กัปตันเรย์และ ดร.เอวา ใช้เวลาอีกหลายชั่วโมงในการสำรวจสิ่งก่อสร้างโบราณ พวกเขาพยายามทำความเข้าใจกับสัญลักษณ์และลวดลายต่างๆ ที่ปรากฏอยู่บนผนัง แม้จะยังไม่สามารถแปลความหมายทั้งหมดได้ แต่พวกเขาก็เริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวบางอย่างได้ "ดูนี่สิ กัปตัน" ดร.เอวา ชี้ไปที่ผนังส่วนหนึ่ง "ลวดลายพวกนี้... มันเหมือนกับแผนที่" กัปตันเรย์เดินเข้าไปใกล้ เขาเห็นว่าลวดลายเหล่านั้นเป็นเส้นสายที่สลับซับซ้อน เชื่อมโยงกันเป็นจุดต่างๆ คล้ายกับกลุ่มดาวบนท้องฟ้า "คุณพูดถูก" กัปตันเรย์เห็นด้วย "นี่มันคือแผนที่ของกาแล็กซี... แต่เป็นกาแล็กซีในรูปแบบที่ต่างออกไป" "สังเกตตรงนี้สิคะ" ดร.เอวา ชี้ไปที่จุดหนึ่งบนแผนที่ "จุดนี้มีขนาดใหญ่กว่าจุดอื่นๆ และมีแสงสว่างวาบออกมาเป็นพิเศษ" "มันอาจจะเป็นบ้านเกิดของพวกมัน" กัปตันเรย์คาดเดา "หรือเป็นศูนย์กลางของอารยธรรม" "แล้วจุดเล็กๆ ที่เชื่อมโยงกับมันเยอะๆ ล่ะคะ?" ดร.เอวา ถาม "อาจจะเป็นดาวเคราะห์บริวาร หรือสถานีอวกาศที่พวกมันเคยสร้างไว้" กัปตันเรย์ตอบ พวกเขาใช้เวลาศึกษาแผนที่นั้นอย่างละเอียด พวกเขาพบว่ามีเส้นทางที่เชื่อมโยงจากจุดศูนย์กลางไปยังส่วนต่างๆ ของกาแล็กซีอย่างมากมาย แสดงให้เห็นถึงการขยายตัวและการติดต่อระหว่างอารยธรรม "แต่สิ่งที่น่าสนใจคือ..." ดร.เอวา กล่าว "มีเส้นทางหนึ่งที่นำไปสู่... ขอบกาแล็กซี" กัปตันเรย์เพ่งมองไปยังเส้นทางนั้น มันเป็นเส้นทางที่ยาวและโดดเดี่ยว นำไปสู่พื้นที่ที่ดูเหมือนจะว่างเปล่าบนแผนที่ "ทำไมพวกมันถึงไปถึงตรงนั้น?" กัปตันเรย์สงสัย "บางที... อาจจะเป็นที่ที่พวกมันค้นพบสิ่งบางอย่าง" ดร.เอวา เสนอ "หรือบางที... อาจจะเป็นที่ที่ภัยพิบัติเริ่มต้นขึ้น" ในขณะที่ทั้งสองกำลังครุ่นคิดอยู่กับแผนที่ จู่ๆ สิ่งมีชีวิตยักษ์ก็ส่งเสียงร้องอีกครั้ง คราวนี้เสียงนั้นมีความถี่ที่สูงขึ้น และเต็มไปด้วยความเร่งรีบ "เกิดอะไรขึ้น?" กัปตันเรย์หันไปมอง สิ่งมีชีวิตนั้นค่อยๆ เดินไปที่ผนังอีกด้านหนึ่ง มันใช้ขาหน้าของมันแตะลงบนลวดลายบนผนัง ลวดลายนั้นก็สว่างวาบขึ้นมา เป็นสัญญาณที่ชัดเจนว่ามันต้องการสื่อสาร "มันกำลังบอกให้เราดูตรงนี้" ดร.เอวา กล่าว กัปตันเรย์และ ดร.เอวา เดินตามไป เมื่อมองไปยังจุดที่สิ่งมีชีวิตนั้นแตะ พวกเขาก็พบว่าลวดลายบนผนังกำลังเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว มันดูเหมือนกับว่ากำลังแสดงเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น "นี่มัน... ภาพจำลองเหตุการณ์เหรอ?" กัปตันเรย์ถาม "ดูเหมือนจะใช่ค่ะ" ดร.เอวา ตอบ "มันกำลังแสดงให้เราเห็น... ถึงภัยพิบัติที่กำลังจะมาถึง" ภาพจำลองแสดงให้เห็นกลุ่มพลังงานขนาดมหึมาที่กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาในกาแล็กซี พลังงานนั้นสว่างไสวและน่าสะพรึงกลัว มันกำลังกลืนกินดวงดาวและอวกาศรอบๆ อย่างรวดเร็ว "มันคือสิ่งที่ผมเห็นในหัว" กัปตันเรย์กล่าวด้วยเสียงสั่นเครือ "คลื่นพลังงานที่จะทำลายทุกสิ่ง" "แล้ว... มันจะมาถึงเมื่อไหร่?" ดร.เอวา ถาม สิ่งมีชีวิตนั้นตอบสนองด้วยการใช้ขาหน้าของมันแตะไปที่มุมหนึ่งของภาพจำลอง ซึ่งมีสัญลักษณ์คล้ายนาฬิกาปรากฏอยู่ "มันกำลังบอกถึงเวลา" ดร.เอวา กล่าว "แต่... หน่วยวัดของมันแตกต่างจากของเรา" "เราต้องหาทางแปลงหน่วยนั้นให้ได้" กัปตันเรย์กล่าว "เวลาเหลือน้อยแล้ว" พวกเขากลับไปที่ยาน "สเปซวอล์กเกอร์" อย่างเร่งรีบ เพื่อนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ "จากข้อมูลแผนที่และการคาดเดาเวลา" ดร.เอวา กล่าวหลังจากที่ทำงานอย่างหนัก "ฉันคิดว่า... ภัยพิบัติจะมาถึงในอีกประมาณ 72 ชั่วโมง" "72 ชั่วโมง!" กัปตันเรย์อุทาน "เรามีเวลาน้อยมาก" "แต่เราก็พอจะมีเวลาที่จะหาทางรับมือ" ดร.เอวา กล่าว "เราต้องกลับไปรายงานเรื่องนี้ที่ศูนย์บัญชาการ" "แต่... สิ่งมีชีวิตนั้นล่ะ?" กัปตันเรย์ถาม "เราจะทิ้งมันไว้ที่นี่ได้อย่างไร?" "เราไม่ทิ้งมันไปไหนหรอกค่ะ" ดร.เอวา กล่าว "เราจะหาทางพามันไปด้วย" ทั้งสองกลับไปหา สิ่งมีชีวิตยักษ์ พวกเขาพยายามอธิบายด้วยภาษามือและสัญลักษณ์ต่างๆ ว่าพวกเขาจะพาไป "เราจะพาคุณไปที่ที่ปลอดภัย" กัปตันเรย์กล่าว "และเราจะหาทางหยุดยั้งภัยพิบัติครั้งนี้" สิ่งมีชีวิตนั้นมองพวกเขาด้วยดวงตาสีแดงฉาน มันดูเหมือนจะเข้าใจในสิ่งที่พวกเขาต้องการจะสื่อ มันค่อยๆ ลดลำตัวลง ราวกับจะเชิญชวนให้ขึ้นไปบนหลัง "คุณแน่ใจนะเอวา ว่ามันจะยอมให้เราขึ้นไป?" กัปตันเรย์ถาม "ถ้าเราแสดงเจตนาที่เป็นมิตร มันคงจะเข้าใจ" ดร.เอวา ตอบ ทั้งสองค่อยๆ ก้าวขึ้นไปบนหลังอันกว้างใหญ่ของสิ่งมีชีวิตนั้น ผิวหนังของมันรู้สึกเย็นสบายและมั่นคง "พร้อมแล้ว" กัปตันเรย์กล่าว สิ่งมีชีวิตนั้นค่อยๆ ลุกขึ้นยืน มันส่งเสียงร้องที่ดังกว่าเดิม ราวกับเป็นการประกาศให้โลกรู้ "มันกำลังจะพาเราไปไหน?" ดร.เอวา ถาม "ผมว่า... มันจะพาเราไปยังที่ที่พวกมันเก็บซ่อนเทคโนโลยีบางอย่างไว้" กัปตันเรย์คาดเดา "บางที... อาจจะเป็นอาวุธที่จะช่วยเราได้" ยาน "สเปซวอล์กเกอร์" บินขึ้นจากพื้นดินตามมาติดๆ กัปตันเรย์และ ดร.เอวา รู้ดีว่าการเดินทางครั้งนี้เต็มไปด้วยความไม่แน่นอน แต่พวกเขาก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง เพื่อปกป้องบ้านเกิด และเพื่อรักษาความหวังที่เพิ่งค้นพบขึ้นมา