อิฐและแพรวาใช้เวลาหลายชั่วโมงพูดคุยกันถึงความรู้สึกของกันและกัน อิฐเล่าถึงความรู้สึกที่เขาต้องเก็บซ่อนไว้ตลอดเวลาที่ผ่านมา ความกดดันที่เขาต้องแบกรับในฐานะทายาทของตระกูลมาเฟีย และความกลัวที่จะสูญเสียแพรวาไป เขาไม่เคยคิดเลยว่าการแต่งงานที่เริ่มต้นจากความจำเป็น จะนำพาเขาไปสู่ความรักที่ลึกซึ้งเช่นนี้ "ผมขอโทษที่ทำให้คุณต้องผ่านเรื่องร้ายๆ มามากมาย" อิฐกล่าว น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด "ผมรู้ว่าผมเป็นคนไม่ดี และผมก็อาจจะยังเป็นคนไม่ดีอยู่บ้าง แต่ผมสัญญาว่าจะพยายามเป็นคนที่ดีขึ้นเพื่อคุณ" แพรวาจับมือของอิฐไว้แน่น "ฉันเข้าใจค่ะ" เธอตอบ "และฉันก็ให้อภัยคุณ" "จริงๆ เหรอ" อิฐถามอย่างไม่เชื่อสายตา "คุณไม่โกรธผมแล้วเหรอ" "ความโกรธมันก็มีอยู่บ้างค่ะ" แพรวายอมรับ "แต่มันถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกอื่นแล้ว" "ความรู้สึกอื่น?" อิฐเลิกคิ้ว "ความรักค่ะ" แพรวายิ้ม "ฉันรักคุณ อิฐ" อิฐดึงแพรวาเข้ามากอดแน่น เขารู้สึกถึงความอบอุ่นและความสบายใจที่ได้อยู่กับเธอ "ผมก็รักคุณครับ แพรวา" หลังจากที่ได้เคลียร์ความรู้สึกที่ค้างคาใจกันแล้ว ทั้งสองคนก็ตัดสินใจที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยกัน อิฐตัดสินใจที่จะวางมือจากธุรกิจสีเทา และหันมาบริหารธุรกิจที่ถูกกฎหมายของตระกูลแทน เขาต้องการสร้างอนาคตที่มั่นคงให้กับตัวเองและแพรวา "เราจะไปอยู่ที่ไหนกันดีคะ" แพรวาถาม ขณะที่ทั้งสองคนกำลังเก็บข้าวของออกจากคฤหาสน์ของอิฐ "ผมมีบ้านหลังเล็กๆ ชานเมือง" อิฐตอบ "ที่เราจะได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุข" แพรวาพยักหน้า เธอรู้สึกตื่นเต้นที่จะได้เริ่มต้นชีวิตใหม่กับอิฐ โดยไม่ต้องแบกรับภาระและความอันตรายอีกต่อไป วันแรกของการใช้ชีวิตในบ้านหลังเล็กๆ เป็นไปอย่างเรียบง่าย แพรวาและอิฐช่วยกันจัดข้าวของ และตกแต่งบ้านให้เป็นสไตล์ของพวกเขา พวกเขาหัวเราะ พูดคุย และทำอาหารเย็นด้วยกัน บรรยากาศอบอุ่นและเต็มไปด้วยความสุข "ฉันดีใจนะ ที่ทุกอย่างจบลงแล้ว" แพรวากล่าว ขณะที่เธอกำลังนั่งมองอิฐที่กำลังจัดดอกไม้ในแจกัน "ผมก็ดีใจเหมือนกัน" อิฐตอบ "แต่ผมก็ดีใจมากกว่า ที่ผมได้เจอคุณ" อิฐเดินเข้าไปหาแพรวา และจูบหน้าผากของเธอ "ขอบคุณนะ แพรวา ที่ให้โอกาสผม" "ฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณ" แพรวากล่าว "ขอบคุณที่ทำให้ฉันได้รู้ว่า ความรักเป็นยังไง" ทั้งสองคนโอบกอดกันแน่น พวกเขารู้ว่าเส้นทางข้างหน้าอาจจะไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบเสมอไป แต่ตราบใดที่พวกเขามีกันและกัน พวกเขาก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว แพรวาและอิฐใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในบ้านหลังเล็กๆ ของพวกเขา อิฐประสบความสำเร็จในการปรับปรุงธุรกิจของตระกูลให้ถูกกฎหมาย และได้รับความเคารพจากผู้คนมากมาย แพรวาเองก็มีความสุขกับการใช้ชีวิตที่สงบสุข เธอได้กลับไปทำงานศิลปะที่เธอรัก และได้มีเวลาให้กับตัวเองมากขึ้น วันหนึ่ง ขณะที่แพรวากำลังวาดรูปอยู่ในสตูดิโอของเธอ อิฐก็เดินเข้ามาหาเธอ "ที่รัก" อิฐกล่าว "ผมมีข่าวดีจะบอก" แพรวาเงยหน้าขึ้นมอง "ข่าวดีอะไรคะ" "เรากำลังจะมีสมาชิกใหม่ในครอบครัว" อิฐกล่าว พร้อมกับยื่นแหวนเพชรเม็ดงามให้แพรวา "คุณจะแต่งงานกับผมอีกครั้งไหมครับ ในฐานะเจ้าสาวที่ผมรักจริงๆ" แพรวาเบิกตากว้างด้วยความตื่นเต้นและดีใจ เธอสวมแหวนวงนั้นด้วยมือที่สั่นเทา "ฉันจะแต่งงานกับคุณค่ะ อิฐ" ทั้งสองคนจุมพิตกันอย่างดูดดื่ม นี่คือจุดเริ่มต้นของชีวิตใหม่ที่สมบูรณ์แบบของพวกเขา ความรักที่เคยถูกซ่อนเร้นภายใต้เงาของการแก้แค้น บัดนี้ได้ผลิบานอย่างงดงาม และจะคงอยู่ตลอดไป ครอบครัวของแพรวาที่เคยสูญเสียไป ได้รับการเยียวยาผ่านการกระทำของเธอและความรักที่เธอได้รับจากอิฐ เรื่องราวของเธอได้พิสูจน์ให้เห็นว่า แม้จะเริ่มต้นจากความเจ็บปวดและความแค้น แต่ความรักที่แท้จริงก็สามารถเยียวยาทุกสิ่ง และนำพาไปสู่บทสรุปที่มีความสุขได้อย่างแท้จริง