ฟ้าสีครามเริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้มอมแดง ท้องฟ้าที่เคยสดใสพลันถูกแต่งแต้มด้วยม่านหมอกบางเบา บ่งบอกถึงการมาเยือนของยามราตรี ดวงดาวเริ่มทยอยปรากฏตัวทีละดวง ส่องแสงระยิบระยับราวกับเพชรเม็ดน้อยที่ประดับอยู่บนผืนผ้ากำมะหยี่สีดำสนิท เบื้องล่างนั้น เมืองหลวงที่เคยคึกคักกลับเงียบสงัดลง เสียงรถราที่ดังอึกทึกเมื่อครู่เริ่มเลือนหายไป เหลือเพียงเสียงกระซิบของสายลมที่พัดผ่านช่องหน้าต่างเข้ามาในห้องที่แสนจะคุ้นเคย ภาวินี กุลธราดล หญิงสาวผู้มีรูปโฉมงดงามราวกับภาพวาด ดวงตาโตสีน้ำตาลเข้ม ฉายแววเศร้าสร้อยราวกับมีเรื่องทุกข์ร้อนมาตั้งแต่เกิด ริมฝีปากอิ่มสีชมพูระเรื่อเม้มเข้าหากันแน่น มือเรียวกรีดยาวกำลังบรรจงแต่งหน้าอย่างประณีต ทว่าแววตาที่สะท้อนในกระจกกลับเต็มไปด้วยความสับสนและหวาดหวั่น ยิ่งใกล้จะถึงเวลาสำคัญเท่าไร หัวใจของเธอก็ยิ่งเต้นระรัวราวกับจะหลุดออกมาจากอก "อีกไม่นานแล้วสินะ" เธอพึมพำกับตัวเอง เสียงสั่นเครือจนแทบไม่ได้ยิน "ภาวินี... เจ้าสาวจำเป็นของเขา" เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งติดต่อกัน ทำให้เธอสะดุ้งเล็กน้อย "เข้ามาได้ค่ะ" เธอตอบรับเสียงเบา บานประตูถูกผลักเปิดออก เผยให้เห็นร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีดำสนิท ใบหน้าหล่อเหลาคมคายมีเค้าความดุร้าย ดวงตาคมกริบสีดำขลับราวกับรัตติกาลกำลังจ้องมองมาที่เธออย่างเย็นชา ชายผู้นั้นคือ กวินท์ ภัทรเมธา เจ้าของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์พันล้าน ผู้ที่ถูกขนานนามว่าเป็น "นักธุรกิจไร้หัวใจ" "พร้อมแล้วใช่ไหม" น้ำเสียงทุ้มต่ำของเขากระซิบถาม แฝงไปด้วยความไม่พอใจบางอย่าง ภาวินีกลืนน้ำลายฝืดๆ ก่อนจะตอบรับ "ค่ะ" "ดี" กวินท์เดินเข้ามาหาเธอ ใบหน้ายังคงเรียบเฉย "จำกฎของเราไว้ให้ดี ภาวินี เราจะแต่งงานกันเพื่อผลประโยชน์ของทั้งสองฝ่าย ในสายตาของคนอื่น เราคือคู่รักที่สมบูรณ์แบบ แต่ในความเป็นจริง เราคือหมากที่ถูกวางไว้บนกระดานการแก้แค้นของฉัน" "ฉันรู้ค่ะ" เธอตอบเสียงแผ่ว พยายามเก็บก้อนสะอื้นที่จุกอยู่ที่คอ "ฉันจะทำตามสัญญา" "ดี" เขากล่าวซ้ำ "อย่าทำให้ฉันผิดหวัง ภาวินี หากเธอทำได้ตามที่พูด ทุกอย่างจะจบลงตามที่เราตกลงกัน" เขาจ้องมองเธออีกครั้ง แววตาคมกริบเหมือนจะอ่านความคิดของเธอออก "จำไว้นะ ภาวินี นี่คือโอกาสครั้งสุดท้ายของเธอที่จะได้ไถ่โทษ" "ฉันจะทำทุกอย่างค่ะ" เธอตอบอย่างหนักแน่น แม้ในใจจะเจ็บปวดเกินกว่าจะบรรยาย ความผิดพลาดในอดีตที่เธอเคยก่อไว้ มันตามหลอกหลอนเธอเสมอ และการแต่งงานครั้งนี้ก็คือหนทางเดียวที่เธอจะสามารถชดใช้ความผิดนั้นได้ กวินท์โน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ ห่างจากใบหน้าของเธอเพียงคืบ ลมหายใจอุ่นๆ ของเขาปะทะเข้ากับผิวหน้า ทำให้เธอใจเต้นแรงยิ่งกว่าเดิม "ขอให้โชคดี เจ้าสาวจำเป็น" เขาผละออกไป ทิ้งให้ภาวินีเผชิญหน้ากับความรู้สึกที่ตีรวนอยู่ภายใน เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามรวบรวมสติ ร่างกายของเธอก้าวเดินออกจากห้อง สู่เส้นทางที่ถูกกำหนดไว้แล้ว เส้นทางที่เต็มไปด้วยมายาและการหลอกลวง งานเลี้ยงฉลองที่จัดขึ้นอย่างหรูหราอลังการเต็มไปด้วยแขกเหรื่อผู้มีชื่อเสียงมากมาย แสงไฟระยิบระยับสะท้อนกับเครื่องแก้วราคาแพง เสียงพูดคุยเจื้อยแจ้วดังไปทั่วบริเวณ ภาวินีในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ปรากฏตัวขึ้นท่ามกลางความสนใจของผู้คน เธอเดินเคียงข้างกวินท์ที่สวมชุดทักซิโด้สีดำสง่างาม ใบหน้าของทั้งคู่ประดับไปด้วยรอยยิ้มที่ดูราวกับเป็นคู่รักที่หวานชื่นที่สุดในโลก "สวยมากเลยค่ะ คุณภาวินี" เสียงแซลลี่ เลขาส่วนตัวของกวินท์ เอ่ยชมเมื่อเธอเดินเข้ามาใกล้ "เหมาะสมกันจริงๆ ค่ะ" ภาวินีพยายามยิ้มตอบ "ขอบคุณค่ะ คุณแซลลี่" "คุณภาวินีครับ" เสียงทักทายดังมาจากด้านหลัง เมื่อเธอหันไป ก็พบกับคุณหญิงอรุณรัศมี มารดาของกวินท์ ผู้หญิงสูงวัยที่ดูสง่างามและมีอำนาจ "สวัสดีค่ะ คุณหญิง" ภาวินีกล่าวทักทายด้วยความเคารพ "ยินดีด้วยนะลูก" คุณหญิงอรุณรัศมีกล่าว "ถึงแม้จะไม่ได้เลือกด้วยตัวเอง แต่ก็ถือว่าได้ลูกสะใภ้ที่ดี" คำพูดของคุณหญิงทำให้ภาวินีรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย "ขอบคุณค่ะ" "คุณภาวินีเป็นคนดีนะคะ" แซลลี่เสริม "คุณกวินท์โชคดีมาก" กวินท์เพียงแต่ยิ้มบางๆ ที่มุมปาก สายตาคมกริบของเขามองไปยังภาวินี ก่อนจะหันกลับไปพูดคุยกับแขกคนอื่นต่อ "คุณกวินท์ดูมีความสุขนะคะ" ภาวินีเอ่ยถามแซลลี่ "แน่นอนค่ะ" แซลลี่ตอบ "ในที่สุดเขาก็ได้ในสิ่งที่เขาต้องการ" "สิ่งที่เขาต้องการ?" ภาวินีอดสงสัยไม่ได้ "ก็... การแต่งงานครั้งนี้ไงคะ" แซลลี่ตอบอย่างใสซื่อ "เขาเตรียมการมานานมาก" ภาวินีรู้สึกใจหายวาบ นี่เธอคือส่วนหนึ่งของแผนการแก้แค้นของเขาจริงๆ สินะ การแต่งงานที่ควรจะเป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตคู่ กลับกลายเป็นเพียงเครื่องมือที่จะทำให้เขาบรรลุเป้าหมายบางอย่าง "คุณภาวินีคะ" เสียงทักทายดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นนักธุรกิจรุ่นใหญ่ ท่านประธานของบริษัทคู่แข่งของกวินท์ "ยินดีด้วยนะครับ" "ขอบคุณค่ะ ท่านประธาน" "ผมได้ยินเรื่องการแต่งงานของคุณกับคุณกวินท์มาสักพักแล้ว" ท่านประธานกล่าว "คุณกวินท์นี่เป็นคนเด็ดขาดจริงๆ นะครับ" "ค่ะ" ภาวินีตอบรับ พลางมองหากวินท์ที่ยืนอยู่ไม่ไกล "ผมขอเตือนคุณไว้หน่อยนะครับ" ท่านประธานกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง "คุณกวินท์ไม่ใช่คนที่จะไว้ใจได้ง่ายๆ เขาอันตรายกว่าที่คุณคิด" คำเตือนของท่านประธานทำให้ภาวินีรู้สึกหนาวสะท้านไปทั้งตัว เธอมองไปที่กวินท์อีกครั้ง ชายหนุ่มที่กำลังพูดคุยอย่างออกรสกับแขกคนอื่น ใบหน้าของเขาดูมีความสุขอย่างแท้จริง ราวกับว่าการแต่งงานครั้งนี้คือสิ่งที่เขาต้องการมาตลอด "ขอบคุณสำหรับคำเตือนค่ะ" ภาวินีตอบรับอย่างสุภาพ "ผมหวังว่าคุณจะไม่เสียใจทีหลังนะครับ" ท่านประธานกล่าว ก่อนจะเดินจากไป ภาวินีรู้สึกได้ถึงความผิดปกติในงานแต่งงานของตัวเอง เธอถูกจับแต่งงานกับชายที่เธอไม่เคยรู้จักมาก่อน ทั้งหมดเป็นเพราะความผิดพลาดในอดีตของเธอ ความผิดพลาดที่ทำให้เธอต้องมาตกอยู่ในสถานการณ์นี้ "คุณภาวินี" เสียงเรียกของกวินท์ดังขึ้น ทำให้เธอหลุดจากภวังค์ "มานี่สิ" เธอเดินเข้าไปหาเขา "มีอะไรคะ" "ถ่ายรูปกับแขกหน่อย" เขาบอก พลางจับมือเธอไว้แน่น ทั้งคู่ยืนยิ้มให้กล้อง แสงแฟลชสาดส่องไปทั่วบริเวณ ภาวินีรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังแสดงละครที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต เธอคือเจ้าสาวจำเป็นของชายที่ชื่อกวินท์ ภัทรเมธา และเธอจะต้องทนอยู่กับความจริงอันโหดร้ายนี้ต่อไป "คุณดูเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่" กวินท์กระซิบถาม ขณะที่ช่างภาพกำลังเปลี่ยนเลนส์ "เปล่าค่ะ" เธอตอบ พยายามซ่อนความกังวลไว้ในใจ "อย่าคิดมาก ภาวินี" เขาบอก "ทำหน้าที่ของเธอให้ดีที่สุดก็พอ" "ค่ะ" เธอตอบรับ ค่ำคืนอันยาวนานดำเนินต่อไป ภาวินีต้องทนกับการแสดงละครที่แสนเจ็บปวดนี้ต่อไป เธอไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร แต่สิ่งหนึ่งที่เธอรู้แน่ๆ คือ ชีวิตของเธอได้เปลี่ยนไปตลอดกาล นับตั้งแต่ก้าวเท้าเข้ามาในงานแต่งงานครั้งนี้