"การพนันอย่างหนักเหรอคะ" ฉันทวนคำพูดของคุณทนายทวี เสียงของฉันสั่นเล็กน้อย ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะความตกใจหรือความสงสารกันแน่ "แล้ว... แล้วเขาแต่งงานแล้วจริงๆ ใช่ไหมคะ" "เท่าที่ผมสืบทราบมา เป็นเช่นนั้นครับ" คุณทวีตอบเสียงเรียบ "ข้อมูลที่ได้มาค่อนข้างชัดเจนว่าเขามีครอบครัวแล้ว แต่ผมยังไม่สามารถระบุตัวภรรยาของเขาได้แน่ชัด และยังไม่ทราบว่าเขาปกปิดเรื่องนี้กับคุณมานานแค่ไหน" ใบหน้าของฉันชาไปหมด ภาพของภัทรในชุดเจ้าบ่าวที่ฉันเห็นในรูปถ่ายที่บ้านร้าง ผุดขึ้นมาอีกครั้ง หญิงสาวที่ยืนเคียงข้างเขา... เธอเป็นใครกันแน่? แล้วทำไมเขาถึงต้องหลอกลวงฉัน? "แล้ว... เอกสารที่เจอในกล่องนิรภัยล่ะคะ มีอะไรที่พอจะบอกได้บ้างไหมคะ" ฉันพยายามเปลี่ยนเรื่อง เพื่อหลีกเลี่ยงการจมดิ่งไปกับความเจ็บปวด "เอกสารเหล่านั้นส่วนใหญ่เป็นสัญญาเงินกู้ และบันทึกการโอนเงินจำนวนมากครับ" คุณทวีกระแอมเล็กน้อย "ดูเหมือนภัทรจะติดหนี้สินพัวพันกับกลุ่มคนที่ค่อนข้างอันตราย คุณมายด์ครับ ผมต้องเตือนคุณอีกครั้งว่าเรื่องนี้มีความเสี่ยงสูงมาก" "หนูเข้าใจค่ะ" ฉันตอบเสียงแผ่ว "แล้ว... พอจะทราบไหมคะว่าเงินกู้เหล่านั้นเอาไปทำอะไร" "จากบันทึกที่ผมเห็น มันไม่ได้ระบุรายละเอียดชัดเจนนักครับ" คุณทวีหยุดไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังประมวลผลข้อมูล "แต่มีบางส่วนที่เกี่ยวข้องกับการลงทุนในธุรกิจที่ไม่แน่นอน และบางส่วนก็ดูเหมือนจะถูกนำไปใช้เพื่อชำระหนี้เก่าๆ ที่ทับถมกันอยู่" "ดูเหมือนเขาจะตกอยู่ในวังวนที่ถอนตัวไม่ขึ้นเลยนะคะ" ฉันพึมพำ "ใช่ครับ" คุณทวีเห็นด้วย "สถานการณ์ของภัทรตอนนี้ค่อนข้างอันตราย และหากบุคคลที่คุณเจอกลุ่มนั้นรู้ว่าคุณมีเอกสารเหล่านี้อยู่ในมือ หรือรู้ว่าคุณกำลังให้ความช่วยเหลือผมอยู่ อาจจะเกิดอันตรายกับคุณได้" "หนู... หนูควรจะทำยังไงดีคะ" ความกลัวเริ่มกัดกินหัวใจของฉัน "สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้คือความปลอดภัยของคุณครับ" คุณทวีเน้นเสียง "ผมจะเพิ่มการรักษาความปลอดภัยให้คุณอย่างเข้มงวด และจะพยายามหาข้อมูลเกี่ยวกับบุคคลกลุ่มนั้นให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ คุณเองก็ต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของผมอย่างเคร่งครัดนะครับ หลีกเลี่ยงการเปิดเผยเรื่องนี้กับใคร และอย่าเดินทางไปไหนคนเดียว" "ค่ะ" ฉันรับคำ แต่ในใจกลับรู้สึกไม่สบายใจอย่างบอกไม่ถูก การถูกหลอกลวงซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้ความเชื่อใจที่ฉันเคยมีให้กับผู้คนเริ่มสั่นคลอน "มีอีกเรื่องหนึ่งที่คุณมายด์ควรจะรับทราบครับ" คุณทวีพูดต่อ "จากข้อมูลที่ผมรวบรวมมา ภัทรไม่ได้มีแค่หนี้สินจากการพนันเท่านั้น แต่ยังมีหนี้สินอื่นๆ ที่อาจจะซับซ้อนกว่านั้นอีก" "ซับซ้อนกว่านั้น... หมายถึงอะไรคะ" ฉันถามด้วยความสงสัย "มีข้อมูลบางส่วนที่บ่งชี้ว่า ภัทรอาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับการฉ้อโกง หรือการทำธุรกรรมที่ผิดกฎหมายบางอย่างครับ" คุณทวีกำลังพูดอย่างระมัดระวัง "เอกสารที่เจอในกล่องนิรภัยนั้น มีบางส่วนที่ผมยังไม่สามารถตีความได้อย่างชัดเจน และดูเหมือนจะมีความเชื่อมโยงกับบริษัทนอกอาณาเขตบางแห่ง ซึ่งทำให้การตรวจสอบเป็นไปได้ยากขึ้น" ฉันยืนนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ภาพของภัทรที่ฉันรู้จักในตอนแรก คนที่ดูอบอุ่น อ่อนโยน และจริงใจ ตอนนี้กลับกลายเป็นคนแปลกหน้าที่เต็มไปด้วยความลับดำมืด "แล้ว... ถ้าเขาทำผิดกฎหมายจริงๆ หนูจะมีความผิดไปด้วยไหมคะ" ฉันถามด้วยความกังวล "ในขณะนี้ ยังไม่มีหลักฐานใดๆ ที่จะเชื่อมโยงคุณเข้ากับการกระทำที่ผิดกฎหมายของภัทรโดยตรงครับ" คุณทวีปลอบใจ "แต่เราก็ต้องระมัดระวังทุกย่างก้าว เพราะหากบุคคลกลุ่มนั้น หรือผู้ที่เกี่ยวข้องกับการกระทำผิดของภัทร รู้ว่าคุณมีข้อมูล หรือพยายามเปิดโปงพวกเขา อาจจะทำให้คุณตกอยู่ในอันตรายที่คาดไม่ถึง" "หนู... หนูไม่รู้จะทำยังไงแล้วค่ะ" น้ำเสียงของฉันสั่นเครือ "ทุกอย่างมันดูเหมือนจะแย่ลงเรื่อยๆ" "ผมเข้าใจความรู้สึกของคุณครับ คุณมายด์" คุณทวีพูดอย่างเห็นใจ "แต่คุณไม่ได้อยู่คนเดียว ผมและทีมงานจะช่วยคุณเต็มที่ เราจะต้องหาความจริงให้ได้ และนำคนที่ทำผิดมาลงโทษให้ได้" ฉันขอบคุณคุณทนายทวีอีกครั้ง ก่อนจะเดินออกจากสำนักงานด้วยความรู้สึกที่หนักอึ้งกว่าเดิม การค้นพบกล่องนิรภัยนำมาซึ่งคำถามมากมาย แต่คำตอบที่ได้กลับยิ่งทำให้ฉันสับสนและหวาดกลัว ขณะที่ขับรถกลับบ้าน ฉันมองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นผู้คนเดินขวักไขว่บนท้องถนน แต่ในความรู้สึกของฉัน กลับรู้สึกโดดเดี่ยวและอ้างว้างเหลือเกิน "ภัทร... นายทำอะไรลงไป" ฉันพึมพำกับตัวเอง ภาพของเขาในชุดแต่งงานยังคงติดตา และภาพของเอกสารสัญญาเงินกู้ที่เต็มไปด้วยตัวเลขมากมาย ก็ฉายวนซ้ำในหัว ฉันพยายามนึกย้อนไปถึงช่วงเวลาที่รู้จักเขาใหม่ๆ เขาเคยเป็นคนแบบไหนกันแน่? ความรัก ความผูกพันที่ฉันเคยมีให้เขา มันคือเรื่องจริง หรือเป็นเพียงภาพลวงตาที่เขาปั้นแต่งขึ้นมา? เมื่อมาถึงบ้าน ฉันตรงเข้าไปในห้องนอน ทิ้งตัวลงบนเตียง แล้วปล่อยให้น้ำตาที่กลั้นไว้ไหลออกมาอย่างไม่หยุดยั้ง "ทำไม... ทำไมฉันถึงต้องจำเรื่องราวเหล่านี้" ฉันถามตัวเองอีกครั้ง ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เลื่อนดูรูปถ่ายเก่าๆ ที่เคยถ่ายกับภัทร รอยยิ้มของเขาในรูปเหล่านั้น ดูเหมือนจะเสียดแทงหัวใจฉันอย่างรุนแรง "ฉันควรจะลืมเขา... แต่ทำไมความทรงจำมันกลับยิ่งชัดเจนขึ้นทุกวัน" ฉันตัดสินใจว่าจะต้องรวบรวมสติ และมองหาทางออกที่ดีที่สุดสำหรับสถานการณ์นี้ แม้ว่ามันจะยากลำบากเพียงใดก็ตาม ฉันลุกขึ้นไปหยิบสมุดบันทึกเล่มเก่ามาเปิด มันเป็นสมุดที่ฉันเคยใช้จดบันทึกเรื่องราวในชีวิต แต่หลังจากเจอเรื่องของภัทร ฉันก็แทบจะไม่ได้แตะต้องมันอีกเลย ฉันเริ่มเขียนข้อความลงไปอย่างช้าๆ "วันนี้... วันที่ 20 เดือน... ฉันได้ค้นพบความจริงที่น่าสะพรึงกลัวเกี่ยวกับภัทร เขาแต่งงานแล้ว มีหนี้สินจำนวนมหาศาล และอาจจะเกี่ยวข้องกับการทำผิดกฎหมาย" "ฉันรู้สึกสับสน หวาดกลัว และเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส" "ฉันไม่รู้ว่าอะไรคือความจริง และอะไรคือสิ่งลวงตา" "แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันรู้ คือฉันไม่สามารถปล่อยให้เรื่องนี้จบลงแบบนี้ได้" "ฉันจะต้องหาความจริงให้เจอ... เพื่อตัวฉันเอง และเพื่อคนที่อาจจะตกเป็นเหยื่อของเขา" เมื่อเขียนเสร็จ ฉันก็ปิดสมุดบันทึกลง หายใจลึกๆ พยายามรวบรวมกำลังใจ "พรุ่งนี้... ฉันจะต้องสู้ต่อ" ฉันบอกตัวเอง