การกลับมาของภาคย์สู่การบริหารบริษัท ทำให้ทุกอย่างเริ่มเข้าที่เข้าทางอย่างรวดเร็ว เขาจัดการกับปัญหาที่คั่งค้างได้อย่างมีประสิทธิภาพ แสดงให้เห็นถึงความเป็นผู้นำที่แข็งแกร่งและความเฉลียวฉลาดในการบริหารธุรกิจ แต่ถึงแม้จะยุ่งอยู่กับการงาน ภาคย์ก็ไม่เคยละเลยที่จะดูแลพิมพ์ชนก เขาแวะไปหาเธอที่โรงพยาบาลเสมอ และคอยเป็นกำลังใจอยู่เคียงข้าง "คุณภาคย์คะ" พิมพ์ชนกเอ่ยขึ้น เมื่อภาคย์เข้ามาในห้องของเธอ "วันนี้ดูคุณภาคย์ยุ่งๆ นะคะ" ภาคย์ยิ้มบางๆ "ก็มีเรื่องให้จัดการเยอะหน่อยนะพิมพ์ชนก" เขาตอบ "แต่ไม่ว่ายังไง ก็ต้องหาเวลามาหาคุณอยู่ดี" "ขอบคุณนะคะ" พิมพ์ชนกยิ้มให้ "หนูดีใจที่คุณภาคย์กลับมาดูแลบริษัทแล้ว" "ผมก็ดีใจที่ทุกอย่างกำลังจะคลี่คลาย" ภาคย์กล่าว "แล้วพ่อคุณล่ะครับ วันนี้อาการเป็นอย่างไรบ้าง" "คุณหมอบอกว่า ท่านตอบสนองต่อการรักษาดีขึ้นค่ะ" พิมพ์ชนกตอบ "อีกไม่นานคงได้กลับบ้านแล้ว" "เยี่ยมเลยครับ" ภาคย์กล่าว "ผมจะให้คนไปเตรียมบ้านพักฟื้นให้คุณพ่อคุณให้พร้อมที่สุด" "คุณภาคย์... หนู... หนูอยากจะขอโทษอีกครั้งนะคะ" พิมพ์ชนกเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด ภาคย์เดินเข้าไปใกล้เธอ นั่งลงบนเตียงข้างๆ และจับมือเธอไว้ "ผมบอกคุณไปแล้วนะพิมพ์ชนก" เขาพูด "เรื่องในอดีต มันผ่านไปแล้ว เรามาเริ่มต้นใหม่กันดีกว่า" "แต่หนู... หนูไม่รู้ว่าหนูจะชดเชยความผิดของหนูได้อย่างไร" พิมพ์ชนกกล่าว "หนูเคยทำร้ายคุณมากเหลือเกิน" "คุณไม่ต้องชดเชยอะไรทั้งนั้นครับ" ภาคย์บีบมือเธอเบาๆ "แค่คุณอยู่ตรงนี้ข้างๆ ผม... มันก็เพียงพอแล้ว" คำพูดของภาคย์ทำให้พิมพ์ชนกอุ่นใจขึ้นอย่างประหลาด เธอรู้สึกว่าความรักของเขามีความหนักแน่นและมั่นคงจริงๆ ในขณะเดียวกัน ปรานต์ก็ยังคงสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับกลุ่มผู้ปล่อยเงินกู้ เขาพบว่าหัวหน้ากลุ่มมีชื่อว่า "เสี่ยปรีชา" เป็นมาเฟียที่น่ากลัวและมีอิทธิพลในวงการใต้ดิน เขาไม่เคยปรานีลูกหนี้รายไหน และมักจะใช้ความรุนแรงเป็นเครื่องมือ "คุณภาคย์ครับ" ปรานต์รายงานผ่านโทรศัพท์ "ผมได้ข้อมูลเกี่ยวกับหัวหน้าแก๊งค์แล้วครับ เขาชื่อเสี่ยปรีชา เป็นคนอันตรายมากครับ" "เสี่ยปรีชา..." ภาคย์ทวนชื่อ เขาเคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน "เขาเป็นคนยังไง" "เขาเป็นเจ้าพ่อเงินกู้ผิดกฎหมายครับ" ปรานต์อธิบาย "มีประวัติการใช้ความรุนแรง โหดเหี้ยม และไม่เคยปล่อยใคร" "แล้วเขามีความเชื่อมโยงอะไรกับพ่อคุณพิมพ์ชนก" ภาคย์ถาม "ดูเหมือนว่า... พ่อคุณพิมพ์ชนกน่าจะติดหนี้เขาจำนวนมากครับ" ปรานต์ตอบ "และที่ผมกังวลคือ... เขาเริ่มจะรู้แล้วว่าพิมพ์ชนกมีส่วนเกี่ยวข้องกับคุณ" ภาคย์นิ่งคิด เขาเริ่มเข้าใจถึงภัยอันตรายที่คืบคลานเข้ามา "เขาจะทำอะไร" "ผมไม่แน่ใจครับคุณภาคย์" ปรานต์กล่าว "แต่ผมว่า... เราต้องรีบหาทางจัดการเรื่องนี้ ก่อนที่มันจะบานปลายไปกว่านี้" "ผมจะคิดดู" ภาคย์ตอบ "คุณคอยจับตาดูความเคลื่อนไหวของเสี่ยปรีชาไว้ให้ดีที่สุด ถ้ามีอะไรผิดปกติ รีบแจ้งผมทันที" "ครับคุณภาคย์" ปรานต์รับคำ หลังจากวางสาย ภาคย์ก็รู้สึกถึงความกดดันที่ถาโถมเข้ามา เขาไม่สามารถปล่อยให้พิมพ์ชนกตกอยู่ในอันตรายได้ เขาตัดสินใจที่จะเผชิญหน้ากับเสี่ยปรีชาด้วยตัวเอง วันต่อมา ภาคย์เดินทางไปยังสถานที่ที่ปรานต์แจ้งว่าเป็นแหล่งกบดานของเสี่ยปรีชา เป็นโกดังเก่าๆ ที่ตั้งอยู่นอกเมือง เมื่อภาคย์ไปถึง เขาก็พบว่ามีลูกน้องของเสี่ยปรีชานั่งคุมเชิงอยู่หลายคน ภาคย์เดินเข้าไปอย่างไม่เกรงกลัว "ผมต้องการพบเสี่ยปรีชา" ภาคย์กล่าวเสียงหนักแน่น ลูกน้องคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเขา "มึงเป็นใครวะ! มาหาเสี่ยโดยไม่บอกกล่าว" "บอกเขาไปว่า ภาคย์ มาพบ" ภาคย์ตอบ ใบหน้าของเขาเรียบเฉย แต่แววตาเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว ลูกน้องคนนั้นมองภาคย์อย่างประเมิน ก่อนจะเดินเข้าไปรายงานเสี่ยปรีชา ไม่นานนัก เสี่ยปรีชาก็ปรากฏตัวออกมา เขาเป็นชายร่างท้วม ใบหน้าอ้วนกลม มีรอยแผลเป็นเล็กๆ ที่ขมับ ดวงตาของเขามองภาคย์ด้วยความสงสัยและท้าทาย "แกคือภาคย์... นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงสินะ" เสี่ยปรีชาเอ่ยขึ้น เสียงของเขาห้าวๆ "ใช่ครับ" ภาคย์ตอบ "ผมมาเพื่อเจรจาเรื่องหนี้สินของคุณพ่อคุณพิมพ์ชนก" เสี่ยปรีชายิ้มเยาะ "โอ้... มาหาถึงนี่เลยเหรอ พ่อหนุ่ม" เขาเดินเข้ามาใกล้ภาคย์ "แกเป็นใครถึงกล้ามายุ่งเรื่องของข้า" "ผมเป็นคนที่รักพิมพ์ชนกครับ" ภาคย์กล่าว "และผมจะไม่ยอมให้ใครมารังแกคนที่ผมรัก" "รักเหรอ!" เสี่ยปรีชาหัวเราะเสียงดัง "ความรักมันกินได้หรือไง! พ่อของแกติดหนี้ข้าอยู่ เงินจำนวนไม่น้อยเลยนะ" "ผมจะรับผิดชอบหนี้ทั้งหมดแทนท่านครับ" ภาคย์กล่าว "แต่มีข้อแม้..." เสี่ยปรีชามองภาคย์ด้วยความสนใจ "ข้อแม้? ว่ามาสิ" "คุณต้องเลิกยุ่งเกี่ยวกับครอบครัวคุณพิมพ์ชนกอีกต่อไป" ภาคย์กล่าว "และต้องไม่ทำให้ใครต้องเดือดร้อนอีก" เสี่ยปรีชายิ้มมุมปาก "แกคิดว่าแกเป็นใคร กล้ามาต่อรองกับข้า" "ผมไม่ใช่คนที่คุณจะมาข่มขู่ได้ง่ายๆ" ภาคย์ยืนยัน "ผมมีทั้งอำนาจและเงิน ผมสามารถทำให้คุณลำบากกว่าที่เป็นอยู่ได้" เสี่ยปรีชาเงียบไป เขาประเมินภาคย์อย่างพิจารณา ภาคย์ดูไม่ใช่คนที่จะยอมง่ายๆ และการที่เขามาหาถึงที่ แสดงว่าเขามีความมุ่งมั่นที่จะปกป้องพิมพ์ชนกจริงๆ "เอาล่ะๆ" เสี่ยปรีชาถอนหายใจ "ข้าเห็นแก่หน้าแก ที่กล้าบุกมาถึงนี่" เขาหันไปสั่งลูกน้อง "ไปเอาบัญชีหนี้มา" ลูกน้องคนหนึ่งรีบวิ่งไปหยิบบัญชีมาให้เสี่ยปรีชา เสี่ยปรีชายื่นให้ภาคย์ดู "จำนวนเงินมันเยอะพอสมควรนะ" เสี่ยปรีชากล่าว "แกแน่ใจนะว่าจะจ่ายไหว" "ผมแน่ใจ" ภาคย์ตอบ "คุณต้องการให้ผมจ่ายเป็นเงินสด หรือจะให้โอนเข้าบัญชี" เสี่ยปรีชาหน้าเปลี่ยนสีเล็กน้อย เขาไม่คิดว่าภาคย์จะยอมจ่ายง่ายๆ ขนาดนี้ "เอาเป็นเงินสดละกัน" เขาตอบ "แต่ต้องภายในสามวัน" "ตกลงครับ" ภาคย์กล่าว "ผมจะจัดการให้" เมื่อการเจรจาจบลง ภาคย์ก็เดินออกจากโกดังไปอย่างสง่างาม เสี่ยปรีชามองตามหลังเขาไปด้วยสายตาที่ซับซ้อน เขาไม่เคยเจอใครที่กล้าเผชิญหน้ากับเขาตรงๆ แบบนี้มาก่อน ขณะที่ภาคย์ขับรถกลับ เขาก็อดคิดไม่ได้ว่า เรื่องราวอาจจะยังไม่จบแค่นี้ เสี่ยปรีชาเป็นคนเจ้าเล่ห์ และอาจจะมีแผนการอื่นซ่อนเร้นอยู่ ในเวลาเดียวกัน ปรานต์ก็ได้รับข้อมูลบางอย่างที่น่ากังวล เขาพบว่าเสี่ยปรีชามีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนกับบุคคลบางคนในวงการธุรกิจ ซึ่งอาจเป็นอุปสรรคต่อการเคลียร์หนี้สินของพ่อพิมพ์ชนก "คุณภาคย์ครับ" ปรานต์โทรศัพท์หาภาคย์ด้วยน้ำเสียงกังวล "ผมเจอข้อมูลบางอย่างที่อาจจะเป็นปัญหาครับ" "มีอะไรหรือปรานต์" ภาคย์ถาม "เสี่ยปรีชา... เขาไม่ได้ทำธุรกิจคนเดียวครับ" ปรานต์อธิบาย "เขาดูเหมือนจะรับคำสั่งจากใครบางคนอีกที และดูเหมือนว่า... คนๆ นั้นจะเป็นคู่แข่งคนสำคัญของคุณ" ภาคย์ขมวดคิ้ว "คู่แข่ง? ใคร" "ผมกำลังตรวจสอบอยู่ครับคุณภาคย์" ปรานต์กล่าว "แต่ที่แน่ๆ คือ... การจ่ายหนี้ครั้งนี้ อาจจะไม่ได้ทำให้เรื่องมันจบลงง่ายๆ" ภาคย์ถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย "ผมเข้าใจแล้วปรานต์" เขาตอบ "ขอบคุณสำหรับข้อมูล" ภาคย์รู้ดีว่าเขาต้องเตรียมพร้อมรับมือกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป เขาไม่สามารถปล่อยให้ใครมาทำร้ายพิมพ์ชนกได้เด็ดขาด