หลายสัปดาห์ผ่านไป ภูผาทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เขาทุ่มเทเวลาทั้งหมดให้กับบริษัทธารารัตน์ การตรวจสอบบัญชีเริ่มมีความคืบหน้า และเขาก็ค่อยๆ รวบรวมหลักฐานเกี่ยวกับความผิดปกติทางการเงินที่เกิดขึ้น "ธารารัตน์" ภูผาเดินเข้ามาหาเธอในห้องทำงาน ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด "ผมได้หลักฐานที่ยืนยันแล้วว่า… มีคนภายในบริษัทของเรา… กำลังขโมยข้อมูลความลับทางการค้า… และส่งมอบให้กับวิวัฒน์" ธารารัตน์หน้าซีดเผือด "ใครคะคุณภูผา" "ผมยังไม่สามารถระบุตัวได้แน่ชัด" ภูผาตอบ "แต่ผมมั่นใจว่า… เป็นคนที่อยู่ในตำแหน่งสูง… และเข้าถึงข้อมูลสำคัญได้" "เราจะทำอย่างไรดีคะ" ธารารัตน์ถามด้วยความกังวล "ผมกำลังวางแผนที่จะจับไต๋เขาครับ" ภูผาอธิบาย "ผมจะสร้างข้อมูลปลอมขึ้นมา… และดูว่าใครจะเป็นคนแรกที่หยิบมันไป" "คุณแน่ใจเหรอคะว่ามันจะสำเร็จ" "ผมคิดว่ามีโอกาสสูงครับ" ภูผาตอบ "วิวัฒน์ต้องการข้อมูลของเรามาก… และคนที่ทำงานให้เขา… ก็คงจะรีบร้อนที่จะส่งมอบมัน" ในขณะเดียวกัน ภูผาก็เริ่มดำเนินการตามแผนการตลาดใหม่ของเขา เขาได้เปิดตัวแคมเปญโฆษณาที่สร้างสรรค์และเข้าถึงกลุ่มเป้าหมายได้อย่างมีประสิทธิภาพ ทำให้ยอดขายของบริษัทเริ่มดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด "คุณภูผาคะ" ธารารัตน์เดินเข้ามาหาเขาในห้องทำงาน "ยอดขายของเราเพิ่มขึ้นมากเลยค่ะ… ขอบคุณคุณมากนะคะ" ภูผายิ้ม "ผมดีใจที่ได้ยินแบบนั้นครับธารารัตน์" "แล้วเรื่อง… คนที่ทรยศเราล่ะคะ" ธารารัตน์ถาม "ผมใกล้จะจับตัวเขาได้แล้วครับ" ภูผาตอบ "ผมได้ข้อมูลบางอย่างที่น่าสนใจมาก" เขาหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งขึ้นมาให้ธารารัตน์ดู "นี่คือรายชื่อผู้ที่เข้าถึงข้อมูลการเงินในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา… มีคนหนึ่งที่น่าสงสัยเป็นพิเศษ" ธารารัตน์มองรายชื่อนั้นอย่างตั้งใจ "ใครคะ" "สมชายครับ" ภูผาตอบ "อดีตพนักงานที่เราเคยไล่ออกไป… เขาเพิ่งจะกลับมาขอทำงานกับเราอีกครั้ง… และดูเหมือนว่า… เขาจะได้รับการสนับสนุนจากใครบางคน" ธารารัตน์ตกใจ "สมชาย? เขาจะทรยศเราอีกครั้งเหรอคะ" "ผมคิดว่าเขาถูกวิวัฒน์บีบบังคับครับ" ภูผาอธิบาย "วิวัฒน์คงจะใช้ข้อมูลบางอย่างของสมชาย… เพื่อข่มขู่เขา" "แล้วเราจะทำอย่างไร" ธารารัตน์ถาม "ผมจะลองคุยกับสมชายดูครับ" ภูผาตอบ "ผมจะพยายามให้เขาเปิดใจ… และบอกความจริงทั้งหมด" วันต่อมา ภูผาได้เรียกสมชายเข้ามาพบเป็นการส่วนตัว "สมชาย" ภูผาเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล "คุณสบายดีนะ" สมชายดูประหม่าเล็กน้อย "ครับ… คุณภูผา" "ผมอยากจะคุยกับคุณเรื่องบางอย่าง" ภูผาพูด "ผมทราบว่าคุณกำลังมีปัญหา… และผมก็อยากจะช่วยคุณ" สมชายเงียบไป เขาหลบสายตาของภูผา "ผมรู้ว่าคุณกำลังทำงานให้กับวิวัฒน์" ภูผาพูดตรงๆ "และผมก็รู้ว่า… วิวัฒน์กำลังบีบบังคับคุณ" สมชายหน้าซีดเผือด "ผม… ผมไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไรครับ" "สมชาย" ภูผาพูดเสียงหนักแน่น "ผมมีหลักฐานที่พิสูจน์ได้ว่า… คุณกำลังส่งข้อมูลความลับของเราให้กับวิวัฒน์… และผมก็มีข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับอดีตของคุณ… ที่ถ้าหากเปิดเผยออกไป… จะส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อชีวิตคุณ" สมชายตัวสั่นเทา "คุณ… คุณจะทำอะไรครับ" "ผมไม่ได้ต้องการทำร้ายคุณ" ภูผาตอบ "ผมแค่อยากให้คุณบอกความจริงทั้งหมด… และช่วยเราเปิดโปงวิวัฒน์" สมชายเงยหน้ามองภูผา น้ำตาคลอเบ้า "ผม… ผมไม่มีทางเลือกครับ… วิวัฒน์… เขาขู่จะทำร้ายครอบครัวผม" "ผมเข้าใจครับ" ภูผาตอบ "แต่ผมก็เชื่อว่า… การร่วมมือกับวิวัฒน์… จะทำให้คุณตกอยู่ในอันตรายมากกว่าเดิม" "คุณจะช่วยผมจริงหรือครับ" สมชายถามด้วยความหวัง "ผมจะช่วยคุณ" ภูผายืนยัน "ผมจะให้ความคุ้มครองแก่คุณและครอบครัว… และผมจะทำให้วิวัฒน์ชดใช้ในสิ่งที่เขาทำ" สมชายตัดสินใจเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ภูผาฟัง เขาเปิดเผยกลโกงของวิวัฒน์ และวิธีการที่วิวัฒน์ใช้ในการควบคุมเขา ธารารัตน์ที่แอบฟังอยู่ข้างนอก รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังจะถล่มลงมา เธอไม่เคยคิดว่าเรื่องราวจะซับซ้อนขนาดนี้ แต่เธอก็รู้สึกขอบคุณภูผา… ที่เขาไม่ยอมแพ้… และยังคงต่อสู้เพื่อความถูกต้องเสมอ เมื่อสมชายเล่าความจริงทั้งหมดแล้ว ภูผาก็หันมามองธารารัตน์ "ตอนนี้… เรามีหลักฐานที่แข็งแกร่งพอที่จะจัดการกับวิวัฒน์แล้วครับ" ธารารัตน์พยักหน้าด้วยความมุ่งมั่น "เราจะทำให้เขาได้รับโทษ… ในสิ่งที่เขาทำ" ทั้งสองมองหน้ากัน และในแววตาของพวกเขาก็มีความหวัง… และความตั้งใจที่จะเผชิญหน้ากับความจริงที่กำลังจะเปิดเผยออกมา