การกลับมาใช้ชีวิตในเมืองหลวงของแดนไทและพริมาเต็มไปด้วยความราบรื่น แต่ก็แฝงไปด้วยความตื่นตัวอยู่เสมอ ข่าวการกลับมาของมนตราได้สร้างความกังวลให้กับคุณวิศิษฐ์เป็นอย่างมาก แม้ว่าพริมาจะพยายามปลอบโยนพ่อของเธอ แต่ความไม่สบายใจก็ยังคงมีอยู่ "พ่อรู้ว่าลูกเชื่อมั่นในตัวแดนไท" คุณวิศิษฐ์กล่าวกับพริมาขณะที่ทั้งคู่กำลังรับประทานอาหารเย็นด้วยกัน "แต่พ่อก็อดเป็นห่วงไม่ได้ หญิงคนนั้นมีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวเหลือเกิน" "หนูเข้าใจค่ะพ่อ" พริมาตอบ "แต่ตอนนี้หนูกับแดนไทแข็งแกร่งกว่าเดิมมากแล้วนะคะ เราจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายเราได้อีก" "ดีแล้วลูก" คุณวิศิษฐ์ยิ้มอย่างโล่งอก "พ่อก็หวังว่าจะเป็นเช่นนั้น" ในขณะเดียวกัน แดนไทก็ไม่ได้นิ่งนอนใจ เขาสั่งให้ลูกน้องคนสนิทคอยสอดส่องความเคลื่อนไหวของมนตราอยู่ตลอดเวลา เขาไม่อยากให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย และไม่อยากให้ใครก็ตามมาทำลายความสุขของเขาและพริมาได้อีก "คุณแน่ใจนะว่าเราจะรับมือกับเธอไหว" พริมาถามแดนไทในคืนหนึ่ง ขณะที่ทั้งคู่นอนกอดกันอยู่บนเตียง "ผมแน่ใจ" แดนไทตอบพลางจูบหน้าผากเธอ "ผมจะปกป้องคุณเอง" "แต่ถ้าเธอพยายามจะเข้ามาในชีวิตเราอีก เราจะทำยังไง" พริมาถามด้วยน้ำเสียงกังวล "ถ้าเธอคิดจะทำร้ายเราจริงๆ..." แดนไทเว้นจังหวะไปครู่หนึ่ง "ผมก็จะจัดการกับเธอให้เด็ดขาดที่สุด" "คุณจะทำอะไรคะ" พริมาเงยหน้าขึ้นมองเขา "ผมจะทำให้เธอรู้ว่า... การมายุ่งกับครอบครัวของเรา มันไม่ใช่เรื่องที่จะทำกันได้ง่ายๆ" แดนไทตอบด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น ไม่นานนัก ข่าวคราวเกี่ยวกับมนตราก็เงียบหายไป ราวกับว่าเธอได้หายตัวไปจากวงสังคมอีกครั้ง ไม่มีใครรู้ว่าเธอไปอยู่ที่ไหน หรือทำอะไรอยู่ แต่ที่แน่ๆ คือ ไม่มีใครพบเห็นเธออีกเลย "คุณว่าเธอไปไหนแล้วคะ" พริมาถามแดนไทหลังจากเวลาผ่านไปหลายเดือน "ผมไม่รู้ และผมก็ไม่อยากรู้แล้วล่ะ" แดนไทตอบพลางกอดเธอ "ขอเพียงแค่เรามีความสุขในตอนนี้ก็พอแล้ว" "หนูก็หวังว่าจะเป็นเช่นนั้นค่ะ" พริมาตอบ ชีวิตของแดนไทและพริมาดำเนินไปอย่างสงบสุขและมั่นคง ความรักของทั้งคู่เติบโตขึ้นทุกวัน พวกเขากลายเป็นคู่ที่ใครๆ ก็อิจฉา ความสำเร็จในหน้าที่การงาน ความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้น และความรักที่ไม่มีวันเสื่อมคลาย วันเวลาผ่านไปอีกหลายปี พริมาพบว่าตนเองกำลังตั้งครรภ์ "แดนไทคะ!" พริมาวิ่งเข้าไปหาเขาด้วยความตื่นเต้น "หนู... หนูท้องค่ะ!" แดนไทอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะโผเข้ากอดพริมาด้วยความดีใจสุดขีด "จริงเหรอครับ!" เขาถามซ้ำ พลางมองใบหน้าภรรยาของเขาอย่างไม่เชื่อสายตา "เรากำลังจะมีลูกเหรอครับ!" "ค่ะ!" พริมายิ้มทั้งน้ำตา "เรากำลังจะมีลูกแล้วค่ะ" แดนไทอุ้มพริมาหมุนเคว้งกลางอากาศด้วยความปลาบปลื้ม "ผมดีใจที่สุดในชีวิตเลยครับ" แดนไทกล่าว "ขอบคุณนะพริมา ขอบคุณที่ให้ของขวัญที่ล้ำค่าที่สุดแก่ผม" "หนูก็ดีใจค่ะ" พริมาซบหน้าลงบนไหล่ของสามี "หนูรู้ว่าเราจะเลี้ยงลูกของเราให้ดีที่สุด" ข่าวการตั้งครรภ์ของพริมาสร้างความสุขให้กับทุกคนในครอบครัว คุณวิศิษฐ์ คุณหญิงรุ่งนภา และคุณวิชัย ต่างก็ดีใจที่จะได้เห็นสมาชิกใหม่ของครอบครัว "พ่อดีใจนะลูก" คุณวิศิษฐ์กล่าวกับพริมา "พ่อจะมีความสุขมากที่ได้อุ้มหลาน" "หนูก็ดีใจค่ะพ่อ" พริมายิ้ม คุณหญิงรุ่งนภาสวมกอดพริมา "ขอให้สุขภาพแข็งแรงนะลูก" "ขอบคุณค่ะคุณแม่" พริมาตอบ การตั้งครรภ์ของพริมาเป็นเหมือนจุดสูงสุดของความสุขในชีวิตของพวกเขา หลังจากผ่านเรื่องราวมากมาย ทั้งความเจ็บปวด ความผิดหวัง และอุปสรรคต่างๆ นานา ในที่สุดพวกเขาก็ได้สร้างครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ ในที่สุด บทสรุปของเรื่องราวก็ได้มาถึงอย่างสมบูรณ์แบบ ความผิดพลาดเพียงคืนเดียวที่เคยทำลายชีวิตของพริมา ได้นำพาเธอมาสู่ความรักที่ยิ่งใหญ่ และชีวิตที่สมบูรณ์แบบ ดั่งที่ไม่มีใครคาดคิด แดนไทและพริมาใช้ชีวิตคู่ร่วมกันอย่างมีความสุขตลอดไป พวกเขามีบุตรชายที่น่ารัก ซึ่งเป็นตัวแทนของความรักที่แท้จริงที่สามารถเอาชนะทุกสิ่งทุกอย่างได้ เรื่องราวของ "คืนเดียวกลายเป็นเมีย" จบลงอย่างสวยงาม ทิ้งไว้เพียงความประทับใจในความรักที่แข็งแกร่งและมั่นคง ตลอดจนบทเรียนอันล้ำค่าที่ว่า แม้ในความผิดพลาด อาจนำมาซึ่งสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตได้เสมอ แดนไทมองพริมาที่กำลังหลับใหลอยู่ข้างกาย เขาโน้มตัวลงจูบหน้าผากเธอเบาๆ "ผมรักคุณนะครับ... ตลอดไป" เขาพึมพำ และนั่นคือจุดจบ... และการเริ่มต้นใหม่ที่สวยงามที่สุดของทั้งคู่.