แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องทำงานของกวินท์ ชายหนุ่มนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ ใบหน้าของเขาฉายแววครุ่นคิดอย่างหนัก เขาเพิ่งได้รับรายงานจากแซลลี่เกี่ยวกับความคืบหน้าของแผนการ และมันก็เป็นไปตามที่คาดไว้ “เธอแน่ใจนะว่าไม่มีใครสงสัยในตัวเธอ” กวินท์ถามแซลลี่ที่ยืนอยู่ตรงหน้า “ไม่มีค่ะ คุณกวินท์” แซลลี่ตอบ “คุณภาวินีก็ยังคงเชื่อว่าเรากำลังพูดคุยเรื่องธุรกิจ” “ดี” กวินท์กล่าว “ทุกอย่างต้องดำเนินต่อไปตามแผน เราไม่สามารถปล่อยให้ใครมาขัดขวางได้” “แล้วแผนต่อไปล่ะคะ” แซลลี่ถาม “เราต้องทำให้เรื่องของเราดูแนบเนียนกว่านี้” กวินท์ตอบ “ฉันจะพาเธอไปเปิดตัวในงานสังคมสำคัญๆ เพื่อให้ทุกคนเห็นว่าเรามีความสุข” “แต่คุณกวินท์คะ คุณภาวินี…” แซลลี่ยังไม่ทันพูดจบ กวินท์ก็ตัดบท “ฉันรู้ว่าเธอกังวล” กวินท์กล่าว “แต่ฉันจะจัดการเอง เธอมีหน้าที่แค่ทำตามที่ฉันสั่ง” แซลลี่พยักหน้ารับด้วยความจำใจ เมื่อแซลลี่ออกไปแล้ว กวินท์ก็หยิบรูปถ่ายใบหนึ่งขึ้นมาดู รูปนั้นเป็นรูปของพ่อแม่ของเขาที่ถ่ายคู่กันในวันแต่งงาน รอยยิ้มของพวกเขาเต็มไปด้วยความสุข “พ่อครับ แม่ครับ ผมจะทำให้ทุกคนที่ทำลายความสุขของเราต้องชดใช้” กวินท์พึมพำ ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น “เข้ามา” กวินท์กล่าว ภาวินีเดินเข้ามาในห้องทำงานของเขา ใบหน้าของเธอดูซีดเผือดกว่าปกติ “คุณกวินท์คะ” “มีอะไร?” กวินท์ถาม พลางลุกขึ้นยืน “ฉัน… ฉันอยากจะขอคุยกับคุณเรื่องสำคัญค่ะ” ภาวินีกล่าว “เรื่องอะไร?” กวินท์ถาม “เรื่องข้อตกลงของเราค่ะ” ภาวินีตอบ “ฉัน… ฉันรู้สึกว่าฉันไม่สามารถทนอยู่แบบนี้ต่อไปได้อีกแล้ว” กวินท์เดินเข้ามาหาเธอ “เธอหมายความว่ายังไง?” “ฉันหมายความว่า… ฉันอยากจะขอให้เรายุติข้อตกลงนี้” ภาวินีกล่าว “ฉันไม่ต้องการให้คุณเอาฉันไปเป็นเครื่องมือในการแก้แค้นใครอีกแล้ว” กวินท์มองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความผิดหวัง “เธอพูดจริงเหรอ ภาวินี?” “จริงค่ะ” ภาวินีตอบ “ฉันรู้ว่าคุณต้องการแก้แค้น แต่ฉันไม่สามารถทำร้ายใครได้อีกแล้ว” “แต่เธอรู้ไหมว่าถ้าเธอจากไป จะเกิดอะไรขึ้น” กวินท์ถาม “พ่อของเธออาจจะเจออันตรายอีกครั้ง” ภาวินีตัวสั่น “คุณ… คุณจะขู่ฉันเหรอคะ” “เปล่า” กวินท์ตอบ “ฉันแค่บอกความจริง” “แต่ฉันจะอยู่กับคุณได้อย่างไรคะ ในเมื่อฉันไม่เชื่อใจคุณ” ภาวินีถาม “ฉันไม่สามารถใช้ชีวิตอยู่กับคนที่โกหกฉันได้” “ฉันไม่ได้โกหกเธอ” กวินท์พูด “ฉันแค่ยังบอกความจริงทั้งหมดไม่ได้” “แล้วเมื่อไหร่คุณจะบอกคะ” ภาวินีถาม “เมื่อแผนการของคุณสำเร็จ? หรือเมื่อฉันทนไม่ไหวแล้วหนีไป?” กวินท์เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าว “ฉันจะให้ข้อเสนอสุดท้ายกับเธอ” “ข้อเสนออะไรคะ” ภาวินีถาม “อยู่กับฉัน” กวินท์กล่าว “และฉันจะทำให้เธอมีความสุขที่สุดเท่าที่จะทำได้ ฉันจะดูแลเธอ จะปกป้องเธอ และฉันจะบอกความจริงทั้งหมดกับเธอ ในวันที่ฉันพร้อม” ภาวินีมองเข้าไปในดวงตาของกวินท์ เธอเห็นความจริงใจบางอย่างในนั้น แม้ว่าเธอจะยังคงหวาดระแวง แต่เธอก็รู้สึกว่าเธอเริ่มจะมองเห็นบางอย่างที่แตกต่างออกไปในตัวเขา “แต่… ถ้าคุณทำร้ายฉัน หรือทำร้ายครอบครัวของฉันอีก” ภาวินีถามเสียงสั่น “ฉันจะไม่ทำ” กวินท์ตอบ “ฉันสัญญา” ภาวินีลังเล เธอรู้ว่าการตัดสินใจครั้งนี้สำคัญมาก หากเธอเลือกที่จะอยู่ เธออาจจะตกอยู่ในอันตราย แต่หากเธอเลือกที่จะหนี เธอก็ไม่แน่ใจว่าครอบครัวของเธอจะเป็นอย่างไร “ฉัน… ฉันจะลองคิดดูนะคะ” ภาวินีกล่าว กวินท์ยิ้มอย่างอ่อนโยน “ฉันจะรอ” เขาพูด ภาวินีเดินออกจากห้องทำงานของกวินท์ไป ทิ้งให้เขายืนอยู่ตามลำพัง เธอไม่รู้ว่าเธอตัดสินใจถูกหรือผิด แต่เธอรู้ว่าหัวใจของเธอกำลังสับสนอย่างหนัก ระหว่างความกลัว ความสงสัย และความรู้สึกบางอย่างที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นมาอย่างช้าๆ เธอไม่แน่ใจว่าความรู้สึกนั้นคืออะไรกันแน่ แต่ที่แน่ๆ คือมันทำให้เธอหวั่นไหวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน