ลดาเดินกลับเข้ามาในห้องนอนของเธอด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความปั่นป่วน เธอไม่รู้จะจัดการกับสถานการณ์นี้อย่างไรดี การปรากฏตัวของแอนนี่และการพูดจาที่ท้าทาย ทำให้ความเชื่อใจที่เธอเพิ่งจะเริ่มสร้างขึ้นใหม่กับต้นนที สั่นคลอนไปอีกครั้ง เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา และลังเลว่าจะโทรหาต้นนทีดีหรือไม่ ในที่สุด เธอก็ตัดสินใจโทรหาเขา "ต้นคะ" ลดาเอ่ยเสียงสั่นเมื่อต้นนทีรับสาย "ลดา เป็นอะไรหรือเปล่า" เสียงของต้นนทีเต็มไปด้วยความห่วงใย "เมื่อกี้... เมื่อกี้แอนนี่มาหาหนูค่ะ" ลดาบอกเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดกับต้นนที หลังจากฟังเรื่องราวจากลดา ต้นนทีก็เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น "ผมขอโทษลดา ผมไม่รู้ว่าเธอจะทำแบบนี้" "แล้ว... แล้วที่แอนนี่บอกว่าต้นจะไปทำงานกับเธอจริงๆ เหรอคะ" ลดาถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล "ไม่ครับลดา" ต้นนทีปฏิเสธทันที "ผมไม่ได้ตกลงอะไรกับเธอทั้งนั้น" "แต่เธอพูดเหมือนว่าต้นจะไปจริงๆ นะคะ" ลดาเสียงสั่น "เธอพูดว่าต้นจะไปดูโครงการของเธอ" "ผมไปจริงครับ" ต้นนทียอมรับ "แต่ผมไปเพื่อปฏิเสธข้อเสนอของเธอ ไม่ใช่เพื่อตอบรับ" เขาหยุดไปครู่หนึ่ง "ผมกำลังจะบอกลดาเรื่องนี้พอดี" "แล้วทำไมต้นไม่บอกหนูตรงๆ เลยล่ะคะ" ลดาถามด้วยความน้อยใจ "ผมรู้ว่ามันอาจจะทำให้คุณไม่สบายใจ" ต้นนทีตอบ "ผมเลยคิดว่าจะจัดการให้เรียบร้อยก่อน แล้วค่อยมาบอกคุณ" "แต่... ถ้าหนูไม่ได้เจอแอนนี่วันนี้ หนูก็คงไม่รู้เลยใช่ไหมคะ" ลดาพูดต่อ "ต้นจะเก็บเรื่องนี้ไว้ตลอดไปหรือเปล่า" "ไม่ครับลดา" ต้นนทีรีบพูด "ผมจะไม่ปิดบังคุณอีกแล้ว" เขาเสียงอ่อนลง "ผมแค่... ไม่อยากทำให้คุณต้องกังวล" ลดาเงียบไป เธอพยายามทำความเข้าใจในสิ่งที่ต้นนทีพูด แต่ความรู้สึกเจ็บปวดและความไม่มั่นใจก็ยังคงมีอยู่ "หนู... หนูเหนื่อยแล้วค่ะต้น" เธอพูดทั้งน้ำตา "หนูเหนื่อยกับการต้องมานั่งลุ้นระทึกแบบนี้" "ผมเข้าใจครับลดา" ต้นนทีพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "ผมรู้ว่าผมทำให้คุณลำบากใจ" เขาหยุดไปครู่หนึ่ง "พรุ่งนี้ ผมจะไปหาคุณที่ร้านนะ เราจะคุยกันให้ชัดเจนอีกครั้ง" "ค่ะ" ลดาตอบเสียงแผ่ว วันรุ่งขึ้น ต้นนทีมาหาลดาที่ร้านตั้งแต่เช้าตรู่ เขานั่งลงข้างๆ ลดาที่กำลังจัดของอยู่ "ลดา" ต้นนทีเริ่มพูด "ผมขอโทษจริงๆ ที่ทำให้คุณต้องรู้สึกแบบนี้" ลดาเงยหน้ามองต้นนที "หนู... หนูแค่อยากให้ต้นเข้าใจหนูค่ะต้น" "ผมเข้าใจครับ" ต้นนทีตอบ "ผมรู้ว่าการที่แอนนี่เข้ามาในชีวิตผมอีกครั้ง มันทำให้คุณไม่สบายใจ" เขาจับมือของลดาไว้ "แต่ผมอยากให้คุณรู้ว่า... ความสัมพันธ์ของผมกับแอนนี่มันจบไปนานแล้วจริงๆ" "แต่แอนนี่ก็ยังพยายามเข้ามาอยู่ดีนะคะ" ลดาพูด "ผมรู้ครับ" ต้นนทีถอนหายใจ "ผมจะไม่ปล่อยให้เธอเข้ามาทำลายความสัมพันธ์ของเราได้อีก" เขาบีบมือของลดาเบาๆ "ผมจะจัดการกับเรื่องนี้ให้เด็ดขาด" "แล้วต้นจะทำยังไงคะ" ลดาถาม "ผมจะคุยกับแอนนี่โดยตรง" ต้นนทีตอบ "ผมจะบอกเธอให้ชัดเจนว่าผมรักคุณ และผมจะไม่ยอมให้ใครเข้ามาแทรกกลางระหว่างเราอีก" "แล้ว... ถ้าเธอไม่ยอมล่ะคะ" ลดาถามด้วยความกังวล "ผมจะทำให้เธอเข้าใจ" ต้นนทีพูดด้วยน้ำเสียงที่มั่นคง "ผมจะไม่ยอมให้เรื่องนี้เกิดขึ้นอีกเด็ดขาด" ลดาค่อยๆ มองเข้าไปในดวงตาของต้นนที เธอเห็นความมุ่งมั่นและความจริงใจในแววตาของเขา ความกลัวในใจของเธอลดลงไปบ้าง แต่ก็ยังคงมีความไม่สบายใจหลงเหลืออยู่ "ต้นคะ" ลดาเอ่ยขึ้น "หนู... หนูอยากให้เราคุยกันให้มากกว่านี้" "ได้ครับลดา" ต้นนทีตอบ "เราจะคุยกันให้เยอะที่สุดเท่าที่ลดาต้องการ" เขาโน้มตัวลงไปจูบหน้าผากของลดาเบาๆ "ผมรักคุณนะครับลดา" คำพูดนั้นทำให้ลดาใจสั่น เธอรู้สึกถึงความรักและความมั่นคงที่ต้นนทีกำลังมอบให้ เธอรู้ว่าเส้นทางข้างหน้าอาจจะยังไม่ราบรื่นนัก แต่การที่ต้นนทีพร้อมจะเผชิญหน้ากับปัญหา และยืนหยัดเคียงข้างเธอ ทำให้เธอกล้าที่จะมีความหวัง ในวันนั้น ต้นนทีได้โทรศัพท์หาแอนนี่ และนัดพบกันที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่ง "แอนนี่" ต้นนทีเริ่มบทสนทนาด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง "ผมรู้ว่าคุณคงอยากให้ผมกลับไปร่วมงานกับคุณ" แอนนี่มองต้นนทีด้วยรอยยิ้ม "ใช่สิคะ ฉันคิดว่าเราน่าจะทำงานด้วยกันได้ดี" "ผมขอโทษครับแอนนี่" ต้นนทีกล่าว "ผมไม่สามารถรับข้อเสนอของคุณได้" แอนนี่เลิกคิ้วขึ้น "ทำไมคะ" "เพราะผมรักลดาครับ" ต้นนทีตอบตรงๆ "ผมรักเธอมาก และผมจะไม่ยอมให้ใครเข้ามาทำลายความสัมพันธ์ของเราได้" แอนนี่หัวเราะเบาๆ "ความรักน่ะ มันไม่จีรังหรอกต้น" "สำหรับผม มันจีรังครับ" ต้นนทีพูดอย่างหนักแน่น "และผมก็พร้อมที่จะปกป้องความรักของเรา" แอนนี่มองต้นนทีนิ่ง ดวงตาของเธอฉายแววผิดหวังเล็กน้อย แต่ก็ยังคงมีความท้าทายแฝงอยู่ "คุณแน่ใจเหรอต้น" "ผมแน่ใจครับ" ต้นนทีตอบ "ผมขอให้คุณเลิกยุ่งเกี่ยวกับชีวิตของผม และชีวิตของลดานะครับ" การตัดสินใจของต้นนทีในครั้งนี้ เป็นการยืนยันความรักที่มีต่อลดาอย่างแท้จริง แม้ว่าแอนนี่อาจจะยังไม่ยอมแพ้ง่ายๆ แต่การที่ต้นนทีเลือกที่จะเผชิญหน้าและยืนหยัดเพื่อความรักของพวกเขา ก็เป็นสัญญาณที่ดีที่ทำให้ลดาเริ่มกลับมามีความหวังอีกครั้ง.