เช้าวันต่อมา แพรวพรรณตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย เธอใช้เวลาทั้งคืนคิดถึงข้อเสนอของทิม มันเป็นการตัดสินใจครั้งสำคัญที่จะส่งผลต่ออนาคตในวงการบันเทิงของเธออย่างแน่นอน เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา และเห็นข้อความจากทิมที่ส่งเข้ามาเมื่อกลางดึก “สวัสดีครับคุณแพรวพรรณ ผมส่งรายละเอียดข้อเสนอของผมไปให้คุณทางอีเมลแล้วนะครับ หากคุณมีคำถาม หรือต้องการนัดพูดคุยเพิ่มเติม แจ้งผมได้ตลอดเวลา ผมเชื่อว่านี่จะเป็นจุดเริ่มต้นของสิ่งดีๆ” แพรวพรรณเปิดอีเมลขึ้นมา และพบกับเอกสารสัญญาและรายละเอียดเกี่ยวกับข้อเสนอของทิม มันเป็นข้อเสนอที่น่าประทับใจมาก เขาเสนอเงินเดือนที่สูงมาก พร้อมกับโอกาสที่จะได้เล่นในภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์ที่จะเปิดกล้องในไม่ช้า “นี่มัน… มากกว่าที่ฉันคิดไว้เยอะเลย” แพรวพรรณพึมพำกับตัวเอง เธอตัดสินใจที่จะลองโทรศัพท์ไปหาทิม เพื่อขอคำปรึกษาเพิ่มเติม “สวัสดีค่ะคุณทิม” แพรวพรรณเอ่ยเมื่อปลายสายรับ “สวัสดีครับคุณแพรวพรรณ ผมดีใจที่คุณโทรมา” ทิมตอบ น้ำเสียงสดใส “ฉัน… ฉันได้อ่านรายละเอียดข้อเสนอของคุณแล้วค่ะ มันน่าสนใจมาก” แพรวพรรณกล่าวอย่างเกร็งๆ “ผมดีใจที่คุณชอบ” ทิมตอบ “แล้วคุณคิดว่าจะตอบรับข้อเสนอนี้ไหมครับ” “ฉัน… ยังไม่แน่ใจค่ะ” แพรวพรรณสารภาพ “ฉันแค่อยากจะถามความเห็นคุณทิมหน่อยค่ะ ว่าทำไมคุณทิมถึงสนใจฉันมากขนาดนี้” ทิมเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงที่จริงจังขึ้น “คุณแพรวพรรณ ผมเห็นอะไรบางอย่างในตัวคุณที่แตกต่างจากผู้หญิงคนอื่นๆ ผมเห็นความมุ่งมั่น ความฉลาด และแววตาที่บอกว่าคุณพร้อมที่จะสู้เพื่อความฝันของคุณ” “แต่… ฉันก็เป็นแค่ดาราหน้าใหม่นะคะ” แพรวพรรณเอ่ย “สำหรับผม คุณไม่ใช่แค่ดาราหน้าใหม่” ทิมกล่าว “คุณคือเพชรที่รอการเจียระไน และผมเชื่อว่าผมสามารถช่วยคุณได้” แพรวพรรณรู้สึกประทับใจในคำพูดของทิม เขามองเห็นคุณค่าในตัวเธออย่างแท้จริง “คุณทิมคะ” แพรวพรรณเอ่ย “ถ้าฉันตอบรับข้อเสนอนี้ ฉันจะต้องทำอะไรบ้างคะ” “คุณก็แค่ทำหน้าที่ของคุณให้ดีที่สุด” ทิมตอบ “แสดงให้เต็มที่ เป็นตัวของตัวเอง แล้วทุกอย่างจะตามมาเอง” “แล้ว… เรื่องที่… มินตราพูดถึง…” แพรวพรรณเอ่ยอย่างลังเล “ผมรู้ว่าคุณกำลังกังวลเรื่องอะไร” ทิมกล่าว “ไม่ต้องไปสนใจคำพูดของคนอื่นครับ คุณทำในสิ่งที่ถูกต้องก็พอ” “ขอบคุณค่ะคุณทิม” แพรวพรรณรู้สึกสบายใจขึ้นมาก “ฉันขอเวลาตัดสินใจอีกหน่อยนะคะ” “ได้เลยครับ ผมรอคุณอยู่” ทิมกล่าว หลังจากวางสายจากทิม แพรวพรรณก็รู้สึกมีความหวังมากขึ้น เธอเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า และหยิบชุดสวยชุดหนึ่งออกมา เธอตัดสินใจว่าวันนี้เธอจะไปพบคุณหญิงอรุณรัศมี เพื่อปรึกษาเรื่องนี้ เมื่อแพรวพรรณไปถึงคฤหาสน์อัครกิตติสกุล เธอก็ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากคุณหญิงอรุณรัศมี “มาแล้วเหรอจ๊ะแพรว นั่งสิ” คุณหญิงเอ่ยเชิญ “วันนี้หน้าตาดูสดใสเชียว มีข่าวดีมาบอกแม่ใช่ไหม” “คุณป้าคะ” แพรวพรรณนั่งลงข้างๆ “แพรวมีเรื่องอยากจะปรึกษาคุณป้าค่ะ” “ว่ามาสิลูก” คุณหญิงอรุณรัศมีรับฟัง แพรวพรรณเล่าเรื่องข้อเสนอของทิมให้คุณหญิงฟังอย่างละเอียด คุณหญิงอรุณรัศมีตั้งใจฟังอย่างใจเย็น เมื่อแพรวพรรณพูดจบ เธอก็ยิ้ม “คุณทิมเขาก็เป็นแบบนี้แหละ” คุณหญิงกล่าว “เป็นคนจริงจังกับงาน และมองคนเก่ง” “แล้วคุณป้าคิดว่าแพรวควรจะตอบรับข้อเสนอนี้ไหมคะ” แพรวพรรณถาม “ถ้าแพรวคิดว่าใช่ และมั่นใจในตัวเอง ก็ลุยเลย” คุณหญิงอรุณรัศมีกล่าว “แต่จำไว้นะลูก โลกของคนรวยมันก็มีเกมของมันอยู่เสมอ เธอต้องรู้จักเล่นให้เป็น” “เกมของคุณป้าหมายถึงอะไรคะ” แพรวพรรณถาม “หมายถึงการแข่งขัน การเอาชนะ และการรักษาตัวเอง” คุณหญิงอรุณรัศมียิ้ม “ทิมเป็นนักธุรกิจที่เก่งมาก และเขาก็จะมองหาแต่คนที่เก่งเหมือนกันมาอยู่ข้างกาย” “แพรวจะจำไว้ค่ะ” แพรวพรรณกล่าว “แล้วอย่าลืมนะแพรว” คุณหญิงอรุณรัศมีเสริม “เกมนี้มันไม่ใช่แค่เกมธุรกิจ แต่มันคือเกมของหัวใจด้วย” คำพูดของคุณหญิงทำให้แพรวพรรณนิ่งคิด เธอรู้ดีว่าทิมอาจจะมีบางอย่างที่มากกว่าแค่เรื่องธุรกิจเข้ามาเกี่ยวข้อง วันรุ่งขึ้น แพรวพรรณตัดสินใจแน่วแน่ เธอส่งอีเมลตอบรับข้อเสนอของทิม “เรียน คุณทิม หิรัณยัช ข้าพเจ้า แพรวพรรณ ได้พิจารณาข้อเสนอของท่านอย่างรอบคอบแล้ว และขอตอบรับข้อเสนอนี้ค่ะ ข้าพเจ้าพร้อมที่จะร่วมงานกับท่าน และจะทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด” เมื่อทิมได้รับอีเมลตอบรับจากแพรวพรรณ เขาก็ยิ้มอย่างพึงพอใจ เขาเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังวิวเมืองที่กว้างใหญ่ “เกมนี้… มันกำลังจะเริ่มต้นขึ้นจริงๆ แล้วสินะ” ทิมพึมพำกับตัวเอง เขาไม่รู้เลยว่าการตัดสินใจครั้งนี้ของแพรวพรรณ จะนำพาเธอไปสู่การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในชีวิต ที่เต็มไปด้วยทั้งความสุข ความสำเร็จ และความท้าทายที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อน.