คิรากรยื่นกล่องเอกสารให้ชายในชุดสูทที่ยืนคุมเชิงอยู่ เขามองใบหน้าเคร่งขรึมของอีกฝ่ายด้วยแววตาที่ซ่อนเร้นอะไรบางอย่าง มือข้างหนึ่งแกล้งทำเป็นล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อเชิ้ตด้านใน ราวกับจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา "อย่าคิดทำอะไรโง่ๆ" ชายในชุดสูทเตือนเสียงห้วน สายตาจับจ้องทุกความเคลื่อนไหวของคิรากรอย่างไม่วางตา "นายรู้ดีว่าแกไม่มีทางหนีไปไหนได้" "ใจเย็นน่า" คิรากรยิ้มมุมปากที่มุมหนึ่ง แต่รอยยิ้มนั้นไม่ได้ส่งไปถึงดวงตา "ผมแค่จะโทรศัพท์บอกเลขาว่าวันนี้กลับบ้านดึกหน่อย กลัวเธอจะรอนาน" เขากดโทรศัพท์ที่ซ่อนอยู่ในกระเป๋าอย่างรวดเร็ว พิมพ์ข้อความสั้นๆ ที่เตรียมไว้ก่อนหน้านี้ แล้วกดส่งออกไปทันที เป็นข้อความที่ส่งไปยังกมลทิพย์ และมีคุณธนาเป็นผู้รับทราบในสำเนา เขาแอบบันทึกเสียงบทสนทนากับชายชุดสูทคนนี้ไว้ด้วย โดยเปิดโหมดบันทึกเสียงเงียบๆ ผ่านแอปพลิเคชันในโทรศัพท์ "เสร็จแล้ว" คิรากรบอก พลางเก็บโทรศัพท์กลับเข้าที่เดิม "เอกสารอยู่ครบถ้วนตามที่สั่ง" ชายชุดสูทคนนั้นรับกล่องเอกสารไป เปิดออกดูอย่างรวดเร็ว ใบหน้าของเขากระตุกเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าเอกสารทุกอย่างยังคงอยู่ที่เดิม "ดี" เขาพยักหน้า "ทีนี้ก็รอเจ้านายมาตรวจสอบ" "ผมขอทราบได้ไหมว่าเจ้านายของคุณเป็นใคร" คิรากรถาม พยายามทำเสียงให้เป็นปกติที่สุด "ผมจะได้รู้ว่าผมกำลังเล่นอยู่กับใคร" "แกไม่จำเป็นต้องรู้" ชายชุดสูทยักไหล่ "สิ่งที่แกควรรู้ก็คือ การทรยศครั้งนี้ของแกมันจะนำมาซึ่งจุดจบที่ไม่สวยงามแน่" "ผมไม่ได้ทรยศใคร" คิรากรตอบ "ผมแค่ทำในสิ่งที่ต้องทำ" "สิ่งที่ต้องทำอย่างนั้นเหรอ" ชายชุดสูทหัวเราะเสียงเย็น "แกคิดว่าแกฉลาดมากใช่ไหม คิดจะหักหลังพวกเราเพื่อไปเข้ากับพวกนั้น" "ผมไม่ได้เข้ากับใคร" คิรากรยืนยัน "ผมแค่ต้องการความปลอดภัยให้กับตัวเอง" "ความปลอดภัยอย่างนั้นเหรอ" ชายชุดสูทย้ำคำ "แกคิดผิดแล้ว การที่แกมาอยู่ที่นี่ มันก็เหมือนกับการประกาศสงครามกับพวกเรา" "ถ้าอย่างนั้น ผมก็ต้องขอโทษด้วย" คิรากรกล่าว "แต่ผมจะไม่ยอมให้ใครมาข่มเหง และผมก็จะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายคนที่ผมรัก" "คนรักอย่างนั้นเหรอ" ชายชุดสูทมองคิรากรด้วยสายตาดูถูก "แกมันก็แค่คนเห็นแก่ตัวที่พร้อมจะขายเพื่อนเพื่อเอาตัวรอด" "คุณพูดอะไรไม่ถูกหรอก" คิรากรตอบเสียงเรียบ "คุณไม่รู้หรอกว่าผมต้องเจออะไรมาบ้าง" ทันใดนั้น เสียงเครื่องยนต์ของรถยนต์หลายคันก็ดังขึ้นจากด้านนอกโกดัง เสียงประตูรถถูกเปิดปิด และเสียงฝีเท้าที่ดังใกล้เข้ามา "พวกของเจ้านายมาแล้ว" ชายชุดสูทบอก "เตรียมตัวให้พร้อม" คิรากรยืนนิ่ง แต่ในใจของเขากำลังประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว เขามองออกไปนอกหน้าต่างที่เต็มไปด้วยฝุ่นและใยแมงมุม เห็นเงาตะคุ่มของผู้คนที่กำลังเดินเข้ามา "เข้ามา!" ชายชุดสูทตะโกนสั่ง ประตูโกดังเปิดออกอย่างแรง เผยให้เห็นชายร่างใหญ่หลายคนเดินเข้ามา พร้อมกับชายสูงวัยที่ดูมีอำนาจ นัยน์ตาของชายสูงวัยผู้นั้นฉายประกายแห่งความเย็นชา "เอกสารอยู่ครบถ้วน" ชายชุดสูทรายงาน "และคนของเราก็มาถึงแล้ว" ชายสูงวัยพยักหน้า เขาเดินตรงเข้ามาหาคิรากร สายตาของเขากวาดมองตั้งแต่หัวจรดเท้า "แกคือคิรากรสินะ" ชายสูงวัยกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบพร่า "ได้ยินว่าแกมีของดีมาให้ฉัน" "ผมมีสิ่งที่ท่านต้องการ" คิรากรตอบ พยายามควบคุมเสียงไม่ให้สั่น "ดี" ชายสูงวัยยิ้ม "ฉันชอบคนตรงไปตรงมา" "แต่ก่อนที่ผมจะมอบสิ่งนี้ให้ท่าน" คิรากรกล่าวต่อ "ผมขอต่อรองบางอย่าง" "ต่อรองอย่างนั้นเหรอ" ชายสูงวัยเลิกคิ้ว "แกคิดว่าแกมีสิทธิ์อะไรมาต่อรองกับฉัน" "ผมมีสิทธิ์ที่จะขอความปลอดภัย" คิรากรบอก "ผมต้องการให้แน่ใจว่าคนที่ผมรัก จะปลอดภัยจากการตามล่าของท่าน" "แกหมายถึงใคร" ชายสูงวัยถาม "ผู้หญิงคนนั้นน่ะเหรอ" คิรากรพยักหน้าช้าๆ "เธอชื่อลลิล เธอไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ และผมไม่อยากให้เธอต้องมารับเคราะห์ไปด้วย" "หึ" ชายสูงวัยหัวเราะ "แกคิดว่าฉันเป็นคนใจดีอย่างนั้นเหรอ" "ผมรู้ว่าท่านไม่ใช่คนใจดี" คิรากรกล่าว "แต่ผมเชื่อว่าท่านก็เห็นแก่ประโยชน์เหมือนกัน" "ประโยชน์อย่างนั้นเหรอ" ชายสูงวัยเลิกคิ้วอีกครั้ง "แกจะเสนออะไรให้ฉัน" "ผมจะมอบเอกสารชุดนี้ให้ท่าน" คิรากรชี้ไปที่กล่องเอกสาร "และผมจะให้ข้อมูลเกี่ยวกับคนที่กำลังพยายามเปิดโปงท่านอยู่" "ข้อมูลอย่างนั้นเหรอ" ชายสูงวัยสนใจ "ใครล่ะ" "ลลิล" คิรากรเอ่ยชื่อ "และทนายความอีกคนหนึ่ง" ชายสูงวัยเงียบไปครู่หนึ่ง เขาพิจารณาใบหน้าของคิรากรอย่างถี่ถ้วน "แล้วสิ่งที่แกต้องการคืออะไร" เขาถาม "ผมต้องการให้ท่านสัญญากับผมว่า จะไม่แตะต้องลลิล และจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเธออีกต่อไป" คิรากรกล่าว "ถ้าท่านทำตามนี้ ผมจะให้ข้อมูลที่ท่านต้องการทั้งหมด" ชายสูงวัยพิจารณาข้อเสนออย่างรอบคอบ เขามองไปที่ลูกน้องของเขา แล้วหันกลับมามองคิรากร "ตกลง" เขาตอบ "ฉันจะให้สัญญากับแก แต่แกต้องให้ข้อมูลที่น่าเชื่อถือจริงๆ" "ผมจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง" คิรากรกล่าว "แต่ก่อนที่ผมจะให้ข้อมูล ผมขอให้ท่านยืนยันคำสัญญาต่อหน้าพยานพวกนี้" ชายสูงวัยเหลือบมองลูกน้องของเขา แล้วพยักหน้า "ฉันสัญญา" เขาพูด "ฉันจะไม่แตะต้องผู้หญิงชื่อลลิล และจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเธออีกต่อไป" ทันทีที่คำสัญญานั้นหลุดออกจากปากของชายสูงวัย คิรากรก็คว้าโทรศัพท์ที่ซ่อนอยู่ในกระเป๋าออกมา พลางกดปุ่มบันทึกเสียงให้หยุดทำงาน "ขอบคุณครับ" คิรากรกล่าว "และนี่คือข้อมูลที่ท่านต้องการ" เขาหยิบแผ่นซีดีบางอย่างที่ซ่อนไว้ในกระเป๋าเสื้อออกมา ยื่นให้กับชายสูงวัย "ในนี้มีข้อมูลทุกอย่างเกี่ยวกับคนที่กำลังพยายามเปิดโปงท่าน" คิรากรบอก "ทั้งชื่อ ที่อยู่ และแผนการของพวกเขา" ชายสูงวัยรับแผ่นซีดีไปอย่างรวดเร็ว เขามองแผ่นซีดีด้วยความพึงพอใจ "ดีมาก" เขาบอก "แกทำได้ดีมาก" "ถ้าอย่างนั้น ผมขอตัวนะครับ" คิรากรกล่าว "ผมต้องการจะไปดูแลคนที่ผมรัก" ชายสูงวัยพยักหน้า "ไปได้" คิรากรเดินออกจากโกดังไปอย่างช้าๆ เขารู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก เขามองย้อนกลับไปเห็นชายสูงวัยกำลังตรวจสอบข้อมูลในแผ่นซีดีอย่างตั้งใจ "แผนของฉันกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว" คิรากรพึมพำกับตัวเอง ในขณะเดียวกัน ที่บ้านของกมลทิพย์ ลลิลและคุณธนากำลังนั่งลุ้นระทึก "โทรศัพท์ของคุณคิรากรก็ยังเงียบอยู่เลยค่ะ" ลลิลกล่าวด้วยความกังวล "ฉันกลัวว่าจะมีอะไรผิดพลาด" "ใจเย็นๆ คุณลลิล" กมลทิพย์ปลอบ "เราต้องเชื่อใจเขา" ทันใดนั้น โทรศัพท์มือถือของกมลทิพย์ก็ดังขึ้น หน้าจอแสดงว่าเป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย "ใครคะ" ลลิลถาม "ไม่รู้ค่ะ" กมลทิพย์ตอบ "แต่ดูเหมือนจะเป็นเบอร์จากต่างประเทศ" เธอกดรับสาย "สวัสดีค่ะ" กมลทิพย์กล่าว "นี่กมลทิพย์ใช่ไหม" เสียงผู้ชายคนหนึ่งดังมาจากปลายสาย "ฉันคิรากร" ลลิลและคุณธนาผงะไปเล็กน้อย "คุณคิรากร!" กมลทิพย์อุทาน "คุณสบายดีนะคะ" "ฉันสบายดี" คิรากรตอบ "และฉันก็กำลังจะมีข่าวดีมาบอก" "ข่าวดีอย่างนั้นเหรอคะ" กมลทิพย์ถามอย่างระแวง "ใช่" คิรากรยืนยัน "ฉันได้ข้อมูลสำคัญมา และฉันก็กำลังจะนำมันไปให้เจ้าหน้าที่ที่ไว้ใจได้" "คุณแน่ใจนะคะว่าปลอดภัย" ลลิลถามแทรกเข้ามา "ฉันแน่ใจ" คิรากรตอบ "และหลังจากนี้ ฉันก็จะไปหาคุณ"