ในที่สุด วันที่ต้องเผชิญหน้ากับความจริงก็มาถึง ศาลนัดไต่สวนคดีที่บริษัทกฎหมายของชัยวิทย์ยื่นคำร้องให้เปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับการแต่งงานของแดนไทและพริมา แดนไทและพริมาเดินทางมายังศาลด้วยกัน ท่ามกลางสายตาของผู้คนมากมายที่จับจ้อง "คุณพร้อมไหม" แดนไทถามพริมาขณะเดินเคียงข้างกัน พริมาพยักหน้า แม้จะมีความกังวล แต่แววตาของเธอก็ฉายประกายของความเข้มแข็ง "หนูพร้อมค่ะ" คุณวิชัยและคุณหญิงรุ่งนภาเดินทางมาให้กำลังใจทั้งคู่ พวกเขายืนอยู่ห่างๆ มองดูหลานเขยและหลานสาวด้วยความภูมิใจ "แดนไท... พริมา..." คุณวิชัยพึมพำ "ขอให้ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี" เมื่อเข้าสู่ห้องพิจารณาคดี บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียด ชัยวิทย์นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม มองมายังแดนไทและพริมาด้วยสายตาที่เย้ยหยัน ผู้พิพากษาเริ่มการไต่สวน "ตามคำร้องของฝ่ายโจทก์... ทางฝ่ายโจทก์ได้อ้างว่าการสมรสระหว่างคุณแดนไทและคุณพริมานั้น มีมูลเหตุที่ไม่ถูกต้อง และมีเจตนาปกปิดความจริงต่อสาธารณะ" ทนายความของชัยวิทย์เริ่มนำเสนอหลักฐานและพยาน "เรียนท่านผู้พิพากษา ฝ่ายเรามีพยานที่จะยืนยันข้อเท็จจริงได้ว่า การสมรสครั้งนี้เป็นการสมรสที่ถูกบีบบังคับ และมีเบื้องหลังที่ไม่โปร่งใส" เมื่อพยานคนแรกถูกเรียกขึ้นมา คือ ชายวัยกลางคนที่แดนไทจำได้ว่าเป็นคนใกล้ชิดของมนตรา "คุณ... คุณคือใคร" แดนไทถามเมื่อเห็นหน้าพยาน ทนายความของชัยวิทย์ตอบ "ท่านผู้พิพากษา พยานของเราคือคุณสมชาย เป็นอดีตคนสนิทของคุณมนตรา ผู้ซึ่งอยู่ในเหตุการณ์สำคัญหลายอย่าง" สมชายเริ่มให้การ "ผม... ผมขอยืนยันว่า การหมั้นหมายของคุณแดนไทและคุณพริมานั้น ไม่ได้เกิดจากความรัก แต่เกิดจากการที่... คุณพ่อของคุณพริมา ได้ทำผิดพลาดบางอย่างกับคุณมนตรา และต้องชดใช้ด้วยการยกคุณพริมาให้คุณแดนไท" เสียงฮือฮาดังขึ้นในห้องพิจารณาคดี พริมาหน้าซีดเผือด เธอไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน "คุณแน่ใจนะว่าสิ่งที่พูดเป็นความจริง" ผู้พิพากษาถามสมชาย "แน่ใจครับท่านผู้พิพากษา" สมชายยืนยัน "ผมเห็นกับตา... คุณพ่อของคุณพริมา ได้พูดคุยกับคุณมนตราถึงเรื่องนี้เป็นการส่วนตัว" ชัยวิทย์ยิ้มอย่างพอใจ เขาหันไปมองแดนไทราวกับจะเย้ยหยัน "เห็นไหม... ความจริงมันเป็นแบบนี้" แต่แล้ว แดนไทก็ลุกขึ้นยืน "ท่านผู้พิพากษาครับ" ผู้พิพากษาพยักหน้า "เชิญครับ" "ผมขออนุญาตซักค้านพยานครับ" แดนไทกล่าว ชัยวิทย์หัวเราะ "คุณแดนไท... คุณจะซักค้านอะไรอีก ในเมื่อความจริงมันปรากฏแล้ว" "ความจริงบางส่วนอาจจะปรากฏ" แดนไทตอบ "แต่ความจริงทั้งหมด... ยังไม่ได้ถูกเปิดเผย" แดนไทหันไปมองสมชาย "คุณสมชายครับ คุณบอกว่าคุณเห็นคุณพ่อของผมคุยกับคุณมนตราใช่ไหม" "ใช่ครับ" สมชายตอบ "แล้วคุณได้ยินบทสนทนาทั้งหมดหรือเปล่า" แดนไทถามต่อ สมชายอึกอักเล็กน้อย "ผม... ผมได้ยินบางส่วนครับ" "บางส่วน" แดนไททวนคำ "แล้วคุณได้ยินคุณพ่อของผมพูดว่าอย่างไรบ้าง" "ท่าน... ท่านบอกว่า... จะยกคุณพริมาให้..." สมชายเริ่มเล่า "และคุณแน่ใจหรือว่า 'ยกให้' นั้น หมายถึงการ 'ยกให้' ในความหมายที่คุณชัยวิทย์กำลังจะสื่อ" แดนไทถามเสียงดัง "หรือว่าหมายถึงการ 'ยกให้' ในฐานะ 'ลูกสาว' เพื่อให้คุณมนตราคลายความโกรธ" สมชายเริ่มเหงื่อแตก "ผม... ผมไม่แน่ใจครับ" "คุณไม่แน่ใจ" แดนไทหันไปทางผู้พิพากษา "ท่านผู้พิพากษาครับ พยานคนนี้ให้การไม่สมบูรณ์ และอาจจะถูกชี้นำจากฝ่ายโจทก์" ขณะนั้นเอง ประตูห้องพิจารณาคดีก็ถูกเปิดออก ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาอย่างสง่างาม เขามองตรงไปยังแดนไทและพริมา ก่อนจะเดินไปนั่งที่เก้าอี้ของฝ่ายจำเลย "ใครน่ะ" ชัยวิทย์ถามอย่างไม่พอใจ แดนไทหันไปมอง และยิ้มออกมา "เขามาแล้ว" ชายที่เพิ่งเข้ามาคือ ชาญวิทย์ พ่อของแดนไท "ท่านผู้พิพากษาครับ" ชาญวิทย์กล่าวเสียงดัง "ผมคือ ชาญวิทย์ พ่อของจำเลยที่ 1 และผมคือคนที่ถูกพยานโจทก์กล่าวถึง" ชัยวิทย์อึ้งไปทันที "ชาญวิทย์... แกมาทำอะไรที่นี่" "มาเพื่อบอกความจริง" ชาญวิทย์ตอบ "ความจริงที่แกพยายามจะบิดเบือน" "คุณชาญวิทย์" ผู้พิพากษาหันไปหาชาญวิทย์ "คุณจะให้การอย่างไร" "ผมจะให้การทั้งหมดครับท่านผู้พิพากษา" ชาญวิทย์กล่าว "เกี่ยวกับเหตุการณ์ในอดีต..." ชาญวิทย์เริ่มเล่าเรื่องราวทั้งหมด ตั้งแต่ความผิดพลาดของเขาที่มีต่อมนตรา ความพยายามในการชดใช้ และการตัดสินใจของเขาที่จะยกพริมาให้ดูแล เพื่อเป็นการไถ่โทษในอีกรูปแบบหนึ่ง "ผมไม่ได้ยกพริมาให้แดนไทในฐานะภรรยา" ชาญวิทย์ย้ำ "แต่ผมขอน้องมนตราให้ช่วยดูแลพริมา แทนที่ผมจะทำผิดพลาดกับเธออีกครั้ง และผมก็ขอให้น้องมนตราช่วยดูแลพริมาให้เติบโตขึ้นมาเป็นผู้หญิงที่ดี" "แล้วเรื่องที่แดนไทต้องแต่งงานกับพริมาล่ะ" ชัยวิทย์ถามเสียงจัด "นั่นเป็นเรื่องของผมกับลูกชาย" ชาญวิทย์ตอบ "ผมเห็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นระหว่างแดนไทกับพริมา ผมเห็นว่าพวกเขาไม่ได้รักกันเพราะถูกบังคับ แต่เพราะความรู้สึกที่แท้จริง" "คุณกำลังโกหก" ชัยวิทย์ตะโกน "ผมไม่ได้โกหก" ชาญวิทย์ตอบ "ผมพูดความจริง" ในที่สุด ความจริงทั้งหมดก็ถูกเปิดเผย การแต่งงานของแดนไทและพริมา ไม่ได้เกิดจากความผิดพลาด หรือการบีบบังคับ แต่เกิดจากความรู้สึกที่ก่อตัวขึ้นอย่างแท้จริง และการตัดสินใจที่มาจากหัวใจ ผู้พิพากษาพิจารณาคำให้การของชาญวิทย์ และคำร้องของฝ่ายจำเลย และมีคำตัดสินออกมาในที่สุด ว่าการสมรสของแดนไทและพริมานั้นถูกต้องตามกฎหมายทุกประการ ชัยวิทย์ถูกจับกุมในข้อหาให้การเท็จต่อศาล และพยายามบิดเบือนความจริง เมื่อพ้นจากห้องพิจารณาคดี แดนไทและพริมากอดกันแน่น น้ำตาแห่งความโล่งใจไหลริน "เราทำได้แล้ว" พริมาเอ่ยเสียงสั่น "ใช่... เราทำได้" แดนไทกระชับอ้อมกอด "ความรักของเราชนะแล้ว" คุณวิชัยและคุณหญิงรุ่งนภาเดินเข้ามาหาทั้งคู่ ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม "เก่งมากนะลูกทั้งสองคน" คุณหญิงรุ่งนภาเอ่ยชม "ต่อไปนี้ จะไม่มีใครมาตัดสินความรักของเราได้อีกแล้ว" คุณวิชัยกล่าว แดนไทและพริมามองหน้ากัน พวกเขารู้ดีว่าเส้นทางข้างหน้าอาจจะไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบเสมอไป แต่พวกเขาก็พร้อมที่จะเผชิญทุกสิ่งไปด้วยกัน ด้วยหัวใจที่แข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม