บทสนทนาที่ดำเนินไปอย่างยืดเยื้อในห้องทำงานของน้ำ ทำให้บรรยากาศเต็มไปด้วยความอึดอัดและตึงเครียด ภาคินยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าเธอ สายตาของเขายังคงจ้องมองไปยังใบหน้าของน้ำ พยายามอ่านความรู้สึกที่ซ่อนอยู่ภายใต้ท่าทีที่พยายามสงบนิ่งนั้น "น้ำ..." ภาคินเอ่ยขึ้นอีกครั้ง เสียงของเขามีแววของความลังเล "ฉัน... มีเรื่องที่... อยากจะคุยกับเธอ... เป็นเรื่องสำคัญ..." น้ำเงยหน้าขึ้นมองเขา "เรื่องอะไร... ภาคิน" เธอถามเสียงเรียบ พยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้ออกอาการสะทกสะท้าน "ถ้ามันเกี่ยวกับโครงการ... เราค่อยคุยกันตอนที่... เราทั้งสองฝ่าย... มีสติ... และ... มีเหตุผล... มากกว่านี้นะ..." "ไม่... ไม่ใช่เรื่องโครงการ... น้ำ..." ภาคินส่ายหน้าช้าๆ "มันเป็นเรื่อง... ส่วนตัว... เรื่องของ... อดีต..." คำว่า "อดีต" ทำให้น้ำชะงักเล็กน้อย เธอสัมผัสได้ถึงกระแสความเย็นยะเยือกที่แล่นไปทั่วร่าง "อดีต... อะไร... ภาคิน" เธอถามอย่างระแวง "คุณจะพูดถึงอะไร... อีก" "ฉัน... ฉันไม่รู้... ว่าเธอ... จะรับฟัง... หรือเปล่า..." ภาคินอ้ำอึ้ง "แต่... ฉันคิดว่า... เธอ... ควรจะรู้..." "รู้... อะไร..." น้ำกดเสียงต่ำลง "คุณกำลังจะ... บอกอะไรฉัน... กันแน่... ภาคิน... อย่าทำให้ฉัน... รำคาญนะ..." "ฉัน... ฉันแค่อยากจะ... บอกว่า... ตอนที่ฉัน... จากไป... ไม่ใช่ว่า... ฉันไม่รักเธอ... นะ... น้ำ..." ภาคินกล่าว... "แต่... ตอนนั้น... มีบางอย่าง... ที่บังคับให้ฉัน... ต้องทำแบบนั้น..." "บังคับ... เหรอ" น้ำหัวเราะเบาๆ อย่างเย้ยหยัน "ใคร... บังคับคุณ... ภาคิน... พ่อแม่ของคุณ... หรือ... ความทะเยอทะยาน... ของคุณเอง..." "ไม่ใช่... ทั้งสองอย่าง... น้ำ..." ภาคินถอนหายใจยาว "มันเป็น... เรื่องที่... ซับซ้อนกว่านั้น... และ... ฉัน... ก็ไม่แน่ใจ... ว่าจะเล่าให้เธอ... ฟังได้... หรือเปล่า..." "ถ้าคุณคิดว่า... ฉันจะรับฟัง... คุณก็เล่ามาสิ..." น้ำกล่าว... "แต่อย่า... มาเล่นลิ้น... กับฉัน... อีกนะ... ภาคิน..." ภาคินมองเข้าไปในดวงตาของน้ำ... เขาเห็นความเจ็บปวด... และ... ความไม่เชื่อใจ... ที่ฉายชัด... เขาตัดสินใจ... ที่จะพูด... "ตอนนั้น... ฉันกำลัง... จะ... ประสบความสำเร็จ... กับธุรกิจ... ที่ฉัน... สร้างมา... ตั้งแต่ต้น..." ภาคินเริ่มเล่า... "แต่... กลับมี... คน... ที่พยายาม... จะ... ทำลาย... ทุกอย่าง... ที่ฉัน... มี... เขา... ข่มขู่... ฉัน... และ... ครอบครัวของฉัน..." "ข่มขู่... ยังไง..." น้ำถาม... เสียงของเธอเริ่มอ่อนลง... ความรู้สึกสงสัย... และ... ความเห็นใจ... เริ่มแทรกเข้ามา... "เขา... ข่มขู่... ว่าจะ... ทำร้าย... พ่อกับแม่ของฉัน... ถ้าฉัน... ไม่ยอม... ทำตาม... ข้อเสนอ... ของเขา..." ภาคินกล่าว... "ข้อเสนอ... ที่... ทำให้ฉัน... ต้อง... ตัดสินใจ... ที่จะ... ทิ้งทุกอย่าง... ที่นี่... แล้ว... ไป... เริ่มต้น... ใหม่... ที่ต่างประเทศ... เพื่อ... ความปลอดภัย... ของพวกเขา..." น้ำยืนนิ่ง... เธอพยายามประมวลผล... กับสิ่งที่ภาคินกำลังเล่า... มันฟังดู... เหลือเชื่อ... แต่... แววตาของเขาก็... จริงจัง... "แล้ว... ทำไม... คุณไม่... บอกฉัน... ล่ะ... ภาคิน" น้ำถาม... "ทำไม... คุณถึง... เลือกที่จะ... หายไป... โดย... ไม่บอก... อะไร... ฉันเลย..." "ฉัน... กลัว... น้ำ..." ภาคินยอมรับ... "ฉันกลัว... ว่าถ้า... ฉันบอกเธอ... เธอ... อาจจะ... พยายาม... ที่จะ... เข้ามายุ่ง... กับเรื่องนี้... และ... เธอ... อาจจะ... ตกอยู่ใน... อันตราย... ไปด้วย..." "แต่... การที่คุณ... หายไป... โดย... ไม่บอก... มัน... ก็ทำให้ฉัน... เจ็บปวด... มาก... เหมือนกัน... นะ... ภาคิน..." น้ำกล่าว... น้ำตา... เริ่มคลอ... "ฉัน... คิดว่า... คุณ... ไม่รักฉัน... แล้ว..." "ฉันขอโทษ... น้ำ..." ภาคินกล่าว... "ฉัน... รู้ว่า... ฉัน... ทำผิดพลาด... อย่างมหันต์... ฉัน... ไม่ควรจะ... ทิ้งเธอ... ไปแบบนั้น... แต่... ตอนนั้น... ฉัน... ไม่เห็นทางเลือกอื่น... เลย..." "แล้ว... ใคร... คือ... คนที่... ข่มขู่... คุณ... ล่ะ... ภาคิน" น้ำถาม... "คุณ... รู้ไหม..." ภาคินลังเล... "ฉัน... ฉัน... ไม่แน่ใจ... ว่า... ควรจะ... บอกเธอ... หรือเปล่า..." "ภาคิน... เรา... กำลังจะ... ทำธุรกิจ... ด้วยกัน... นะ..." น้ำกล่าว... "ถ้ามี... ศัตรู... ที่เป็น... อันตราย... ต่อเรา... ทั้งคู่... ฉัน... ก็ควรจะ... รู้... ไว้... ใช่ไหม..." ภาคินมองน้ำ... เขาเห็นความมุ่งมั่น... ในดวงตาของเธอ... เขาตัดสินใจ... ที่จะ... ไว้ใจเธอ... "คนคนนั้น... คือ... คุณ... ชาญวิทย์..." ภาคินกล่าว... "เขา... เป็น... คู่แข่ง... ทางธุรกิจ... ของฉัน... มาตลอด... เขา... พยายาม... ที่จะ... หาทาง... ทำลาย... ฉัน... และ... ร่มฟ้า... มาโดยตลอด..." น้ำเบิกตากว้าง... ชาญวิทย์... ชื่อนี้... คุ้นหู... เป็นอย่างดี... เขาคือ... หุ้นส่วน... คนหนึ่ง... ของบริษัท... ร่มฟ้า... "ชาญวิทย์... เหรอ..." น้ำทวนคำ... "แต่... เขา... เป็น... หุ้นส่วน... ของเรา... นะ..." "ฉัน... รู้..." ภาคินกล่าว... "แต่... ฉัน... ไม่เคย... ไว้ใจ... เขา... เลย... ตั้งแต่ต้น... เขา... ดูเหมือน... จะ... เป็น... คน... ที่... สองหน้า... ตลอดเวลา..." "แล้ว... คุณ... แน่ใจ... เหรอ... ว่า... เป็น... เขา... จริงๆ..." น้ำถาม... "ฉัน... มีหลักฐาน... บางอย่าง... ที่... ชี้ว่า... เขา... คือ... คนที่... อยู่เบื้องหลัง... การข่มขู่... ทั้งหมด..." ภาคินตอบ... "แต่... ฉัน... ยัง... ไม่สามารถ... หา... ข้อพิสูจน์... ที่... ชัดเจน... ได้... ในตอนนี้..." น้ำหลับตาลง... เธอรู้สึก... สับสน... และ... หนักใจ... กับข้อมูล... ที่ได้รับ... ชาญวิทย์... คนที่เธอ... เคย... คิดว่า... เป็น... มิตร... กลับกลายเป็น... ศัตรู... ที่น่ากลัว... "ฉัน... ไม่รู้... ว่า... จะ... เชื่อ... อะไร... ดี... ภาคิน..." น้ำกล่าว... "แต่มัน... ก็... เป็น... ไปได้... นะ..." "ฉัน... เข้าใจ... น้ำ..." ภาคินกล่าว... "แต่... ฉัน... อยากให้เธอ... รู้... ความจริง... ว่า... ฉัน... ไม่เคย... ทิ้งเธอ... ไป... โดย... ไม่มีความจำเป็น... ฉัน... แค่... ต้องการ... ปกป้อง... เธอ... และ... ครอบครัวของฉัน..." น้ำมองภาคิน... เธอเห็น... ความเจ็บปวด... และ... ความจริงใจ... ในแววตาของเขา... บางที... เธออาจจะ... ควรจะ... ให้โอกาส... เขา... อีกครั้ง... "ขอบคุณ... สำหรับ... ความจริงใจ... นะ... ภาคิน..." น้ำกล่าว... "ฉัน... จะ... ลอง... คิดดู... อีกที..." ภาคินพยักหน้า... เขาหวังว่า... คำอธิบายของเขา... จะช่วย... ให้... ความสัมพันธ์... ของพวกเขาทั้งสอง... ดีขึ้น...