เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้น เป็นสัญญาณบอกว่าเช้าวันใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว แต่นารากลับรู้สึกราวกับว่าเธอไม่ได้หลับเลยสักงีบเดียว ภาพใบหน้าคมคายของวิคเตอร์ บัตเลอร์ ยังคงติดตาตรึงใจเธออยู่ตลอดทั้งคืน “คุณหมอครับ” เสียงมาร์คดังขึ้นเมื่อเขาเข้ามาในห้องทำงานเล็กๆ ของนารา “คุณหมอไหวไหมครับ วันนี้มีคนไข้ต้องผ่าตัดอีกหลายเคส” นาราส่ายหน้าช้าๆ “ไหวค่ะ” เธอตอบเสียงแหบพร่า “ฉันต้องทำหน้าที่” “แต่คุณหมอยังดูไม่ค่อยดีเลยนะครับ” มาร์คสังเกตเห็นรอยคล้ำใต้ดวงตาของเธอ “ไม่เป็นไรค่ะ” นาราพยายามยิ้ม “เดี๋ยวฉันไปล้างหน้าหน่อย” เธอเดินออกจากห้องทำงานไปยังห้องน้ำ หยิบน้ำเย็นขึ้นมาล้างหน้าเพื่อปลุกตัวเองให้ตื่น แต่ภาพสะท้อนในกระจกกลับเป็นใบหน้าซีดเซียวที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าและสับสน “นี่ฉันกำลังทำอะไรอยู่” เธอพึมพำกับตัวเอง เสียงเคาะประตูห้องทำงานดังขึ้น “นารา” เป็นเสียงของ คุณหญิงรัชนี ประธานคณะกรรมการบริหารโรงพยาบาล และเป็นผู้อุปถัมภ์หลักของนับตั้งแต่เธอเข้ามาทำงานที่นี่ นาราเปิดประตูออก “สวัสดีค่ะคุณหญิง” คุณหญิงรัชนีเป็นสตรีสูงวัยผู้สง่างาม ใบหน้ายังคงความสวยงามตามวัย แต่ดวงตาของท่านฉายแววเคร่งขรึม “มาคุยกันหน่อยสิ” ทั้งสองเดินเข้าไปในห้องทำงานของคุณหญิงซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าห้องของนารามาก “นั่งก่อนสิ” คุณหญิงผายมือเชิญ “ฉันได้ยินเรื่องของคุณกับท่านประธานบัตเลอร์มาแล้ว” นารารู้สึกใจหายวาบ “คุณหญิงคะ” “ไม่ต้องห่วง” คุณหญิงรัชนีเอ่ยขึ้น “ฉันไม่ได้จะตำหนิอะไรคุณ” ท่านยกมือขึ้นกอดอก “ฉันแค่อยากจะเตือนสติคุณ” “เตือนเรื่องอะไรคะ” “เรื่องสัญญาของคุณกับองค์กร” คุณหญิงรัชนีมองตรงมาที่นารา “คุณลืมไปแล้วหรือว่าคุณเป็นหนี้เขาอยู่” “ดิฉันไม่เคยลืมค่ะคุณหญิง” นาราตอบเสียงหนักแน่น “แต่…” “แต่คุณกำลังจะเอาตัวเองไปผูกติดกับผู้ชายที่อันตรายเกินไป” คุณหญิงรัชนีเว้นจังหวะ “วิคเตอร์ บัตเลอร์ ไม่ใช่คนที่จะมาเล่นๆ ด้วย เขาต้องการทุกอย่างที่เขาต้องการ และถ้าเขาต้องการคุณ เขาก็จะทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้คุณมา” “ดิฉันเข้าใจค่ะ” “คุณเข้าใจจริงๆ หรือเปล่า” คุณหญิงรัชนีมองสำรวจเธอ “คุณหมอคะ ความรู้สึกมันเป็นเรื่องที่ห้ามกันไม่ได้ แต่หน้าที่ก็คือหน้าที่ คุณมีชีวิตของคนไข้จำนวนมากอยู่ในมือ และคุณมีภาระผูกพันกับองค์กรที่ให้โอกาสคุณมา” “ดิฉันรู้ค่ะ” นารากลืนน้ำลาย “ดิฉันกำลังพยายามหาทางออกที่ดีที่สุด” “ทางออกที่ดีที่สุดสำหรับคุณตอนนี้ คือการรักษาตัวให้ปลอดภัย และอย่าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของผู้ชายคนนั้น” คุณหญิงรัชนีพูดเสียงเข้ม “ฉันรู้ว่าเขามีอำนาจ แต่คุณก็มีศักดิ์ศรีและอนาคตของตัวเอง” “แต่ถ้าดิฉันปฏิเสธเขา…” “คุณจะเผชิญหน้ากับเขา” คุณหญิงรัชนีตอบอย่างตรงไปตรงมา “คุณต้องเตรียมใจให้พร้อม คุณหมอคะ ความรักมันสวยงาม แต่มันก็อันตรายได้เช่นกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อมันมาพร้อมกับอำนาจที่มืดดำ” “ขอบคุณค่ะคุณหญิง” นารากล่าวอย่างรู้สึกผิด หลังจากพูดคุยกับคุณหญิงรัชนีเสร็จ นาราก็ยิ่งรู้สึกสับสนมากขึ้นไปอีก คำพูดของคุณหญิงทำให้เธอฉุกคิดถึงอันตรายที่อาจจะตามมา หากเธอตัดสินใจผิดพลาด เมื่อถึงเวลาผ่าตัด นาราได้สวมชุดผ่าตัดสีฟ้าอ่อน สวมหน้ากากและหมวกคลุมผม ปิดบังใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล เธอเดินเข้าไปในห้องผ่าตัดที่เต็มไปด้วยเครื่องมือแพทย์อันทันสมัย ทีมแพทย์พยาบาลทุกคนต่างพร้อมสำหรับการทำงาน “พร้อมนะครับ” เสียงหัวหน้าพยาบาลดังขึ้น นารพยักหน้า “พร้อมครับ” คนไข้ที่อยู่บนเตียงผ่าตัดคือ ชายวัยกลางคนคนหนึ่งซึ่งมีอาการหัวใจวายเฉียบพลัน การผ่าตัดครั้งนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อชีวิตของเขา ขณะที่นารากำลังเริ่มทำการผ่าตัด มือของเธอก็เริ่มสั่นเล็กน้อย “คุณหมอครับ” เสียงมาร์คดังขึ้นข้างๆ “ใจเย็นๆ นะครับ” นาราพยายามควบคุมสติ “ค่ะ” เธอค่อยๆ ใช้เครื่องมือแพทย์บรรจงเปิดหน้าอกของคนไข้ ภาพหัวใจที่เต้นตุบๆ อยู่ตรงหน้า ทำให้เธอต้องโฟกัสไปที่งานตรงหน้าอย่างเต็มที่ “ความดันคงที่ครับ” พยาบาลรายงาน “อัตราการเต้นของหัวใจสม่ำเสมอครับ” ทุกอย่างเป็นไปตามแผน แต่ในห้วงความคิดของนารา กลับมีความคิดอื่นแทรกเข้ามา ‘ถ้าฉันทำผิดพลาดไป…ถ้าฉันไม่สามารถช่วยชีวิตเขาได้…แล้วฉันจะเอาหน้าไปสู้กับวิคเตอร์ได้อย่างไร’ ‘หรือว่านี่คือจุดเริ่มต้นของความล้มเหลวของฉัน’ “คุณหมอครับ!” เสียงมาร์คดังขึ้นอย่างตื่นตระหนก “เลือดออกเยอะมาก!” นารารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุน เธอเงยหน้าขึ้นมองมาร์ค ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวล “เราควบคุมมันไม่ได้ครับ!” วินาทีนั้น นารารู้สึกเหมือนถูกไฟฟ้าช็อต เธอเห็นภาพใบหน้าของวิคเตอร์ลอยมา ภาพที่เขาขอหัวใจของเธอ ‘นี่คือผลของการเลือกที่ผิดใช่ไหม’ “ใจเย็นๆ ครับคุณหมอ” มาร์คพยายามปลุกเธอ “เราต้องหาทาง” นาราพยายามรวบรวมสติ เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ “เตรียมเข็มเย็บเส้นเลือดครับ” เธอกล่าวเสียงหนักแน่น “เราจะเย็บเส้นเลือดที่ฉีกขาด” เธอใช้สมาธิทั้งหมดที่มีในการควบคุมมือให้มั่นคง เธอรู้ว่านี่คือช่วงเวลาที่สำคัญที่สุด การตัดสินใจผิดพลาดเพียงครั้งเดียว อาจหมายถึงชีวิตของคนไข้ “เย็บให้แน่นนะครับคุณหมอ” มาร์คกระซิบ นาราใช้ความละเอียดอ่อนและความชำนาญทั้งหมดที่มี บรรจงเย็บเส้นเลือดที่ฉีกขาดอย่างรวดเร็วและแม่นยำ “เลือดหยุดแล้วครับ!” เสียงพยาบาลดังขึ้นอย่างโล่งอก นารารู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก เธอแทบจะทรุดตัวลง “เยี่ยมมากครับคุณหมอ” มาร์คยิ้มให้เธอ “คุณทำได้” หลังจากผ่าตัดเสร็จสิ้น นาราก็รู้สึกหมดเรี่ยวแรง เธอถอดชุดผ่าตัดออก และเดินออกจากห้องผ่าตัดอย่างเชื่องช้า “คุณหมอครับ” มาร์คเดินตามเธอมา “ผมเป็นห่วงคุณนะ” “ฉันไม่เป็นไรค่ะ” นาราพยายามยิ้ม “แค่เหนื่อย” “คุณหมอต้องพักผ่อนนะครับ” “ค่ะ” เมื่อเดินออกมาจากโรงพยาบาล นาราก็พบกับรถลีมูซีนสีดำสนิทจอดรออยู่ตรงทางเข้า วิคเตอร์ บัตเลอร์ ก้าวลงมาจากรถ ใบหน้าของเขาเรียบเฉย แต่แววตาของเขากลับเต็มไปด้วยความคาดหวัง “ผมมารับคุณ” เขาบอก นารารู้สึกประหม่า “แต่…ฉันต้องกลับบ้าน” “ผมจะไปส่ง” วิคเตอร์กล่าว “เรามีเรื่องต้องคุยกัน” นาราลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าตอบรับ เธอรู้ดีว่าการหลีกเลี่ยงไม่ใช่ทางออก เมื่อเธอขึ้นรถมา นาราก็รู้สึกถึงบรรยากาศที่อึดอัด วิคเตอร์นั่งเงียบๆ ปล่อยให้นาราเป็นฝ่ายเริ่มบทสนทนา “คุณวิคเตอร์คะ” “ผมรู้ว่าคุณกำลังหนักใจ” วิคเตอร์หันมามองเธอ “แต่ผมขอให้คุณเชื่อใจผม” “เชื่อใจได้อย่างไรคะ” นาราถามอย่างไม่เข้าใจ “ในเมื่อฉันยังไม่รู้เลยว่าคุณต้องการอะไรกันแน่” “ผมต้องการคุณ” วิคเตอร์ตอบเสียงหนักแน่น “ผมต้องการคุณมาอยู่เคียงข้างผม” “แต่ฉันมีหน้าที่” “ผมจะช่วยคุณจัดการเรื่องนั้นเอง” วิคเตอร์กล่าว “ผมจะจัดการทุกอย่างให้เอง คุณแค่ต้องตอบตกลง” คำพูดของวิคเตอร์ทำให้หัวใจของนาราเต้นแรงขึ้น เขาดูมั่นใจเหลือเกิน ราวกับว่าเขาจะสามารถแก้ไขทุกปัญหาได้ “คุณวิคเตอร์คะ…” “ผมไม่ได้ขอให้คุณตัดสินใจตอนนี้” วิคเตอร์ยื่นมือมาแตะมือของเธอเบาๆ “แต่ผมหวังว่าคุณจะให้โอกาสผม” สัมผัสของเขาทำให้หัวใจของนาราสั่นไหว เธอไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครมาก่อน “ฉัน…ฉันจะลองคิดดูค่ะ” วิคเตอร์ยิ้มบางๆ เป็นรอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของนาราหวั่นไหว “ดีมาก” เขาตอบ “ผมจะรอ” ในขณะที่รถกำลังเคลื่อนตัวออกจากโรงพยาบาล นาราก็หันกลับไปมอง นาราเห็นมาร์คยืนมองรถของเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วง เธอรู้ดีว่าการตัดสินใจครั้งนี้ จะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาล