แพรวาใช้เวลาตลอดทั้งวันคิดทบทวนเรื่องราวที่เกิดขึ้น เธอรู้ดีว่าการตัดสินใจของเธอครั้งนี้ จะนำพาเธอไปสู่เส้นทางที่อันตรายอย่างยิ่ง แต่เธอก็ต้องทำเพื่อพ่อแม่ของเธอ "คุณคิดอะไรอยู่" เสียงของอิฐดังขึ้น ทำให้แพรวาที่กำลังเหม่อลอยอยู่ หันกลับมา อิฐยืนพิงประตูห้องนอนของเธอ ใบหน้าของเขาดูเรียบเฉย แต่แพรวาก็สัมผัสได้ถึงความห่วงใยที่ซ่อนอยู่ "ไม่มีอะไรค่ะ" แพรวาตอบ พยายามยิ้มให้เขา "คุณดูเครียดนะ" อิฐเดินเข้ามาในห้อง "เรื่องศาสตราจารย์วิชัยใช่ไหม" แพรวาพยักหน้า "ค่ะ" "ผมรู้ว่ามันเป็นเรื่องที่หนักหนา" อิฐกล่าว "แต่ไม่ว่าเธอจะตัดสินใจยังไง ผมก็จะอยู่เคียงข้างเธอ" แพรวามองเข้าไปในดวงตาของอิฐ เธอเห็นความจริงใจในนั้น แต่เธอก็อดคิดไม่ได้ว่าทั้งหมดนี้เป็นเพียงส่วนหนึ่งของแผนการของเขาหรือเปล่า "อิฐคะ" แพรวาตัดสินใจที่จะลองถามเขาดู "คุณ... คุณเคยคิดที่จะแก้แค้นแทนพ่อของคุณบ้างไหมคะ" อิฐนิ่งไปเล็กน้อย ก่อนจะตอบ "แน่นอน" เขาตอบเสียงหนักแน่น "ผมรอคอยวันนี้มาตลอด" "แล้ว... คุณคิดว่าการแก้แค้นมันจะทำให้คุณมีความสุขจริงๆ หรือคะ" แพรวาถามต่อ "ผมไม่รู้" อิฐตอบตามตรง "แต่ผมรู้ว่าผมต้องทำ" แพรวาถอนหายใจ "ฉันก็เหมือนกันค่ะ" เธอพูด "ฉันต้องทำให้รู้ความจริงเกี่ยวกับพ่อแม่ของฉัน" ทั้งสองคนตกอยู่ในความเงียบไปครู่หนึ่ง จนกระทั่งอิฐเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นมาก่อน "พรุ่งนี้" อิฐพูด "ผมจะพาคุณไปที่ตระกูลอรุณรุ่งอีกครั้ง" แพรวาตกใจ "จะไปทำไมคะ" เธอถาม "ฉันเพิ่งไปมาเอง" "ผมอยากให้คุณไปสังเกตการณ์บางอย่าง" อิฐอธิบาย "ผมได้ข่าวมาว่าช่วงนี้ตระกูลอรุณรุ่งกำลังเตรียมตัวสำหรับงานใหญ่บางอย่าง" "งานใหญ่เหรอคะ" แพรวาถาม "งานอะไร" "ผมก็ไม่แน่ใจ" อิฐตอบ "แต่ผมคิดว่ามันอาจจะเกี่ยวข้องกับธุรกิจที่พวกเขาทำอยู่" "แล้ว... ฉันจะไปกับคุณใช่ไหมคะ" แพรวาถาม "ไม่" อิฐส่ายหน้า "คุณไปคนเดียว" แพรวาขมวดคิ้ว "ทำไมคะ" "ผมอยากให้คุณเข้าไปสืบหาข้อมูลจากภายใน" อิฐอธิบาย "คุณจะทำได้ดีกว่าถ้าคุณเข้าไปในฐานะแขก" แพรวารู้สึกถึงความเย็นวาบขึ้นมาในใจ เธอรู้ว่าอิฐกำลังวางใจให้เธอทำภารกิจที่อันตรายอีกครั้ง "ฉันจะทำยังไงคะ" แพรวาถาม "ถ้าฉันไม่รู้จะเข้าไปสืบหาอะไร" "ลองเข้าไปในห้องทำงานของท่านประธานตระกูลอรุณรุ่งดู" อิฐแนะนำ "ผมคิดว่าคุณอาจจะเจออะไรบางอย่างที่นั่น" แพรวาพยักหน้าช้าๆ เธอรู้ว่านี่คือโอกาสที่ดีที่สุดที่เธอจะมีในการสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับพ่อแม่ของเธอ "แล้ว... ฉันจะรายงานข้อมูลให้คุณทราบอย่างไรคะ" แพรวาถาม "คุณใช้ช่องทางการสื่อสารที่เราตั้งไว้" อิฐตอบ "ผมจะคอยรับฟังข่าวสารจากคุณตลอดเวลา" คืนนั้น แพรวาแทบจะนอนไม่หลับ เธอใช้เวลาทั้งหมดคิดทบทวนแผนการของอิฐ และแผนการของศาสตราจารย์วิชัย เธอรู้สึกสับสนกับความสัมพันธ์ของทั้งสองคน และบทบาทของอิฐในเรื่องราวทั้งหมดนี้ เช้าวันรุ่งขึ้น แพรวาแต่งตัวด้วยชุดที่ดูเรียบหรู แต่แฝงไว้ด้วยความเฉียบคม เธอขับรถส่วนตัวไปยังคฤหาสน์ของตระกูลอรุณรุ่ง เมื่อไปถึง เธอก็พบว่าบรรยากาศภายในคฤหาสน์ดูคึกคักกว่าที่เคย มีแขกจำนวนมากเดินทางมาเยี่ยมเยียน แพรวาเข้าไปทักทายเจ้าของบ้านด้วยรอยยิ้มที่ประดิษฐ์ขึ้นมา เธอพยายามทำตัวให้ดูเป็นธรรมชาติที่สุดเท่าที่จะทำได้ "ยินดีต้อนรับค่ะ คุณแพรวา" ท่านประธานตระกูลอรุณรุ่งกล่าวทักทาย "ไม่คิดว่าคุณจะมาเยือนเราในวันนี้" "ฉันแค่ผ่านมาแถวนี้ค่ะ" แพรวาตอบ "ก็เลยแวะเข้ามาทักทาย" "ยินดีเสมอค่ะ" ท่านประธานกล่าว "เชิญตามสบายนะคะ" แพรวาเดินเข้าไปในงานเลี้ยง เธอยื่นแก้วเครื่องดื่มให้ตัวเอง แล้วเริ่มสังเกตการณ์ไปรอบๆ เธอสังเกตเห็นว่ามีการรักษาความปลอดภัยที่เข้มงวดกว่าปกติ พนักงานรักษาความปลอดภัยเดินตรวจตราอยู่ทั่วบริเวณ แพรวาตัดสินใจว่านี่คือโอกาสของเธอ เธอแอบปลีกตัวออกจากงานเลี้ยง แล้วมุ่งหน้าไปยังส่วนที่เป็นสำนักงานของตระกูลอรุณรุ่ง เธอเดินเข้าไปในอาคารสำนักงานอย่างเงียบเชียบ เธอรู้ว่าการกระทำนี้อันตรายมาก แต่เธอก็ต้องทำ เมื่อไปถึงชั้นบนสุด ซึ่งเป็นที่ตั้งของห้องทำงานของท่านประธานตระกูลอรุณรุ่ง แพรวาก็พบว่าประตูห้องทำงานถูกล็อคอยู่ "แย่แล้ว" เธอพึมพำกับตัวเอง เธอเดินสำรวจไปรอบๆ ห้องทำงาน พยายามมองหาช่องทางที่จะเข้าไป ทันใดนั้น เธอก็เห็นพนักงานรักษาความปลอดภัยคนหนึ่ง เดินเข้ามาที่หน้าห้องทำงาน "ขอโทษนะคะ" แพรวากล่าว "ฉันทำกุญแจห้องน้ำหล่นเข้าไปข้างในค่ะ" พนักงานรักษาความปลอดภัยมองเธอด้วยความสงสัย "คุณแน่ใจเหรอครับ" "ค่ะ" แพรวาตอบ "ช่วยเปิดประตูให้หน่อยได้ไหมคะ" พนักงานรักษาความปลอดภัยลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจปลดล็อคประตู "เชิญครับ" เมื่อประตูเปิดออก แพรวาก็รีบเดินเข้าไปในห้องทำงานทันที เธอปิดประตูลงอย่างรวดเร็ว ห้องทำงานของท่านประธานตระกูลอรุณรุ่งเต็มไปด้วยเอกสารและข้อมูลต่างๆ มากมาย แพรวาเริ่มสำรวจไปรอบๆ เธอพยายามมองหาเอกสารที่เกี่ยวข้องกับพ่อแม่ของเธอ เธอเปิดลิ้นชักต่างๆ ค้นหาอย่างละเอียด ทันใดนั้น สายตาของเธอก็ไปสะดุดกับแฟ้มเอกสารสีดำที่ซ่อนอยู่ใต้โต๊ะ เธอหยิบแฟ้มนั้นออกมา แล้วเปิดดู ข้างในบรรจุไปด้วยรูปถ่าย ใบแจ้งหนี้ และบันทึกทางการเงินต่างๆ ที่น่าสงสัย ขณะที่เธอกำลังตรวจสอบเอกสารอยู่นั้นเอง เสียงฝีเท้าของใครบางคนก็ดังขึ้นมาจากข้างนอก แพรวารู้สึกตกใจ เธอรีบปิดแฟ้มเอกสาร แล้วซ่อนมันไว้ใต้เสื้อ เธอแกล้งทำเป็นว่ากำลังยืนดูรูปภาพบนผนัง ประตูห้องทำงานถูกเปิดออก และปรากฏร่างของ...