แสงไฟระยิบระยับของคฤหาสน์หรูบนเนินเขาทอประกายราวกับดวงดาวที่หล่นลงมาบนผืนดิน สถาปัตยกรรมแบบนีโอคลาสสิกที่โอ่อ่าสง่างามสะท้อนถึงความมั่งคั่งที่ไร้ขีดจำกัด ประตูบานใหญ่ที่แกะสลักอย่างประณีตเปิดออกต้อนรับเหล่าแขกผู้มีเกียรติที่ทยอยเดินทางมาด้วยรถยนต์หรูหลากหลายยี่ห้อ เสียงหัวเราะที่ดังคลอเคล้ากับเสียงดนตรีแจ๊สอันไพเราะสร้างบรรยากาศแห่งความรื่นเริงและหรูหราให้กับงานเลี้ยงที่จัดขึ้นโดยตระกูลอัครกิตติสกุล ตระกูลนักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพลที่สุดแห่งยุค ทิม หิรัณยัช หรือที่ใครๆ รู้จักกันในนาม “คิง” บุตรชายคนโตและทายาทผู้สืบทอดอาณาจักรอัครกิตติสกุล ยืนพิงระเบียงชั้นสอง มองลงไปยังฝูงชนที่กำลังสังสรรค์กันอยู่เบื้องล่าง ใบหน้าคมคายหล่อเหลาภายใต้โครงหน้านักธุรกิจที่แข็งกร้าวฉายแววเบื่อหน่าย ดวงตาสีเข้มทอดมองไปทั่วงานอย่างสำรวจ ทิมไม่ใช่คนโปรดปรานงานสังคมนัก โดยเฉพาะงานที่เต็มไปด้วยการเสแสร้งและผลประโยชน์แอบแฝง แต่สำหรับงานนี้ เขาไม่มีทางเลือก “ยังยืนมองดูเหรอครับคุณคิง” เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยขึ้นข้างๆ ทิม นักธุรกิจหนุ่มหันไปมอง พบกับ “วิน” เพื่อนสนิทและหุ้นส่วนคนสำคัญของเขา วินมีรอยยิ้มมุมปากอันเป็นเอกลักษณ์ ดวงตาเป็นประกายบ่งบอกถึงความฉลาดและเจ้าเล่ห์ “แล้วนายล่ะ มายืนเก้ๆ กังๆ ทำไม” ทิมถามกลับ น้ำเสียงเรียบแต่แฝงความขบขัน “ผมก็มารอใครบางคนน่ะสิ คุณก็รู้ว่างานแบบนี้มีอะไรที่น่าสนใจกว่าการยืนชมวิว” วินเอ่ยตอบพลางยกแก้วแชมเปญขึ้นจิบ “ฉันเดาว่าคนที่นายรอ คงไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก “ราชินี” คนใหม่ในวงการบันเทิงที่กำลังจะเปิดตัวในงานนี้” ทิมเอ่ยเรียบๆ เขารู้ดีว่าวินมีความสนใจในตัวนักแสดงสาวหน้าใหม่คนหนึ่งที่กำลังเป็นที่กล่าวขวัญถึง “คุณคิงนี่ตาไวเหมือนเคยนะครับ” วินหัวเราะเบาๆ “ว่าแต่คืนนี้คุณคิงมีโปรแกรมอะไรพิเศษหรือเปล่าครับ หรือว่าจะควงใครมาสยบข่าวลือเรื่องสาวๆ ที่รุมตอมคุณ” “ฉันมาเพื่อสังเกตการณ์ ไม่ได้มาเพื่อเล่นเกม” ทิมตอบเสียงหนักแน่น “แล้วถ้าเกมมันเดินเข้ามาหานายล่ะ” วินท้าทาย “คุณจะทำยังไง” “ก็คงต้องรับมือ” ทิมตอบสั้นๆ ทอดสายตามองกลับไปยังงานเลี้ยงอีกครั้ง ในขณะเดียวกัน ณ อีกมุมหนึ่งของงาน ท่ามกลางผู้คนมากมาย หญิงสาวผู้หนึ่งกำลังยืนนิ่งอยู่คนเดียว เธอคือ “แพรวพรรณ” นักแสดงสาวดาวรุ่งที่เพิ่งจะก้าวเข้าสู่วงการอย่างเต็มตัว แพรวพรรณมีใบหน้าสวยหวานหมดจดราวกับตุ๊กตา แต่ดวงตาของเธอฉายแววบางอย่างที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้ความอ่อนโยนนั้น เธอสวมชุดราตรีสีดำสนิทที่ขับเน้นเรือนร่างอรชรให้ดูสง่างาม ท่ามกลางผู้คนในงานที่แต่งกายสีสันสดใส เธอโดดเด่นขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด แพรวพรรณกำลังพยายามปรับตัวให้เข้ากับบรรยากาศที่ดูจะเกินความเป็นจริงสำหรับเธอไปมาก เธอไม่คุ้นเคยกับงานสังคมระดับนี้เลยแม้แต่น้อย การได้มาอยู่ในสถานที่ที่เต็มไปด้วยผู้คนที่เธอเคยเห็นแต่ในหน้าข่าวและนิตยสาร ทำให้เธอรู้สึกประหม่าเล็กน้อย “ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอคุณแพรวพรรณในงานนี้” เสียงหวานปนหยิ่งดังขึ้นข้างหู แพรวพรรณหันไปพบกับ “มินตรา” นักแสดงรุ่นพี่ที่มักจะถูกเปรียบเทียบกับเธออยู่เสมอ มินตราสวมชุดราตรีสีแดงเพลิงขับเน้นความเซ็กซี่ เธอยิ้มอย่างมีเลศนัย “สวัสดีค่ะคุณมินตรา” แพรวพรรณพยายามปรับน้ำเสียงให้เป็นปกติ “ไม่คิดว่าเราจะได้เจอกันในงานแบบนี้ ปกติคุณก็ต้องไปอวดโฉมกับพวกนักธุรกิจใหญ่ๆ ใช่ไหม” มินตราถาม น้ำเสียงเสียดสีเล็กน้อย “ฉันเป็นแขกของคุณป้าค่ะ” แพรวพรรณตอบ พยายามไม่ต่อความยาวสาวความยืด “อ๋อ คุณป้า… หมายถึงคุณนายใหญ่ ตระกูลอัครกิตติสกุลน่ะเหรอ” มินตราเลิกคิ้ว “ไม่น่าเชื่อว่าคุณนายใหญ่จะสนิทกับเด็กเส้นอย่างคุณ” แพรวพรรณเม้มปากแน่น เธอรู้ดีว่ามินตราพยายามจะดูถูกเธอ แต่เธอเลือกที่จะไม่ตอบโต้ “คุณมินตราคะ” เสียงทุ้มๆ ดังขึ้นขัดจังหวะ มินตราหันไปมองด้วยความแปลกใจเมื่อเห็น “เจ้าสัววิรัช” มหาเศรษฐีเจ้าของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ชื่อดังเดินเข้ามาหา “ไม่ทราบว่าคุณมินตรามีอะไรจะคุยกับเด็กของเราครับ” “เด็กของคุณวิรัช?” มินตราถามอย่างไม่เข้าใจ “ใช่แล้ว เด็กที่ผมกำลังจะปั้นให้เป็นดาวดวงใหม่ของวงการบันเทิงไงล่ะ” เจ้าสัววิรัชยิ้มกว้าง “ว่าแต่คืนนี้คุณแพรวพรรณคงไม่ได้มาคนเดียวใช่ไหมครับ” “ค่ะ คุณป้ามากับฉันค่ะ” แพรวพรรณรีบตอบ “ดีเลย ถ้าอย่างนั้นเราไปหาคุณนายใหญ่กันดีกว่า” เจ้าสัววิรัชเอ่ยชวน ทั้งสามเดินไปยังโต๊ะที่ “คุณนายใหญ่” หรือ “คุณหญิงอรุณรัศมี” นั่งอยู่ คุณหญิงอรุณรัศมี เป็นสตรีสูงศักดิ์วัยกลางคน ใบหน้าสวยสง่าแฝงความเด็ดเดี่ยว เธอเป็นที่เคารพนับถือของคนในวงสังคม “สวัสดีค่ะคุณป้า” แพรวพรรณเข้าไปกราบ “มาแล้วเหรอแพรว มานั่งตรงนี้สิ” คุณหญิงอรุณรัศมีผายมือเชิญ “นี่มินตรา ดีใจที่ได้เจอนะ” “สวัสดีค่ะคุณหญิง” มินตราก้มลงกราบอย่างนอบน้อม “ส่วนเจ้าสัววิรัช ยินดีที่ได้เจอกันอีกครั้ง” คุณหญิงอรุณรัศมีกล่าว “ผมก็ดีใจครับคุณหญิง” เจ้าสัววิรัชยิ้ม “ผมกำลังจะขอฝากเนื้อฝากตัวกับคุณแพรวพรรณสักหน่อย” “เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงค่ะ” คุณหญิงอรุณรัศมีกล่าว “แพรวเป็นเด็กดี ฉลาด และมีความสามารถ” ขณะที่พวกเธอกำลังสนทนากัน สายตาของทิมก็เหลือบไปเห็นแพรวพรรณเข้าพอดี เขาไม่เคยเห็นเธอมาก่อน แต่ใบหน้าสวยหมดจดที่ดูแตกต่างจากผู้หญิงคนอื่นๆ ในงาน ทำให้เขาสนใจ เขาละสายตาจากเธอไม่ได้ “นั่นใครน่ะ” ทิมถามวินที่มายืนข้างๆ “ใครครับ” วินถามตาม “ผู้หญิงคนนั้น” ทิมพยักเพยิดไปทางแพรวพรรณ วินมองตามไป “อ๋อ เธอคือแพรวพรรณ นักแสดงหน้าใหม่ที่ผมบอกคุณไงครับ สวยใช่ไหมล่ะ” “ก็สวยดี” ทิมตอบเรียบๆ แต่ในใจกลับมีความรู้สึกบางอย่างที่เขาเองก็อธิบายไม่ได้ “ผมได้ยินมาว่าเธอเป็นเด็กของคุณหญิงอรุณรัศมี” วินเสริม “เด็กของคุณหญิงเหรอ” ทิมทวนคำ “ครับคุณหญิงท่านนั้นเป็นผู้ใหญ่ที่ดูแลเธออยู่” วินอธิบาย “ว่าแต่คุณคิงสนใจอะไรในตัวเธอเป็นพิเศษหรือเปล่าครับ” “เปล่า” ทิมตอบสั้นๆ “แค่เห็นว่าไม่เหมือนคนอื่นๆ ในงานนี้” “ถ้าอย่างนั้น ผมว่าคุณคิงน่าจะลองเข้าไปทำความรู้จักดูนะครับ” วินยุ “เผื่อว่าคุณคิงจะได้ “ราชินี” คนใหม่จริงๆ” ทิมมองไปทางแพรวพรรณอีกครั้ง ใบหน้าของเธอขณะนี้กำลังยิ้มอย่างอ่อนหวานให้กับคุณหญิงอรุณรัศมี แววตาของเธอมีความจริงใจซ่อนอยู่ ซึ่งเป็นสิ่งที่หาได้ยากในโลกใบนี้ “บางที… ฉันอาจจะลองดู” ทิมเอ่ยขึ้นเบาๆ เขาไม่รู้เลยว่าการตัดสินใจเพียงเล็กน้อยนี้ จะนำพาเขาไปสู่เกมรักที่ซับซ้อนและอันตราย ซึ่งจะเปลี่ยนชีวิตของเขาไปตลอดกาล