หลังจากที่ลดาได้รับความเข้าใจจากคุณแม่ของเธอ ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับต้นนทีก็ยิ่งแน่นแฟ้นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด พวกเขามีความมั่นใจมากขึ้นในการแสดงความรักต่อกัน และใช้เวลาร่วมกันอย่างมีความสุข วันหนึ่ง ขณะที่ลดาและต้นนทีกำลังเตรียมตัวจะไปร่วมงานเลี้ยงรุ่นของต้นนที ซึ่งเป็นงานใหญ่ที่ครอบครัวของเขาจัดขึ้น ลดาได้ยินเสียงกริ่งประตูบ้านดังขึ้น "ใครมานะ" ลดาถาม ต้นนทีกำลังแต่งตัวอยู่ในห้องนอน "เดี๋ยวผมลงไปดู" ต้นนทีขานตอบ เมื่อต้นนทีเปิดประตูออกไป เขาก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าคนที่ยืนอยู่หน้าประตูบ้านคือแอนนี่ "สวัสดีต้น" แอนนี่เอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้มที่ดูเป็นมิตรอย่างผิดปกติ ต้นนทีขมวดคิ้ว "คุณมาทำอะไรที่นี่" "ฉันแค่อยากจะมาอวยพรให้คุณกับครอบครัวสำหรับงานเลี้ยงรุ่น" แอนนี่ตอบ "ฉันรู้ว่ามันเป็นงานสำคัญของคุณ" "ขอบคุณ" ต้นนทีตอบเสียงเรียบ "แต่ผมคิดว่าผมกับคุณคงจะไม่มีอะไรต้องคุยกันอีกแล้ว" "อย่าพูดแบบนั้นสิ" แอนนี่กล่าว "ฉันแค่อยากจะแสดงความยินดีกับคุณจริงๆ" เธอเหลือบมองเข้าไปในบ้าน เห็นลดาเดินออกมาจากห้องนอน "อ้าว ลดา" แอนนี่ทักทายลดา "ฉันเห็นคุณด้วย" ลดาหยุดชะงัก เธอไม่คาดคิดว่าจะได้เจอแอนนี่อีกครั้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสถานการณ์เช่นนี้ "คุณแอนนี่" ลดาเอ่ยทักทายอย่างสุภาพ แต่แววตาของเธอก็ยังคงมีความระแวงอยู่ "ฉันแค่อยากจะมาแสดงความยินดีกับคุณทั้งสองคน" แอนนี่พูด "ฉันเห็นว่าคุณทั้งสองคนมีความสุขมาก" "ขอบคุณค่ะ" ลดาตอบ "ฉันก็อยากจะขอโทษคุณอีกครั้งนะคะ" แอนนี่กล่าว "สำหรับเรื่องที่ผ่านมา" ต้นนทียืนมองทั้งสองคนด้วยความรู้สึกบางอย่าง เขาไม่แน่ใจว่าแอนนี่มาทำอะไรกันแน่ แต่ท่าทีของเธอดูเปลี่ยนไปอย่างมาก "ผมว่าเราคงจะไปงานเลี้ยงรุ่นแล้วนะครับ" ต้นนทีกล่าว "คงต้องขอตัวก่อน" "รอเดี๋ยวก่อนสิ" แอนนี่รีบพูด "ก่อนที่ฉันจะไป ฉันมีเรื่องสำคัญจะบอกคุณ" เธอหันไปมองต้นนที "เรื่องของครอบครัวคุณ" คำพูดของแอนนี่ทำให้ทั้งลดาและต้นนทีหันมามองเธอด้วยความสงสัย "ครอบครัวของผมมีเรื่องอะไร" ต้นนทีถาม "คุณแน่ใจเหรอว่าอยากจะไปงานนั้น" แอนนี่ถามกลับ "แน่ใจจริงๆ เหรอ" "คุณหมายความว่ายังไง" ลดาถาม แอนนี่หัวเราะเบาๆ "ฉันแค่ไม่อยากให้คุณไปเจอเรื่องที่ทำให้เสียใจ" เธอหันไปมองต้นนที "ต้น... พ่อแม่ของคุณกำลังจะประกาศอะไรบางอย่างในงานเลี้ยงรุ่นครั้งนี้" "ประกาศอะไร" ต้นนทีถามอย่างหัวเสีย "เขาจะประกาศเรื่องการหมั้นหมายของคุณกับคุณหนูมินตรา" แอนนี่กล่าว "ลูกสาวของนักธุรกิจใหญ่ที่พ่อแม่ของคุณกำลังจะร่วมหุ้นด้วย" คำพูดของแอนนี่ทำให้ทั้งลดาและต้นนทีช็อกไปตามๆ กัน พวกเขามองหน้ากันด้วยความไม่เชื่อ "คุณพูดเรื่องอะไรของคุณ" ต้นนทีถามเสียงเข้ม "ผมไม่ได้หมั้นกับใครทั้งนั้น" "คุณอาจจะยังไม่รู้" แอนนี่กล่าว "แต่พ่อแม่ของคุณเขาจัดการทุกอย่างให้คุณแล้ว" ลดาตัวสั่นเล็กน้อย เธอรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังจะพังทลายลงมา "เป็นไปไม่ได้" ต้นนทีพูด "พ่อแม่ผมไม่มีทางทำแบบนั้น" "คุณลองไปดูสิ" แอนนี่กล่าว "ฉันแค่อยากจะเตือนคุณ" เธอหันไปมองลดา "ฉันขอโทษที่ต้องทำให้คุณเสียใจอีกครั้ง" ว่าแล้วแอนนี่ก็เดินจากไป ทิ้งให้ลดาและต้นนทียืนนิ่งอยู่ด้วยกัน ความรู้สึกสับสนและความกังวลถาโถมเข้ามา "ต้น... เรื่องนี้จริงเหรอ" ลดาถาม น้ำเสียงของเธอสั่นเครือ ต้นนทีสบตาของลดา ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความโกรธและความผิดหวัง "ผมไม่รู้" เขาตอบ "แต่ผมจะไปหาคำตอบ" เขารู้สึกเหมือนถูกหักหลัง แต่ก็ยังคงเชื่อมั่นในความรักที่มีต่อลดา เขาจะไม่ยอมให้ใครมาทำลายความสัมพันธ์ของพวกเขาไปง่ายๆ "เราไปกันเถอะ" ต้นนทีบอก "เราจะไปงานนั้นด้วยกัน" ลดาพยักหน้า เธอตัดสินใจที่จะเผชิญหน้ากับความจริง ไม่ว่ามันจะเป็นอย่างไรก็ตาม เธอจะยืนหยัดเคียงข้างต้นนทีเสมอ