ตอนที่ 8 — แผนการลับในคืนเดือนเพ็ญ
แสงจันทร์สีนวลสาดส่องลงมายังห้องทำงานส่วนตัวของลลิล บนโต๊ะทำงานที่เต็มไปด้วยเอกสาร กองรูปถ่าย และแผนผังต่างๆ เธอได้นัดหมายกับบุคคลสำคัญสองคนที่จะเข้ามามีบทบาทสำคัญในแผนการต่อไป คือ นักข่าวสาวผู้มากฝีมืออย่างชนิกานต์ และทนายความหนุ่มผู้ซื่อสัตย์อย่างธนากร
"สวัสดีค่ะคุณลลิล" ชนิกานต์ทักทายเมื่อเดินเข้ามาพร้อมกับธนากร "คุณชนิกานต์ ดิฉันเองค่ะ"
"ยินดีที่ได้รู้จักค่ะคุณชนิกานต์ คุณธนากร" ลลิลตอบ รับมือกับทั้งคู่ "ขอบคุณมากนะคะที่สละเวลามาร่วมประชุมในครั้งนี้"
"เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่มากค่ะคุณลลิล" ชนิกานต์กล่าว "ดิฉันพร้อมที่จะช่วยเต็มที่"
"ผมเองก็เช่นกันครับ" ธนากรเสริม "ข้อมูลที่คุณลลิลนำมาให้ผม มันน่าตกใจมาก"
"ดิฉันเองก็เพิ่งจะได้รับข้อมูลทั้งหมดจากคุณคิรากรเมื่อไม่นานมานี้" ลลิลกล่าว "คุณคิรากรได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการเผชิญหน้ากับพวกนั้น แต่ตอนนี้เขาก็ปลอดภัยแล้ว"
"น่าเสียดายที่ผมยังไม่ได้พบคุณคิรากร" ธนากรกล่าว "แต่ผมก็เข้าใจสถานการณ์"
"เราต้องรีบดำเนินการก่อนที่พวกนั้นจะรู้ตัว" ลลิลกล่าว "แผนการของเราคือการรวบรวมหลักฐานให้ได้มากที่สุด และนำเสนอต่อสาธารณชน เพื่อกดดันให้เกิดการสอบสวนอย่างเป็นธรรม"
"ดิฉันคิดว่าเราควรจะเริ่มจากการกระจายข่าวอย่างเป็นระบบ" ชนิกานต์เสนอ "เราจะใช้ช่องทางของสื่อต่างๆ เพื่อสร้างกระแสสังคม และทำให้เรื่องนี้เป็นที่จับตามองของสาธารณชน"
"เป็นความคิดที่ดีค่ะ" ลลิลเห็นด้วย "แต่เราต้องระวังเป็นพิเศษ เพราะพวกนั้นมีอำนาจมาก พวกเขาอาจจะสามารถปิดปากสื่อบางส่วนได้"
"ดิฉันจะใช้เครือข่ายของดิฉันเองค่ะ" ชนิกานต์กล่าว "ดิฉันรู้จักนักข่าวอีกหลายคนที่เชื่อถือได้ และพวกเขาก็พร้อมที่จะให้ความร่วมมือ"
"ส่วนเรื่องเอกสารต่างๆ" ธนากรกล่าว "ผมจะตรวจสอบความถูกต้องของเอกสารทั้งหมด และเตรียมการยื่นฟ้องร้องต่อศาลโดยเร็วที่สุด"
"แต่เรายังขาดพยานปากสำคัญอีกคนหนึ่ง" ลลิลกล่าว "คุณคิรากรบอกว่ามีอดีตพนักงานของบริษัทที่เกี่ยวข้องกับโครงการ 'อัญมณี' ที่ถูกบีบบังคับให้ออกไป พวกเขาเหล่านั้นคือผู้ที่รู้เห็นความจริงมากที่สุด"
"ดิฉันเคยได้ยินเรื่องนี้มาบ้างค่ะ" ชนิกานต์กล่าว "ดิฉันจะลองสอบถามข้อมูลจากแหล่งข่าวของดิฉันดู"
"เยี่ยมมากค่ะ" ลลิลกล่าว "ส่วนผม... ผมจะต้องกลับไปหาคุณคิรากรอีกครั้ง"
"คุณจะไปหาเขาเหรอคะ" ชนิกานต์ถาม
"ใช่" ลลิลตอบ "เขาอาจจะพอมีข้อมูลเกี่ยวกับอดีตพนักงานเหล่านั้นอยู่บ้าง"
"แล้วเรื่องความปลอดภัยของคุณล่ะคะ" ธนากรถามด้วยความเป็นห่วง "หลังจากเหตุการณ์ที่โกดัง ผมเกรงว่าคุณอาจจะเป็นเป้าหมายได้"
"ฉันระวังตัวตลอดอยู่แล้วค่ะ" ลลิลยิ้มให้กำลังใจ "แต่ถ้ามีอะไรไม่คาดฝันเกิดขึ้น ฉันก็มีแผนสำรอง"
เธอหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลที่ซ่อนอยู่ใต้โต๊ะออกมา "นี่คือสำเนาข้อมูลสำคัญทั้งหมดที่ฉันได้มาจากคุณคิรากร ดิฉันได้ส่งสำเนาอีกชุดหนึ่งให้กับเพื่อนสนิทที่ไว้วางใจได้ เพื่อเก็บรักษาไว้ในที่ปลอดภัย หากเกิดอะไรขึ้นกับฉันอย่างน้อยข้อมูลนี้ก็จะไม่สูญหายไป"
ชนิกานต์และธนากรพยักหน้าเห็นด้วยกับความรอบคอบของลลิล
"คุณลลิล ช่างเป็นผู้หญิงที่น่าทึ่งจริงๆ" ชนิกานต์กล่าว
"ผมเองก็คิดเช่นนั้นครับ" ธนากรเสริม "ผมไม่เคยเจอใครที่มุ่งมั่นและกล้าหาญเท่าคุณมาก่อน"
"ฉันแค่ทำในสิ่งที่ถูกต้องค่ะ" ลลิลตอบ "และฉันก็เชื่อว่าพวกเราทุกคนกำลังทำในสิ่งเดียวกัน"
"เราจะทำให้พวกคนชั่วได้รับผลกรรมที่สาสม" ชนิกานต์กล่าวด้วยแววตาแน่วแน่
"เราจะสู้จนถึงที่สุด" ธนากรเสริม
"แล้วเราจะนัดพบกันอีกครั้งเมื่อไหร่คะ" ลลิลถาม
"พรุ่งนี้ตอนบ่ายโมง ดิฉันจะลองไปหาข้อมูลมาให้คุณลลิลก่อน" ชนิกานต์เสนอ
"ผมจะเตรียมเอกสารทางกฎหมายให้พร้อม" ธนากรกล่าว
"ได้ค่ะ" ลลิลตอบ "แล้วเราเจอกันที่นี่นะคะ"
เมื่อชนิกานต์และธนากรกลับไปแล้ว ลลิลก็หยิบรูปถ่ายของคิรากรที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมามอง ใบหน้าของเขาที่ซีดเซียวแต่ยังคงแฝงไปด้วยความอบอุ่น ทำให้หัวใจของเธอเต้นแรง
"ฉันต้องรีบทำให้สำเร็จให้ได้" ลลิลพึมพำกับตัวเอง "เพื่อคุณ... และเพื่อทุกๆ คน"
เธอหันไปหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา กดโทรออกไปยังเบอร์ของคิรากร
"ฮัลโหลค่ะคุณคิรากร" ลลิลเอ่ยทักทาย
"ครับคุณลลิล" เสียงของคิรากรตอบกลับมา ฟังดูอ่อนแรงกว่าเดิมเล็กน้อย "เป็นยังไงบ้าง"
"ฉันประชุมกับคุณชนิกานต์และคุณธนากรเรียบร้อยแล้วค่ะ" ลลิลรายงาน "พวกเขาพร้อมที่จะให้ความร่วมมือเต็มที่"
"ดีมาก" คิรากรกล่าว "คุณ... พอจะมีเบาะแสเกี่ยวกับอดีตพนักงานที่ผมพูดถึงบ้างไหม"
"ยังค่ะ แต่ฉันจะพยายามหาให้เร็วที่สุด" ลลิลตอบ "คุณพักผ่อนเถอะค่ะ อย่าเพิ่งหักโหม"
"ผมเป็นห่วงคุณมากกว่า" คิรากรกล่าว "คุณแน่ใจนะว่าปลอดภัย"
"ฉันแน่ใจค่ะ" ลลิลยิ้ม "แล้วคุณก็ต้องดูแลตัวเองให้ดีด้วยนะคะ"
"ผมสัญญา" คิรากรตอบ "ผมจะรีบฟื้นตัว แล้วเราจะไปจัดการเรื่องนี้ด้วยกัน"
"ฉันรออยู่นะคะ" ลลิลกล่าว
"แล้ว... คุณลลิล" คิรากรเอ่ยเสียงเบา "ผม... ผมคิดถึงคุณ"
คำพูดนั้นทำให้ลลิลใจสั่นระรัว ใบหน้าของเธอแดงก่ำ
"ฉันก็คิดถึงคุณค่ะ" ลลิลตอบ เสียงของเธอแผ่วเบา
"ผม... ผมอยากเจอคุณ" คิรากรกล่าว
"ฉันจะไปหาคุณพรุ่งนี้นะคะ" ลลิลตอบ "หลังจากที่ฉันไปพบคุณชนิกานต์กับคุณธนากรแล้ว"
"ผมรออยู่นะ" คิรากรกล่าว
"ค่ะ" ลลิลตอบ "ฝันดีนะคะ"
"ฝันดีครับ... คุณลลิล"
หลังจากวางสาย ลลิลก็นั่งนิ่งไปสักพัก เธอกำลังตกอยู่ในห้วงแห่งความรู้สึกที่ซับซ้อน ความรู้สึกรักที่เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น ท่ามกลางภารกิจอันตรายที่รออยู่ข้างหน้า
เธอรู้ดีว่าเส้นทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล และเต็มไปด้วยอุปสรรคมากมาย แต่เธอก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง เพื่อความยุติธรรม และเพื่อความรักที่เพิ่งจะผลิบาน
เธอหันกลับไปมองกองเอกสารบนโต๊ะอีกครั้ง แสงจันทร์สาดส่องลงมา ราวกับเป็นพยานให้กับคำมั่นสัญญาที่เธอได้ให้ไว้กับตัวเอง และกับคิรากร
"เราจะชนะ" ลลิลกล่าวอย่างหนักแน่น "เราจะเปิดโปงความจริงให้ได้"
4,626 ตัวอักษร