ลิลลี่รู้สึกใจหายวาบเมื่อได้ยินชื่อริชาร์ดจากปากของธิดา เธอรีบถามกลับไปทันที "เรื่องริชาร์ด? มีอะไรรึเปล่า?" "คือ... ฉันได้ยินมาว่าริชาร์ดกลับมาแล้ว แล้วก็พยายามจะกลับไปหาเธอ" ธิดาพูดเสียงอ่อยลง "ฉันเลยอยากจะเตือนเธอ ลิลลี่" "เตือนเรื่องอะไรคะ?" ลิลลี่ถามด้วยความกังวล "คือ... เรื่องของริชาร์ดมันซับซ้อนกว่าที่เธอคิดนะลิลลี่" ธิดาอึกอัก "ฉันไม่อยากให้เธอต้องเจ็บปวดอีก" "คุณหมายความว่ายังไงคะ?" ลิลลี่ถามอย่างไม่เข้าใจ "ฉัน... ฉันเคยรู้จักริชาร์ดมาก่อน" ธิดาเริ่มเล่า "เขาเป็นคนดีนะ แต่... เขาเคยทำร้ายผู้หญิงคนหนึ่งอย่างรุนแรงมาก จนผู้หญิงคนนั้นต้องเสียใจไปตลอดชีวิต" ลิลลี่เบิกตากว้างด้วยความตกใจ "ทำร้าย? คุณหมายถึงยังไง?" "ฉันไม่รู้รายละเอียดทั้งหมดหรอกนะ" ธิดาตอบเสียงเศร้า "แต่ฉันได้ยินมาว่าผู้หญิงคนนั้นก็เคยรักเขามากเหมือนกัน แต่สุดท้าย... เธอก็ต้องผิดหวัง และเจ็บปวดจนไม่อยากจะพบหน้าเขาอีกเลย" คำพูดของธิดาทำให้ลิลลี่รู้สึกสับสนยิ่งกว่าเดิม ความทรงจำของริชาร์ดที่เคยมีในหัวของเธอ เป็นภาพของผู้ชายที่อ่อนโยน อบอุ่น และรักเธอ แต่คำพูดของธิดากลับทำให้ภาพนั้นเริ่มสั่นคลอน "แต่... เมื่อกี้ริชาร์ดมาหาฉัน เขาบอกว่าเขาจะรอฉัน" ลิลลี่เล่า "นั่นแหละลิลลี่" ธิดาถอนหายใจ "เขาอาจจะพยายามทำดีกับเธอตอนนี้ แต่ใครจะรู้ว่าอนาคตจะเป็นยังไง ฉันแค่ไม่อยากให้เธอตกหลุมพรางเดิมอีก" "ฉัน... ฉันไม่รู้จะเชื่อใครดี" ลิลลี่บอกอย่างสิ้นหวัง "ฟังฉันนะลิลลี่" ธิดาพูดเสียงหนักแน่น "ฉันไม่ได้มีเจตนาจะใส่ร้ายใคร แต่ฉันเคยเห็นอะไรมาเยอะ ฉันแค่เป็นห่วงเธอ ฉันอยากให้เธอเลือกคนที่รักเธอจริงๆ และพร้อมจะอยู่เคียงข้างเธอเสมอโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน" บทสนทนากับธิดาจบลง แต่ความสับสนในใจของลิลลี่ยังคงอยู่ เธอเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังท้องฟ้าที่เริ่มสว่างขึ้น เม็ดฝนที่เคยตกหนักก็เริ่มซาลง ทิ้งไว้เพียงความเย็นฉ่ำและความอึมครึม ในขณะนั้นเอง โทรศัพท์ของเธอก็สั่นขึ้นอีกครั้ง เป็นข้อความจากกวินทร์ "ลิลลี่ พรุ่งนี้ว่างไหม? อยากชวนไปทานข้าวเย็นกัน" ลิลลี่มองข้อความนั้น ใบหน้าของกวินทร์ลอยเข้ามาในความคิด รอยยิ้มที่อบอุ่น ความห่วงใยที่เขามีให้เธอ ความมั่นคงที่เธอรู้สึกได้เมื่ออยู่ใกล้ๆ เขา เธอค่อยๆ พิมพ์ตอบกลับไป "ค่ะ กวินทร์ พรุ่งนี้ฉันว่างค่ะ" เธอมองรูปถ่ายของเธอกับริชาร์ดที่ยังคงวางอยู่บนโต๊ะ ริชาร์ดเป็นอดีตที่เลือนราง อาจจะเคยเป็นความรักครั้งยิ่งใหญ่ แต่สำหรับตอนนี้ หัวใจของเธอรู้สึกผูกพันกับกวินทร์มากกว่า เช้าวันรุ่งขึ้น ลิลลี่ตัดสินใจไปที่บ้านของกวินทร์ เธออยากจะคุยกับเขาเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น เมื่อกวินทร์เปิดประตูบ้าน เขามีสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อเห็นลิลลี่ "ลิลลี่! มาได้ไงเนี่ย?" "ฉัน... ฉันมีเรื่องอยากจะคุยด้วยค่ะ" ลิลลี่บอก กวินทร์ผายมือเชิญเธอเข้าไปในบ้าน "เข้ามาสิ" เมื่อทั้งคู่นั่งลงที่โซฟา ลิลลี่ก็เริ่มเล่าเรื่องทั้งหมดให้กวินทร์ฟัง ตั้งแต่การปรากฏตัวของริชาร์ด ความทรงจำที่เธอเริ่มนึกถึง ไปจนถึงบทสนทนากับธิดา กวินทร์ฟังอย่างตั้งใจตลอดเวลา ใบหน้าของเขาฉายแววห่วงใยเมื่อได้ยินเรื่องราวของลิลลี่ "ผมเข้าใจนะลิลลี่ ว่ามันเป็นเรื่องยากสำหรับเธอ" กวินทร์กล่าวเมื่อลิลลี่เล่าจบ "เธอไม่ต้องตัดสินใจอะไรตอนนี้ก็ได้" "แต่ฉัน... ฉันรู้สึกสับสนมาก" ลิลลี่บอก "ฉันไม่รู้ว่าควรจะเชื่อใครดี" "ฟังเสียงหัวใจของตัวเองนะลิลลี่" กวินทร์พูดพร้อมกับจับมือของเธอไว้เบาๆ "คนที่ใช่ เขาจะทำให้เธอรู้สึกสบายใจ รู้สึกปลอดภัย และเขาก็จะอยู่เคียงข้างเธอในทุกสถานการณ์ โดยไม่ต้องขอร้อง" ลิลลี่มองกวินทร์ เธอเห็นความจริงใจในแววตาของเขา ความมั่นคงที่เธอสัมผัสได้ และความรู้สึกอบอุ่นที่แผ่ซ่านเข้ามาในหัวใจ "กวินทร์... ฉัน..." ลิลลี่เริ่มพูด แต่ก็มีน้ำตาไหลออกมา "ไม่เป็นไรนะ" กวินทร์ดึงเธอเข้าไปกอดปลอบ "ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉันจะอยู่ตรงนี้เสมอ" ในอ้อมกอดที่อบอุ่นของกวินทร์ ลิลลี่รู้สึกถึงความปลอดภัย ความมั่นคง และความรักที่แท้จริง ความทรงจำที่เลือนรางเกี่ยวกับริชาร์ดค่อยๆ จางหายไป แทนที่ด้วยภาพของกวินทร์ที่ยืนอยู่เคียงข้างเธอเสมอ "ขอบคุณนะกวินทร์" ลิลลี่กระซิบ "ขอบคุณที่อยู่ตรงนี้" "เสมอลิลลี่" กวินทร์ตอบ "ตลอดไป" เมื่อลิลลี่เดินออกจากบ้านของกวินทร์ ท้องฟ้าก็สดใสขึ้น แสงแดดสาดส่องลงมา เผยให้เห็นรุ้งกินน้ำสีสดใสพาดผ่านท้องฟ้า เป็นสัญญาณแห่งการเริ่มต้นใหม่ ความทรงจำในคืนฝนตกอาจจะเปลี่ยนชีวิตเธอ แต่การตัดสินใจที่เธอทำในวันนี้ จะนำพาเธอไปสู่อนาคตที่สดใสกว่าเดิม เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วพิมพ์ข้อความส่งไปยังเบอร์ของริชาร์ด "ริชาร์ด ฉันขอโทษ ฉันรู้ว่าเธออาจจะรักฉัน แต่ตอนนี้ฉันได้เจอคนที่ใช่แล้ว ฉันขอให้เธอเจอคนที่ดีเช่นกัน" ลิลลี่มองไปยังรุ้งกินน้ำบนท้องฟ้า รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ เธอพร้อมแล้วที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่กับคนที่เธอรักอย่างแท้จริง