แพรวพรรณกลับมาถึงอพาร์ตเมนต์ของเธอด้วยหัวใจที่บอบช้ำ เธอเดินตรงไปที่ห้องนั่งเล่น ทิ้งตัวลงบนโซฟาตัวนุ่ม ปล่อยให้น้ำตาที่กลั้นไว้ไหลออกมาอย่างไม่อาจห้ามได้ ภาพของกันต์ที่ยืนอยู่ท่ามกลางความสับสนและความหวาดกลัวเมื่อครู่นี้ยังคงติดตา การยอมรับผิดเพียงเล็กน้อยของเขา ยิ่งทำให้ความรู้สึกที่เธอมีต่อเขาปั่นป่วนยิ่งขึ้น เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เปิดแอปพลิเคชันบันทึกเสียงอีกครั้ง ไฟล์เสียงที่เธอได้มายังคงอยู่ที่เดิม ชื่อไฟล์ "Confession_Gun" มันเป็นหลักฐานชิ้นสำคัญที่ทำให้เธอได้รู้ความจริงบางส่วนเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ก็ยังทิ้งคำถามอีกมากมายไว้ในใจ "กันต์... ทำไมคุณถึงทำแบบนี้" เธอพึมพำกับตัวเอง "ทำไมคุณถึงไม่บอกฉัน" เธอไล่ดูบันทึกการเข้า-ออกอาคารอีกครั้ง ข้อมูลที่เธอได้มานั้นชัดเจน กันต์อยู่ที่นั่นจริงๆ ในช่วงเวลาดังกล่าว แต่คำแก้ตัวของเขาฟังดูมีน้ำหนัก ทั้งความกลัวที่จะเสียเธอไป และความซับซ้อนของเกมที่เขาอ้างถึง แพรวพรรณตัดสินใจเปิดไฟล์เสียงอีกครั้ง เธอต้องการฟังน้ำเสียงของกันต์ให้ชัดเจนขึ้น เพื่อพยายามหาคำตอบที่ซ่อนอยู่ในนั้น "เธอ... เธอกำลังจะทำอะไร" เสียงของกันต์ดังขึ้นในไฟล์เสียง เป็นเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล "เรื่องนี้มันอันตรายเกินไปนะ" "อันตรายเหรอคะ" เสียงผู้หญิงอีกคนหนึ่งตอบกลับมา เสียงที่แพรวพรรณคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด "อันตรายแค่ไหนก็ไม่เท่ากับที่เธอทำกับฉัน" แพรวพรรณนิ่งไป เธอจำเสียงของผู้หญิงคนนั้นได้ทันที มันคือเสียงของ 'อันนา' เลขาส่วนตัวของกันต์! ทำไมเสียงของอันนาถึงไปอยู่ในไฟล์เสียงนั้น? แล้วเธอหมายถึงอะไรที่ว่ากันต์ทำอะไรกับเธอ? "ฉันไม่ได้ทำอะไรกับเธอ" กันต์โต้ตอบเสียงแข็ง "ฉันแค่... ฉันแค่ทำตามหน้าที่" "หน้าที่เหรอคะ" อันนาหัวเราะเบาๆ "หน้าที่ของคุณคือการทรยศฉันใช่ไหม" "ฉันขอโทษ" กันต์ตอบเสียงแผ่ว "ฉันไม่มีทางเลือกอื่น" "ไม่มีทางเลือกอื่น" อันนาทวนคำ "แล้วฉันล่ะ ฉันมีทางเลือกอื่นไหม" ความเงียบเข้าปกคลุมในไฟล์เสียงชั่วขณะ ก่อนที่เสียงปืนจะดังขึ้น! แพรวพรรณสะดุ้งเฮือก เธอกุมปากตัวเองไว้แน่น ภาพของอันนากำลังยืนอยู่ตรงหน้าเธอ ราวกับจะบอกเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้น "ถ้าฉันไปไม่ได้ เธอก็ไม่ต้องไปไหนเหมือนกัน" เสียงของอันนาดังขึ้นอีกครั้ง เป็นเสียงที่เย็นชาและเด็ดขาด แพรวพรรณรีบกดหยุดไฟล์เสียง เธอหายใจหอบ ความจริงที่ปรากฏขึ้นนั้นน่าสะพรึงกลัวเกินกว่าที่เธอจะรับได้ อันนา... เธอเป็นคนลงมือทำร้ายแพรวพรรณเองอย่างนั้นหรือ? และกันต์... เขารู้เรื่องนี้ทั้งหมด! "ทำไม... ทำไมคุณถึงไม่บอกฉัน" แพรวพรรณถามตัวเองอีกครั้ง คำตอบที่กันต์ให้ไว้เรื่องความกลัวที่จะเสียเธอไป มันฟังดูไม่น่าเชื่อถืออีกต่อไป เมื่อพิจารณาจากสถานการณ์ที่เธอเพิ่งได้ยิน เธอเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวต่างๆ เข้าด้วยกัน อันนาคือคนที่ถูกกันต์ทรยศ แล้วอันนาก็แค้นเขามากพอที่จะทำร้ายแพรวพรรณ เพื่อไม่ให้กันต์มีความสุข? หรืออันนาทำไปเพราะต้องการแก้แค้นกันต์ทางอ้อม? แต่ทำไมกันต์ถึงไม่พูดถึงอันนาเลยสักคำ? ทำไมเขาถึงปล่อยให้เธอเข้าใจผิดว่าคนที่ทำร้ายเธอคือใครบางคนที่อยู่เบื้องหลัง? แพรวพรรณลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังแสงไฟในเมืองยามค่ำคืน เธอรู้สึกเหมือนกำลังติดอยู่ในเขาวงกตที่เต็มไปด้วยปริศนาและความลับ เธอไม่รู้ว่าใครคือศัตรูที่แท้จริง และใครคือมิตรที่เธอควรไว้ใจ "ฉันต้องรู้ความจริงให้ได้" เธอพึมพำ กำหมัดแน่น "ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาหลอกใช้ฉันอีกต่อไป" เธอตัดสินใจว่าต้องกลับไปเผชิญหน้ากับกันต์อีกครั้ง แต่คราวนี้เธอจะไปพร้อมกับคำถามที่ชัดเจนกว่าเดิม เธอจะถามเขาเกี่ยวกับอันนา และเธอจะบังคับให้เขาพูดความจริงทั้งหมดออกมา แพรวพรรณหยิบกระเป๋าถือขึ้นมา เตรียมตัวออกไปข้างนอกอีกครั้ง เธอไม่รู้ว่าการเผชิญหน้าครั้งต่อไปจะเป็นอย่างไร แต่เธอรู้เพียงว่าเธอไม่สามารถหลบหนีความจริงได้อีกต่อไป