หัวใจที่โดนขโมย

ตอนที่ 22 / 35

ตอนที่ 22 — การกลับมาที่รอคอย

"ผมคิดถึงคุณเหลือเกินครับ ลลิล" เสียงของคิรากรที่ดังมาจากปลายสาย ทำให้หัวใจของลลิลเต้นระรัวราวกับจะหลุดออกมาจากอก เธอเม้มริมฝีปากแน่น พยายามสะกดกลั้นอารมณ์ที่ถาโถมเข้ามา "คุณคิรากร... ฉันก็คิดถึงคุณมากเหมือนกันค่ะ" ลลิลตอบ เสียงของเธอสั่นเครือ แต่ก็เต็มไปด้วยความรู้สึกที่อัดอั้นมานาน "ตอนนี้ผมอยู่ที่กรุงเทพฯ แล้วครับ ผมอยากเจอคุณ" คิรากรพูดต่อ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความอ่อนโยนและความปรารถนา "คุณจะสะดวกไหมครับ" ลลิลนิ่งไปครู่หนึ่ง ความคิดแล่นวนในหัว เธออยู่ที่นี่คนเดียวในเมืองเหนือ หลังจากกมลทิพย์เดินทางกลับไปแล้ว เธอไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดี แต่การจะได้เจอคิรากรอีกครั้ง มันเป็นสิ่งที่เธอเฝ้ารอมาตลอด "ฉัน... ฉันจะไปหาคุณค่ะ" ลลิลตัดสินใจในที่สุด "คุณจะอยู่ที่ไหนคะ" "ผมจะรอคุณที่ร้านกาแฟเดิมของเรานะครับ" คิรากรบอก "บ่ายสามโมงนะครับ" "ค่ะ ฉันจะไปค่ะ" ลลิลรับคำ เธอรู้สึกเหมือนมีพลังงานบางอย่างกลับมาอีกครั้งหลังจากที่เงียบเหงาไปนาน หลังจากวางสายโทรศัพท์ ลลิลก็รีบจัดการตัวเอง เธออาบน้ำแต่งตัวอย่างรวดเร็ว เลือกชุดที่คิดว่าคิรากรน่าจะชอบ เธอหยิบกระเป๋าใบเล็กขึ้นมา ใส่ของใช้จำเป็นลงไปเล็กน้อย แล้วก็รีบออกจากบ้านพัก ระหว่างทางไปยังสถานีขนส่ง ลลิลรู้สึกตื่นเต้นจนแทบจะเก็บอาการไม่อยู่ ทุกอย่างรอบตัวดูสดใสขึ้นกว่าเมื่อก่อนมาก แสงแดดที่สาดส่องลงมาอุ่นสบาย ลมเย็นๆ ที่พัดผ่านใบหน้า เธอรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังยิ้มให้เธอ เมื่อมาถึงสถานีขนส่ง เธอก็รีบซื้อตั๋วรถบัสไปยังกรุงเทพฯ เที่ยวที่เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เธอเลือกที่นั่งริมหน้าต่าง เพื่อที่จะได้มองวิวทิวทัศน์ระหว่างทาง ขณะที่รถบัสเคลื่อนตัวออกจากเมืองเหนือ ลลิลก็อดไม่ได้ที่จะหวนนึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมาทั้งหมด คืนนั้นในโกดังร้าง การต่อสู้ การถูกหักหลัง และการที่คิรากรยอมเสียสละตัวเองเพื่อปกป้องเธอ มันยังคงติดตรึงอยู่ในความทรงจำของเธอ ราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานนี้ เธอคิดถึงแววตาของคิรากรในตอนนั้น แววตาที่เต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยวและความรัก มันเป็นสิ่งที่ทำให้เธอรู้ว่าเธอไม่ได้คิดไปเอง ความรู้สึกที่เขามีให้เธอ มันเป็นของจริง "ขอให้ทุกอย่างเป็นไปได้ด้วยดีนะคะ" ลลิลพึมพำกับตัวเอง การเดินทางไปยังกรุงเทพฯ ใช้เวลาหลายชั่วโมง ลลิลใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการฟังเพลง และคิดถึงคิรากร เธอจินตนาการถึงใบหน้าของเขา รอยยิ้มของเขา และเสียงหัวเราะของเขา เมื่อรถบัสจอดเทียบท่าที่สถานีขนส่งกรุงเทพฯ ลลิลก็รีบลงจากรถ เธอสูดอากาศเข้าไปเต็มปอด รู้สึกถึงความคึกคักของเมืองหลวงที่แตกต่างจากความเงียบสงบของเมืองเหนือ เธอเปิดแผนที่ในโทรศัพท์มือถือ และเริ่มเดินทางไปยังร้านกาแฟที่คิรากรนัดหมายไว้ ร้านกาแฟแห่งนั้นเป็นร้านเล็กๆ ที่ซ่อนตัวอยู่ในซอยเล็กๆ แห่งหนึ่งใจกลางเมือง เป็นร้านที่เธอและคิรากรเคยมานั่งด้วยกันบ่อยๆ ในช่วงที่เขาเข้ามาเพื่อปฏิบัติภารกิจในเมืองไทย เมื่อลลิลเดินเข้าไปในร้าน สิ่งแรกที่เธอเห็นคือคิรากรที่นั่งอยู่ที่มุมเดิมของร้าน เขายังคงดูดีเหมือนเดิม ใบหน้าหล่อเหลาของเขาประดับด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่น เมื่อเขาสบตากับเธอ ดวงตาของเขาก็เปล่งประกาย "ลลิล!" คิรากรเรียกชื่อเธอ เสียงของเขาเต็มไปด้วยความยินดี เขาเดินเข้ามาหาเธออย่างรวดเร็ว ลลิลยืนนิ่งอยู่กับที่ หัวใจเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมา เธอไม่รู้จะทำอย่างไรดี คิรากรหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ เขามองสำรวจเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนที่จะเอื้อมมือมาสัมผัสใบหน้าของเธอเบาๆ "คุณดูดีขึ้นนะครับ" เขาพูด พลางยิ้ม "ผมคิดถึงคุณมาก" "ฉันก็คิดถึงคุณเหมือนกันค่ะ" ลลิลตอบ เสียงของเธอแผ่วเบา คิรากรค่อยๆ โน้มตัวลงมา จุมพิตที่หน้าผากของลลิลอย่างอ่อนโยน ลลิลหลับตาลง รับสัมผัสนั้นไว้ด้วยความรู้สึกปิติ "ผมขอโทษนะครับ ที่หายไปนาน" คิรากรกล่าว "ผมต้องจัดการธุระบางอย่างให้เสร็จก่อน" "ไม่เป็นไรค่ะ" ลลิลบอก "แค่คุณกลับมา ฉันก็ดีใจแล้ว" "ผมต้องขอบคุณคุณมากนะครับ ลลิล" คิรากรพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง "ถ้าไม่มีคุณ ผมก็คงไม่สามารถผ่านพ้นเรื่องเลวร้ายครั้งนั้นไปได้" "คุณพูดเกินไปแล้วค่ะ" ลลิลปฏิเสธ "คุณนั่นแหละที่ช่วยฉันไว้" "เราไม่พูดเรื่องนั้นกันแล้วนะครับ" คิรากรบอก "เรามาเริ่มต้นใหม่กันดีกว่า" เขาจับมือของลลิลไว้แน่น มองเข้าไปในดวงตาของเธออย่างลึกซึ้ง "ผมรักคุณนะครับ ลลิล" คำสารภาพรักของคิรากร ทำให้ลลิลแทบจะยืนไม่อยู่ น้ำตาแห่งความสุขเอ่อคลอเบ้าของเธอ "ฉันก็รักคุณค่ะ คุณคิรากร" ลลิลตอบด้วยเสียงที่สั่นเครือ ทั้งสองคนยืนมองหน้ากันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่คิรากรจะค่อยๆ ดึงลลิลเข้ามากอด เขาโอบกอดเธอไว้แน่น ราวกับไม่ต้องการให้เธอหายไปไหนอีก "เรากลับไปที่พักของผมกันนะครับ" คิรากรกระซิบข้างหูของลลิล "ผมมีเรื่องอยากจะคุยกับคุณเยอะเลย" ลลิลพยักหน้า เธอซบหน้าลงกับอกของคิรากร สูดกลิ่นหอมอ่อนๆ ของเขาเข้ามาเต็มปอด เธอรู้สึกปลอดภัยและมีความสุขอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน ในที่สุด เธอก็ได้กลับมาอยู่กับคนที่เธอรักอีกครั้ง หัวใจที่เคยโดนขโมยไป กลับคืนมาพร้อมกับความรักที่มั่นคงยิ่งกว่าเดิม

3,996 ตัวอักษร