออยู่ ระดมยิงอาวุธเข้าใส่จุดที่ลำแสงสีเขียวปะทะ ลำแสงพลังงานสีฟ้าและสีแดง พุ่งเข้าใส่ยานขนาดยักษ์อย่างไม่หยุดหย่อน "เราต้องใช้ทุกอย่างที่เรามี!" ชาวไซลอนตนหนึ่งตะโกนผ่านเครื่องสื่อสาร "การรวมตัวของพลังงาน... มันกำลังทำให้โครงสร้างของมันสั่นคลอน!" โอลิเวอร์รายงาน "แต่... พลังงานแกนกลางของเรากำลังจะหมดลง!" "อีกนิดเดียว!" เอเลน่ากระตุ้น "เราต้องทำให้มันจบ!" ยานขนาดยักษ์ของ "ผู้กลืนกิน" ส่งเสียงกรีดร้องอันน่าสะพรึงกลัวออกมา มวลความมืดมิดรอบตัวมันเริ่มสลายไป เผยให้เห็นถึงแกนกลางที่กำลังลุกไหม้ด้วยแสงสีแดง "มันกำลังจะระเบิด!" ทาร่าตะโกน "ถอยเร็ว!" ยานอาร์คาเดียและยานซายลอนทุกรูปลำ รีบเร่งเครื่องยนต์ ถอยห่างจากจุดที่ยานขนาดยักษ์กำลังจะระเบิด เพียงชั่วพริบตา ยานขนาดยักษ์ก็ระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ แสงสว่างอันเจิดจ้าสว่างวาบไปทั่วห้วงอวกาศ กลืนกินทุกสิ่งรอบตัว เมื่อแสงสว่างจางลง ห้วงอวกาศก็กลับมาสงบอีกครั้ง ยานอาร์คาเดียและยานซายลอนที่เหลืออยู่ ต่างลอยลำนิ่งอยู่ท่ามกลางเศษซากของศัตรู "เรา... เราทำสำเร็จแล้ว!" โอลิเวอร์กล่าวอย่างไม่เชื่อสายตา "เราชนะแล้ว!" "ชัยชนะที่ต้องแลกมาด้วยราคาที่สูง" ซามูเอลกล่าว เขาถอนหายใจยาว "ยานอาร์คาเดีย... ความเสียหายค่อนข้างหนัก" "แต่เราก็รอดมาได้" เอเลน่ากล่าว เธอรู้สึกเหนื่อยล้า แต่ก็มีความโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก "และที่สำคัญ... เราได้ปกป้องพันธมิตรของเรา" ชาวไซลอนลำหนึ่งเคลื่อนเข้ามาใกล้ ผ่านเครื่องสื่อสาร ภาพของชาวไซลอนตนหนึ่งปรากฏขึ้น ใบหน้าของมันแสดงออกถึงความซาบซึ้ง "ท่านกัปตันเอเลน่า" ชาวไซลอนกล่าว "พวกเรา... ขอขอบคุณท่านอย่างสุดซึ้ง ท่านได้ช่วยพวกเราไว้" "พวกเราก็ต้องขอบคุณท่านเช่นกัน" เอเลน่าตอบ "พวกท่านได้มอบข้อมูลและเทคโนโลยีที่ช่วยให้เรามีชีวิตรอด" "เราได้พิสูจน์แล้วว่า... ความร่วมมือระหว่างเผ่าพันธุ์ของเรา สามารถเอาชนะความสิ้นหวังได้" ชาวไซลอนกล่าว "ตามข้อตกลง... เราจะมอบข้อมูลทั้งหมดที่เรามีให้แก่ท่าน" บนจอภาพหลัก ปรากฏข้อมูลจำนวนมหาศาลไหลเข้ามาสู่ระบบคอมพิวเตอร์ของยานอาร์คาเดีย "ข้อมูลเส้นทางไปยังเซเรเนีย... ละเอียดกว่าที่คาดไว้มาก" โอลิเวอร์กล่าว "และยังมีข้อมูลเกี่ยวกับเทคโนโลยีพลังงานใหม่... ที่อาจช่วยซ่อมแซมยานของเราได้" "ยอดเยี่ยม" เอเลน่ากล่าว "เราจะเริ่มต้นการซ่อมแซมทันที" "เราจะช่วยท่านด้วย" ชาวไซลอนกล่าว "พวกเรามีทรัพยากรบางอย่างที่อาจจะเป็นประโยชน์" "ขอบคุณมาก" เอเลน่าตอบ "แล้ว... พวกท่านจะเดินทางไปที่ไหนต่อ?" "เราจะหาดาวเคราะห์ที่ปลอดภัย... และเริ่มต้นสร้างอารยธรรมใหม่" ชาวไซลอนกล่าว "แต่... เราจะติดต่อท่านอีกครั้ง หากเราพบเบาะแสเกี่ยวกับเซเรเนีย" "เราหวังว่าจะเป็นเช่นนั้น" เอเลน่ากล่าว "ขอให้การเดินทางของท่านปลอดภัย" ยานซายลอนทุกรูปลำ เริ่มเคลื่อนตัวออกไปจากยานอาร์คาเดีย พวกมันลอยลำเป็นระยะเวลาหนึ่ง ก่อนที่จะค่อยๆ หายลับไปในความมืดมิดของอวกาศ บนยานอาร์คาเดีย ลูกเรือทุกคนต่างเงียบไปครู่หนึ่ง พวกเขากำลังประมวลผลสิ่งที่เกิดขึ้น "เรา... รอดมาได้จริงๆ หรือคะ?" ทาร่าถาม เสียงของเธอสั่นเครือ "ใช่" เอเลน่าตอบ "เราทำได้... เพราะเราไม่ยอมแพ้" "และเพราะเรามีกันและกัน" โอลิเวอร์เสริม "เรายังเหลือหนทางอีกยาวไกล" ซามูเอลกล่าว "แต่... อย่างน้อยที่สุด... ตอนนี้เราก็มีความหวังอีกครั้ง" เอเลน่ามองไปยังกลุ่มดาวเบื้องหน้า จิตใจของเธอเต็มไปด้วยความหวังและความมุ่งมั่น เธอรู้ว่าการเดินทางยังอีกยาวไกล และอุปสรรคยังคงรออยู่ แต่ด้วยพันธมิตรใหม่ และข้อมูลที่ได้รับมา... บางที... การเดินทางครั้งนี้อาจจะไม่สิ้นหวังอีกต่อไป "กัปตันคะ" โอลิเวอร์เรียกอีกครั้ง "ระบบนำทางใหม่... ได้คำนวณเส้นทางไปยังเซเรเนียแล้ว... ระยะเวลาเดินทาง... เร็วกว่าที่คาดไว้มาก" เอเลน่าส่งยิ้มบางๆ "งั้น... เราก็ออกเดินทางกันต่อเถอะ" ยานอาร์คาเดียที่เสียหาย แต่ไม่ย่อท้อ เริ่มต้นการเดินทางอีกครั้ง มุ่งหน้าสู่ดาวเคราะห์ที่อาจเป็นความหวังสุดท้ายของเผ่าพันธุ์มนุษย์ ภายใต้แสงดาวที่ไม่คุ้นเคย แต่ก็เต็มไปด้วยความหมายใหม่.