หัวใจที่เขาไม่เคยให้

ตอนที่ 27 / 40

ตอนที่ 27 — การเปิดโปงครั้งใหญ่

ไม่กี่สัปดาห์ต่อมา ภูวินทร์และทนายความได้รวบรวมหลักฐานต่างๆ ได้เป็นจำนวนมาก ทั้งเอกสารสัญญา บันทึกการโอนหุ้น และพยานบุคคลที่สามารถยืนยันความสัมพันธ์อันซับซ้อนระหว่างบิดาของภูวินทร์และคุณสมชาย "ผม... คิด... ว่า... ตอนนี้... เรา... มี... หลักฐาน... ที่... แข็งแรง... พอ... แล้ว... ครับ" ทนายความกล่าวในที่ประชุม ซึ่งมีภูวินทร์และอรุณรัศมีเข้าร่วมด้วย "เรา... จะ... เริ่ม... ดำเนินการ... เมื่อไหร่... ครับ?" ภูวินทร์ถาม ดวงตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "ผม... ได้... ติดต่อ... กับ... ทีม... ข่าว... ของ... หนังสือพิมพ์... ฉบับ... หนึ่ง... ไว้... แล้ว... ครับ" ทนายความกล่าว "พวกเขา... สนใจ... ใน... เรื่อง... นี้... มาก... และ... พร้อม... ที่จะ... ช่วย... เรา... เปิดโปง... เรื่อง... นี้... สู่... สาธารณะ" "ดี... มาก... เลย... ค่ะ" อรุณรัศมีกล่าว "ฉัน... อยาก... ให้... ทุกคน... รู้... ความจริง" "ผม... ก็... หวัง... ว่า... การ... เปิดโปง... ครั้ง... นี้... จะ... นำ... มา... ซึ่ง... ความ... ยุติธรรม... ได้... อย่าง... แท้จริง" ภูวินทร์กล่าว วันต่อมา ข่าวใหญ่ก็ปรากฏขึ้นบนหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์ทุกฉบับ เรื่องราวการทุจริตของนักธุรกิจชื่อดัง คุณสมชาย ถูกเปิดโปงอย่างละเอียด พร้อมกับหลักฐานที่แน่นหนา ความเสียหายที่เกิดขึ้นกับบริษัทของบิดาของภูวินทร์ และการเสียชีวิตอย่างมีเงื่อนงำของท่าน ถูกนำเสนอต่อสาธารณชน สังคมออนไลน์เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรง ผู้คนต่างแสดงความไม่พอใจต่อการกระทำของคุณสมชาย และเรียกร้องให้มีการดำเนินคดีอย่างถึงที่สุด ไม่นานหลังจากนั้น คุณสมชายก็ถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจเข้าจับกุมในข้อหาฉ้อโกงและยักยอกทรัพย์ การดำเนินคดีในชั้นศาลเป็นไปอย่างเข้มข้น ภูวินทร์และทนายความได้นำเสนอหลักฐานทั้งหมดที่รวบรวมมา "คุณ... สมชาย... คุณ... ทำ... อย่าง... ไร... ได้... ลง... คอ... กับ... คุณ... พ่อ... ของ... ผม... ครับ?" ภูวินทร์ถามคุณสมชายด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด ระหว่างการพิจารณาคดี คุณสมชายยืนนิ่ง สีหน้าเรียบเฉย "ผม... ทำ... เพียง... สิ่ง... ที่... จำเป็น... ที่สุด... เท่านั้น" เขาตอบเสียงเย็น "จำเป็น... อย่างไร... ครับ? การ... ที่... คุณ... โกง... เงิน... ของ... ท่าน... จน... ท่าน... ต้อง... เจ็บ... ป่วย... แล้ว... ก็... ตาย... อย่าง... มี... เงื่อนงำ... อย่าง... นั้น... หรือ... คือ... สิ่ง... ที่... คุณ... เรียกว่า... จำเป็น?" ภูวินทร์ตะโกนถามอย่างไม่อาจทนได้อีกต่อไป "คุณ... อย่า... มา... ใส่... ร้าย... ผม" คุณสมชายกล่าว "ผม... ไม่... เคย... ทำ... อะไร... ผิด... เลย" "คุณ... กำลัง... โกหก... ครับ!" ภูวินทร์พูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ "ผม... มี... หลักฐาน... ทุกอย่าง... ที่... จะ... พิสูจน์... ความ... ชั่วร้าย... ของ... คุณ" หลังจากการพิจารณาคดีที่ยาวนาน ในที่สุด ศาลก็มีคำตัดสิน คุณสมชายถูกตัดสินให้มีความผิดตามข้อกล่าวหา และต้องชดใช้ค่าเสียหายทั้งหมดที่เกิดขึ้น ภูวินทร์รู้สึกโล่งใจ แต่ก็ยังคงมีความเศร้าเสียใจอยู่ลึกๆ เขาได้ทวงคืนความยุติธรรมให้กับบิดาได้สำเร็จแล้ว แต่ก็ไม่อาจเรียกท่านกลับคืนมาได้ "คุณ... พ่อ... ครับ... ลูก... ทำ... สำเร็จ... แล้ว... นะ... ครับ" ภูวินทร์พูดกับรูปถ่ายของบิดาที่บ้าน "ผม... ได้... ความ... ยุติธรรม... กลับ... คืน... มา... ให้... คุณ... แล้ว" อรุณรัศมีเดินเข้ามาโอบกอดภูวินทร์จากด้านหลัง "คุณ... ทำ... ได้... ดี... มาก... เลย... ค่ะ" เธอพูดเสียงแผ่ว ภูวินทร์หันกลับมามองเธอ "ขอบคุณ... นะ... ครับ... ที่... อยู่... กับ... ผม... ตลอด... มา" "ฉัน... เคย... บอก... แล้ว... ไง... คะ... ว่า... จะ... อยู่... เคียงข้าง... คุณ... เสมอ" อรุณรัศมียิ้มให้ หลังจากคดีความสิ้นสุดลง ภูวินทร์ก็เริ่มลงมือฟื้นฟูบริษัทของบิดา เขาใช้ความรู้ความสามารถทั้งหมดที่มี และได้รับความช่วยเหลือจากอรุณรัศมี และทีมงานที่ภักดี "ผม... จะ... ทำให้... บริษัท... นี้... กลับ... มา... ยิ่งใหญ่... อีก... ครั้ง... ครับ" ภูวินทร์กล่าวกับอรุณรัศมี "เพื่อ... เป็น... เกียรติ... แด่... คุณ... พ่อ... ของผม" "ฉัน... เชื่อ... ว่า... คุณ... ทำ... ได้... แน่นอน... ค่ะ" อรุณรัศมีตอบ "และ... ฉัน... ก็... จะ... อยู่... ตรง... นี้... เพื่อ... สนับสนุน... คุณ... ตลอด... ไป" ภูวินทร์มองอรุณรัศมี ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความรักและความซาบซึ้ง เขาได้เรียนรู้แล้วว่า ความรักและความภักดีที่แท้จริงนั้น มีค่ามากกว่าทรัพย์สมบัติใดๆ ในโลกนี้ เขาโชคดีเหลือเกิน ที่มีเธออยู่เคียงข้างในวันที่มืดมนที่สุด และจะเป็นกำลังใจสำคัญในการก้าวต่อไปในอนาคตร่วมกัน

3,559 ตัวอักษร