กลิ่นอายของความหรูหราและอำนาจแผ่ซ่านไปทั่วห้องจัดเลี้ยงขนาดใหญ่ของคฤหาสน์อันโอ่อ่า แสงไฟระยิบระยับสะท้อนกับเครื่องแก้วคริสตัลนับร้อยนับพันที่ห้อยระย้าอยู่เหนือหัวแขกเหรื่อผู้มีหน้ามีตาในสังคม ทุกคนต่างแต่งกายด้วยชุดราตรีและชุดสูทสุดหรู ราวกับหลุดออกมาจากนิตยสารแฟชั่นชั้นนำ เสียงเพลงบรรเลงคลอเบาๆ ผสมผสานกับเสียงสนทนาอันดังอื้ออึง แต่เบื้องหลังภาพลักษณ์ที่ดูสง่างามราวกับงานเลี้ยงของเหล่าผู้ดีชั้นสูง กลับซุกซ่อนความลับอันดำมืดและแผนการอันซับซ้อนเอาไว้ ร่างสูงสง่าของ 'อิฐ' ชายหนุ่มผู้สืบทอดอาณาจักรมืดอันกว้างใหญ่ ยืนสงบนิ่งอยู่ข้างแท่นพิธี ใบหน้าหล่อเหลาคมคายประดับด้วยรอยยิ้มบางๆ ที่ยากจะหยั่งถึง ดวงตาสีดำเข้มฉายแววเจ้าเล่ห์และเฉียบคมราวกับพญาอินทรีที่กำลังจับจ้องเหยื่อ ชุดสูทสีเข้มตัดเย็บอย่างประณีตขับเน้นรูปร่างที่กำยำสมส่วนของเขา เขากำลังจะเข้าพิธีวิวาห์กับ 'แพรวา' หญิงสาวผู้เป็นที่หมายปองของใครหลายคน แต่สำหรับอิฐ การแต่งงานครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องของความรักหรือพรหมลิขิต หากแต่เป็นเครื่องมือชิ้นสำคัญที่จะช่วยให้เขาบรรลุเป้าหมายอันยิ่งใหญ่ แพรวาเดินเข้ามาในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ราวกับนางฟ้า ใบหน้างดงามหมดจดประดับด้วยรอยยิ้มหวานที่ดูไร้เดียงสา ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนทอประกายระยิบระยับภายใต้แสงไฟ เธอมีเรือนผมยาวสลวยสีดำขลับที่ถูกรวบเกล้าอย่างสง่างามประดับด้วยมงกุฎดอกไม้สีขาวบริสุทธิ์ ทุกย่างก้าวของเธอเต็มไปด้วยความสง่างามราวกับนางพญา แต่ใครจะรู้ว่าภายใต้ใบหน้าอันอ่อนหวานและดวงตาที่ทอประกายนั้น กลับซ่อนความมุ่งร้ายและความแค้นที่กำลังรอวันปลดปล่อย "สวยมากครับที่รัก" เสียงทุ้มแหบพร่าของอิฐดังขึ้นขณะที่เขาเดินเข้าไปหาแพรวา ยื่นมือออกมารับมือของเธอ "สมกับเป็นเจ้าสาวของผมจริงๆ" แพรวาหันมายิ้มให้เขาอย่างอ่อนหวาน "คุณก็หล่อมากเช่นกันค่ะเจ้าบ่าว" เธอตอบรับอย่างนุ่มนวล มือเรียวบางวางลงบนฝ่ามือใหญ่ที่หยาบกร้านกว่าของเขา สัมผัสเย็นเฉียบที่ส่งผ่านปลายนิ้วทำให้เธอรู้สึกขยะแขยงเล็กน้อย แต่เธอต้องอดทน "ผมรอวันนี้มานานแล้ว" อิฐกระซิบข้างหูเธอ ลมหายใจอุ่นๆ ของเขาทำให้ขนอ่อนของแพรวาลุกซู่ "วันนี้เราจะกลายเป็นหนึ่งเดียวกันอย่างแท้จริง" "ฉันก็หวังเช่นนั้นค่ะ" แพรวาตอบ พยายามควบคุมน้ำเสียงให้เป็นปกติที่สุด เธอไม่เคยคิดฝันว่าวันหนึ่งจะต้องมาแต่งงานกับผู้ชายที่เธอเกลียดชังที่สุดในชีวิต แต่นี่คือแผนการเดียวที่จะทำให้เธอได้แก้แค้นให้กับครอบครัวที่ถูกเขาพรากทุกสิ่งไป บาทหลวงเริ่มสวดอวยพรในพิธี น้ำเสียงของท่านดังชัดเจนก้องกังวานไปทั่วห้อง แพรวาและอิฐยืนเคียงข้างกัน ยื่นแหวนแต่งงานให้แก่กันและกันขณะที่บาทหลวงกล่าว "อิฐ... คุณจะรับแพรวาเป็นภรรยาของคุณ จะรักและซื่อสัตย์ต่อเธอตลอดไปหรือไม่" "ผมจะรักและซื่อสัตย์ต่อเธอตลอดไปครับ" อิฐตอบอย่างหนักแน่น ดวงตาของเขาสบเข้ากับดวงตาของแพรวาอย่างมีความหมาย แพรวาใจสั่นเล็กน้อยเมื่อเห็นแววตาของเขาที่ดูซับซ้อน แต่เธอก็พยายามควบคุมสีหน้า "แพรวา... คุณจะรับอิฐเป็นสามีของคุณ จะรักและซื่อสัตย์ต่อเขาตลอดไปหรือไม่" "ฉันจะรักและซื่อสัตย์ต่อเขาตลอดไปค่ะ" แพรวาตอบ ย้ำคำพูดของอิฐอย่างตั้งใจ แต่คำว่า 'รัก' ที่หลุดออกจากปากเธอนั้นเต็มไปด้วยความประชดประชัน "ผมขอประกาศว่า บัดนี้คุณทั้งสองได้เป็นสามีภรรยากันอย่างถูกต้องตามกฎหมายแล้ว" บาทหลวงกล่าวพร้อมรอยยิ้ม "เจ้าบ่าว เชิญจุมพิตเจ้าสาวได้" อิฐโน้มตัวลงมาจุมพิตแพรวาอย่างอ่อนหวาน สายตาของแขกเหรื่อจับจ้องมาที่ทั้งคู่ แพรวาหลับตาลงอย่างเชื่องช้า รู้สึกถึงความร้อนผ่าวที่แล่นไปทั่วใบหน้า เธอพยายามนึกถึงใบหน้าของพ่อแม่ที่จากไป เพื่อเป็นแรงผลักดันให้เธอผ่านพ้นค่ำคืนนี้ไปให้ได้ "ยินดีด้วยนะจ๊ะ อิฐ แพรวา" เสียงของคุณนายบุษบา มารดาของอิฐดังขึ้นขณะที่เดินเข้ามาหา พร้อมกับ 'นัท' น้องชายของอิฐที่ยืนยิ้มกว้างอยู่ข้างๆ "ขอบคุณครับคุณแม่" อิฐตอบพลางกอดภรรยาของเขาไว้ "พี่แพรวา สวยมากๆ เลยครับ" นัทกล่าวชื่นชมแพรวาอย่างจริงใจ "ยินดีด้วยนะครับ" "ขอบคุณค่ะนัท" แพรวาตอบ ยิ้มให้เขาอย่างเป็นมิตร เธอรู้สึกสบายใจทุกครั้งที่อยู่ใกล้ๆ นัท เพราะเขามักจะแสดงความจริงใจออกมาเสมอ ต่างจากพี่ชายของเขาที่ดูซับซ้อนและคาดเดาได้ยาก "ค่ำคืนนี้คงเป็นค่ำคืนที่พิเศษที่สุดของคุณทั้งสองคนเลยนะ" คุณนายบุษบาพูดเสียงอ่อนหวาน "แม่ดีใจที่ได้เห็นลูกชายของแม่มีความสุข" "ผมมีความสุขเสมอครับคุณแม่" อิฐตอบ เขากุมมือแพรวาไว้แน่น "โดยเฉพาะเมื่อมีแพรวาอยู่เคียงข้าง" แพรวาแสร้งทำเป็นยิ้มอย่างมีความสุข แต่ภายในใจของเธอกลับรู้สึกปั่นป่วนไปหมด เธอรู้ดีว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของเกมที่เธอจะต้องเล่น และเธอจะต้องเล่นให้ดีที่สุด เพื่อให้แผนการแก้แค้นของเธอสำเร็จลุล่วง "ไปพักผ่อนกันเถอะจ้ะ แม่ว่าคงเหนื่อยกันแล้ว" คุณนายบุษบาเอ่ยขึ้น "ครับคุณแม่" อิฐตอบ ก่อนจะหันไปมองแพรวา "ไปกันเถอะที่รัก" เขาจูงมือแพรวาเดินออกจากงานเลี้ยง ท่ามกลางเสียงอวยพรและเสียงปรบมือของแขกเหรื่อ แพรวากลั้นหายใจขณะที่ก้าวเดินไปกับเขา ความรู้สึกหลากหลายประดังประเดเข้ามาในหัว ทั้งความกลัว ความหวัง และความมุ่งมั่นที่จะต้องทำให้สำเร็จ เมื่อเดินมาถึงห้องนอนของทั้งคู่ซึ่งประดับประดาไปด้วยดอกกุหลาบสีแดงสดและแสงเทียนอันโรแมนติก อิฐปิดประตูลงอย่างแผ่วเบา เขากระชับมือที่กุมอยู่แน่นขึ้นแล้วหันมาเผชิญหน้ากับแพรวา "ในที่สุดเราก็เป็นสามีภรรยากันอย่างสมบูรณ์" อิฐกล่าวเสียงแหบพร่า ดวงตาของเขาสบเข้ากับดวงตาของแพรวาอย่างลึกซึ้ง "คุณพร้อมแล้วใช่ไหม แพรวา" แพรวาเงยหน้ามองเขา นัยน์ตาของเธอฉายแววท้าทาย "พร้อมเสมอค่ะ... คุณสามี" เธอเน้นคำว่า 'สามี' อย่างจงใจ อิฐหัวเราะเบาๆ ในลำคอ "ดีมาก... เพราะคืนนี้ จะเป็นคืนที่เราจะได้รู้จักกันอย่างแท้จริง" เขาโน้มตัวลงมาประชิดตัวเธออีกครั้ง ลมหายใจของเขารดรินอยู่บนใบหน้าของเธอ แพรวากลั้นใจรอคอยสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น เธอรู้ดีว่านี่คือค่ำคืนที่เธอจะต้องใช้มันเป็นก้าวแรกเพื่อเริ่มต้นเกมแห่งการแก้แค้นอันแสนยาวนาน