ธามมองรสาด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา ใบหน้าหล่อคมไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ แสดงออก แต่แววตาคมกริบกลับฉายประกายบางอย่างที่ทำให้รสาขนลุกซู่ เธอรู้ดีว่ากำลังเล่นกับไฟ แต่ก็ไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว หากยอมจำนนตอนนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างที่พ่อของเธอทุ่มเทสร้างมาตลอดชีวิตจะพังทลายลง เพียงเพราะความทะเยอทะยานอันไร้ขอบเขตของชายตรงหน้า "ศักดิ์ศรีของคุณ กับสิ่งที่พ่อของคุณทิ้งไว้ให้... มันจะต้านอำนาจของผมได้จริงหรือ" ธามเอ่ยถาม น้ำเสียงเยือกเย็นราวกับสายลมหนาวที่พัดผ่านมา เขาก้าวเข้ามาใกล้รสาอีกก้าว จนแทบจะสัมผัสได้ถึงลมหายใจของกันและกัน รสาไม่หลบเลี่ยง เธอเชิดหน้าขึ้น ดวงตาจ้องมองเข้าไปในดวงตาของธามอย่างไม่เกรงกลัว "ฉันไม่รู้ว่ามันจะต้านได้แค่ไหน แต่ฉันจะลอง ฉันจะทำทุกอย่าง เพื่อไม่ให้คุณได้สิ่งที่ต้องการไปง่ายๆ" "คุณมันก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่ง" ธามพูดเสียงเบา แต่คมราวกับมีดโกน "อย่าคิดว่าตัวเองรู้ดีไปเสียทุกเรื่อง การที่คุณบังอาจมาที่นี่ มาพูดจาข่มขู่ผม... มันเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตของคุณ" "ความผิดพลาดหรือคะ" รสายิ้มเยาะ "บางที... มันอาจจะเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงสำหรับคุณก็ได้" "คุณมันก็แค่เด็กน้อยที่กำลังเล่นสนุก" ธามหัวเราะในลำคอ "อย่าคิดว่าการที่คุณรู้ความลับเล็กๆ น้อยๆ ของผมแล้วจะสามารถมาต่อกรกับผมได้" "ความลับเล็กๆ น้อยๆ อย่างนั้นหรือคะ" รสาเลิกคิ้ว "โครงการกุหลาบดำ... มันใหญ่เกินกว่าจะเป็นแค่ความลับเล็กๆ แล้วนะคะ" ธามเดินอ้อมไปด้านหลังของรสา เขาหยุดยืนข้างบ่าของเธอ ลมหายใจอุ่นๆ รดอยู่ข้างใบหู ทำให้รสาขนลุกไปทั้งตัว "คุณรู้เรื่องนี้ได้ยังไง" น้ำเสียงของเขาแฝงความไม่พอใจอย่างชัดเจน "ฉันบอกแล้วไงคะ ว่าฉันรู้ทุกอย่าง" รสาพยายามควบคุมเสียงให้สั่นเครือ "คุณอาจจะเก่งในการวางแผน แต่คุณลืมไปว่า... ผู้หญิงที่คุณกำลังจะใช้เป็นเครื่องมือ... ก็มีสมองเหมือนกัน" "ระวังคำพูดของคุณให้ดี" ธามกระซิบเสียงพร่า "อย่าให้ผมต้องใช้วิธีการอื่น ในการทำให้คุณเงียบ" "คุณจะทำอะไรคะ" รสาถาม เสียงของเธอเริ่มสั่นเล็กน้อย เธอรู้สึกได้ถึงความอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา "จะบังคับให้ฉันแต่งงานกับคุณ ทั้งๆ ที่คุณไม่ได้รักฉัน... หรือจะทำลายธุรกิจของครอบครัวฉันให้ล่มสลาย" ธามเดินกลับมาเผชิญหน้ากับเธออีกครั้ง เขาจับคางของเธอขึ้นอย่างแผ่วเบา แต่น้ำหนักมือของเขาทำให้รารู้สึกถึงอำนาจที่เขาครอบครอง "คุณรู้ดีว่าอะไรจะเกิดขึ้นถ้าคุณขัดขืน" "ฉันรู้" รสาตอบ "แต่การยอมจำนน... มันจะทำให้ฉันเสียใจไปตลอดชีวิต" "ผมไม่ชอบให้ใครมาท้าทาย" ธามพูด ดวงตาของเขาสบประสานกับดวงตาของเธอ "และผมก็ไม่ชอบให้ใครมาขัดขวางความต้องการของผม" "แล้วฉันจะทำยังไงคะ" รสาถาม "คุณต้องการอะไรจากฉัน" "ผมต้องการความร่วมมือจากคุณ" ธามตอบ "และผมก็ต้องการให้คุณทำตัวเป็นคู่หมั้นที่ดี... เป็นว่าที่เจ้าสาวที่น่ารัก" "แต่คุณไม่ได้รักฉัน" รสาเอ่ยเสียงแผ่ว "และฉันเอง... ก็ไม่แน่ใจว่าจะรักคุณได้" "ความรัก... เป็นเรื่องรอง" ธามพูด "สิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้ คือผลประโยชน์ของทั้งสองตระกูล และโครงการกุหลาบดำของผม" "แล้วถ้าฉันไม่ยอมร่วมมือล่ะคะ" รสาถาม "คุณจะทำลายฉันจริงๆ หรือ" ธามเงียบไปชั่วขณะ ก่อนจะก้มลงมาจุมพิตที่หน้าผากของรสาอย่างแผ่วเบา "ผมจะให้โอกาสคุณคิดอีกครั้ง... ก่อนที่จะตัดสินใจผิดพลาดไปมากกว่านี้" พูดจบ ธามก็เดินออกจากห้องทำงานไป ทิ้งให้รสา ยืนนิ่งอยู่เพียงลำพัง หัวใจเต้นระรัวราวกับจะทะลุออกมานอกอก เธอรู้ดีว่าการตัดสินใจครั้งนี้จะนำพาอะไรมาสู่ชีวิตของเธอ แต่เมื่อหันกลับไปมองภาพถ่ายของพ่อที่ตั้งอยู่บนโต๊ะทำงาน เธอก็รู้สึกว่าตัวเองต้องทำมันให้สำเร็จ "คุณหญิงรสา" เสียงของนทีดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้รสาสะดุ้งเล็กน้อย "คุณ... สบายดีไหมครับ" "สบายดี" รสาตอบ พยายามยิ้มให้เป็นปกติ "ขอบคุณที่เป็นห่วงนะนที" "ผม... เป็นห่วงคุณจริงๆ ครับ" นทีมองรสาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความกังวล "คุณธาม... เขาเป็นคนอันตราย" "ฉันรู้" รสาถอนหายใจ "แต่ฉันไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว" "คุณหญิง..." นทีลังเล "ถ้ามีอะไรที่ผมช่วยได้... โปรดบอกนะครับ" รสาหันไปมองนที ดวงตาของเธอฉายแววขอบคุณ "ขอบคุณมากนะนที" "ผม... แค่อยากเห็นคุณปลอดภัย" นทีพูด "คุณธาม... เขาไม่เหมือนคนที่คุณคิด" "ฉันรู้" รสาพยักหน้า "แต่ฉันก็ต้องลองเสี่ยงดู" "ความเสี่ยงครั้งนี้... อาจจะใหญ่เกินไปนะครับ" นทีเตือน "คุณหญิง... โปรดคิดให้ดี" "ฉันคิดมามากพอแล้ว" รสาตอบ "ตอนนี้... แค่ขอให้ฉันผ่านมันไปได้ก็พอ" เธอหันกลับไปมองหน้าต่างอีกครั้ง แสงจันทร์สีเงินส่องกระทบใบหน้าของเธอ ทำให้เธอดูราวกับนางพญาที่กำลังเผชิญหน้ากับพายุลูกใหญ่ เธอยังคงรักธามอยู่ แต่ความรักนั้นกลับถูกบดบังด้วยความแค้นและความทะเยอทะยานของเขา การต่อสู้ครั้งนี้... จะเป็นอย่างไรต่อไป