รสาตัวแข็งทื่อเมื่ออ่านข้อความที่ปรากฏบนหน้าจอโทรศัพท์ของเธอ "ฉันรู้ว่าเธออยู่ที่ไหน" ใครกันที่ส่งข้อความนี้มา? และรู้ได้อย่างไรว่าเธออยู่ที่นี่? ความหวาดกลัวเกาะกุมหัวใจของเธออีกครั้ง "เป็นอะไรไปรสา" ธามถามเมื่อเห็นสีหน้าซีดเผือดของเธอ "มีอะไรรึเปล่า" "ข้อความ... ฉันได้รับข้อความ" รสาเอ่ยเสียงสั่น "มีคนรู้ว่าเราอยู่ที่นี่" ธามรีบคว้าโทรศัพท์ของเธอมาดู "เป็นไปได้อย่างไร" เขามองไปรอบๆ บ้านพักอย่างระแวดระวัง "เราต้องออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้" "แต่เราจะไปไหน" รสาถาม "ถ้าพวกมันตามเรามาได้ถึงที่นี่ แสดงว่ามันตามเราไปทุกที่" "ฉันไม่รู้" ธามยอมรับ "แต่เราอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว" เขากระชับมือของรสา "เธอเชื่อใจฉันนะรสา" รสาพยักหน้า แม้จะยังคงหวาดกลัว แต่เธอก็รู้ว่าในสถานการณ์แบบนี้ ธามคือคนเดียวที่เธอจะพึ่งพาได้ ทั้งสองรีบออกจากบ้านพักลับอย่างเงียบเชียบ ธามพยายามสังเกตการณ์รอบๆ ตัวตลอดเวลา เขาไม่เห็นวี่แววของใคร แต่ความรู้สึกไม่น่าไว้วางใจก็ยังคงอยู่ "เราจะไปไหนดี" รสาถามอีกครั้ง "ฉันคิดว่าเราควรจะไปหาพ่อของเธอ" ธามเสนอ "ถ้าเรามีหลักฐานเพิ่มเติม เราอาจจะสามารถขอความช่วยเหลือจากเขาได้" "แต่ถ้าพ่อของฉันไม่เชื่อเราล่ะ" รสาถามอย่างกังวล "เราต้องลองดู" ธามตอบ "อย่างน้อยเราก็จะได้อยู่ที่นั่นด้วยกัน" ทั้งสองเดินไปตามถนนที่มืดมิด พยายามเคลื่อนไหวให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ โดยไม่ให้เป็นที่สังเกต "คุณคิดว่าใครคือคนที่ส่งข้อความมา" รสาถาม "เป็นลูกน้องของสมชาย หรือว่า..." "ฉันไม่แน่ใจ" ธามตอบ "แต่ดูเหมือนว่าสมชายจะรู้ว่าฉันหนีออกมาแล้ว" "แล้วทำไมเขาถึงไม่ส่งคนมาจับเราที่บ้านพักล่ะ" รสาสงสัย "อาจจะ... เขาต้องการเล่นกับเรา" ธามคาดเดา "เขาอาจจะอยากให้เรารู้สึกไม่ปลอดภัยตลอดเวลา" ขณะที่กำลังพูดคุยกันอยู่ จู่ๆ ก็มีเสียงฝีเท้าดังมาจากด้านหลัง ทำให้ทั้งสองต้องหยุดชะงัก "ใครนั่น!" ธามตะโกนถาม พลางผลักรสาไปหลบอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ เงาของใครบางคนปรากฏขึ้นจากความมืด ร่างนั้นสูงผอม และเคลื่อนไหวอย่างเงียบเชียบ "ฉันเห็นเธอนะรสา" เสียงแหบพร่าดังขึ้น "ฉันรู้ว่าเธออยู่ที่นี่" รสาตัวสั่นด้วยความกลัว เธอจำเสียงนั้นได้ แต่นึกไม่ออกว่าเคยได้ยินจากที่ไหน "คุณเป็นใคร" ธามถาม พลางก้าวออกมายืนเผชิญหน้ากับเงาปริศนานั้น "ฉัน... เป็นเพื่อนของคนที่เธอเคยทำลาย" เงานั่นตอบ "ทำลาย" ธามทวนคำ "เธอหมายถึงใคร" "หมายถึง... ตระกูลวราฤทธิ์" เงานั่นตอบ "พวกเธอทำลายชีวิตฉัน" รสาเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวได้ "คุณ... คุณคือคนที่ได้รับผลกระทบจากธุรกิจของพ่อฉันอย่างนั้นเหรอคะ" "ถูกต้อง" เงาผู้นั้นตอบ "และฉันจะแก้แค้นให้สาสม" "แต่พ่อของฉันไม่ได้ตั้งใจ" รสาพยายามอธิบาย "มันเป็นอุบัติเหตุ... และพ่อก็ได้ชดใช้ค่าเสียหายไปแล้ว" "ชดใช้? ด้วยเงินเหรอ" เงาผู้นั้นหัวเราะเยาะ "เงินจะมาทดแทนสิ่งที่ฉันสูญเสียไปได้ยังไง" "แล้วคุณจะทำอะไร" ธามถามด้วยน้ำเสียงเด็ดเดี่ยว "คุณจะทำร้ายพวกเราเหมือนที่สมชายทำอย่างนั้นเหรอ" "สมชาย? เขาเป็นแค่เครื่องมือของฉัน" เงาผู้นั้นกล่าว "ฉันคือคนที่ชักใยอยู่เบื้องหลังทั้งหมด" รสารู้สึกตกใจอย่างสุดซึ้ง "หมายความว่า... เรื่องทั้งหมด... ทั้งหมดนี้... คุณเป็นคนบงการอย่างนั้นเหรอคะ" "ใช่" เงาผู้นั้นยอมรับ "และฉันจะทำให้ตระกูลวราฤทธิ์ล่มสลายจริงๆ" "คุณจะทำร้ายรสาไม่ได้" ธามกล่าว "เธอไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้" "เธอเกี่ยว" เงาผู้นั้นตอบ "เพราะเธอคือลูกสาวของคนที่ทำลายชีวิตฉัน" ขณะนั้นเอง รสาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เธอแอบเปิดบันทึกเสียงและกดบันทึกบทสนทนาไว้ เธอรู้ว่านี่คือโอกาสเดียวของเธอที่จะได้หลักฐานสำคัญ "คุณบอกว่าสมชายเป็นเครื่องมือของคุณ" รสาเอ่ยขึ้น "แสดงว่าคุณมีอำนาจเหนือกว่าเขาอย่างนั้นเหรอคะ" "แน่นอน" เงาผู้นั้นตอบด้วยความภูมิใจ "ฉันคือผู้คุมเกมที่แท้จริง" "แล้วคุณจะทำอะไรต่อไป" รสาถามต่อ พลางแอบส่งข้อความสั้นๆ ไปยังเบอร์ของบิดา "พ่อคะ หนูอยู่ที่นี่... มีคนกำลังจะทำร้ายหนู... ช่วยด้วย" "ฉันจะทำให้ครอบครัวของเธอทรมาน" เงาผู้นั้นกล่าว "เหมือนที่ฉันเคยทรมาน" "แล้วคุณจะทำอย่างไร" รสาถาม "คุณจะทำลายธุรกิจของพ่อฉันอีกครั้งอย่างนั้นเหรอคะ" "เร็วกว่านั้น" เงาผู้นั้นตอบ "ฉันจะทำให้ทุกคนในตระกูลวราฤทธิ์เสียใจที่ได้เกิดมา" ธามไม่รอช้า เขาดึงรสาเข้ามาใกล้ "เราต้องไปกันเดี๋ยวนี้" เขากระซิบ ทั้งสองเริ่มวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้เงาปริศนานั้นยืนมองอยู่เพียงลำพัง "พวกเธอหนีไม่พ้นหรอก" เสียงตะโกนตามหลังมา "ฉันจะตามพวกเธอไปทุกที่!" รสาและธามวิ่งไปตามถนนอย่างไม่คิดชีวิต พวกเขากลัวเหลือเกิน แต่ก็มีความหวังเล็กๆ ที่จะเอาชีวิตรอดไปได้ "เราต้องรีบไปหาพ่อ" รสาพูด "หนูส่งข้อความบอกพ่อแล้ว หวังว่าพ่อจะมาทัน" "ฉันหวังว่าจะเป็นอย่างนั้น" ธามตอบ "เพราะฉันรู้สึกว่า... เรากำลังถูกจับตามองอยู่ตลอดเวลา" ในความมืดมิดของค่ำคืนนั้น รสาและธามกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูที่มองไม่เห็น ศัตรูที่อยู่เบื้องหลังทุกสิ่งทุกอย่าง และความจริงที่กำลังจะเปิดเผยออกมานั้น อาจจะยิ่งเลวร้ายกว่าที่พวกเขาทั้งสองเคยจินตนาการไว้