รถยนต์คันสีดำสนิทเคลื่อนตัวไปตามถนนที่ทอดยาวสู่ภาคเหนือของประเทศไทย แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าสาดส่องกระทบกระจก ทำให้ทิวทัศน์สองข้างทางดูสดใสขึ้น ลลิลนั่งอยู่เบาะข้างคนขับ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความกังวล ขณะที่คุณธนากำลังนั่งหลับตาพริ้มอยู่เบาะหลัง "คุณธนาคะ คุณแน่ใจนะคะว่าที่นี่คือที่ที่ปลอดภัยที่สุด" ลลิลถาม เสียงของเธอสั่นเล็กน้อย คุณธนาลืมตาขึ้นช้าๆ "ผมค่อนข้างมั่นใจครับ ที่นี่เป็นบ้านพักของเพื่อนสนิทของผม เป็นทนายความที่ผมไว้ใจมากที่สุด เขามีความรู้เรื่องกฎหมาย และน่าจะช่วยเหลือเราได้" "แต่ถ้าเกิดว่าท่านประธานคนนั้นรู้ว่าเรามาอยู่ที่นี่ล่ะคะ" ลลิลยังคงกังวล "เขาอาจจะส่งคนมาตามหาเราก็ได้" "ผมได้เตรียมการไว้แล้วครับ" คุณธนาตอบ "เพื่อนของผมได้เตรียมการรักษาความปลอดภัยไว้แล้ว และถ้ามีอะไรไม่ชอบมาพากล ผมก็จะพาคุณลลิลหนีไปอีกที่หนึ่ง" "แล้วคุณคิรากร... คุณธนาคิดว่าเขาเป็นคนยังไงคะ" ลลิลถาม น้ำเสียงเปลี่ยนไปเล็กน้อยเมื่อเอ่ยถึงชื่อของคิรากร คุณธนาเงียบไปครู่หนึ่ง เขากำลังประมวลผลสิ่งที่เขาเห็นและได้ยินมา "ตอนที่ผมอยู่ในโรงนา ผมได้ยินท่านประธานพูดถึงคุณคิรากร" คุณธนาเริ่มเล่า "เหมือนกับว่าเขามีความแค้นส่วนตัวบางอย่างกับท่านประธาน" "ความแค้นอย่างนั้นเหรอคะ" ลลิลทวนคำ "คุณธนาหมายความว่ายังไง" "ผมไม่แน่ใจรายละเอียดทั้งหมดครับ" คุณธนาอธิบาย "แต่เหมือนกับว่าครอบครัวของคุณคิรากรเคยได้รับความเดือดร้อนจากท่านประธานในอดีต" "ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ก็หมายความว่าการกระทำของคุณคิรากรที่เราเห็น อาจจะไม่ใช่การทรยศ" ลลิลพึมพำกับตัวเอง "แต่เป็นการแก้แค้น" "ผมก็คิดแบบนั้นเหมือนกันครับ" คุณธนาเห็นด้วย "แต่ผมก็ยังอดเป็นห่วงเขาไม่ได้ เขาอาจจะตกอยู่ในอันตราย" "เราจะทำยังไงดีคะ" ลลิลหันไปถามกมลทิพย์ ซึ่งนั่งรถมาด้วยกัน "เราควรจะกลับไปช่วยคุณคิรากรไหม" กมลทิพย์ส่ายหน้า "ตอนนี้เราต้องรักษาความปลอดภัยของเราก่อน" เธอตอบ "ถ้าเราไม่ปลอดภัย เราก็จะไม่สามารถช่วยเหลือใครได้" "แต่ถ้าคุณคิรากรมีอันตรายล่ะคะ" ลลิลยังคงเป็นห่วง "คุณคิรากรเป็นคนฉลาดและมีความสามารถ" กมลทิพย์กล่าว "ผมเชื่อว่าเขาสามารถดูแลตัวเองได้" "แล้วเราจะติดต่อเขาได้ยังไงคะ" ลลิลถาม "เราจะรอสัญญาณจากเขา" กมลทิพย์ตอบ "ถ้ามีอะไรคืบหน้า เขาจะติดต่อเราเอง" เมื่อรถยนต์เดินทางมาถึงเมืองเชียงราย ลลิลและคุณธนาก็พบกับคุณกมลทิพย์ที่บ้านพักที่ถูกเตรียมไว้ บ้านพักแห่งนี้ตั้งอยู่ในที่ที่เงียบสงบ ห่างไกลจากความวุ่นวายของผู้คน "ยินดีต้อนรับสู่บ้านปลอดภัยค่ะ" กมลทิพย์กล่าว ยิ้มอย่างอบอุ่น "ที่นี่คุณจะได้รับการคุ้มครองอย่างเต็มที่" ลลิลและคุณธนาเดินเข้าไปในบ้านพัก กวาดสายตามองไปรอบๆ บ้าน บรรยากาศภายในดูอบอุ่นและปลอดภัย "ขอบคุณค่ะคุณกมลทิพย์" ลลิลกล่าว "คุณช่วยเราไว้มากจริงๆ" "ไม่ต้องห่วงค่ะ" กมลทิพย์ตอบ "เราคือทีมเดียวกัน" หลังจากที่ทุกอย่างเรียบร้อย กมลทิพย์ก็เริ่มอธิบายแผนการต่อไป "คุณธนาคะ" กมลทิพย์กล่าว "คุณเคยกล่าวถึงข้อมูลบางอย่างที่คุณได้คัดลอกไว้" "ใช่ครับ" คุณธนาตอบ "ผมได้คัดลอกข้อมูลเกี่ยวกับเส้นทางการเงิน และรายชื่อบุคคลที่เกี่ยวข้องกับโครงการ 'อัญมณี' เอาไว้" "คุณเก็บมันไว้ที่ไหนคะ" กมลทิพย์ถาม "ผมเก็บไว้ในที่ที่ปลอดภัยมากครับ" คุณธนาอธิบาย "ผมเข้ารหัสข้อมูลนั้นไว้ และเก็บไว้ในฮาร์ดดิสก์สำรอง" "ดีมากเลยค่ะ" กมลทิพย์พยักหน้า "ข้อมูลชุดนี้อาจจะเป็นกุญแจสำคัญในการเปิดโปงท่านประธาน" "แต่ผมไม่แน่ใจว่าผมจะจำรหัสผ่านได้ไหม" คุณธนาเสริม "ผมแอบจำมันไว้ในสมอง และกลัวว่าจะลืมไปแล้ว" "ไม่เป็นไรค่ะ" ลลิลพูด "อย่างน้อยก็เป็นความหวัง" "เราต้องลองติดต่อเพื่อนของผมที่เป็นอัยการ" กมลทิพย์กล่าว "ผมจะช่วยคุณธนาในการติดต่อเขา" ขณะที่พวกเขากำลังวางแผนกันอย่างจริงจัง เสียงโทรศัพท์มือถือของกมลทิพย์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง "ใครคะ" ลลิลถาม "ไม่รู้ค่ะ" กมลทิพย์ตอบ "เป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย" เธอกดรับสาย "สวัสดีค่ะ" กมลทิพย์กล่าว "นี่กมลทิพย์ใช่ไหม" เสียงผู้ชายคนหนึ่งดังมาจากปลายสาย "ฉันคิรากร" ลลิลและคุณธนาผงะไปเล็กน้อย "คุณคิรากร!" กมลทิพย์อุทาน "คุณสบายดีนะคะ" "ฉันสบายดี" คิรากรตอบ "และฉันก็กำลังจะมีข่าวดีมาบอก" "ข่าวดีอย่างนั้นเหรอคะ" กมลทิพย์ถามอย่างระแวง "ใช่" คิรากรยืนยัน "ฉันได้ข้อมูลสำคัญมา และฉันก็กำลังจะนำมันไปให้เจ้าหน้าที่ที่ไว้ใจได้" "คุณแน่ใจนะคะว่าปลอดภัย" ลลิลถามแทรกเข้ามา "ฉันแน่ใจ" คิรากรตอบ "และหลังจากนี้ ฉันก็จะไปหาคุณ" "คุณจะมาที่นี่จริงๆ หรือคะ" กมลทิพย์ถาม "ใช่" คิรากรยืนยัน "เตรียมตัวให้พร้อมด้วย" เสียงโทรศัพท์ตัดไป ทิ้งให้ทั้งสามคนมองหน้ากันด้วยความประหลาดใจ "คุณคิรากรจะมาที่นี่อย่างนั้นเหรอคะ" ลลิลถาม "เขาจะมาทำไม" "ผมว่าเขาคงมีแผนอะไรบางอย่าง" กมลทิพย์กล่าว "เราต้องเตรียมพร้อมรับมือ" "แล้วข้อมูลที่เขาได้มาล่ะคะ" คุณธนาถาม "เขาจะเอาไปให้ใคร" "ผมไม่แน่ใจ" กมลทิพย์ตอบ "แต่ถ้าเขาบอกว่าไปให้เจ้าหน้าที่ที่ไว้ใจได้ ก็อาจจะเป็นคนที่ดี" "แต่ถ้าเกิดเขาถูกหลอกล่ะคะ" ลลิลถาม "ถ้าเขาถูกบังคับให้ทำอะไรบางอย่าง" "เราต้องเชื่อใจเขา" กมลทิพย์กล่าว "และเราต้องพร้อมที่จะช่วยเหลือเขา ถ้าเขาต้องการ" คืนนั้น ลลิลแทบจะนอนไม่หลับ เธอครุ่นคิดถึงคำพูดของคุณคิรากร และแผนการของเขา เธออดเป็นห่วงเขาไม่ได้ "เขาจะปลอดภัยไหมนะ" เธอพึมพำกับตัวเอง ในขณะเดียวกัน ที่โกดังร้างแห่งหนึ่งนอกเมือง ท่ามกลางความมืดมิด ชายสูงวัยกำลังนั่งมองแผ่นซีดีที่คิรากรให้มา เขากำลังยิ้มอย่างพอใจ "เด็กคนนี้... ฉลาดกว่าที่ฉันคิด" เขาพูดกับตัวเอง "แต่ความฉลาดของเขาก็จะนำมาซึ่งจุดจบของเขาเอง" เขาหันไปสั่งลูกน้องของเขา "ตามหาตัวลลิล และทนายความคนนั้นให้เจอ ฉันจะกำจัดพวกมันให้สิ้นซาก"