เช้าวันรุ่งขึ้น แพรวพรรณตัดสินใจที่จะเผชิญหน้ากับความจริง เธอมาถึงออฟฟิศของ H&H Entertainment ด้วยความมุ่งมั่นที่จะถามทุกอย่างให้กระจ่าง เธอเดินตรงไปยังห้องทำงานของกันต์โดยไม่ได้นัดหมาย เสียงเคาะประตูห้องทำงานของกันต์ดังขึ้น "ค่ะ เข้ามาได้" เขาตอบรับเสียงที่ฟังดูอ่อนล้า แพรวพรรณผลักประตูเข้าไป แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าส่องเข้ามา เผยให้เห็นใบหน้าของกันต์ที่ดูซีดเซียวผิดปกติ เขากำลังจ้องมองเอกสารกองใหญ่อยู่บนโต๊ะทำงาน "กันต์" แพรวพรรณเรียกเสียงเบา กันต์เงยหน้าขึ้น ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจเมื่อเห็นแพรวพรรณยืนอยู่ตรงหน้า "แพรวพรรณ? คุณมาที่นี่ได้ยังไง" "ฉันมีเรื่องต้องคุยกับคุณ" แพรวพรรณพูดพลางเดินเข้ามาใกล้ "เรื่องที่เราควรจะคุยกันมานานแล้ว" กันต์ลุกขึ้นยืน "มีอะไรหรือเปล่า คุณดูไม่ค่อยสบาย" "ฉันสบายดีค่ะ" แพรวพรรณพยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่น "แต่ฉันไม่แน่ใจว่าคุณจะสบายใจที่จะได้ฟังหรือเปล่า" กันต์เดินอ้อมโต๊ะมาหาเธอ "คุณกำลังพูดถึงอะไร" แพรวพรรณหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา "ฉันได้ยินบทสนทนาของคุณกับมินตรา" เธอพูดเสียงเรียบ สายตาของเธอจับจ้องไปที่ใบหน้าของกันต์อย่างไม่กระพริบ กันต์อึ้งไป ใบหน้าของเขาซีดเผือดลงไปอีก "คุณ... คุณได้ยินได้ยังไง" "มันไม่สำคัญว่าฉันได้ยินได้ยังไง" แพรวพรรณตอบ "สิ่งที่สำคัญคือสิ่งที่คุณพูด" เธอเงียบไปครู่หนึ่ง ปล่อยให้อากาศรอบตัวหนักอึ้งด้วยความตึงเครียด "ทำไมคุณไม่พูดกับฉันตรงๆ กันต์? ทำไมคุณถึงให้มินตราเป็นคนมาบอกฉันว่าคุณคิดถึงฉัน?" กันต์อ้าปากจะพูด แต่คำพูดกลับติดอยู่ที่ลำคอ เขาดูประหม่าอย่างเห็นได้ชัด "แพรวพรรณ ผม..." "และเรื่องการโอนเงินจำนวนมหาศาล? เรื่องการซื้อขายหุ้นที่ผิดปกติ? มันคืออะไรกันแน่?" แพรวพรรณถามต่อ เสียงของเธอเริ่มสั่นเล็กน้อย "คุณกำลังทำอะไรอยู่กันต์?" กันต์หลับตาลงอย่างเหนื่อยอ่อน "ผม... ผมขอโทษ" "ขอโทษ? นั่นคือทั้งหมดที่คุณจะพูดงั้นเหรอ?" น้ำตาเริ่มเอ่อคลอเบ้าของแพรวพรรณ "คุณรู้ไหมว่าฉันรู้สึกแย่แค่ไหนที่ได้ยินแบบนั้น? ฉันไม่รู้จะเชื่อใครอีกแล้ว" "ผมเข้าใจ" กันต์พูดเสียงแผ่วเบา "ผมรู้ว่ามันยาก แต่ผมอยากจะอธิบายทุกอย่างให้คุณฟัง" "อธิบายอะไร?" แพรวพรรณถามเสียงดัง "อธิบายว่าคุณกำลังนอกใจฉัน? หรืออธิบายว่าคุณกำลังโกงบริษัท?" "ไม่ใช่แบบนั้นนะแพรวพรรณ!" กันต์รีบปฏิเสธ "เรื่องมันซับซ้อนกว่าที่คุณคิด" "ซับซ้อนแค่ไหนกัน?" แพรวพรรณหัวเราะออกมาอย่างขมขื่น "คุณกำลังเล่นเกมอะไรอยู่กันแน่? กับฉัน? กับบริษัท? หรือกับใคร?" "ผมกำลังพยายามปกป้องคุณ" กันต์พูดเสียงหนักแน่น "และปกป้อง H&H Entertainment" "ปกป้องฉัน? ด้วยการคุยกับมินตราลับหลังฉัน?" แพรวพรรณไม่สามารถกลั้นน้ำตาได้อีกต่อไป หยาดน้ำตาใสไหลรินลงมาอาบแก้ม "คุณทำให้ฉันสับสนนะกันต์ ฉันไม่รู้ว่าความจริงคืออะไรอีกต่อไปแล้ว" "ผมรู้ว่าผมทำผิดพลาดไป" กันต์กล่าว "ผมควรจะบอกคุณตั้งแต่แรก แต่ผมกลัว... กลัวว่าคุณจะไม่เข้าใจ กลัวว่าคุณจะโกรธ" "แล้วตอนนี้ฉันไม่โกรธเหรอ?" แพรวพรรณถามเสียงสะอื้น "คุณทำให้ฉันรู้สึกเหมือนเป็นคนโง่ที่ถูกหลอกใช้!" "ผมไม่ได้หลอกใช้คุณนะแพรวพรรณ!" กันต์ยื่นมือออกไปจะแตะแขนเธอ แต่แพรวพรรณถอยหนี "ผมรักคุณนะ" คำว่า "รัก" ที่หลุดออกมาจากปากของกันต์ในตอนนี้ฟังดูว่างเปล่าและไม่น่าเชื่อถือสำหรับแพรวพรรณเลยแม้แต่น้อย "ความรักของคุณมันคืออะไรกันแน่?" เธอถามเสียงสั่น "มันคือการแอบคุยกับผู้หญิงอีกคนลับหลังฉัน? หรือมันคือการทำธุรกิจสกปรก?" "ผมกำลังถูกบางคนปั่นหัว" กันต์กล่าวอย่างร้อนรน "ผมกำลังพยายามหาหลักฐานเพื่อเปิดโปงคนๆ นั้น และหยุดยั้งแผนการของเขา" "ใคร?" แพรวพรรณถาม "ใครกำลังปั่นหัวคุณ?" กันต์ลังเล "ผม... ผมไม่แน่ใจแน่ชัด แต่ผมสงสัยว่าเป็นคชา" "คชา?" แพรวพรรณทวนคำอย่างไม่เชื่อ "เป็นไปได้อย่างไร?" "เขาเป็นคนเดียวที่มีแรงจูงใจและความสามารถที่จะทำเรื่องแบบนี้" กันต์อธิบาย "เขาต้องการทำลายผม และเขากำลังใช้ H&H Entertainment เป็นเครื่องมือ" "แล้วคุณปล่อยให้เขาทำได้ยังไง?" แพรวพรรณถามอย่างไม่เข้าใจ "ถ้าคุณรู้ว่าเขากำลังทำอะไร ทำไมคุณไม่หยุดเขาล่ะ?" "ผมกำลังพยายามอยู่" กันต์ตอบ "แต่เขาฉลาดมาก เขาวางแผนทุกอย่างไว้หมดแล้ว" แพรวพรรณส่ายหน้าช้าๆ "ฉันไม่รู้ว่าฉันจะเชื่อคุณได้อีกแค่ไหนกันต์" เธอพูดเสียงเบา "คุณทำให้ฉันสับสนไปหมด" "ผมขอเวลาให้ผมพิสูจน์ตัวเองได้ไหม" กันต์ร้องขอ "ผมจะหาความจริงมาให้คุณเห็น ผมสัญญา" แพรวพรรณมองเข้าไปในดวงตาของกันต์ เธอเห็นความสิ้นหวังและความจริงใจในแววตาคู่นั้น แต่มันก็ยังไม่เพียงพอที่จะลบความเจ็บปวดและความสับสนที่เธอรู้สึกได้ "ฉันต้องการเวลา" เธอกล่าว "ฉันต้องการเวลาที่จะคิด" เธอหันหลังเดินออกจากห้องทำงานไป ทิ้งกันต์ให้ยืนนิ่งอยู่เพียงลำพังกลางแสงแดดที่สาดส่องเข้ามา บรรยากาศภายในห้องที่เคยอบอุ่นและผ่อนคลาย บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความเย็นยะเยือกและความไม่แน่นอน