ข่าวการจับกุมชาญชัยแพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็ว ผู้คนในวงการต่างตกตะลึงกับแผนการอันแยบยลที่นำไปสู่การเปิดโปงผู้บงการที่แท้จริง และการจับกุมหัวเรือใหญ่ ในบริษัทอัศวเมธา บรรยากาศกลับมาสดใสอีกครั้ง คุณอัศวเมธาได้จัดงานเลี้ยงเล็กๆ เพื่อเฉลิมฉลองความสำเร็จ และเป็นการขอบคุณทุกคนที่ทุ่มเททำงานอย่างหนัก "ผมต้องขอขอบคุณทุกคนจริงๆ" คุณอัศวเมธากล่าวในงานเลี้ยง "การเปิดโปงชาญชัยครั้งนี้... ไม่ใช่แค่การกอบกู้ชื่อเสียงของตระกูลเรา... แต่ยังเป็นการพิสูจน์ให้เห็นว่า... ความถูกต้อง... ย่อมชนะเสมอ" เขาหันไปมองภาคินและพิณรดาที่นั่งอยู่เคียงข้างกัน "โดยเฉพาะอย่างยิ่ง... ผมต้องขอบคุณ... ภาคิน... และพิณรดา... พวกคุณทั้งสอง... ได้แสดงให้เห็นถึงความกล้าหาญ... ความฉลาด... และความเป็นผู้นำ... ที่แท้จริง" เสียงปรบมือดังสนั่นทั่วห้อง ภาคินและพิณรดาต่างมองหน้ากันด้วยความรู้สึกที่อบอุ่น "คุณพ่อ... ท่านประธาน... ขอบคุณครับ" ภาคินกล่าวแทน "พวกเรา... เพียงแค่ทำในสิ่งที่ควรจะทำ... และที่สำคัญที่สุด... เรามีกันและกัน... คอยสนับสนุน" พิณรดาจับมือภาคินเบาๆ เป็นการให้กำลังใจ มารดาของภาคินเองก็มาร่วมงานเลี้ยงด้วย เธอเข้ามาสวมกอดพิณรดาด้วยความรัก "พิณรดา... แม่ดีใจเหลือเกินที่เห็นลูกมีความสุข" มารดาของภาคินกล่าว "แม่ขอโทษนะ... ที่เคยไม่เข้าใจลูก" "ไม่เป็นไรค่ะคุณแม่" พิณรดาตอบ "หนูเข้าใจค่ะ" "หลังจากนี้... แม่ก็จะสบายใจ... ที่มีลูกสะใภ้ที่น่ารักและเก่งอย่างหนู" มารดาของภาคินกล่าวพลางยิ้ม ในขณะเดียวกัน น้าของพิณรดาก็ได้เดินทางมาหาเธอเช่นกัน "ฉัน... ฉันดีใจที่เห็นว่า... เธอปลอดภัย" น้าของพิณรดากล่าว น้ำเสียงสั่นเครือ "ฉัน... ฉันกลัวมากจริงๆ... ตอนที่เรื่องมันบานปลาย" "หนูรู้ค่ะน้า" พิณรดาตอบ "แต่ตอนนี้... ทุกอย่างก็ผ่านพ้นไปแล้ว" "ใช่... ผ่านพ้นไปแล้ว" น้าของพิณรดากล่าว "และฉันก็ต้องขอโทษเธอด้วย... ที่เคยคิดไม่ดีกับตระกูลอัศวเมธา" "ไม่เป็นไรค่ะน้า" พิณรดาตอบ "ทุกคนต่างก็มีเหตุผลของตัวเอง" พิณรดาหันไปมองภาคินอีกครั้ง เขายิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน "หลังจากนี้... เราจะทำอะไรกันต่อคะ" พิณรถถามภาคิน "เราจะเริ่มสร้างบริษัทของเราให้แข็งแกร่งขึ้น" ภาคินตอบ "เราจะรวมสองตระกูลเข้าด้วยกัน... อย่างแท้จริง" "การแต่งงานของเรา... จะไม่ใช่แค่การประนีประนอมอีกต่อไป... แต่จะเป็นการเริ่มต้นใหม่... ของความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้น" พิณรดากล่าวเสริม คุณอัศวเมธาเดินเข้ามาหาทั้งสองคน "ข้า... ข้าอยากจะมอบความไว้วางใจ... ให้พวกเจ้าดูแลบริษัทอัศวเมธา... ต่อไป" ภาคินและพิณรดาต่างมองหน้ากันด้วยความประหลาดใจ "แต่... ท่านประธาน... ท่านจะ..." ภาคินถาม "ข้า... ข้าจะวางมือ... และให้โอกาสคนรุ่นใหม่... ได้พิสูจน์ตัวเอง" คุณอัศวเมธากล่าว "ข้า... เชื่อมั่นในตัวพวกเจ้า" "พวกเรา... จะไม่ทำให้ท่านผิดหวังค่ะ" พิณรดาตอบอย่างหนักแน่น "ดีมาก" คุณอัศวเมธากล่าว "ข้า... คอยดูพวกเจ้าอยู่" วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ภาคินและพิณรดาได้พิสูจน์ความสามารถของตนเองในการบริหารงานบริษัทอัศวเมธา พวกเขาสามารถกอบกู้ชื่อเสียงและฐานะทางการเงินของบริษัทให้กลับมายิ่งใหญ่ได้อีกครั้ง ความขัดแย้งระหว่างสองตระกูลได้คลี่คลายลง ความแค้นได้ถูกแทนที่ด้วยความเข้าใจและความเคารพซึ่งกันและกัน การแต่งงานของภาคินและพิณรดา ซึ่งเคยถูกมองว่าเป็นเพียงข้อตกลงทางการเมือง... บัดนี้... ได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของสันติภาพและความหวัง พิณรดาเดินเข้าไปหาภาคินที่กำลังยืนมองออกไปนอกหน้าต่างห้องทำงานของเขา "คิดอะไรอยู่คะ" พิณรถถาม ภาคินหันมายิ้มให้เธอ "คิดถึงอนาคตของเรา" "อนาคตของเรา... จะสวยงามแค่ไหนนะคะ" พิณรถถาม "สวยงาม... เกินกว่าที่เราจะจินตนาการได้" ภาคินตอบ "เราจะสร้างมันขึ้นมาด้วยกัน... ที่รัก" เขาโอบเอวพิณรดาเข้ามาใกล้ "จำได้ไหม... ตอนที่เราเริ่มรู้จักกัน... เราไม่เคยคิดเลยว่า... มันจะมาถึงจุดนี้" "จำได้ค่ะ" พิณรดาตอบ "จากศัตรู... กลายเป็นคนรัก... และเป็นคู่ชีวิต" "ทุกอย่าง... มันเกิดขึ้นเพราะ... เราเปิดใจ... และให้โอกาสกัน" ภาคินกล่าว "และเพราะ... เราเชื่อในความรัก" พิณรดาเสริม ทั้งสองคนยืนกอดกัน มองไปยังทิวทัศน์เมืองที่ส่องประกายระยิบระยับราวกับจะบอกว่า... นี่คือจุดเริ่มต้นของความสุขที่ไม่มีวันสิ้นสุด