ใบหน้าของพริมาซีดลงไปอีกเมื่อได้ยินว่าแดนไทไปพบมนตรา "คุณ... คุณรู้เรื่องอะไรบ้างคะ" แดนไทกุมมือพริมาแน่นขึ้น "ผมรู้ว่าเธอต้องการอะไร และผมก็รู้ว่าเธอจะทำอะไรต่อไป" "แล้ว... แล้วเราจะทำอย่างไรคะ" พริมาถามเสียงสั่นเครือ มืออีกข้างของเธอสั่นเล็กน้อย "เราจะสู้" แดนไทตอบอย่างหนักแน่น "เราจะสู้เพื่อให้ความจริงปรากฏ และเพื่อให้ทุกคนเห็นว่าความรักของเรามันไม่ใช่เรื่องที่ถูกสร้างขึ้นมา" คุณหญิงรุ่งนภามองหลานเขยด้วยความประทับใจ "แดนไท... คุณแน่ใจนะ" "ผมแน่ใจครับคุณแม่" แดนไทตอบ "ผมจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายพริมา และผมจะไม่ยอมให้ใครมาตัดสินความรักของเรา" "แต่ถ้าพยานที่เขาอ้างถึงมีอยู่จริงล่ะคะ" พริมาถามอย่างกังวล "ถ้าความจริงทั้งหมดถูกเปิดเผยออกมา เราจะรับมือไหวหรือ" "เราจะรับมือไหว" แดนไทหันไปมองพริมา ดวงตาของเขามั่นคง "เพราะผมจะยืนอยู่ข้างๆ คุณเสมอ" เขาหันไปทางคุณหญิงรุ่งนภา "ผมขอเวลาของคุณแม่สักครู่ครับ ผมอยากจะคุยกับพริมาตามลำพัง" คุณหญิงรุ่งนภาพยักหน้าด้วยความเข้าใจ "แม่จะออกไปข้างนอกก่อนนะ" เมื่อคุณหญิงรุ่งนภาเดินออกจากห้องไป แดนไทก็หันกลับมาหาพริมา เขาค่อยๆ ดึงเธอเข้ามาใกล้จนกระทั่งเธอซบหน้าลงบนอกของเขา "พริมา" เขาเอ่ยเสียงนุ่ม "ผมขอโทษที่ทำให้คุณต้องมาเจอเรื่องแบบนี้" พริมาเงยหน้าขึ้นมองเขา น้ำตาคลอเบ้า "ไม่ใช่ความผิดของคุณแดนไทเลยค่ะ" "ผมรู้ว่าคุณกลัว" แดนไทลูบแขนเธอเบาๆ "แต่ผมอยากให้คุณเชื่อผม ผมรักคุณนะ" "หนูก็รักคุณแดนไทค่ะ" พริมาสารภาพ "หนูรักคุณจริงๆ" "ผมรู้" แดนไทยิ้ม "และผมจะพิสูจน์ให้ทุกคนเห็น ว่าความรักของเรามันแข็งแกร่งแค่ไหน" เขาผละออกเล็กน้อย มองเข้าไปในดวงตาของเธอ "ผมจะบอกความจริงทั้งหมดให้คุณฟังเกี่ยวกับสิ่งที่ผมคุยกับคุณมนตรา" เขาเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้พริมาฟัง ตั้งแต่การเผชิญหน้ากับมนตรา การเปิดเผยแผนการของเธอ และการยืนยันความรู้สึกของเขาที่มีต่อพริมา "คุณมนตรา... เธอเชื่อว่าความรักของเรามันเป็นแค่ความผิดพลาด" แดนไทกล่าว "เธอเชื่อว่าคุณไม่ได้รักผม และผมก็ไม่ได้รักคุณ" "แล้วคุณบอกเธอว่ายังไงคะ" พริมาถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ผมบอกเธอว่า เธอคิดผิด" แดนไทตอบ "ผมบอกเธอว่า ความรักของเรามันไม่ใช่แค่ความผิดพลาด แต่มันคือสิ่งที่เราเลือกที่จะสร้างมันขึ้นมา" "คุณแดนไท..." พริมาซบหน้าลงบนอกเขาอีกครั้ง "หนูไม่รู้จะขอบคุณคุณยังไงดี" "ไม่ต้องขอบคุณหรอก" แดนไทกอดเธอไว้แน่น "แค่คุณอยู่ตรงนี้กับผมก็พอแล้ว" ในขณะเดียวกัน ท่ามกลางความวุ่นวายของข่าวลือและแรงกดดันจากสังคม ชัยวิทย์ยังคงเดินหน้าตามแผนการของเขาอย่างไม่ลดละ เขาเรียกประชุมทีมทนายความของบริษัทเพื่อวางแผนขั้นต่อไป "คุณมั่นใจแล้วใช่ไหมว่าพยานของเราจะสามารถยืนยันข้อกล่าวหาได้" ชัยวิทย์ถามหัวหน้าทีมทนายความ "มั่นใจครับท่านประธาน" หัวหน้าทีมตอบ "พยานของเราเป็นบุคคลที่อยู่ในเหตุการณ์สำคัญของการหมั้นหมายของคุณแดนไทกับคุณพริมา เขาจะสามารถให้การยืนยันได้ว่าการหมั้นหมายครั้งนั้นไม่ได้เกิดจากความยินยอมพร้อมใจของทั้งสองฝ่าย" ชัยวิทย์ยิ้มมุมปาก "ดีมาก... เราต้องทำให้เรื่องนี้เป็นข่าวใหญ่ที่สุด อย่าให้มีช่องโหว่แม้แต่น้อย" "ครับท่านประธาน" "และอีกอย่าง" ชัยวิทย์เสริม "ผมอยากให้คุณสืบหาความเชื่อมโยงระหว่างตระกูลของแดนไทกับบริษัทคู่แข่งของเราให้ได้ ความผิดพลาดทางการเงินเล็กๆ น้อยๆ ที่อาจจะซ่อนอยู่ ก็สามารถทำให้พวกเขาล้มได้เช่นกัน" "จะดำเนินการให้ครับท่านประธาน" ชัยวิทย์หันไปมองออกไปนอกหน้าต่าง ภาพตึกระฟ้าของเมืองหลวงสะท้อนอยู่ในดวงตาของเขา "แดนไท... นายคิดว่านายจะหนีพ้นเงื้อมมือของฉันไปได้งั้นหรือ" เขาไม่รู้เลยว่า ในขณะที่เขากำลังวางแผนทำลายชีวิตของคนอื่น การเผชิญหน้าครั้งสำคัญระหว่างแดนไทและมนตรา ได้จุดประกายความหวังใหม่ขึ้นมาแล้ว ในวันรุ่งขึ้น ข่าวสารในวงสังคมเริ่มมีการเปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย แทนที่จะมีแต่ข่าวลือเกี่ยวกับความไม่ชอบมาพากลของการแต่งงาน กลับเริ่มมีกระแสข่าวอีกด้านหนึ่งปรากฏขึ้น เป็นข่าวที่อ้างถึงความสัมพันธ์ที่จริงจังและมั่นคงระหว่างแดนไทและพริมา "คุณได้ยินข่าวใหม่ไหม" สุชาดาถามเพื่อนสนิทขณะจิบกาแฟในร้านหรู "เขาว่ากันว่าการแต่งงานของคุณพริมากับคุณแดนไทมันเป็นเรื่องที่น่าอิจฉา" "จริงหรือ" เพื่อนสนิทเลิกคิ้วสูง "ฉันนึกว่าจะมีเรื่องอะไรซะอีก" "นั่นสิ" สุชาดาถอนหายใจ "แต่ข่าวก็ค่อนข้างจะหนาหูนะ ว่าจริงๆ แล้วทั้งคู่รักกันมาก แค่มีเรื่องบางอย่างปิดบังไว้" "เรื่องอะไรล่ะ" "ไม่รู้สิ" สุชาดาโบกมือ "แต่ฉันว่ามันก็น่าสนใจดีนะ ดีกว่าข่าวลือแย่ๆ ที่ออกมาตอนแรกเยอะเลย" ไม่นานนัก ข่าวลือใหม่นี้ก็แพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว สร้างความสับสนให้กับผู้ที่เคยเชื่อในข่าวลือเดิมๆ แดนไทและพริมาเองก็เริ่มรู้สึกได้ถึงการเปลี่ยนแปลง บรรยากาศรอบตัวพวกเขาไม่ได้เต็มไปด้วยสายตาตำหนิและซุบซิบนินทาเหมือนเคยอีกต่อไป "ดูเหมือนว่าแผนของเราจะได้ผลนะ" แดนไทกล่าวขณะมองพริมาที่กำลังแต่งหน้าอยู่หน้ากระจก "คุณแดนไท..." พริมาหันมายิ้มให้เขา "หนูดีใจจังเลยค่ะ" "เรายังต้องเจออะไรอีกเยอะ" แดนไทเดินเข้าไปโอบไหล่เธอ "แต่ผมเชื่อว่าเราจะผ่านมันไปได้" "หนูเชื่ออย่างนั้นค่ะ" พริมาซบหน้าลงบนไหล่เขา "ตราบใดที่เรามีกันและกัน" การเผชิญหน้ากับมนตราและการเปิดเผยความจริง ได้กลายเป็นจุดเริ่มต้นของการต่อสู้ครั้งใหญ่ ที่ไม่ใช่แค่เพื่อรักษาชีวิตคู่ แต่เพื่อพิสูจน์ความรักที่แท้จริงของพวกเขาให้โลกได้ประจักษ์