การปรากฏตัวของมินตราอย่างกะทันหัน ทำให้ทั้งแพรวพรรณและกันต์รู้สึกประหลาดใจ มินตราเดินเข้ามาในสตูดิโออย่างไม่เร่งรีบ ใบหน้าของเธอประดับด้วยรอยยิ้มบางๆ แต่แววตาของเธอกลับดูเหมือนกำลังจับจ้องสังเกตการณ์ทุกอย่าง “คุณมินตรา” แพรวพรรณทักทายด้วยน้ำเสียงที่แฝงความไม่แน่ใจ “ไม่คิดว่าจะเจอคุณที่นี่ค่ะ” “พอดีผ่านมาแถวนี้ค่ะ” มินตรากล่าว “เห็นว่าพวกคุณกำลังซ้อมบทกันอยู่ เลยแวะเข้ามาทักทาย” กันต์ยืนนิ่ง มองมินตราด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก “ยินดีต้อนรับครับคุณมินตรา” เขากล่าวอย่างสุภาพ “ขอบคุณค่ะคุณกันต์” มินตราตอบ “เห็นว่ากำลังซ้อมฉากสำคัญกันอยู่สินะคะ” “ใช่ครับ” แพรวพรรณตอบ “เรากำลังพยายามทำความเข้าใจอารมณ์ของตัวละครให้ลึกซึ้งที่สุดค่ะ” มินตราเดินไปรอบๆ สตูดิโอ มองดูอุปกรณ์ต่างๆ ที่จัดเตรียมไว้ “การทำงานในกองถ่ายมันก็แบบนี้แหละค่ะ” เธอพูดเหมือนพึมพำกับตัวเอง “ทุกคนต้องทุ่มเทเต็มที่” จากนั้น เธอก็หันมามองแพรวพรรณ “คุณแพรวพรรณคะ คุณดูตั้งใจมากเลยนะคะ” “หนูพยายามค่ะ” แพรวพรรณตอบ “บทนี้มีความหมายกับหนูมากค่ะ” “ดีค่ะ” มินตราพยักหน้า “ขอให้ทำให้ดีที่สุดนะคะ” เธอหันไปมองกันต์ “ส่วนคุณกันต์ ดิฉันก็ได้ยินชื่อเสียงของคุณมานานแล้วนะคะ เป็นนักธุรกิจที่เก่งมากๆ” “คุณมินตราชมเกินไปแล้วครับ” กันต์กล่าว “ผมก็แค่ทำหน้าที่ของผมให้ดีที่สุด” “แน่นอนค่ะ” มินตรากล่าว “ทุกคนก็ต่างทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด” เธอเว้นจังหวะ “เพียงแต่… บางครั้งหน้าที่ของเรา อาจจะส่งผลกระทบต่อหน้าที่ของคนอื่นได้” คำพูดของมินตราทำให้แพรวพรรณรู้สึกถึงความตึงเครียดที่แผ่กระจายไปทั่วห้อง เธอรู้สึกว่ามินตรากำลังสื่อสารอะไรบางอย่างที่ลึกซึ้งกว่าคำพูดธรรมดา “คุณมินตราคะ” แพรวพรรณตัดสินใจถาม “คุณมินตราหมายถึงอะไรคะ” มินตราหันมามองแพรวพรรณ ดวงตาของเธอทอประกายบางอย่างที่ยากจะตีความ “ก็แค่… ในโลกใบนี้ ไม่มีใครทำงานโดยปราศจากผลประโยชน์หรอกค่ะ” เธอกล่าว “ทุกคนต่างก็มีเป้าหมายของตัวเอง” “คุณกันต์ก็เช่นกัน” มินตราหันไปมองกันต์ “การที่เขามาช่วยคุณแพรวพรรณซ้อมบท อาจจะมีเหตุผลอื่นแอบแฝงอยู่ก็ได้ ใครจะรู้” กันต์ยิ้มอย่างสุภาพ “ผมบอกคุณแพรวพรรณไปแล้วครับ ว่าผมแค่อยากเห็นเธอประสบความสำเร็จ” “แน่นอนค่ะ” มินตราตอบ “ทุกคนก็บอกแบบนั้นแหละค่ะ” แพรวพรรณรู้สึกเหมือนกำลังติดอยู่ในวงล้อมของปริศนา เธอมองไปที่กันต์ แล้วหันมามองมินตรา เธอไม่รู้ว่าใครพูดความจริง หรือใครกำลังโกหก “ฉันต้องรู้ความจริง” แพรวพรรณคิด “เอาล่ะค่ะ” มินตรากล่าว “ฉันไม่ขอรบกวนเวลาพวกคุณแล้วค่ะ ขอให้สนุกกับการซ้อมนะคะ” ว่าจบ มินตราก็หันหลังเดินจากไปอีกครั้ง ทิ้งให้แพรวพรรณและกันต์ยืนนิ่งอยู่ด้วยกัน “เธอ… พูดอะไรของเธอ” แพรวพรรณถามขึ้นอย่างหงุดหงิด กันต์ถอนหายใจ “ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ” เขากล่าว “แต่คุณมินตราเป็นคนที่มีเล่ห์เหลี่ยมพอสมควร เธออาจจะแค่พยายามสร้างความสับสนให้กับคุณ” “แต่… สิ่งที่เธอพูดก็ทำให้ฉันคิดมากนะคะ” แพรวพรรณกล่าว “เธอเหมือนจะรู้เรื่องบางอย่างเกี่ยวกับคุณ” “ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ” กันต์ตอบ “แต่ผมยืนยันว่า ผมไม่มีอะไรจะปิดบังคุณ” แพรวพรรณมองหน้ากันต์ เธอรู้สึกว่าเธอต้องเชื่อใจเขา แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็ยังมีความกังวลใจอยู่ “บางที… เราอาจจะต้องระวังตัวมากกว่านี้” แพรวพรรณกล่าว “ครับ” กันต์เห็นด้วย “ถ้ามีอะไรที่ทำให้คุณรู้สึกไม่สบายใจ บอกผมได้เสมอนะครับ” หลังจากนั้น แพรวพรรณก็กลับคอนโดด้วยความรู้สึกที่สับสน เธอมองไปยังบทภาพยนตร์ ‘เงารัก’ ในมือ “‘นลิน’ ต้องเผชิญหน้ากับความจริงที่โหดร้าย” เธอกล่าว “และฉันเองก็กำลังจะได้เผชิญหน้ากับมันเช่นกัน” เธอตัดสินใจที่จะไม่ยอมแพ้ เธอจะสืบหาความจริงให้ได้ว่าใครคือคนที่กำลังเล่นเกมรักที่ซับซ้อนนี้อยู่ แพรวพรรณเริ่มสังเกตการณ์ทุกอย่างรอบตัวอย่างละเอียด เธอเริ่มตรวจสอบข้อมูลของบริษัท H&H Entertainment และบริษัทของกันต์อย่างจริงจังมากขึ้น เธอพบว่า H&H Entertainment มีความเชื่อมโยงกับบริษัทอีกหลายแห่ง ซึ่งบางแห่งก็มีประวัติที่น่าสงสัย ในขณะเดียวกัน เธอก็เริ่มสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวที่น่าสงสัยรอบๆ ตัวเธอเอง เธอรู้สึกเหมือนมีใครบางคนกำลังจับตามองเธออยู่ตลอดเวลา วันหนึ่ง ในขณะที่เธอกำลังจะเข้าบ้าน ก็มีชายแปลกหน้าคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเธอ “คุณแพรวพรรณใช่ไหมครับ” ชายคนนั้นถาม “ค่ะ” แพรวพรรณตอบอย่างระมัดระวัง “ผมมีข้อความจาก… ใครบางคนครับ” ชายคนนั้นยื่นซองจดหมายสีดำให้กับเธอ แพรวพรรณรับซองจดหมายมาด้วยความสงสัย เธอเปิดมันออกอ่าน “อย่าไว้ใจใครหน้าไหน โดยเฉพาะคนใกล้ตัว” ข้อความนั้นสั้นๆ แต่ทำให้หัวใจของแพรวพรรณเต้นแรง เธอเงยหน้ามองชายคนนั้น “ใครส่งมาคะ” แต่ชายคนนั้นกลับส่ายหน้า และเดินจากไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้แพรวพรรณยืนงงอยู่เพียงลำพัง แพรวพรรณมองดูซองจดหมายในมือ เธอนึกถึงคำพูดของมินตรา และคำเตือนจากชายปริศนา “ใครกันแน่ที่กำลังเล่นเกมนี้อยู่” เธอถามตัวเองอีกครั้ง “และทำไมทุกคนถึงพยายามจะเตือนฉัน” ปริศนาในเกมรักของคนรวยเริ่มทวีความซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ แพรวพรรณรู้ดีว่าเธอไม่สามารถถอยหลังได้อีกต่อไป เธอต้องก้าวต่อไป และไขปริศนาทั้งหมดนี้ให้ได้ ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไรก็ตาม