เสียงเพลงบรรเลงแผ่วเบา ยามค่ำคืนอันเงียบสงัด รินดาพลิกตัวบนเตียงกว้าง รู้สึกถึงอ้อมแขนแกร่งที่โอบกอดเธอไว้ สุริยะหายใจสม่ำเสมออยู่ข้างกาย กลิ่นกายเขาอ่อนโยน ชวนให้รู้สึกปลอดภัย ท่ามกลางความมืดมิด ดวงตาของเธอทอประกาย ราวกับดวงดาวเล็กๆ ที่กำลังจะเบ่งบาน ความรู้สึกตื่นเต้นระคนกับความสุขเอ่อล้นในหัวใจ นี่คือชีวิตใหม่ของเธอจริงๆ ชีวิตที่เธอเฝ้ารอคอยมาตลอด “หลับแล้วหรือคะ” เธอพึมพำเบาๆ กลัวจะปลุกเขาให้ตื่น สุริยะขยับตัวเล็กน้อย แขนแกร่งกระชับอ้อมกอดเธอแน่นขึ้น “ยังเลยครับ” เสียงทุ้มต่ำของเขาดังขึ้นอย่างแผ่วเบา “คิดอะไรอยู่ครับ” รินดายิ้ม เธอซบหน้ากับแผ่นอกอุ่น “คิดว่า… หนูโชคดีเหลือเกินค่ะ” สุริยะหัวเราะเบาๆ “โชคดีที่ได้ผมเป็นสามีใช่ไหมครับ” เขาแกล้งหยอก “ก็… เกือบจะใช่ค่ะ” เธอตอบอย่างอารมณ์ดี “แต่หนูว่า… หนูโชคดีที่ได้เจอคุณสุริยะต่างหากค่ะ” สุริยะเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เขาจะขยับตัวหันมาเผชิญหน้ากับเธอ ดวงตาของเขาสะท้อนแสงจันทร์ที่สาดลอดผ้าม่านเข้ามา ราวกับจะมองทะลุเข้าไปในดวงใจของเธอ “ผมต่างหากที่โชคดีครับ คุณรินดา” น้ำเสียงของเขามีความจริงจังเจือปน “ผมไม่เคยคิดเลยว่า… ชีวิตผม… จะมีคุณเข้ามา… ทำให้ทุกอย่าง… สวยงามขนาดนี้…” เขาค่อยๆ เลื่อนมือมาปัดผมที่ปรกหน้าผากของเธอออกอย่างแผ่วเบา สัมผัสของเขาอบอุ่น ชวนให้ใจหวามไหว “รินดา… ผมขอโทษนะ” เขาเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “ที่ทำให้คุณต้องเจอเรื่องร้ายๆ มากมาย… กว่าจะได้อยู่ด้วยกันแบบนี้…” รินดาขยับเข้าไปใกล้ขึ้น วางมือบนแก้มของเขา “ไม่เป็นไรค่ะคุณสุริยะ… หนูเข้าใจ… ทุกอย่างที่เกิดขึ้น… มันทำให้เรา… แข็งแกร่งขึ้น… แล้วก็… ทำให้เรารู้ว่า… ความรักของเรา… มีค่ามากแค่ไหน…” “จริงครับ” สุริยะพยักหน้าเห็นด้วย “และต่อจากนี้ไป… ผมจะไม่ปล่อยให้มีอะไร… มาทำร้ายคุณได้อีก…” คำพูดของเขามั่นคง ราวกับคำมั่นสัญญาที่ยิ่งใหญ่ รินดารู้สึกถึงความปลอดภัยอย่างแท้จริง เธอหลับตาลง ปล่อยให้ความรู้สึกอบอุ่นไหลเวียนไปทั่วร่าง “ขอบคุณนะคะ” เธอเอ่ยเสียงแผ่วเบา “คืนนี้นอนเถอะครับ” สุริยะกล่าว “พรุ่งนี้เรามีนัดกับคุณพ่อ… เรื่องการปรับปรุงคฤหาสน์… ที่คุณอยากจะให้เป็นเรือนหอของเรา…” “ใช่ค่ะ! หนูตื่นเต้นมากเลย” รินดาตอบ “หนูอยากให้มันออกมา… สวยที่สุด… เหมือนกับความฝันของเราสองคน…” “แน่นอนครับ” สุริยะยิ้ม “ผมจะทำให้ฝันของคุณ… เป็นจริง…” รินดายิ้มกว้าง เธอรู้สึกได้ถึงอนาคตอันสดใสที่กำลังจะมาถึง แม้ว่าอดีตจะเคยมีรอยแผลเป็น แต่ปัจจุบันที่เธอมีสุริยะอยู่เคียงข้าง กลับเปี่ยมไปด้วยความหวังและความสุข “คุณสุริยะคะ” เธอเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “หนูมีเรื่องอยากจะถามคุณ… ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว…” “ว่ามาเลยครับ” “คุณไพศาล… หลังจากที่เขาถูกจับ… เขาเป็นอย่างไรบ้างคะ” คำถามนี้ผุดขึ้นมาในใจเธออย่างอดไม่ได้ ถึงแม้ว่าเธอจะโกรธและเสียใจกับการกระทำของเขา แต่ลึกๆ แล้ว เธอก็ยังอดสงสัยไม่ได้ สุริยะถอนหายใจเบาๆ “เขาถูกดำเนินคดี… ตามกฎหมายครับ… ตอนนี้… ก็อยู่ในระหว่างการพิจารณา… แต่… คงจะหนีความผิด… ไปไม่พ้น…” “แล้ว… คุณพ่อของหนูล่ะคะ… ท่านกลับมาแล้ว… แล้วก็… ความเสียหาย… ที่เกิดขึ้น… ได้รับการชดเชย… หมดแล้วจริงๆ ใช่ไหมคะ” รินดายังคงมีความกังวลเล็กๆ “ครับ… พ่อของคุณ… กลับมาแข็งแรงดี… และทุกอย่าง… ที่บริษัท… ก็กลับมาเข้าที่… การชดเชย… ก็ดำเนินการเรียบร้อยแล้ว… คุณไม่ต้องห่วงนะครับ…” สุริยะพูดด้วยน้ำเสียงปลอบโยน “ดีจังเลยค่ะ” รินดารู้สึกโล่งใจ “หนู… หนูไม่อยากให้มีใคร… ต้องเดือดร้อน… เพราะเรื่องของหนู… อีกแล้ว…” “คุณไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะครับ” สุริยะยืนยัน “คุณคือผู้บริสุทธิ์… และผม… จะปกป้องคุณ… ตลอดไป…” คำพูดของเขาย้ำเตือนถึงความผูกพันที่แน่นแฟ้นของทั้งสอง รินดาซบหน้ากับแผ่นอกเขาอีกครั้ง สัมผัสได้ถึงเสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะเดียวกับเธอ “หนูรักคุณนะคะ” เธอเอ่ยออกมาอีกครั้ง “ผมก็รักคุณ… คุณรินดา…” สุริยะตอบรับ ก่อนที่ริมฝีปากของเขาจะประทับลงบนหน้าผากของเธออย่างแผ่วเบา คืนนั้น… เป็นคืนแรก… ที่รินดา… ในฐานะภรรยา… ได้หลับใหล… เคียงข้าง… สามี… ของเธอ… ความรู้สึก… แห่งการเริ่มต้น… ชีวิตใหม่… เต็มไปด้วย… ความหวัง… และความรัก…