"แต่… เราได้เซ็นสัญญา… ที่ได้กำหนด… ขอบเขต… และอำนาจ… ในการตัดสินใจ… ไว้อย่างชัดเจน… แล้วนะครับ" ภูผากล่าวเสียงเน้นย้ำ เขาพยายามควบคุมอารมณ์ที่เริ่มปะทุขึ้นมาอย่างยากลำบาก สายตาของเขากวาดมองไปยังนักลงทุนแต่ละคนอย่างไม่ลดละ เขาเห็นแววตาบางอย่างที่สะท้อนความไม่พอใจและความกดดันที่พวกเขากำลังส่งมา ธารารัตน์เองก็รู้สึกเช่นเดียวกัน หัวใจเธอเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก เธอสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงที่กำลังจะเกิดขึ้น การเข้ามาแทรกแซงการบริหารจัดการของนักลงทุนกลุ่มนี้ อาจหมายถึงการสูญเสียอิสรภาพในการตัดสินใจที่สำคัญของบริษัทที่เธอและภูผาร่วมกันสร้างขึ้นมา "แน่นอนครับ… คุณภูผา" นักลงทุนอาวุโสคนเดิมตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่ยังคงราบเรียบ แต่แฝงไว้ด้วยความหนักแน่นที่ปฏิเสธไม่ได้ "แต่… สัญญา… ก็ต้องอยู่ภายใต้… เหตุผลทางธุรกิจ… ที่สมเหตุสมผล… ด้วยเช่นกัน… เมื่อเราเห็นว่า… ทิศทาง… ที่ท่านกำลังดำเนินอยู่… อาจจะ… นำพา… ไปสู่… ความเสี่ยง… ที่มากเกินไป… เราก็จำเป็น… ที่จะต้อง… แสดงความเห็น… และเสนอแนวทาง… ที่เราเชื่อว่า… จะเป็นประโยชน์… ต่อการลงทุน… ของเรา… และของท่าน… มากที่สุด" "ความเห็น… ของท่าน… เป็นสิ่งที่เรา… รับฟัง… เสมอครับ" ธารารัตน์เอ่ยขึ้น เธอพยายามใช้คำพูดที่ประนีประนอมที่สุดเท่าที่จะทำได้ "แต่… กลยุทธ์… การตลาด… และทิศทาง… ของผลิตภัณฑ์… ถูกวางแผน… และออกแบบ… มาอย่างรอบคอบ… โดยทีมงาน… ของเรา… ที่มีความเข้าใจ… ในตลาด… และกลุ่มเป้าหมาย… ของเรา… เป็นอย่างดี" "เราเข้าใจ… ความตั้งใจ… ของท่าน… ครับ… คุณธารารัตน์" นักลงทุนอีกคนเสริมขึ้นมา "แต่… บางครั้ง… มุมมอง… จากภายนอก… ก็สามารถ… ให้ข้อมูลเชิงลึก… ที่แตกต่าง… และอาจจะเป็น… ประโยชน์… ในการปรับปรุง… แผนงาน… ที่มีอยู่… ให้ดียิ่งขึ้น… โดยเฉพาะอย่างยิ่ง… ในตลาด… ที่มีการแข่งขัน… สูง… ในปัจจุบัน" "เรามีทีมงาน… ที่มีความสามารถ… และมีความมุ่งมั่น… ที่จะทำให้… โครงการนี้… ประสบความสำเร็จ… ครับ" ภูผากล่าวเสียงหนักแน่นขึ้น "และเรามั่นใจ… ในศักยภาพ… ของทีมงาน… ของเรา… เราได้ทุ่มเท… ทั้งแรงกาย… และแรงใจ… เพื่อให้งาน… ออกมา… ดีที่สุด… เท่าที่จะเป็นไปได้" "ความมุ่งมั่น… เป็นสิ่งที่ดี… ครับ… คุณภูผา" นักลงทุนอาวุโสกล่าว "แต่… ความสำเร็จ… ที่จับต้องได้… คือสิ่งที่สำคัญ… ที่สุด… ในมุมมอง… ของนักลงทุน… เราได้ลงทุน… เงินจำนวนมหาศาล… และเราต้องการ… เห็น… ผลตอบแทน… ที่ชัดเจน… และเป็นรูปธรรม… ในเวลาอันควร" "และเรากำลัง… ดำเนินการ… เพื่อให้ได้มา… ซึ่งผลตอบแทน… นั้น… ครับ" ธารารัตน์กล่าว "เพียงแต่… ทุกอย่าง… ต้องใช้เวลา… การสร้างแบรนด์… การเข้าถึง… กลุ่มเป้าหมาย… ใหม่… ไม่ใช่สิ่งที่… จะเห็นผล… ได้ในชั่วข้ามคืน" "เราเข้าใจ… เรื่องของเวลา… ครับ" นักลงทุนท่านหนึ่งเอ่ยขึ้น "แต่… เวลา… ของเรา… นั้น… มีจำกัด… เรามีเป้าหมาย… ที่ต้องบรรลุ… และเราต้องการ… ให้ท่าน… ปรับเปลี่ยน… แผนงาน… บางส่วน… เพื่อให้สอดคล้อง… กับวิสัยทัศน์… ของเรา… มากขึ้น" "แผนงาน… บางส่วน… ที่ว่า… หมายถึง… อะไรบ้างครับ" ภูผาถาม เขาพยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่นเครือ "โดยเฉพาะอย่างยิ่ง… ในส่วนของ… การโฆษณา… และการประชาสัมพันธ์… ครับ" นักลงทุนอาวุโสตอบ "เราเห็นว่า… แผนของท่าน… ยังเน้น… การสร้างความสัมพันธ์… กับกลุ่มเป้าหมาย… ที่อาจจะ… ช้าเกินไป… เราต้องการ… การสื่อสาร… ที่รวดเร็ว… และเข้าถึง… คนจำนวนมาก… ในทันที" "นั่นหมายถึง… การใช้เงิน… ในส่วนของการโฆษณา… ที่มากขึ้น… ใช่หรือไม่ครับ" ธารารัตน์ถามอย่างตรงไปตรงมา "ซึ่ง… ในขณะนี้… เราก็กำลัง… บริหารจัดการ… งบประมาณ… อย่างจำกัด… อยู่แล้ว" "เราเชื่อว่า… การลงทุน… ในการโฆษณา… ที่มากขึ้น… จะส่งผล… โดยตรง… ต่อยอดขาย… ที่จะเพิ่มขึ้น… อย่างก้าวกระโดด… ครับ" นักลงทุนท่านหนึ่งกล่าว "และนั่น… คือสิ่งที่… เราต้องการ… เห็น" "แต่… การตัดสินใจ… ในเรื่องของ… งบประมาณ… และกลยุทธ์… การตลาด… เป็นอำนาจ… ของคณะกรรมการ… และผู้บริหาร… ของบริษัท… ตามที่… ได้ระบุ… ไว้ในสัญญา… อย่างชัดเจน… แล้วนะครับ" ภูผากล่าวเน้นย้ำอีกครั้ง "เรา… ไม่ได้ต้องการ… จะละเมิด… สัญญา… คุณภูผา" นักลงทุนอาวุโสกล่าว "แต่… เราก็จำเป็น… ที่จะต้อง… ปกป้อง… ผลประโยชน์… ของเรา… เช่นกัน… หาก… ท่าน… ไม่สามารถ… ปรับเปลี่ยน… แนวทางการดำเนินงาน… ให้สอดคล้อง… กับความต้องการ… ของเรา… ได้… เราก็อาจจะต้อง… พิจารณา… มาตรการ… อื่นๆ… ที่เหมาะสม… ต่อไป" คำพูดสุดท้ายของนักลงทุนอาวุโส… ดังก้องอยู่ในห้องประชุม… ราวกับมีอำนาจบางอย่าง… ที่กำลังถูกส่ง… มาบีบคั้น… หัวใจของธารารัตน์… และภูผา… พวกเขาทั้งสอง… ต่างรู้สึกถึง… แรงกดดัน… ที่หนักอึ้ง… ที่ถาโครมเข้ามา… "มาตรการ… อื่นๆ… ที่ว่า… หมายถึง… อะไรครับ" ภูผาถาม เขาพยายามยืนหยัด… เพื่อปกป้อง… สิ่งที่เขากับธารารัตน์… ได้สร้างมา… "เรา… ยังไม่ขอ… ลงรายละเอียด… ณ… ตอนนี้… ครับ" นักลงทุนอาวุโสตอบ "แต่… เราเชื่อว่า… ท่าน… เข้าใจ… ในสถานการณ์… เป็นอย่างดี… เราอยากให้… ท่าน… กลับไป… พิจารณา… และตัดสินใจ… ด้วยตนเอง… ว่า… ท่าน… ต้องการ… จะรักษา… พันธมิตร… ทางธุรกิจ… นี้… ไว้… หรือไม่" บรรยากาศในห้องประชุม… ตึงเครียด… จนแทบจะ… อากาศ… ไม่สามารถ… ถ่ายเท… ได้… สายตา… ของธารารัตน์… และภูผา… ประสานกัน… ในแววตา… ของทั้งคู่… เต็มไปด้วย… ความรู้สึก… ที่หลากหลาย… ทั้ง… ความไม่เห็นด้วย… ความกังวล… และความมุ่งมั่น… ที่จะ… ปกป้อง… สิ่งที่พวกเขารัก… "เรา… จะปรึกษา… กัน… และจะแจ้ง… ให้ท่าน… ทราบ… ถึงการตัดสินใจ… ของเรา… โดยเร็วที่สุดครับ" ภูผากล่าว… เสียงของเขายังคง… หนักแน่น… แม้ภายในใจ… จะเต็มไปด้วย… ความสับสน… และความไม่แน่ใจ… ธารารัตน์… พยักหน้าเห็นด้วย… เธอรู้สึก… ว่า… กำลังจะ… เข้าสู่… การต่อสู้… ที่หนักหน่วง… อีกครั้ง… การต่อสู้… เพื่อ… รักษา… อนาคต… ของบริษัท… และ… ความสัมพันธ์… ที่อาจจะ… ถูก… ทดสอบ… อย่าง… รุนแรง…