ตลอดหลายวันที่ผ่านมา น้ำพยายามรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับชาญวิทย์อย่างเงียบๆ เธอใช้เวลาว่างในช่วงกลางวันในการค้นหาข้อมูลออนไลน์ อ่านข่าวสารเก่าๆ ที่เกี่ยวข้องกับบริษัทของเขา และพยายามเชื่อมโยงข้อมูลเหล่านั้นเข้ากับเรื่องราวของลูกชายเธอ เธอไม่แน่ใจว่าสิ่งที่เธอกำลังทำอยู่นั้นถูกต้องหรือไม่ แต่ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีและความต้องการที่จะปกป้องลูกชายผลักดันให้เธอต้องทำ ภาคินเริ่มสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงในตัวน้ำ เขาเห็นเธอหมกมุ่นอยู่กับบางสิ่งบางอย่างมากขึ้น ใช้เวลาอยู่กับคอมพิวเตอร์นานขึ้น และดูเหมือนจะมีความกังวลใจแฝงอยู่ในดวงตาเสมอ "น้ำ...เป็นอะไรไปช่วงนี้ ดูเครียดๆ นะ" ภาคินถามเธอในคืนหนึ่ง ขณะที่พวกเขากำลังจะเข้านอน น้ำสะดุ้งเล็กน้อย "เปล่าค่ะ พอดี...กำลังคิดเรื่องงานนิดหน่อย" เธอพยายามยิ้มตอบ "งานที่ไหน? งานบริษัทเราหรือเปล่า" ภาคินถามต่อ "ถ้ามีอะไรให้ช่วย บอกได้นะ" "ขอบคุณค่ะ" น้ำตอบ "แต่เรื่องนี้...ค่อนข้างส่วนตัวน่ะค่ะ" ภาคินมองหน้าน้ำอย่างพิจารณา เขาเห็นความไม่สบายใจในดวงตาของเธอ เขาอยากจะถามมากกว่านี้ แต่ก็สัมผัสได้ว่าเธออาจจะยังไม่พร้อมที่จะเล่า "ถ้ามีอะไรที่น้ำอยากจะเล่า ผมพร้อมรับฟังเสมอนะ" ภาคินกล่าวอย่างอ่อนโยน "อย่าเก็บทุกอย่างไว้คนเดียว" น้ำซาบซึ้งในความห่วงใยของภาคิน เธออยากจะบอกเขาเรื่องที่เธอสงสัยเกี่ยวกับชาญวิทย์ และเรื่องที่เธอได้ไปพบคุณหมอวิชัยมาแล้ว แต่เธอกลัวว่าเขาจะรับไม่ได้ หรืออาจจะพยายามห้ามเธออีกครั้ง "ค่ะ" น้ำตอบสั้นๆ "ขอบคุณนะคะ" ในวันรุ่งขึ้น น้ำตัดสินใจที่จะเผชิญหน้ากับชาญวิทย์ เธอรู้สึกว่าเธอไม่สามารถหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้านี้ได้อีกต่อไป เธอโทรศัพท์ไปยังบริษัทของชาญวิทย์ และขอพบเขา "ดิฉันน้ำค่ะ ต้องการจะขอพบคุณชาญวิทย์เป็นการส่วนตัวค่ะ" น้ำพูดกับพนักงานต้อนรับด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น หลังจากรออยู่สักครู่ พนักงานก็แจ้งกลับมาว่าคุณชาญวิทย์ยินดีที่จะพบเธอ เมื่อมาถึงห้องทำงานของชาญวิทย์ น้ำก็รู้สึกได้ถึงบรรยากาศที่แตกต่างออกไป ห้องทำงานของเขาหรูหรา โอ่อ่า และดูเต็มไปด้วยอำนาจ ชาญวิทย์นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ดูเหมือนจะแฝงไปด้วยความเย้ยหยัน "เชิญครับ คุณน้ำ" ชาญวิทย์ผายมือเชิญให้เธอนั่ง "ไม่คิดเลยว่าคุณน้ำจะมาหาผมถึงที่นี่ มีเรื่องอะไรครับ" น้ำนั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้ามเขา เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเริ่มพูด "ฉันมาเพื่อถามคุณเรื่องลูกชายของฉันค่ะ" น้ำกล่าวอย่างตรงไปตรงมา ชาญวิทย์เลิกคิ้วเล็กน้อย "ลูกชายของคุณ? ผมไม่เข้าใจครับ" "คุณรู้ดีค่ะว่าฉันหมายถึงใคร" น้ำจ้องตาเขา "คุณรู้ดีว่าลูกชายของฉันมีอาการแปลกๆ เกี่ยวกับความทรงจำ และฉันสงสัยว่าคุณมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้" ใบหน้าของชาญวิทย์เปลี่ยนไปเล็กน้อย รอยยิ้มของเขาหายไป กลายเป็นสีหน้าที่เคร่งขรึม "คุณน้ำครับ ผมไม่ทราบว่าคุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร ผมเป็นแค่นักธุรกิจคนหนึ่ง ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับชีวิตส่วนตัวของคุณเลย" "อย่าโกหกฉันค่ะ" น้ำกล่าวเสียงดังขึ้น "ฉันรู้ว่าคุณเป็นคนบงการเรื่องทั้งหมด คุณพยายามจะทำลายครอบครัวของฉันใช่ไหม" ชาญวิทย์หัวเราะเบาๆ "คุณน้ำครับ คุณคิดมากไปแล้ว ความจริงก็คือ ความทรงจำของเด็กคนนั้นมันอ่อนแอเอง คุณไม่สามารถโทษใครได้" "ความทรงจำของเขาไม่ได้อ่อนแอ" น้ำยืนยัน "มันถูกทำให้หายไปต่างหาก และฉันเชื่อว่าคุณคือคนที่ทำ" ชาญวิทย์ลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังวิวเมืองเบื้องล่าง "คุณน้ำครับ บางครั้ง...ชีวิตก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เราต้องการเสมอไป" เขาหันกลับมามองน้ำ "และบางครั้ง...การแก้ไขอดีต ก็อาจจะสร้างปัญหาใหม่ๆ ขึ้นมาได้" "คุณกำลังพูดถึงอะไร" น้ำถามอย่างหวาดระแวง "คุณจำได้ไหมครับว่าคุณทำอะไรไว้ในอดีต" ชาญวิทย์ถามกลับ "คุณเคยทำอะไรบางอย่างที่ส่งผลกระทบต่อชีวิตของผม และชีวิตของคนอีกมากมาย" น้ำนิ่งอึ้ง เธอไม่เข้าใจว่าชาญวิทย์กำลังพูดถึงเรื่องอะไร "คุณคิดว่าผมจะปล่อยให้คุณมีความสุขโดยที่ไม่ต้องรับผิดชอบอะไรเลยอย่างนั้นเหรอ" ชาญวิทย์ก้าวเข้ามาใกล้น้ำ ใบหน้าของเขาฉายแววแห่งความแค้น "ผมจะทำให้คุณรู้ซึ้งถึงความเจ็บปวดที่คุณเคยทำกับผม" "คุณ...คุณทำอะไรกับลูกชายของฉัน" น้ำถามเสียงสั่น "ผมแค่...ช่วยเขาให้ลืมเรื่องราวบางอย่างไปเท่านั้นเอง" ชาญวิทย์กล่าว "เรื่องราวที่อาจจะเป็นอันตรายต่อตัวเขาเอง" "มันไม่จริง!" น้ำตะโกน "คุณกำลังหลอกลวง!" "คุณน้ำครับ" ชาญวิทย์พูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา "ผมแนะนำให้คุณหยุดสืบเรื่องนี้ได้แล้ว มันจะนำพาแต่ความเดือดร้อนมาสู่คุณและครอบครัวของคุณ" น้ำจ้องหน้าชาญวิทย์ด้วยความโกรธและความเกลียดชัง เธอรู้ว่าเธอไม่สามารถเอาชนะเขาได้ในตอนนี้ แต่เธอก็จะไม่ยอมแพ้ "ฉันจะไม่หยุด" น้ำกล่าวเสียงเด็ดเดี่ยว "ฉันจะหาความจริงให้ได้ และฉันจะปกป้องลูกชายของฉัน" เมื่อพูดจบ น้ำก็ลุกขึ้นยืน และเดินออกจากห้องทำงานของชาญวิทย์ไปทันที เธอรู้สึกราวกับว่าได้ปลดปล่อยความอึดอัดที่สะสมมานานออกไป แม้ว่าการเผชิญหน้าครั้งนี้จะไม่ได้ทำให้เธอได้คำตอบที่ชัดเจน แต่ก็ทำให้เธอรู้ว่าชาญวิทย์คือศัตรูตัวจริง และเธอต้องเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ครั้งใหญ่ที่จะมาถึง