อรุณีนั่งนิ่งอยู่ที่บ้านเกิด เธอใช้เวลาทั้งวันในการพูดคุยกับแม่ถึงเรื่องราวในอดีต แม่ของเธอเล่าถึงความรักที่เคยมีให้ภาคิน ความเจ็บปวดจากการถูกบังคับให้เลิกรา และความไม่แน่นอนของสถานะความเป็นพ่อของอรุณี ความรู้สึกผิดและความเสียใจฉายชัดในทุกคำพูดของแม่ "แม่… หนูเข้าใจแล้วค่ะ" อรุณีพูดเสียงค่อย "หนูขอโทษที่ทำให้แม่ต้องนึกถึงเรื่องเก่าๆ" "ไม่เป็นไรหรอกลูก" แม่ของอรุณียิ้มบางๆ "แม่แค่อยากให้หนูรู้ความจริง แม่ไม่อยากให้หนูต้องมาสับสนแบบนี้" "แต่… หนูยังสับสนอยู่ดีค่ะแม่" อรุณีถอนหายใจ "หนูไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกยังไงกับคุณภาคิน" "เขา… เขาคงอยากจะชดเชยจริงๆ แหละอรุณ" แม่พูด "ถึงแม้ว่าเขาจะมีครอบครัวแล้ว เขาก็คงอยากจะดูแลหนูในฐานะ… ในฐานะคนที่เขาเคยรัก" "แต่… การที่เขาเข้ามาช่วยธุรกิจของหนูแบบนี้… มันทำให้หนูรู้สึกเหมือนไม่ได้ทำด้วยตัวเองค่ะ" อรุณีระบายความรู้สึกที่อัดอั้น "หนูอยากจะพิสูจน์ตัวเองให้ทุกคนเห็น ว่าหนูทำได้ด้วยลำแข้งของหนูเอง" "แม่เข้าใจลูกนะ" แม่พยักหน้า "แต่บางที… การมีคนคอยสนับสนุนก็ไม่ใช่เรื่องผิดนะอรุณ" "แต่หนูไม่อยากพึ่งพาเขาค่ะแม่" อรุณีย้ำ "หนูอยากจะทำให้ได้ด้วยตัวเองจริงๆ" เมื่ออรุณีกลับมาถึงกรุงเทพฯ เธอก็ไปปรับทุกข์กับดาวทันที เธอเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่แม่บอกให้ดาวฟังอย่างละเอียด "โห… อรุณ เรื่องมันซับซ้อนกว่าที่คิดอีกนะ" ดาวฟังอย่างตั้งใจ "แล้วแม่เธอ… แม่เธอเชื่อใจคุณภาคินอีกครั้งเหรอ" "ไม่เชิงค่ะดาว" อรุณีส่ายหน้า "แม่แค่… แค่เล่าความจริงให้หนูฟัง แม่ก็รู้สึกผิดที่เคยทำให้คุณภาคินเสียใจ" "เข้าใจๆ" ดาวพยักหน้า "แล้วเรื่องที่เธอไม่แน่ใจว่าใครคือพ่อของเธอ… นั่นมัน… สุดยอดไปเลย" "หนูสับสนไปหมดแล้วค่ะดาว" อรุณีพูดเสียงอ่อย "หนูไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงต่อไป" "ไม่เป็นไรนะอรุณ" ดาวจับมืออรุณีไว้แน่น "ถึงแม้ว่าเธอจะไม่แน่ใจว่าใครคือพ่อของเธอ หรือถึงแม้ว่าคุณภาคินจะเข้ามาช่วย… เธอก็ยังมีดาวนะ" "ขอบคุณนะดาว" อรุณียิ้มให้เพื่อน "เธอเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของหนูเลย" "แล้วเรื่องธุรกิจล่ะ" ดาวถาม "เธอยังจะทำต่อไหม" "ทำสิคะ" อรุณีตอบอย่างแน่วแน่ "หนูจะทำให้ได้ ถึงแม้ว่ามันจะยากแค่ไหนก็ตาม" "ดีมากอรุณ!" ดาวให้กำลังใจ "ฉันเชื่อว่าเธอทำได้" วันรุ่งขึ้น อรุณีกลับไปที่ร้าน เธอตัดสินใจที่จะไม่คิดถึงเรื่องภาคินอีกต่อไป เธอตั้งใจจะมุ่งมั่นกับการทำขนมของเธอให้ดีที่สุด "วันนี้เราจะทำอะไรกันบ้างคะ" อรุณีถามลูกจ้างที่เหลืออีกสองคน "วันนี้เรามีออเดอร์คุกกี้เนยสดเยอะเลยค่ะ" ลูกจ้างคนหนึ่งตอบ "โอเคค่ะ งั้นเรามาเริ่มกันเลย" อรุณีบอก เธอลงมืออบคุกกี้อย่างตั้งใจ เธอยังคงใช้สูตรเดิมที่เธอเคยทำ แต่ในครั้งนี้เธอใส่ความมุ่งมั่นและความตั้งใจลงไปในทุกขั้นตอน เธอต้องการพิสูจน์ให้ตัวเองเห็น และพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าเธอสามารถประสบความสำเร็จได้ด้วยความสามารถของเธอเอง "อรุณ! มีอะไรจะบอก" จู่ๆ ภาคินก็ปรากฏตัวขึ้นที่หน้าร้าน อรุณีหันไปมองเขา ใบหน้าของเธอแสดงออกถึงความประหลาดใจระคนไม่พอใจ "มีอะไรเหรอคะ" อรุณีถามเสียงแข็ง "พอดีฉันผ่านมาแถวนี้ ก็เลยแวะมาดู" ภาคินพูด "เห็นว่าวันนี้ดูยุ่งๆ นะ" "ค่ะ เรากำลังเตรียมส่งออเดอร์ค่ะ" อรุณีตอบสั้นๆ "ฉัน… ฉันอยากจะขอโทษนะอรุณ" ภาคินพูด "ที่ทำให้เธอสับสน" "ไม่เป็นไรค่ะ" อรุณีตอบ "หนูเข้าใจแล้ว" "แต่… ฉันก็ยังอยากจะช่วยเธอนะ" ภาคินกล่าว "ธุรกิจของเธอ… ฉันอยากให้มันประสบความสำเร็จ" "ขอบคุณค่ะ" อรุณีตอบ "แต่หนูจะทำด้วยตัวเองค่ะ" ภาคินมองอรุณีด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา "ฉันเข้าใจ" เขาพูด "แต่ถ้าวันไหนเธอต้องการความช่วยเหลือจริงๆ… อย่าลังเลที่จะบอกนะ" เมื่อภาคินจากไป อรุณีก็ถอนหายใจยาว เธอรู้สึกโล่งใจที่ได้บอกเขาไปตรงๆ ว่าเธอจะทำด้วยตัวเอง "อรุณ! เธอกล้ามากเลยนะ" ดาวที่แอบดูเหตุการณ์อยู่เงยหน้าขึ้นมา "ฉันไม่คิดว่าเธอจะกล้าปฏิเสธเขาตรงๆ ขนาดนี้" "หนูต้องทำค่ะดาว" อรุณีบอก "หนูต้องพิสูจน์ตัวเอง" "ฉันเชื่อว่าเธอทำได้" ดาวยิ้มให้ "เอาล่ะ! เรามาลุยออเดอร์คุกกี้กันต่อเถอะ!" อรุณีกลับไปทำงานของเธอด้วยความมุ่งมั่นที่เพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว เธอรู้ว่าเส้นทางข้างหน้ายังคงเต็มไปด้วยความท้าทาย แต่เธอก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมันทุกอย่าง เธอจะทำให้ธุรกิจของเธอประสบความสำเร็จให้ได้ โดยไม่ต้องพึ่งพาใคร ในช่วงบ่าย ภาคินกลับมาอีกครั้งพร้อมกับกล่องขนมที่ดูหรูหรา "นี่… ฉันสั่งมาให้เธอนะ" ภาคินยื่นกล่องให้ อรุณีมองกล่องขนมด้วยความรู้สึกหลากหลาย "ขอบคุณค่ะ" เธอรับมาอย่างไม่เต็มใจ "ลองชิมดูนะ" ภาคินกล่าว "ขนมพวกนี้… อร่อยมาก" อรุณีเปิดกล่องออก เธอเห็นขนมหลากชนิดที่ดูน่ากิน แต่เธอก็ยังรู้สึกไม่สบายใจ "ฉัน… หนูจะลองชิมดูค่ะ" อรุณีพูด "แล้วถ้ามีอะไรที่หนูอยากจะขอความช่วยเหลือจริงๆ… หนูจะบอกค่ะ" ภาคินยิ้มเล็กน้อย "ดีแล้ว" เขาพูด "ฉันรออยู่นะ" เมื่อภาคินจากไป อรุณีก็มองกล่องขนมที่วางอยู่ตรงหน้า เธอรู้ว่าเรื่องราวของเธอกับภาคินยังคงไม่จบง่ายๆ แต่เธอตั้งใจแน่วแน่แล้วว่า จะต้องพิสูจน์ตัวเองให้ได้